قانون الحاق دولت جمهوري اسلامي ايران به مقاوله نامه كار دريايي مصوب سازمان بين‌المللي كار (بخش2)

مقرره 5. 2 بازگرداندن به وطن
هدف: تضمين اين‌كه دريانوردان توانايي بازگشت به وطن را دارند.
1ـ دريانوردان اين حق را دارند كه بدون صرف هيچ گونه هزينه‌اي، تحت شرايط مندرج در اين مجموعه قوانين به كشور خود بازگردانده شوند.
2ـ هر عضو بايد كشتيهايي كه حامل پرچم آن هستند را ملزم نمايد تا طبق مفاد اين مجموعه قوانين، تأمين مالي مورد نياز براي تضمين بازگرداندن دريانوردان به وطن را در نظر گيرند.
استاندارد 5. 2 الف ـ بازگرداندن به وطن
1ـ هر عضو بايد تضمين نمايد كه دريانوردان شاغل بر روي كشتيهاي حامل پرچم آن، تحت شرايط زير اين حق را دارند كه به وطن بازگردانده شوند:
الف) اگر قرارداد كار دريانوردان در حالي كه خارج از كشور هستند، به اتمام برسد؛
ب) هنگامي كه قرارداد كار دريانوردان خاتمه يافته است:
(1) توسط مالك كشتي؛ يا
(2) توسط دريانورد به دلايل موجه؛ و همچنين
پ) هنگامي كه دريانورد بر مبناي قراردادكار منعقده، ديگر توانايي انجام وظايف خود را ندارد يا انتظار نمي‌رود كه بتواند در شرايط خاصي آنها را انجام دهد.
2ـ هر عضو بايد تضمين نمايد در قوانين و مقررات آن يا اقدامات ديگر يا در توافقهاي جمعي، مفاد مناسبي وجود دارد كه شرايط زير را تعيين مي‌نمايد:
الف) شرايطي كه در آن دريانوردان داراي حق بازگرداندن به وطن، طبق جزء‌هاي (ب) و (پ) بند (1) اين استاندارد، مي‌باشند؛
ب) حداكثر مدت زمان خدمت بر روي كشتي كه متعاقب آن دريانورد داراي حق بازگرداندن به وطن مي‌باشد. اين مدت زماني نبايد كمتر از دوازده ماه باشد؛ و
پ) حقوق كاملي كه بايد براي بازگرداندن به وطن توسط مالك كشتي تأمين شود، و شامل موارد مربوط به مسافت بازگشت، نوع حمل و نقل، هزينه‌هاي متفرقه و ديگر اقداماتي است كه توسط مالك كشتي انجام مي‌گيرد.
3ـ هر عضو بايد مالكين كشتي را از دريافت پيش پرداخت در بدو استخدام دريانوردان بابت هزينه بازگرداندن آنها به وطن و نيز جبران هزينه‌هاي مذكور از طريق حقوق يا دستمزد دريانوردان، منع نمايد، به¬جز در جايي كه دريانورد طبق قوانين و مقررات ملي يا تدابير ديگر يا توافقهاي جمعي، در وضعيت جدي قصور و كوتاهي نسبت به تعهدات اشتغال خود قرار داشته باشد.
4ـ قوانين و مقررات ملي نبايد لطمه‌اي به هرگونه حق مالك كشتي مبني بر تحت پوشش قراردادن هزينه‌هاي بازگرداندن به وطن دريانوردان بر مبناي ترتيبات قراردادي شخص ثالث بزند.
5 ـ اگر مالك كشتي در انجام اقدامات لازم يا پرداختن هزينه‌هاي مربوط به بازگرداندن دريانورداني كه داراي حق بازگرداندن به وطن هستند، كوتاهي نمايد:
الف) مقام صلاحيتدار عضوي كه كشتي مورد نظر حامل پرچم آن مي‌باشد، بايد ترتيبات لازم براي بازگرداندن دريانوردان مربوط به وطن را فراهم نمايد. اگر مقام مذكور در انجام اين كار كوتاهي نمايد، دولتي كه دريانوردان بايد از آن به كشور خود بازگردانده شوند يا دولتي كه دريانوردان تبعه آن مي‌باشند، مي‌توانند نسبت به بازگرداندن آنها به وطن، اقدام لازم را انجام داده و هزينه مربوط را از عضوي كه كشتي مزبور حامل پرچم آن مي‌باشد، بازخواست نمايد؛
ب) عضوي كه كشتي مورد نظر حامل پرچم آن مي‌باشد، مي‌تواند هزينه‌هايي را كه بابت بازگرداندن دريانوردان به وطن متحمل شده است، از مالك كشتي بازخواست نمايد؛
پ) هزينه‌هاي مربوط به بازگرداندن دريانوردان به وطن، به هيچ وجه نبايد بر عهدة دريانوردان باشد، به¬جز موردي كه در بند (3) اين استاندارد مورد اشاره قرار گرفته است.
6 ـ با درنظر گرفتن اسناد قابل اجراء بين‌المللي، از جمله مقاوله‌نامه توقيف كشتيها مصوب 1999 ميلادي (1378 هـ.ش)، كشور عضوي كه هزينه‌هاي مربوط به بازگرداندن دريانوردان به وطن را طبق اين مجموعه قوانين پرداخت نموده است، مي‌تواند نسبت به توقيف يا درخواست توقيف كشتيهاي مالك كشتي مربوط، تا زماني كه طبق بند (5) اين استاندارد باز‌پرداخت هزينه‌ها صورت گيرد، اقدام نمايد.
7ـ هر عضو بايد شرايط لازم را براي بازگرداندن به وطن دريانوردان شاغل در كشتيهايي كه در بنادر آن توقف نموده يا از قلمرو يا آبهاي داخلي آن عبور مي‌نمايند و نيز جايگزيني آنها بر روي عرشه، فراهم نمايد.
8 ـ به‌ويژه، يك عضو نبايد حق بازگرداندن به وطن هر دريانورد را به خاطر شرايط مالي مالك كشتي يا به‌دليل عدم توانايي مالك كشتي يا عدم تمايل وي به جايگزيني دريانورد، مورد امتناع قرار دهد.
9ـ هر عضو بايد مقرر نمايد كه كشتيهاي حامل پرچم آن، يك نسخه از قوانين ملي قابل اجراء در مورد بازگرداندن به وطن دريانوردان را به‌صورت مكتوب و به يك زبان مناسب در اختيار داشته و در دسترس دريانوردان قرار دهد.
دستورالعمل 2.5 ب ـ بازگرداندن به وطن
دستورالعمل 1. 5. 2 ب ـ حق بازگرداندن به وطن
1ـ دريانوردان بايد در موارد زير حق بازگشت به وطن را داشته باشند:
الف) در مورد مشمول جزء (الف) بند (1) استاندارد 5. 2 الف، به محض انقضاء زمان اطلاعيه ارائه شده طبق مفاد قرارداد كار دريانوردان؛
ب) در موارد مشمول جزء‌هاي (ب) و (پ) بند (1) استاندارد 5. 2 الف:
(1) در صورت بيماري يا آسيب¬ديدگي يا هر دليل پزشكي ديگر كه مستلزم بازگرداندن دريانورد به وطن است، چنانچه از نظر پزشكي قادر به سفر باشند؛
(2) در صورت شكستن يا غرق كشتي؛
(3) در شرايطي كه مالك كشتي به دليل ورشكستگي، فروش كشتي، تغيير كشور ثبت كشتي يا هرگونه دلايل مشابه ديگر، قادر به انجام تعهدات قانوني يا قراردادي خود به عنوان كارفرما در برابر دريانوردان نباشد؛
(4) در شرايطي كه كشتي عازم يك منطقة جنگي است، همان‌گونه كه توسط قوانين و مقررات ملي يا قرارداد كار دريانوردان تعيين‌شده است، و دريانورد تمايل ندارد كه عازم آن مكان شود؛
(5) در صورت خاتمه يا تعليق اشتغال دريانورد طبق رأي داوري يا توافق جمعي، يا خاتمه اشتغال به هر دليل مشابه ديگر.
2ـ در تعيين حداكثر زمان خدمت بر روي كشتي كه برمبناي آن دريانورد حق بازگرداندن به وطن را دارا مي¬باشد، طبق مفاد اين مجموعه قوانين، بايد عواملي كه محيط كار دريانورد را تحت تأثير قرار مي‌دهند، مدنظر قرار گيرد. هر عضو بايد در هر جايي كه امكان دارد، سعي نمايد تا اين مدت زمان را با توجه به پيشرفتها و تحولات فن¬آوري، كاهش دهد و در اين راستا از توصية ارائه شده در اين خصوص توسط كميسيون مشترك دريايي نيز استفاده نمايد.
3ـ هزينه¬هايي كه طبق استاندارد 5. 2 الف براي بازگرداندن دريانوردان به عهدة مالك كشتي مي‌باشد، بايد حداقل شامل موارد زير باشد:
الف) سفر تا مقصد تعيين‌شده براي بازگردندان به وطن دريانوردان، طبق بند (6) اين دستورالعمل؛
ب) محل سكونت و تغذيه دريانوردان از زماني كه كشتي را ترك مي¬نمايند، تا زماني كه به مقصد بازگشت به وطن مي¬رسند؛
پ) دستمزد و كمك هزينه¬هاي دريانورد از زماني كه وي كشتي را ترك مي¬نمايد، تا زماني كه به مقصد بازگشت به وطن مي¬رسد، چنانچه اين امر در قوانين و مقررات ملي يا توافقهاي جمعي پيش¬بيني شده باشد؛
ت) حمل سي كيلوگرم بار شخصي دريانوردان تا مقصد بازگشت به وطن؛
ث) درمان پزشكي در هنگام لزوم، تا اين‌كه دريانوردان از لحاظ پزشكي آمادگي سفر تا مقصد بازگشت به وطن را داشته باشند.
4ـ زمان سپري شده در انتظار بازگشت به وطن و نيز مدت سفر، نبايد از مرخصي با حقوق متعلق به دريانوردان، كسر شود.
5 ـ مالكين كشتي بايد ملزم شوند تا هزينه¬هاي مربوط به بازگرداندن دريانوردان به وطن را تا زمان رسيدن دريانوردان مربوط به مقصد، طبق مفاد اين مجموعه قوانين يا از طريق تأمين اشتغال مناسب برروي كشتي عازم به يكي از مقصدهاي مورد نظر، تقبل نمايند.
6 ـ هر عضو بايد مطمئن شود كه مالكين كشتي مسؤوليت مربوط به بازگرداندن دريانوردان به وطن را از طريق اعمال شيوة مناسب و سريع، بر عهده گرفته¬اند. شكل متعارف انتقال بايد از راه هوايي باشد. عضو بايد مقصدهايي كه دريانوردان مي¬توانند به آنها بازگردانده شوند را تعيين نمايد. مقصدهاي مذكور بايد شامل كشورهايي باشد كه دريانوردان با آن ارتباطي واقعي دارند، از جمله:
الف) مكاني كه دريانورد در آن توافق نموده تا مشغول به كار شود؛
ب) مكاني كه توسط توافق جمعي تعيين‌شده است؛
پ) كشور محل اقامت دريانورد؛ يا
ت) هر مكان ديگري كه طرفين در هنگام شروع كار موافقت نموده¬اند.
7ـ دريانوردان اين حق را دارند كه از ميان مقصدهاي تعيين‌شده، مكان مورد بازگشت خود را انتخاب نمايند.
8 ـ اگر دريانوردان در طول مدت زمان معقولي كه توسط قوانين و مقررات ملي يا توافقهاي جمعي تعيين مي¬شود، از حق بازگشت به وطن استفاده ننمايند، اين حق از آنها سلب خواهد شد.
دستورالعمل 2. 5. 2 ب ـ اجراء توسط اعضاء
1ـ هرگونه كمك عملي ممكن بايد در قبال دريانوردي كه در يك بندر خارجي در حين بازگشت به وطن سرگردان يا بازگشت به وطن وي دچار تأخير شده است، انجام گيرد. مقام صلاحيتدار بايد تضمين نمايد كه نماينده محلي يا كنسولي كشور صاحب پرچم وكشور متبوع يا كشور محل اقامت دريانورد، به‌طور مناسب و فوري از موضوع آگاه مي‌شوند.
2ـ هر عضو بايد مطمئن شود كه در موارد زير، قوانين مناسب وضع شده است:
الف) براي بازگشت دريانوردان شاغل برروي كشتي حامل پرچم يك كشور خارجي كه در يك بندر خارجي، به دلايلي كه آنها مسؤول آن نيستند، در ساحل پياده شده¬اند:
(1) به بندري كه در آن دريانورد مربوط مشغول به كار شده است؛ يا
(2) به بندري واقع در كشور متبوع دريانورد يا كشور محل اقامت وي، به گونه¬اي مناسب؛ يا
(3) به بندر ديگر توافق شده بين دريانورد و فرمانده كشتي يا مالك كشتي، با تأييد مقام صلاحيتدار يا تحت حفاظتهاي مناسب ديگر؛
ب) براي حفظ و مراقبت درماني از دريانوردان شاغل برروي كشتي حامل پرچم يك كشور خارجي كه در يك بندر خارجي به‌دليل بيماري يا آسيب¬ديدگي ناشي از خدمت برروي كشتي، نه به‌دليل قصور عمدي، پياده شده¬اند.
3ـ اگر دريانوردان زير هجده سال شاغل برروي كشتي، پس از حداقل چهارماه از زمان اولين سفر دريايي خارجي آنها مشخص شود كه براي زندگي در دريا مناسب نمي‌باشند، بايد بدون صرف هزينه از اولين بندر مناسب محل توقفي كه در آن خدمات كنسولي دولت صاحب پرچم، يا دولت متبوع يا دولت محل اقامت آنها وجود دارد، به وطن بازگردانده شوند. گزارش مربوط به اين بازگرداني، همراه با ذكردلايل مربوط، بايد به اطلاع مقامي برسد كه اوراق صلاحيت دريانوردان جوان مربوط را براي اشتغال در دريا صادر نموده است.
مقرره 6. 2ـ پرداخت غرامت به دريانورد به‌دليل فقدان يا غرق كشتي
هدف: تضمين اين‌كه دريانوردان به هنگام فقدان يا غرق شدن كشتي، غرامت دريافت مي¬نمايند.
دريانوردان اين حق را دارند كه در هنگام آسيب¬ديدگي، زيان يا بي‌كاري ناشي از فقدان يا غرق شدن كشتي، غرامت كافي دريافت نمايند.
استاندارد 6. 2 الف ـ پرداخت غرامت به دريانورد به‌دليل فقدان يا غرق كشتي
1ـ هر عضوبايد قواعدي را وضع نمايد كه اطمينان حاصل شود در تمام موارد مربوط به فقدان يا غرق هرگونه كشتي، مالك كشتي به هريك از دريانوردان شاغل در كشتي در قبال بي‌كاري ناشي از اين فقدان، يا غرق كشتي، خسارت پرداخت نمايد.
2ـ قواعد موضوع بند (1) اين استاندارد نبايد لطمه‌اي به هر‌گونه حقوق دريانوردان به موجب قوانين ملي عضو مربوط، در هنگام بروز خسارات يا آسيب‌ديدگي¬هاي ناشي از فقدان يا غرق كشتي، بزند.
دستورالعمل 6. 2 ب ـ غرامت دريانورد به‌دليل فقدان يا غرق كشتي
دستورالعمل 1. 6. 2 ب ـ محاسبه غرامت بي‌كاري
1ـ غرامت بي‌كاري ناشي از فقدان يا غرق كشتي بايد به همان نرخ دستمزد قابل پرداخت بر مبناي قرارداد كار منعقده، در ازاءِ روزهايي كه دريانورد واقعاً بي‌كار بوده است، پرداخت شود ولي كل خسارت قابل پرداخت به هر دريانورد، محدود به دو ماه دستمزد مي¬باشد.
2ـ هر عضو بايد تضمين‌نمايد كه دريانوردان براي جبران چنين‌غرامت‌هايي، از همان شيوه‌ها و ابزارهاي قانوني برخوردار هستند كه براي وصول مزدهاي معوقه خود در طول خدمت برخوردار مي¬باشند.
مقرره 7. 2 ـ سطوح نيروي انساني
هدف: تضمين اين‌كه دريانوردان برروي كشتيهايي كار مي¬كنند كه نفرات كافي را براي عملكرد ايمن، كارآمد و امن كشتي، در اختيار دارند.
هر عضو بايد مقرر نمايد كه تمامي كشتيهاي حامل پرچم آن، دريانوردان كافي را براي عملكرد ايمن و كارآمد كشتيها، با در نظر گرفتن امنيت كامل در تمامي شرايط، و با توجه به نگراني‌هاي نسبت به خستگي مفرط دريانوردان و شرايط و ماهيت خاص سفر دريايي، در اختيار دارند.
استاندارد 7. 2 الف ـ سطوح نيروي انساني
1ـ هر عضو بايد مقرر نمايد كه تمامي كشتيهاي حامل پرچم آن كشور، دريانوردان كافي را براي عملكرد ايمن و كارآمد كشتيها، با در نظر گرفتن امنيت كامل، در اختيار دارند. هر كشتي بايد داراي خدمه كافي، در تعداد و صلاحيت، باشد تا ايمني و امنيت كشتي و نفرات حاضر در آن را در تمامي شرايط كاري، طبق سند حداقل ايمني نيروي انساني يا سندي مشابه كه توسط مقام صلاحيتدار صادر شده و منطبق با استانداردهاي اين مقاوله‌نامه مي¬باشد، تضمين نمايد.
2ـ در هنگام تعيين، تصويب يا بازنگري در سطوح نيروي انساني، مقام صلاحيتدار بايد از اعمال ساعات بيش از حد كار اجتناب نموده يا آن را به حداقل برساند تا مطمئن شود استراحت كافي و كاهش خستگي مفرط در سطوح نيروي انساني را طبق اصول مندرج در اسناد حاكم بين¬المللي، به ويژه اسناد متعلق به سازمان بين‌المللي دريا نوردي، در نظر گرفته است.
3ـ در تعيين سطوح نيروي انساني، مقام صلاحيتدار بايد تمامي شرايط مندرج در مقرره 2. 3 و استاندارد 2. 3 الف مربوط به غذا و تهيه غذا را در نظر گيرد.
دستورالعمل 7. 2 ب ـ سطوح نيروي انساني
دستورالعمل 1. 7. 2 ب ـ حل و فصل اختلاف
1ـ هر عضو بايد نظام كارآمدي را براي رسيدگي و حل و فصل شكايات يا اختلافات مرتبط با نيروي انساني شاغل برروي كشتي، تأمين نموده يا متقاعد شود كه چنين نظامي تأمين شده است.
2ـ نمايندگان سازمانهاي دريانوردان و مالكين كشتي بايد در فرآيند انجام چنين نظامي، با يا بدون حضور افرادي ديگر يا مقامات مسؤول، مشاركت داشته باشند.
مقرره 8. 2 ـ توسعه مهارت و حرفه و فرصتهايي براي اشتغال دريانوردان
هدف: ارتقاء حرفه و توسعه مهارت و فرصتهاي شغلي براي دريانوردان.
هر عضو بايد سياستهايي ملي به منظور ارتقاءِ اشتغال در بخش دريايي و نيز حمايت از توسعة مهارت و حرفه و فرصتهاي شغلي بيشتر براي دريانوردان مقيم در قلمرو خود، داشته باشد.
استاندارد 8. 2 الف ـ توسعه مهارت و حرفه و فرصت¬هايي براي اشتغال دريانوردان
1ـ هر عضو بايد سياستهايي ملي در خصوص حمايت از توسعه مهارت و حرفه و فرصتهايي براي اشتغال دريانوردان، به منظور تأمين نيروي كار ماهر و با ثبات در بخش دريايي، داشته باشد.
2ـ هدف از سياستهاي موضوع بند (1) اين استاندارد بايد كمك به دريانوردان در جهت تقويت مهارتها، شرايط لازم و فرصتهاي اشتغال آنها باشد.
3ـ هر عضو بايد پس از مشورت با سازمانهاي دريانوردان و مالكين كشتي متبوع، همراه با آموزشهاي جاري، اهداف مشخصي را براي راهنمايي شغلي، آموزش و تربيت دريانورداني كه وظيفة آنها برروي كشتي در وهله اول مرتبط با جهت¬يـابي و عملكرد ايمني كشتي مي¬باشد، تعيين نمايد.
دستورالعمل 8. 2 ب ـ توسعه مهارت و حرفه و فرصتهايي‌براي اشتغال دريانوردان
دستورالعمل 1. 8. 2 ب ـ اقداماتي در جهت ارتقاء حرفه و توسعه مهارت و فرصتهايي براي اشتغال دريانوردان
اقدامات مورد نظر جهت دستيابي به اهداف موضوع استاندارد 8. 2 الف مي¬تواند شامل موارد زير باشد:
الف) قراردادهايي كه در آنها توسعة حرفه و آموزش مهارت‌ها توسط مالك كشتي يا سازمان مالكين كشتي، پيش¬بيني شده است؛ يا
ب) اتخاذ ترتيباتي براي‌ارتقاء اشتغال از طريق ايجاد و نگهداري دفاتر ثبت‌نام يا فهرست دريانوردان واجد شرايط بر مبناي گروه شغلي آنها؛ يا
پ) ارتقاء فرصتها، هم برروي كشتي و هم در ساحل، در خصوص آموزش و تربيت بيشتر دريانوردان براي توسعه مهارتها و صلاحيتهاي قابل انتقال به منظور حفظ و نگهداري كار شايسته، به‌طوري كه بهبود چشم¬اندازهاي اشتغال فردي و برآورده نمودن شرايط مربوط به تغييرات فن¬آوري و شرايط بازار كار در صنعت دريايي را به‌دنبال داشته باشد.
دستورالعمل 2 .8 .2 ب ـ دفتر ثبت دريانوردان
1ـ هرگاه اشتغال دريانوردان بر پايه دفاتر ثبتي و فهرستها استوار باشد، اين دفاتر ثبتي و فهرستها بايد به شيوه¬اي كه توسط قانون يا روية ملي يا توافق جمعي تعيين مي‌شود، تمامي گروه‌هاي شغلي دريانوردان را شامل شود.
2ـ دريانوردان ثبت شده در چنين دفتر ثبتي يا فهرستي، بايد داراي اولويت استخدام براي دريانوردي باشند.
3ـ دريانوردان ثبت شده در چنين دفتر ثبتي يا فهرستي، بايد طبق روشي كه توسط قانون يا روية ملي يا توافق جمعي تعيين مي¬شود، مهيا براي كار باشند.
4ـ تا حدي كه قوانين يا مقررات ملي اجازه مي¬دهد، بايد به‌صورت ادواري در تعداد دريانوردان موجود در چنين دفاتر ثبتي يا فهرستها، تجديدنظر شود به‌طوري كه سطوح منطبق با نيازهاي صنعت دريايي حاصل شود.
5 ـ هرگاه كاهش تعداد دريانوردان موجود در چنين دفتر ثبتي يا فهرستي ضروري باشد، بايد تمامي تدابير مناسب براي پيشگيري يا كاستن از اثرات زيانبار آن در قبال دريانوردان، با در نظر گرفتن وضعيت اقتصادي و اجتماعي كشور مربوط، مدنظر قرار گيرد.
عنوان 3: محل اقامت، امكانات تفريحي، غذا و تهيه غذا
مقرره 1. 3ـ محل اقامت و امكانات تفريحي
هدف: تضمين اين‌كه دريانوردان داراي محل اقامت و امكانات تفريحي شايسته‌اي بر روي كشتي مي‌باشند.
1ـ هر عضو بايد تضمين نمايد كه كشتيهاي حامل پرچم آن، محل اقامت و امكانات تفريحي شايسته‌اي را براي كار يا زندگي (يا هر دو) دريانوردان، سازگار با ارتقاء بهداشت و سلامت آنها، تأمين نموده است.
2ـ الزامات مندرج در اين مجموعه قوانين كه مقررات مربوط به ساختمان و تجهيزات كشتي را اجراء مي‌نمايد، فقط در قبال كشتيهايي قابل اعمال است كه همزمان يا پس از تاريخ لازم‌الاجراء شدن اين مقاوله‌نامه براي عضو مربوط، ساخته شده باشند. براي كشتيهايي كه قبل از اين تاريخ ساخته شده‌اند، بايد تا جايي كه قابل اجراء مي‌باشد، طبق قانون يا رويه ملي عضو مربوط و تا قبل از تاريخ لازم‌الاجراء شدن اين مقاوله‌نامه، الزامات مرتبط با ساختمان و تجهيزات كشتي كه در مقاوله‌نامه محل اقامت خدمه كشتي (نسخه تجديدنظر شده) مصوب 1949 ميلادي (1328 هـ.ش) (شماره 92) و مقاوله‌نامه محل اقامت خدمه كشتي (مقررات تكميلي) مصوب 1970 ميلادي (1349 هـ.ش) (شماره 133) مورد اشاره قرار گرفته است، اعمال شود. يك كشتي، هنگامي كه سازه تحتاني آن نصب شده يا هنگامي كه در مرحله مشابهي از اين ساخت قرار دارد، به عنوان يك كشتي ساخته شده تلقي مي‌شود.
3ـ به¬جز در شرايطي كه به نحو ديگري به طور صريح مقرر شده است، هرگونه الزامات به موجب اصلاحيه‌اين مجموعه قوانين كه مرتبط با مفاد محل اقامت و امكانات تفريحي دريانوردان مي‌باشد، فقط در مورد كشتيهايي اعمال خواهد شد كه هـمزمان يا پـس از تاريخ لازم‌الاجراء شـدن اصلاحيـه مـذكور براي عضـو مربـوط، ساخته شده باشد.
استاندارد 1. 3 الف ـ محل اقامت و امكانات تفريحي
1ـ هر عضو بايد قوانين و مقرراتي را به تصويب برساند كه كشتيهاي حامل پرچم آن را ملزم نمايد:
الف) استانداردهاي حداقلي را تأمين نمايد كه هرگونه محل اقامت براي دريانوردان، كار يا زندگي بر روي كشتي (يا هر دو) را كه طبق مفاد مربوط به اين استاندارد، شايسته و ايمن مي‌باشد، تضمين نمايد؛ و
ب) به منظور تضمين مطابقت اوليه و جاري با استانداردهاي مذكور، مورد بازرسي قرار گيرد.
2ـ در توسعه و اعمال قوانين و مقررات مربوط به اجراء اين استاندارد، مقام صلاحيتدار پس از مشورت با سازمانهاي دريانوردان و مالكين كشتي مربوط بايد:
الف) مقرره 3. 4 و مفاد مرتبط با اين مجموعه قوانين در خصوص حمايت بهداشتي و ايمني و نيز پيشگيري از حوادث را در پرتو نيازهاي خاص دريانورداني كه بر روي كشتي كار و زندگي مي‌كنند، مدنظر قرار دهد؛ و
ب) توجه مقتضي را نسبت به دستورالعملهاي موضوع بخش « ب» اين مجموعه قوانين، لحاظ نمايد.
3ـ بازرسيهاي لازم به موجب مقرره 4. 1. 5 بايد انجام شود، هنگامي كه:
الف) يك كشتي به ثبت رسيده يا مجدداً به ثبت رسيده است؛ يا
ب) محل اقامت دريانورد بر روي كشتي، به‌طور اساسي تغيير يافته است.
4ـ مقام صلاحيتدار بايد توجه ويژه‌اي را نسبت به تضمين اجراء الزامات اين مقاوله‌نامه در ارتباط با موضوعات زير، مدنظر قرار دهد:
الف) اندازه اتاقها و ديگر فضاهاي محل اقامت؛
ب) درجه حرارت و تهويه هوا؛
پ) سر و صدا و ارتعاش و ديگر عوامل مربوط به محيط؛
ت) امكانات بهداشتي؛
ث) روشنايي؛ و
ج) امكانات بيمارستاني.
5 ـ مقام صلاحيتدار هر عضو بايد كشتيهايي كه حامل پرچم آن مي‌باشند را ملزم نمايد تا استانداردهاي حداقل براي محل اقامت و امكانات تفريحي بر روي كشتي را طبق بندهاي (6) الي (17) اين استاندارد، برآورده نمايد.
6 ـ با توجه به الزامات كلي مربوط به محل اقامت:
الف) حداقل ارتفاع سقف در تمامي محلهاي اقامت دريانوردان بايد به گونه‌اي باشد كه شامل فضاي‌كافي براي حركت آزادانه بوده و كمتر از دويست‌وسه سانتيمتر نيز نباشد. مقام صلاحيتدار مي‌تواند اجازه دهد در يك محيط يا بخشي از يك محيط، كاهش محدودي در ارتفاع سقف انجام شود، به‌طوري‌كه چنين كاهشي در محل اقامت:
(1) منطقي باشد؛ و
(2) منجر به عدم آسايش دريانوردان نشود؛
ب) محل اقامت بايد به‌طور مناسب عايق‌بندي شده باشد؛
پ) در كشتيهايي به‌غير از كشتيهاي مسافري، طبق مقررات (ج) و(ث)2 مقاوله‌نامه بين‌المللي ايمني زندگي در دريا مصوب1974ميلادي(1353 هـ.ش) (نسخه اصلاح‌شده) (مقاوله‌نامه سولاس)، اتاقهاي خواب بايد در بالاي خط بار وسط يا عقب كشتي قرار گيرد، به¬جز در موارد استثنايي كه اندازه، نوع يا خدمت مورد نظر در كشتي، اختصاص هر مكان ديگري را غيرممكن مي‌سازد كه در چنين حالتي، اتاقهاي خواب مي‌تواند در قسمت جلوي كشتي واقع شود، ولي به هيچ عنوان نبايد جلوتر از حفاظ تصادف قرار گيرد؛
ت) در كشتيهاي مسافري و كشتيهاي خاصي‌كه طبق مجموعه قوانين سازمان بين‌المللي دريانوردي تحت عنوان « ايمني براي كشتيهاي با مقاصد خاص» مصوب 1983 ميلادي، (1362 هـ.ش) و مدلهاي بعدي (كه از اين پس « كشتيهاي با مقاصد خاص» ناميده مي‌شوند)، مقام صلاحيتدار مي‌تواند تحت شرايطي كه ترتيبات كافي و مناسب براي روشنايي و تهويه هوا انجام گرفته است، اجازه دهد كه اتاقهاي خواب در زير خط بار قرار گيرد، ولي به هيچ وجه نبايد به طور مستقيم در زير معابر كاري واقع شود؛
ث) هيچ گونه در ورودي نبايد به طور مستقيم از قسمت بار، موتورخانه، آشپزخانه، انبارها، اتاقهاي خشك‌كني يا سرويسهاي بهداشتي عمومي، به اتاقهاي خواب باز شود. آن بخش از ديوارهايي كه چنين اماكني را از اتاقهاي خواب جدا مي‌سازد و نيز جدار خارجي اين ديوارها، بايد به نحو مطلوبي از فولاد يا ديگر مواد مورد تأييد ضد آب و ضد گاز، ساخته شود؛
ج) موادي كه در ساختن جدار داخلي ديوارها، ديواره‌ها و ورقه‌هاي فلزي، كفها و محلهاي اتصال به‌كار مي‌رود بايد مناسب بوده و محيطي بهداشتي را تضمين نمايد؛
چ) روشنايي مناسب و سامانه فاضلاب كافي بايد تأمين شده باشد؛ و
ح) محل اقامت و امكانات تفريحي و تهيه غذا بايد برآورده‌كنندة الزامات مندرج در مقرره 3. 4 و نيز مفاد مرتبط در اين مجموعه قوانين در خصوص بهداشت و ايمني و جلوگيري از حوادث، در مورد جلوگيري از خطرات مربوط به قرار گرفتن در معرض سر و صدا و ارتعاش و ديگر عوامل محيطي و شيميايي بر روي كشتي، و همچنين تأمين يك محيط كار و زندگي مطلوب خارج از كشور براي دريانوردان، باشد.
7ـ با توجه به شرايط مربوط به درجه حرارت و تهويه هوا:
الف) اتاقهاي خواب و ناهار خوري بايد به نحو شايسته‌اي داراي تهويه باشد؛
ب) كشتيها، به¬جز كشتيهاي مشغول كار تجاري در اماكني كه شرايط اقليمي آنها نيازي به استفاده از دستگاههاي تهويه مطبوع ندارد، بايد مجهز به دستگاههاي تهويه مطبوع براي هر اتاق مخابره راديويي و هر اتاق مركزي كنترل ماشين‌آلات، باشد.
پ) تمامي سرويسهاي بهداشتي بايد داراي تهويه هوا به سمت هواي آزاد و مستقل از هربخش ديگري از محل اقامت باشد؛ و
ت) دماي مناسب بايد از طريق سامانه كنترل درجه حرارت تأمين شود، به‌جز در كشتيهايي كه تنها در مناطق گرمسيري سفر مي‌نمايند.
8 ـ با توجه به ترتيبات خاصي كه ممكن است در كشتيهاي مسافري مجاز شناخته شود، اتاقهاي خواب و غذا خوري را بايد با نور طبيعي روشن كرد و نور مصنوعي كافي نيز براي آن تأمين شود.
9ـ هنگامي كه وجود مكان خواب در كشتيها ضروري است، شرايط زير بايد براي اتاقهاي خواب تأمين شود:
الف) در كشتيهايي غير از كشتيهاي مسافري، يك اتاق خواب جداگانه بايد براي هر دريانورد فراهم شود. براي كشتيهاي با ظرفيت ناخالص كمتر از 3000 تن يا كشتيهاي با مقاصد خاص، مقام صلاحيتدار مي‌تواند پس از مشورت با سازمانهاي دريانوردان و مالكين كشتي مربوط، استثناهايي را در قبال اين شرايط وضع نمايد؛
ب) اتاقهاي خواب جداگانه‌اي بايد براي مردان و زنان در نظر گرفته شود؛
پ) اتاقهاي خواب بايد داراي اندازه كافي بوده و به نحو مطلوبي مجهز شود تا آسايش منطقي و معقول را تضمين نموده و باعث تسهيل نظم و ترتيب گردد؛
ت) يك تخت خواب جداگانه بايد براي هر دريانورد در تمامي شرايط فراهم شود؛
ث) كمترين ابعاد دروني تخت خواب بايد حداقل 198 در 80 سانتيمتر باشد.
ج) در اتاق خواب انفرادي دريانورد، مساحت كف اتاق نبايد كمتر از ابعاد زير باشد:
(1) 5/4 متر مربع در كشتيهاي كمتر از 3000 تن ظرفيت ناخالص؛
(2) 5/5 متر مربع در كشتيهاي با 3000 تن ظرفيت ناخالص يا بيشتر، ولي كمتر از 10.000 تن ظرفيت ناخالص؛
(3) 7 متر مربع در كشتيهاي با 10.000 تن ظرفيت ناخالص يا بيشتر؛
چ) با اين حال، براي تهيه اتاقهاي خواب انفرادي در كشتيهاي كمتر از 3000 تن ظرفيت ناخالص، كشتيهاي مسافري و كشتيهاي با مقاصد خاص، مقام صلاحيتدار مي‌تواند مساحت كف اتاق را كاهش دهد.
ح) در كشتيهاي كمتر از 3000 تن ظرفيت ناخالص، به‌غير از كشتيهاي مسافري و كشتيهاي با مقاصد خاص، اتاقهاي خواب ممكن است حداكثر توسط دو دريانورد اشغال شود. مساحت كف چنين اتاق خوابي نبايد كمتر از 7 متر مربع باشد.
خ) در كشتيهاي مسافري و كشتيهاي با مقاصد خاص، مساحت كف اتاق براي دريانوردان كه وظايف افسران كشتي را بر عهده ندارند، نبايد كمتر از:
(1) 5/7 متر مربع در اتاقهاي دو نفره؛
(2) 5/11 متر مربع در اتاقهاي سه نفره؛
(3) 5/14 مترمربع در اتاقهاي چهار نفره؛ باشد.
د) در كشتيهاي با مقاصد خاص، اتاقهاي خواب ممكن است بيش از چهار نفر را در خود جاي دهد. مساحت كف چنين اتاقهاي خوابي نبايد كمتر از 6/3 متر مربع براي هر نفر باشد؛
ذ) در كشتيهايي به‌غير از كشتيهاي مسافري و كشتيهاي با مقاصد خاص، اتاقهاي خواب براي دريانورداني كه وظايف افسران كشتي را بر عهده دارند، درجايي كه هيچ گونه اتاق نشيمن خصوصي يا سالن عمومي در نظر گرفته نشده است، مساحت كف اتاق براي هر نفر نبايد كمتر از موارد زير باشد:
(1) 5/7 متر مربع در كشتيهاي كمتر از 3000 تن ظرفيت ناخالص؛
(2) 5/8 متر مربع در كشتيهاي با 3000 تن ظرفيت ناخالص يا بيشتر، ولي كمتر از 10.000 تن ظرفيت ناخالص؛
(3) 10 متر مربع در كشتيهاي با 10.000 تن ظرفيت ناخالص يا بيشتر؛
ر) در كشتيهاي مسافري و كشتيهاي با مقاصد خاص، مساحت كف اتاق براي دريانورداني كه وظايف افسران كشتي را بر عهده دارند، در جايي كه هيچ گونه اتاق نشيمن يا سالن عمومي در نظر گرفته نشده است، مساحت كف اتاق براي افسران جزء نبايد كمتر از 5/7 متر مربع و براي افسران ارشد نبايد كمتر از 5/8 متر مربع باشد. افسران جزء در سطوح عملياتي فعاليت نموده و افسران ارشد در سطوح مديريتي انجام وظيفه مي‌نمايند.
ز) فرمانده كشتي، سر مهندس و افسر مسؤول ناوبري بايد علاوه بر اتاقهاي خواب متعلق به آنها، اتاق نشيمن مجاور يا سالن عمومي يا فضاي مشابه اضافي داشته باشند. مقام صلاحيتدار پس مشورت با سازمانهاي دريانوردان و مالكين كشتي مربوط مي‌تواند كشتيهايي كه كمتر از 3000 تن ظرفيت ناخالص دارند را از اعمال اين الزام معاف نمايد.
ژ) براي هر فرد ساكن، مبلمان اتاق بايد شامل قفسه لباس با فضاي كافي (حداقل 475 ليتر) و يك كشو يا مكان مشابه با حداقل فضاي 56 ليتر، باشد. اگر كشو در داخل قفسه لباس قرار گرفته باشد، حداقل فضاي مشترك قفسه لباس بايد 500 ليتر باشد. اين قفسه بايد داراي يك رديف طاقچه و نيز داراي قفل باشد تا فرد بتواند به‌طور اختصاصي از آن استفاده نمايد.
س) در هر اتاق خواب بايد يك ميز يا ميز تحرير كه ممكن است از نوع ثابت يا كشويي باشد، در نظر گرفته شود و در صورت ضرورت داراي صندليهاي راحتي نيز باشد.
10ـ با توجه به شرايط مربوط به سالنهاي غذاخوري:
الف) سالنهاي غذا خوري بايد جدا از اتاقهاي خواب بوده و تا حد امكان نزديك به آشپزخانه باشد. مقام صلاحيتدار پس از مشورت با سازمانهاي دريانوردان و مالكين كشتي مربوط مي‌تواند كشتيهايي كه كمتر از 3000 تن ظرفيت ناخالص دارند را از اعمال اين الزام معاف نمايد؛ و
ب) سالنهاي غذاخوري بايد مجهز به مبلمان راحت و مناسب (از جمله امكانات مستمر خوردني و آشاميدني) و نيز فضاي كافي با توجه به تعداد دريانورداني كه احتمالاً در هر مقطع زماني از آن استفاده مي‌نمايند، باشد. شرايط مربوط به سالن غذاخوري مشترك يا مجزا، بايد به نحوي مناسب تدوين شود.
11ـ با توجه به شرايط مربوط به سرويس‌هاي بهداشتي:
الف) تمامي دريانوردان بايد بر روي كشتي دسترسي مناسب به سرويس‌هاي بهداشتي داشته باشند كه استانداردهاي‌حداقل بهداشتي و نظافتي و نيز استانداردهاي معقول رفاهي را برآورده مي‌نمايد و در عين حال داراي سرويس‌هاي بهداشتي جداگانه‌اي نيز براي خانم‌ها و آقايان مي‌باشد؛
ب) سرويس‌هاي بهداشتي بايد در نزديكي پل فرماندهي ناوبري و موتورخانه يا مركز كنترل كشتي تعبيه شده باشد. مقام صلاحيتدار پس از مشورت با سازمانهاي دريانوردان و مالكين كشتي مربوط مي‌تواند كشتيهايي كه كمتر از 3000 تن ظرفيت ناخالص دارند را از اعمال اين الزام معاف نمايد.
پ) درتمامي كشتيها بايد در مكاني مناسب حداقل يك توالت، يك دستشويي و يك وان يا دوش يا هر دوي آنها، براي شش نفر يا كمتر كه داراي امكانات فردي نمي‌باشند، تعبيه شود؛
ت) به¬جز كشتيهاي مسافري، هر اتاق خواب بايد داراي دستشويي با آب سرد و گرم جاري باشد، به¬جز در جايي كه اين دستشويي در داخل حمام شخصي قرار گرفته است؛
ث) در كشتيهاي مسافربري كه معمولاً سفرهاي دريايي آنها بيشتر از چهارساعت طول نمي‌كشد، مقام صلاحيتدار مي‌تواند ترتيبات خاصي را مدنظر قرار داده يا با كاهش تعداد سرويس‌هاي بهداشتي مورد نياز موافقت نمايد؛ و
ج) آب سرد وگرم جاري بايد در تمامي‌مكان‌هاي‌شست‌وشو وجود داشته باشد.
12ـ با توجه به شرايط مربوط به مكان بيمارستان، كشتيهايي كه حامل پانزده دريانورد يا بيشتر بوده و به يك سفردريايي مي‌روند كه بيش از سه روز طول مي‌كشد، بايد محل جداگانه‌اي را كه منحصراً براي مقاصد پزشكي مورد استفاده قرار مي‌گيرد، تأمين نمايند. مقام صلاحيتدار مي‌تواند اين الزام را در مورد كشتيهايي كه به بازرگاني داخلي مي‌پردازند، تعديل نمايد. در تأييد مكان بيمارستاني تعبيه شده بر روي كشتي، مقام صلاحيتدار بايد تضمين نمايد كه در تمامي وضعيت‌هاي آب و هوايي، مكان بيمارستاني به راحتي قابل دسترسي مي‌باشد و امكانات لازم براي بستري شدن افراد و دريافت مراقبت‌هاي فوري و مناسب توسط آنها، فراهم شده است.
13ـ مكان مناسب و مجهزي بايد براي تأسيسات لباسشويي فراهم شود.
14ـ در كليه كشتيها بايد فضا يا فضاهايي بر روي محل رو باز عرشه تأمين شود تا كاركنان كشتي در مواقعي‌كه مشغول كار نيستند، به آن دسترسي داشته باشند، به نحوي كه با توجه به تعداد دريانوردان روي كشتي و نيز اندازه كشتي، داراي مساحتي كافي باشد.
15ـ تمامي كشتيها بايد داراي دفاتر كار مجزا يا يك دفتر كار مشترك براي استفاده واحدهاي عرشه و موتوري باشند. مقام صلاحيتدار پس از مشورت با سازمانهاي دريانوردان و مالكين كشتي مربوط مي‌تواند كشتيهايي كه كمتر از 3000 تن ظرفيت ناخالص دارند را از اعمال اين الزام معاف نمايد.
16ـ مقام صلاحيتدار بايد كشتيهايي را كه مرتباً براي تجارت به بنادر آلوده به پشه تردد مي‌نمايند، ملزم نمايد تا تمهيدات لازم را مدنظر قرار دهند.
17ـ براي استفاده و برخورداري تمامي دريانوردان، بايد امكانات تفريحي مناسب براي دريانوردان، شامل وسايل آسايش و مخصوص خدمه، طبق برآورده نمودن نيازهاي خاص دريانورداني كه بايد بر روي كشتي كار و زندگي نمايند و نيز با در نظر گرفتن مقرره 3. 4 و مفاد مرتبط اين مجموعه قوانين در خصوص ايمني و بهداشت و پيشگيري از حوادث، تأمين شود.
18ـ مقام صلاحيتدار ملزم است كه بازرسي‌هاي دائمي را ازطريق و يا تحت‌نظر فرمانده كشتي انجام دهد تا مطمئن شود محل اقامت دريانوردان تميز و به‌طور شايسته‌اي قابل سكونت بوده و همچنين در وضعيت مطلوبي حفظ و مرمت شده است.
19ـ در مورد نيروي انساني كشتيها، با توجه به اين‌كه بايد عدم تبعيض و تفاوت در علايق دريانوردان و عادات اجتماعي و مذهبي گوناگون آنها را در نظر گرفت، مقام صلاحيتدار در جايي كه مورد نياز باشد، مي‌تواند پس از مشورت با سازمانهاي دريانوردان و مالكين كشتي مربوط، اجازه اعمال تغييراتي را با توجه به اين استاندارد اعطاء نمايد، به شرط اين كه اين تغييرات منجر به بروز امكانات نامطلوب‌تري نسبت به آنچه كه اعمال اين استاندارد به همراه دارد، نشود.
20ـ هر عضو پس از مشورت با سازمانهاي دريانوردان و مالكين كشتي مربوط، مي‌تواند كشتيهايي كه كمتر از 200 تن ظرفيت ناخالص دارند را با دليل منطقي و با توجه به اندازه كشتي و تعداد نفرات حاضر بر روي كشتي، از اجراء الزامات زير مندرج در مفاد اين استاندارد معاف نمايد:
الف) جزء (ب) بند 7، جزء (ت) بند (11) و بند (13)؛ و
ب) جزء (ج) بند (9)، و از جزء (ح) تا پايان جزء (ر) بند (9)، تنها با توجه به مساحت كف اتاق.
21ـ هرگونه معافيتي در مورد الزامات مندرج در اين استاندارد، مي‌تواند تنها در جايي اعمال شود كه به صراحت در اين استاندارد اجازه داده شده و نيز در شرايط خاصي كه در آن چنين معافيتهايي آشكارا موجه بوده و مربوط به حمايت از ايمني و بهداشت دريانوردان مي‌باشد.
دستورالعمل 1. 3 ب ـ محل اقامت و امكانات تفريحي
دستور العمل 1. 1. 3 ب ـ طراحي و ساختمان
1ـ ديوارهاي خارجي اتاقهاي خواب و سالنهاي غذاخوري بايد به اندازه كافي عايق‌بندي شده باشد. تمامي پوشش‌هاي ماشين‌آلات و ديوارهاي آشپزخانه و ساير فضاهايي كه از آن گرما توليد شده و ممكن است اثرات گرمايي بر محل اقامت مجاور يا راهروها داشته باشد، بايد به اندازه كافي عايق‌بندي شود. همچنين بايد اقداماتي صورت گيرد تا در مقابل اثرات ناشي از بخار يا لوله‌هاي آب گرم سرويس‌ها، محافظت كامل به‌عمل آيد.
2ـ اتاقهاي خواب، سالنهاي غذاخوري، اتاقهاي تفريح و راهروها در فضاي محل اقامت بايد به اندازه كافي عايق‌بندي شده باشد تا از تغليظ و افزايش بيش از حد دما جلوگيري شود.
3ـ سطوح ديوارها و سقف‌هاي كاذب در اتاقهاي خواب و سالنهاي غذاخوري بايد از موادي باشد كه به راحتي تميز شود و از هيچ تركيبي كه احتمالاً محل تجمع حشرات موذي مي‌باشد، نبايد استفاده شود.
4ـ سطوح ديوارها و سقف‌هاي كاذب در اتاقهاي خواب و سالنهاي غذاخوري بايد اين قابليت را داشته باشد كه به راحتي تميز شده و به‌صورت رنگ‌هاي روشن بادوام و غيرمسموم‌كننده باشد.
5 ـ سطوح تمامي محلهاي اقامت دريانوردان بايد از مواد و تركيب مناسبي باشد كه سطح آنها ليز نبوده و نسبت به رطوبت مقاوم بوده و به راحتي قابل تميز كردن باشد.
6 ـ در جايي كه كفپوش‌ها از مواد تركيبي ساخته شده‌اند، محلهاي اتصال با گوشه‌ها بايد به گونه‌اي برش بخورند كه شكافي وجود نداشته باشد.
دستورالعمل 2. 1. 3 ب ـ تهويه هوا
1ـ سامانه تهويه هوا در اتاقهاي خواب و غذا خوري‌ها بايد به نحوي كنترل شود كه هوا را در شرايط قابل قبولي حفظ كرده و گردش كافي هوا در تمامي شرايط هوايي و اقليمي را تضمين نمايد.
2ـ سامانه‌هاي تهويه هوا، چه به‌صورت سامانه مركزي يا واحد جداگانه، بايد به گونه‌اي طراحي شود تا:
الف: هوا را در يك دما و رطوبت نسبي قابل قبولي در مقايسه با شرايط هوايي بيرون نگه داشته، تغييرات هوايي درتمامي فضاهاي تهويه هوا را تضمين نمايد و همچنين ويژگي‌هاي خاص فعاليت دردريا را مدنظر قرار داده و سر و صدا يا ارتعاش بيش از اندازه‌اي ايجاد ننمايد؛ و
ب: نظافت و ضد عفوني را به منظور جلوگيري يا كنترل شيوع بيماري، تسهيل نمايد.
3ـ زماني كه دريانوردان بر روي كشتي كار يا زندگي مي‌نمايند و شرايط ايجاب مي‌نمايد، برق لازم براي فعاليت دستگاههاي تهويه هوا و ديگر وسايل كمكي تهويه كه به موجب بندهاي پيشين اين دستورالعمل لازم است، بايد در تمامي اوقات در دسترس باشد. با اين حال، لازم نيست كه اين برق مورد نياز از طريق يك منبع اضطراري تأمين شود.
دستورالعمل 3. 1. 3 ب ـ گرمايش
1ـ سامانه گرمايش محل اقامت دريانوردان بايد درتمامي اوقاتي كه دريانوردان بر روي كشتي كار يا زندگي مي‌كنند و نيز شرايطي كه استفاده از آن لازم مي‌باشد، كار كند.
2ـ درتمامي كشتيهايي كه سامانه گرمايش لازم است، گرما بايد به‌وسيله بخار، آب داغ، هواي گرم، الكتريسيته يا موارد مشابه تأمين شود. با اين حال، نبايد در محوطه محل اقامت از بخار به عنوان وسيله اي براي انتقال گرما استفاده نمود. سامانه حرارتي بايد قادر باشد درجه حرارت محل اقامت دريانوردان را در شرايط عادي هوايي و اقليمي كه در آن كشتي مشغول به كار مي‌باشد، در سطح مطلوبي حفظ نمايد. مقام صلاحيتدار بايد استاندارد مورد نظر در اين خصوص را تعيين نمايد.
3ـ رادياتورها و ساير وسايل‌گرمايش بايد به نحوي نصب شود و در جايي‌كه ضرورت دارد، به گونه‌اي محافظت شود كه از خطر آتش‌سوزي و عدم آسايش ساكنين جلوگيري شود.
دستورالعمل 4. 1. 3 ب ـ روشنايي
1ـ در تمامي كشتيها بايد براي محل اقامت دريانوردان نور الكتريكي فراهم شود. اگر دو منبع مستقل الكتريكي براي روشنايي وجود نداشته باشد، نور اضافي را بايد از طريق لامپها يا لوازم روشنايي كه به نحو مطلوبي متناسب با وضعيت اضطراري ساخته شده¬اند، تأمين كرد.
2ـ در اتاقهاي خواب، يك لامپ مطالعه الكتريكي بايد در بالاي هر تخت خواب نصب شود.
3ـ استانداردهاي مناسب براي روشنايي طبيعي و مصنوعي بايد توسط مقام صلاحيتدار تعيين شود.
دستورالعمل 5. 1. 3 ب ـ اتاقهاي خواب
1ـ ترتيب قرارگرفتن تخت بر روي كشتي بايد به گونه‌اي مناسب باشد كه تا حد ممكن آرامش و راحتي را براي دريانورد يا هر فرد ديگري كه ممكن است همراه او باشد، فراهم نمايد.
2ـ در جايي كه اندازه كشتي، فعاليت‌هايي كه كشتي مشغول انجام آن است و نقشه آن اجازه مي‌دهد، اتاقهاي خواب بايد به گونه‌اي طراحي و تجهيز شوند كه داراي حمام اختصاصي، شامل توالت، باشد به‌طوري كه راحتي و آسايش قابل قبولي را براي ساكنان آن فراهم و تسهيل نظم و ترتيب را تأمين نمايد.
3ـ تا جايي كه امكان دارد، اتاقهاي خواب دريانوردان بايد به گونه‌اي قرار گيرد كه جدا از ديده‌بانها باشد و دريانورداني كه در طول روز كار مي‌كنند، با ديده‌بانها هم اتاقي نباشند.
4ـ در حالتي كه دريانوردان وظيفه درجه‌داران را انجام مي‌دهند، نبايد بيش از دو نفر در يك اتاق خواب قرار گيرند.
5 ـ هنگامي كه امكان‌پذير مي‌باشد، بايد توجه لازم در قبال افسر دوم مهندسي كشتي در خصوص تأمين مزيت موضوع جزء (ز) بند (9) استاندارد1. 3 الف، مدنظر قرار گيرد.
6 ـ فضايي كه قفسه‌ها، تخت‌خوابها، كشوها و صندليها اشغال مي‌كند بايد در اندازه‌گيري مساحت كف اتاق منظور شود. فضاهاي كوچك و نامنظم كه به‌طور مؤثر فضايي را براي حركت آزاد اضافه نمي‌نمايد و نمي‌توان از آنها براي استقرار اثاثيه استفاده نمود، بايد مستثني شود.
7ـ تخت‌خوابها نبايد در بيش از دو رديف قرار گيرد. در حالتي كه تخت‌خوابها در امتداد كنار كشتي جاي گرفته است، بايد فقط يك رديف تخت‌خواب در جايي كه يك چراغ كوچك در بالاي تخت خواب تعبيه شده، وجود داشته باشد.
8 ـ تخت‌خواب پاييني در تخت خوابهاي دو طبقه بايد حداقل سي‌سانتيمتر بالاتر از كف اتاق باشد. تخت خواب بالايي بايد تقريباً در وسط فاصله بين تخت‌خواب پاييني و سقف اتاق باشد.
9ـ چهارچوب تخت و پوشش آن، بايد از جنس مواد مورد تأييد، محكم و صافي تهيه شود كه احتمال پوسيدگي يا رشد حشرات موذي در آن نباشد.
10ـ اگر از چهارچوب‌هاي لوله‌اي براي ساخت تخت‌خوابها استفاده شده باشد، بايد به‌طور كامل بسته شده و بدون منفذ باشد تا حشرات موذي به آن نفوذ نكنند.
11ـ هر تخت خواب بايد داراي يك تشك راحت با كف هموار، شامل يك بستر فنري يا تشك فنري، باشد و مواد به‌كار رفته بايد از جنس مواد قابل قبول بوده و مانع نفوذ حشرات موذي شود.
12ـ هنگامي كه يك تخت‌خواب در بالاي تخت‌خواب ديگر قرار مي‌گيرد، بايد يك سطح ضد گرد و غبار در زير تشك يا فنر تخت‌خواب بالايي قرار گيرد.
13ـ مبلمان بايد از جنس مواد محكم و صاف بوده و قابليت پوسيدگي يا زنگ‌زدگي نداشته باشد.
14ـ اتاقهاي خواب بايد داراي پرده يا چيزي شبيه آن براي جلوگيري از نورهاي جانبي باشد.
15ـ اتاقهاي خواب بايد داراي آئينه، قفسه‌هاي كوچك براي لوازم آرايش، يك تاقچه كتاب و تعداد كافي قلاب لباس باشد.
دستورالعمل 6. 1. 3 ب ـ سالنهاي غذاخوري
1ـ امكانات سالن غذاخوري مي‌تواند به‌صورت مشترك يا مجزا باشد. تصميم در خصوص اين موضوع بايد پس از مشورت با نمايندگان دريانوردان و مالكين كشتي و مشروط به تأييد مقام صلاحيتدار، اتخاذ شود. براي انجام اين كار، بايد عواملي نظير اندازه كشتي و نيازهاي متفاوت فرهنگي، مذهبي و اجتماعي دريانوردان در نظر گرفته شود.
2ـ در جايي كه امكانات مجزاي سالن غذاخوري براي دريانوردان فراهم شده است، بايد سالنهاي غذاخوري مجزا براي افراد زير نيز تأمين شود:
الف) فرماندة كشتي و افسران؛ و
ب) درجه‌داران و دريانوردان ديگر.
3ـ در كشتيهايي غيراز كشتيهاي مسافري، مساحت كف سالنهاي غذاخوري نبايد كمتر از يك و نيم متر مكعب براي نشستن هر نفر باشد.
4ـ درتمامي كشتيها، سالنهاي غذاخوري بايد مجهز به ميزها و صندليهاي مناسب، ثابت يا متحرك بوده و به اندازه كافي براي اقامت بيشترين تعداد دريانورداني باشد كه احتمالاً در هر مقطع زماني از آنها استفاده مي‌نمايند.
5 ـ موارد زير بايد در تمامي اوقات هنگامي كه دريانوردان بر روي كشتي مي‌باشند، در دسترس باشد:
الف) يك يخچال كه بايد در جاي مناسبي قرار داده شود و ظرفيت آن براي تعداد افرادي كه ازسالن يا سالنهاي غذاخوري استفاده مي‌نمايند، مناسب باشد؛
ب) تأسيسات مربوط به تهيه نوشيدني‌هاي گرم؛ و
پ) تأسيسات آب سرد.
6 ـ در مواردي كه آبدارخانه‌ها به سالنهاي غذاخوري راه ندارند، بايد قفسه‌هاي كافي براي وسايل و ظروف غذاخوري و امكانات مناسب براي شست‌وشوي آنها تدارك ديده شود.
7ـ سطوح ميزهاو صندليها بايد از جنس مواد ضد رطوبت باشد.
دستورالعمل 7. 1. 3 ب ـ سرويس‌هاي بهداشتي
1ـ دستشويي‌ها و وان‌هاي حمام بايد در اندازه مناسب و از مواد مورد تأييد بوده و داراي سطحي صاف باشد كه قابليت ترك خوردن، پوسته پوسته شدن و پوسيدگي نداشته باشد.
2ـ تمامي توالت‌ها بايد بر اساس يك الگوي مورد تأييد داراي مخزن بزرگ آب يا ابزارهاي مناسب ديگر براي اين منظور، نظير هوا، باشد كه درتمامي اوقات در دسترس بوده و به‌طور مستقل قابل كنترل باشد.
3ـ سرويس‌هاي بهداشتي در نظر گرفته شده براي استفاده بيش از يك نفر، بايد منطبق با شرايط زير باشد:
الف) كفها بايد از جنس مواد مورد تأييد بادوام و ضد رطوبت بوده و به‌طور مناسب زهكشي شود؛
ب) ديوارها بايد از جنس فولاد يا مواد مورد تأييد ديگر بوده و تا ارتفاع حداقل بيست و سه سانتيمتر از سطح، ضد آب باشد؛
پ) محل سرويس‌هاي بهداشتي بايد به اندازه كافي روشن، گرم و تهويه شده باشد؛
ت) توالت‌ها بايد در وضع و موقعيت مناسب و مجزا از اتاقهاي خواب و حمام‌ها باشد و به اتاقهاي خواب يا به راهرو بين آنها به طور مستقيم راه نداشته باشد. در شرايطي كه توالت بين دو اتاق خواب با حداكثر چهار نفر قرار دارد، اين الزام اعمال نمي‌شود.
ث) زماني كه در يك قسمت بيش از دو توالت قرار دارد، بايد به نحو مناسبي از يكديگر جدا شود كه جنبه خصوصي آنها حفظ شود.
4ـ امكانات لباسشويي فراهم شده براي دريانوردان بايد شامل موارد زير باشد:
الف) ماشين‌هاي لباسشويي؛
ب) ماشين‌هاي خشك‌كن يا اتاقهاي خشك‌كن گرم و تهويه شده؛ و
پ) اتو و ميز اتو و موارد مشابه آنها.
دستورالعمل 8. 1. 3 ب: خدمات بيمارستاني
1ـ خدمات بيمارستاني بايد به گونه‌اي طراحي شود كه مراجعه و دريافت كمك‌هاي اوليه پزشكي را تسهيل نموده و به پيشگيري از شيوع بيماريهاي عفوني كمك نمايد.
2ـ ترتيب قرارگرفتن درب ورودي، تخت خواب‌ها، روشنايي، تهويه هوا، گرمايش و سامانه (سيستم) آبرساني بايد به گونه‌اي طراحي شده‌باشد كه آسايش ساكنين را تضمين نموده و درمان آنها را تسهيل نمايد.
3ـ تعداد تختهاي مورد نياز بيمارستان بايد توسط مقام صلاحيتدار تعيين شود.
4ـ تأسيسات بهداشتي بايد منحصراً جهت استفاده ساكنين بيمارستان، و يا جزئي از آن و يا بسيار نزديك به آن، باشد. اين سرويس بهداشتي بايد شامل حداقل يك توالت، يك دستشويي و يك وان يا دوش باشد.
دستورالعمل 9. 1. 3 ب ـ امكانات ديگر
درجايي كه امكانات مجزايي براي كاركنان بخش موتورخانه جهت تعويض لباسها فراهم شده است، اين امكانات بايد شامل موارد زير باشد:
الف) خارج از محدودة ماشين‌آلات بوده ولي به سادگي قابل دسترسي باشد؛ و
ب) داراي قفسه شخصي لباس همراه با وان يا دوش يا هر دوي آنها بوده و دستشويي داراي آب گرم و سرد جاري نيز باشد.
دستورالعمل10. 1. 3 ب ـ لوازم تخت‌خواب، ظروف غذاخوري و شرايط ديگر
هر عضو بايد اجراء اصول زير را مدنظر قراردهد:
الف) لوازم خواب و ظروف غذاخوري بايد توسط مالك كشتي براي تمامي دريانوردان در طول خدمت آنها در كشتي فراهم شود و دريانوردان مذكور بايد در زمان مقرر توسط فرمانده كشتي و در خاتمه خدمت بر روي كشتي، موظف به بازگرداندن آنها باشند.
ب) لوازم خواب بايد از كيفيت خوبي برخوردار بوده و بشقابها، فنجانها و ديگر ظروف‌غذاخوري بايد از مواد مورد تأييدي فراهم شود كه به سادگي تميز شود؛ و
پ) حوله، صابون و دستمال توالت براي تمامي دريانوردان بايد توسط مالك كشتي تأمين شود.
دستورالعمل11. 1. 3 ب ـ امكانات‌تفريحي، ارسال‌نامه و ترتيبات‌ملاقات در كشتي
1ـ امكانات و خدمات تفريحي بايد به طور متناوب مورد بازبيني قرار گيرد تا تضمين شود كه مناسب با تغيير نيازهاي دريانوردان ناشي از تغييرات فناوري، عملياتي و ديگر پيشرفتهاي صورت گرفته در صنعت كشتيراني، مي‌باشد.
2ـ لوازم مورد نظر براي امكانات تفريحي بايد حداقل شامل يك كتابخانه و فراهم نمودن شرايطي براي نوشتن و خواندن و در جايي كه امكان دارد، وسايل بازي باشد.
3ـ در ارتباط با برنامه‌ريزي براي امكانات تفريحي، مقام صلاحيتدار بايد توجه مقتضي را نسبت به تأمين يك غذا خوري اعمال نمايد.
4ـ همچنين بايد در صورت امكان نسبت به تأمين امكانات زير، بدون صرف هزينه براي دريانوردان، توجه مقتضي به‌عمل آيد.
الف)يك اتاق براي كشيدن سيگار؛
ب) تماشاي تلويزيون و دريافت برنامه‌هاي راديويي؛
پ) نمايش فيلم به تعدادي كه براي مدت زمان يك سفر دريايي كافي بوده و در فواصل متعارف تعويض شود؛
ت) تجهيزات ورزشي شامل تجهيزات پرورش اندام، بازيهاي ميزي و بازيهاي ورقي؛
ث) درجايي كه امكان دارد، امكاناتي براي شنا؛
ج) يك كتابخانه كه حاوي كتابهاي حرفه‌اي و كتابهاي ديگر بوده و تعداد آنها براي مدت زمان يك سفر دريايي كافي بوده و در فواصل متعارف تعويض شود؛
چ) امكاناتي براي صنايع دستي تفريحي؛
ح) تجهيزات الكترونيكي نظير راديو، تلويزيون، ويدئو، پخش لوح فشرده و دي‌وي‌دي، رايانه، نرم افزار و دستگاه ضبط و پخش صوتي؛
خ) در صورت اقتضاء تأمين كافه‌هايي بر روي كشتي براي دريانوردان، مگر اين كه اين موارد برخلاف آداب و رسوم اجتماعي، مذهبي و ملي آنها باشد؛
د) دسترسي ‌مناسب به ارتباطات ‌تلفني از كشتي به ساحل، و پست ‌الكترونيكي و اينترنت در جايي كه امكان داشته باشد، و دريافت هزينه مناسب در قبال استفاده از اين خدمات.
5 ـ هرگونه تلاشي بايد صورت گيرد تا تضمين نمايد كه ارسال نامه دريانوردان تا حد ممكن سريع و مطمئن انجام مي‌شود.
6 ـ طبق قوانين يا مقررات ملي يا بين‌المللي، بايد اقدامات لازم به‌عمل آيد تا هر زمان كه امكان داشت و عملي بود، به دريانوردان فوري اين اجازه داده شود هنگامي كه كشتي آنها در بندر پهلو گرفته است، همسران، بستگان و دوستان خود را به عنوان ميهمان ملاقات نمايند. اين اقدامات بايد تدابير امنيتي لازم را تأمين نمايد.
7ـ توجه لازم نسبت به امكان اجازه به دريانوردان جهت همراه داشتن همسرانشان در برخي سفرهاي خاص، در صورت امكان و عملي بودن اين كار، بايد مدنظر قرار گيرد. همسران مزبور بايد بيمه مناسبي كه حوادث و بيماري را پوشش مي‌دهد به همراه داشته باشند، مالكـان كشتي هرگونه مساعدتي را به دريانورد براي اعتبار بخشيدن به بيمه به عمل خواهند آورد.
دستورالعمل 12. 1. 3 ب ـ جلوگيري از سر و صدا و ارتعاش
1ـ محل اقامت و امكانات تفريحي و تهيه غذا بايد تا آنجايي كه امكان دارد دور از موتورها، اتاقهاي سكان، جرثقيل‌هاي كابلي عرشه، تجهيزات ارتعاش، گرمايش و تهويه هوا و نيز ديگر ماشين‌آلات و دستگاههاي پر سر و صدا، قرار گيرد.
2ـ در ساخت و تكميل ديوارها، سقف‌هاي كاذب و طبقات ميان فضاهاي توليدكننده صدا، بايد از عايق‌هاي صوتي يا ديگر مواد مناسب صداگير، همانند درهاي عايق‌بندي شده نسبت به سر و صدا براي محوطه ماشين‌آلات، استفاده شود.
3ـ موتورخانه و ديگر مكانهاي مربوط به ماشين‌آلات بايد در صورت امكان داراي اتاقهاي كنترل مركزي ضد صوت براي كاركنان موتورخانه باشد. مكان‌هاي كاري، نظير كارگاه ماشين‌آلات، بايد تا سرحد امكان، نسبت به سرو صداي موتورخانه عايق بندي شده باشد و اقدامات ديگري نيز بايد در جهت كاهش سر و صداي ناشي از كار ماشين‌آلات، انجام شود.
4ـ محدوديتها براي سطوح سر و صدا در محيطهاي كار و زندگي بايد طبق دستورالعملهاي بين‌المللي سازمان بين‌المللي دريانوردي در خصوص سطوح قرارگرفتن در معرض صدا، شامل آنهايي كه در قانون اجرائي تحت عنوان « عوامل مربوط به محيط كاري در كارگاهها، 2001 ميلادي (1380 هـ . ش)» مورد اشاره قرار گرفته‌اند، باشد و در جايي كه امكان دارد، بايد حمايت ويژه توصيه شده توسط سازمان‌بين‌المللي دريانوردي، همراه با هرگونه اصلاحيه و اسناد تكميلي بعدي درخصوص سطوح قابل قبول سر و صدا بر روي كشتيها، مدنظر قرار گيرد. نسخه‌اي از اسناد قابل اجراء به زبان انگليسي يا زبان كاري كشتي بايد در كشتي حمل گردد و در دسترس دريانوردان قرار گيرد.
5 ـ هيچ يك از محلهاي اقامت يا امكانات تفريحي يا تهيه غذا نبايد در معرض ارتعاش بيش از حد قرار گيرد.
مقرره 2. 3ـ غذا و تهيه غذا
هدف: تضمين اين‌كه دريانوردان تحت شرايط كنترل‌شده بهداشتي به غذاي با كيفيت و آب آشاميدني، دسترسي دارند.
1ـ هر عضو بايد تضمين نمايد كه كشتيهاي حامل پرچم آن، آب آشاميدني و غذاي با كيـفيت مناسب و ارزش غذايي بالايي را ارائه مي‌نمايد كه از لحاظ كميت به‌طور كافي الزامات كشتي را پوشش داده و تفاوتهاي فرهنگي و مذهبي را نيز مدنظر قرار مي‌دهد.
2ـ دريانوردان شاغل بر روي كشتي بايد در طول دوران اشتغال خود از غذاي رايگان بهره‌مند شوند.
3ـ دريانورداني‌كه به¬عنوان آشپز كشتي با مسؤوليت تهيه غذا، استخدام شده‌اند بايد آموزش لازم را سپري و صلاحيت كافي را براي احراز اين جايگاه داشته باشند.
استاندارد 2. 3 الف ـ غذا و تهيه غذا
1ـ هر عضو بايد قوانين و مقررات يا تدابير ديگري را به منظور تأمين استانداردهاي‌ حداقل در خصوص كميت ‌و كيفيت ‌غذا و آب ‌آشاميدني و نيز استانداردهاي تهيه غذا مربوط به وعده‌هاي غذايي تأمين شده براي دريانوردان شاغل برروي كشتيهايي كه حامل پرچم آن مي‌باشند، تصويب نمايد و بايد اقدامات آموزشي مربوط به ارتقاء آگاهي و اجراي استانداردهاي موضوع اين بند را نيز برعهده گيرد.
2ـ هر عضو بايد تضمين نمايد كه كشتيهاي حامل پرچم آن، استانداردهاي حداقل زير را برآورده مي‌نمايد:
الف) با توجه به تعداد دريانوردان روي كشتي، شرايط مذهبي و رسوم فرهنگي آنها در مورد غذا و نيز طول مدت و نوع سفر دريايي، بايد تأمين غذا و آب آشاميدني آنها از لحاظ كميت، ارزش غذايي، كيفيت و تنوع مناسب باشد.
ب) ساختار و امكانات بخش تهيه غذا بايد به گونه‌اي باشد كه به دريانوردان اين اجازه را بدهد تا از غذاي كافي، با ارزش غذايي بالا و متنوع كه در شرايط بهداشتي مطلوبي تهيه و ارائه مي‌شود، بهره‌مند شوند.
پ) كاركنان بخش تهيه غذا بايد به نحو مطلوبي آموزش ديده يا تعاليم لازم را براي جايگاه خويش فرا گرفته باشند.
3ـ مالكين كشتي بايد تضمين نمايند كه دريانوردان استخدام شده به عنوان آشپزهاي كشتي آموزش ديده، واجد شرايط و داراي صلاحيت لازم براي احراز اين جايگاه طبق الزامات مندرج در قوانين و مقررات كشور مربوط، مي‌باشند.
4ـ الزامات مربوط به بند (3) اين استاندارد بايد شامل يك دورة آموزش تكميلي باشد كه توسط مقام صلاحيتدار تأييد يا تعيين‌شده است و در برگيرندة آشپزي عملي، بهداشت فردي و غذايي، ذخيره سازي غذا، كنترل موجودي و حفاظت محيطي و ايمني و بهداشت تهيه غذا باشد.
5 ـ در كشتيهايي كه با تعداد نيروي انساني كمتر از ده نفر فعاليت مي‌كنند، به‌دليل تعداد خدمه يا نوع تجارت، ممكن است از جانب مقام صلاحيتدار ملزم به همراه داشتن يك آشپز كاملاً واجد شرايط نشوند. هر شخصي كه در آشپزخانه وظيفه تهيه غذا را برعهده دارد، بايد آموزش ديده باشد يا در زمينه‌هاي مربوط به بهداشت فردي و غذايي و نيز ذخيره سازي و ارائه غذا بر روي كشتي، تعاليم لازم را آموخته باشد.
6 ـ مقام صلاحيتدار در شرايط استثنايي مي‌تواند به آشپزي كه كاملاً واجد شرايط نمي‌باشد، اجازه دهد تا نسبت به تهيه غذا در يك كشتي مشخص و براي مدت زماني محدود، تا بندر نزديك بعدي محل توقف، يا براي مدت زماني كه نبايد بيشتر از يك ماه باشد، اقدام نمايد، مشروط بر اين‌كه فرد مذكور كه اين اجازه براي وي صادر شده است، آموزش ديده باشد يا تعاليم لازم را در زمينه‌هاي مربوط به بهداشت فردي و غذايي و نيز ذخيره سازي و آماده كردن غذا بر روي كشتي، آموخته باشد.
7ـ طبق رويه‌هاي مورد قبول جاري در عنوان (5)، مقام صلاحيتدار بايد توسط يا تحت نظارت فرمانده كشتي، بازرسي‌هاي مستند دائمي را با توجه به شرايط زير انجام دهد:
الف) موجودي غذا و آب آشاميدني؛
ب) تمامي فضاها و تجهيزات مورد استفاده براي ذخيره سازي و آماده كردن غذا و آب آشاميدني؛و
پ) آشپزخانه و ديگر تجهيزات مربوط به تهيه و ارائه وعده‌هاي غذايي.
8 ـ هيچ دريانورد زير هجده‌سال نبايد به عنوان آشپز استخدام يا به‌كارگرفته شود.
دستورالعمل 2. 3 ب ـ غذا وتهيه غذا
دستورالعمل 1. 2. 3 ب ـ بازرسي، آموزش، تحقيق و انتشار
1ـ مقام صلاحيتدار بايد با همكاري مؤسسات و سازمانهاي مرتبط ديگر، اطلاعات روزآمدي در خصوص غذا و نيز روشهاي خريد، ذخيره، نگهداري، پخت و ارائه غذا را با توجهي ويژه نسبت به شرايط تهيه غذا بر روي كشتي، جمع‌آوري نمايد. اين اطلاعات بايد به‌صورت رايگان يا با قيمت منطقي در دسترس توليدكنندگان و تجار تجهيزات و مواد غذايي، فرماندهان كشتي، مهمانداران و آشپزها، و نيز سازمانهاي دريانوردان و مالكين كشتي مربوط قرار گيرد. براي انجام اين مقصود مي توان از روش‌هاي مناسب تبليغاتي نظير كتاب‌هاي راهنما، بروشورها، پوسترها، نمودارها يا آگهي‌هاي تبليغاتي، استفاده نمود.
2ـ مقام صلاحيتدار بايد توصيه¬هاي لازم در خصوص جلوگيري از اتلاف غذا، تسهيل رعايت استاندارد مناسب بهداشتي و نيز تضمين حداكثر رفاه ممكن در تداركات كاري را صادر نمايد.
3ـ مقام صلاحيتدار بايد با مؤسسات و سازمانهاي مرتبط در زمينه گسترش اقلام آموزشي و اطلاعات مربوط به شيوه‌هاي تهيه غذا و ارائه خدمات مناسب بر روي كشتي، همكاري نمايد.
4ـ مقام صلاحيتدار بايد همكاري نزديكي با سازمانهاي دريانوردان و مالكين كشتي مربوط و نيز مقامات محلي يا ملي كه پرسش‌هايي در خصوص بهداشت و غذا دارند، داشته باشد و در جايي كه ضرورت دارد از خدمات اين مقامات استفاده نمايد.
دستورالعمل2. 2. 3 ب ـ آشپزهاي كشتي
1ـ دريانوردان فقط در صورتي به عنوان آشپزهاي كشتي صلاحيت لازم را احراز مي‌نمايند كه داراي شرايط زير باشند:
الف) حداقل مدت زماني را كه توسط مقام صلاحيتدار براي خدمت در دريا تعيين‌شده است، سپري كرده باشند. اين زمان مي‌تواند با توجه به تجربيات يا صلاحيت‌هاي مرتبط كنوني، مورد محاسبه قرار گيرد.
ب) آزمون تعيين‌شده توسط مقام صلاحيتدار يا آزموني مشابه دريك دورة مورد تأييد ويژه آموزش آشپزها را سپري نموده باشد.
2ـ آزمون تعيين‌شده مي‌تواند به‌طور مستقيم توسط مقام صلاحيتدار، با توجه به وظيفه نظارتي آن، يا توسط يك آموزشگاه مورد تأييد براي آموزش آشپزها، انجام شده و گواهينامه مربوط صادر گردد.
3ـ مقام صلاحيتدار بايد در صورت ‌اقتضاء درخصوص شناسايي‌ گواهينامه‌هاي مربوط به صلاحيت آشپزهاي كشتي، صادره توسط ديگر اعضائي كه اين مقاوله‌نامه يا مقاوله‌نامه آشپزهاي كشتي مصوب 1946 ميلادي (1325 هـ.ش) (شماره 69) را تصويب كرده‌اند يا نهاد مورد تأييد ديگر، اقدامات لازم را انجام دهد.
عنوان 4 : حمايت بهداشتي، مراقبت درماني، حمايت تأمين اجتماعي و رفاهي
مقرره 1. 4 ـ مراقبت درماني بر روي كشتي و ساحل
هدف: حمايت از بهداشت دريانوردان و تضمين دسترسي فوري آنها به مراقبت درماني بر روي كشتي و ساحل.
1ـ هر عضو بايد تضمين نمايد كه تمامي دريانوردان شاغل بر روي كشتيهاي حامل پرچم آن، از طريق اتخاذ تدابير مناسب براي حمايت از بهداشت آنها تحت پوشش قرار گرفته و در هنگام كار بر روي كشتي، دسترسي كافي و فوري به مراقبت درماني را دارا مي‌باشند.
2ـ حمايت و درمان موضوع بند (1) اين مقرره، بايد به‌طور كلي براي دريانوردان به‌صورت رايگان تأمين شود.
3ـ هر عضو بايد تضمين نمايد كه دريانوردان شاغل بر روي كشتيهاي داخل قلمرو آن كه نياز فوري به مراقبت درماني دارند، امكان دسترسي به امكانات درماني در ساحل به آنها داده مي‌شود.
4ـ شرايط مورد نياز براي حمايت بهداشتي و مراقبت درماني روي كشتي كه در اين مجموعه قوانين تنظيم شده است، شامل اقداماتي براي تأمين حمايت بهداشتي و مراقبت درماني دريانوردان به گونه‌اي است كه تا حد امكان با امكانات در دسترس كارگران شاغل در ساحل به طور كلي قابل مقايسه باشد.
استاندارد 1. 4 الف ـ مراقبت درماني بر روي كشتي و ساحل
1ـ هر عضو بايد تضمين نمايد كه اقدامات تأميني براي حمايت بهداشتي و مراقبت درماني، از جمله مراقبت‌هاي ضروري دندانپزشكي، براي دريانوردان شاغل بر روي كشتيهاي حامل پرچم آن اتخاذ شده و اين كشتيها:
الف) اجراء هرگونه مقررات عمومي براي دريانوردان درخصوص مراقبت درماني و حمايت بهداشتي حرفه‌اي مرتبط با وظايف آنها و نيز مقررات ويژه مرتبط با كار بر روي كشتي را تضمين مي‌نمايند؛
ب) تأمين حمايت بهداشتي و مراقبت درماني براي دريانوردان را به گونه‌اي كه تا حد امكان با امكانات در دسترس كارگران شاغل در ساحل به طور كلي قابل مقايسه مي‌باشد، تضمين مي‌نمايند، از جمله دسترسي ‌فوري به دارو‌هاي ضروري، امكانات و تجهيزات‌ درماني براي‌تشخيص‌ودرمان‌بيماري ونيز براي‌تهيه گزارش و اطلاعات‌درماني؛
پ) در جايي كه امكان دارد اين حق را به دريانوردان مي دهند كه در بنادر محل توقف، بدون تأخير به پزشك يا دندانپزشك مراجعه نمايند؛
ت) تـضمين مي‌نمايند كه طـبق قوانين و رويه ملي عضو، ارائه خدمات مربوط به حمايت بهداشتي و مراقبت درماني براي دريانوردان، هنگامي كه بر روي كشتي قرار داشته يا در يك بندر خارجي توقف نموده اند، براي آنها رايگان باشد؛
ث) اين اقدامات محدود به دريانوردان بيمار يا آسيب‌ديده نبوده، بلكه شامل اتخاذ تدابير پيشگيرانه نظير ارتقاء بهداشت و برنامه‌هاي آموزش بهداشت نيز مي‌باشد.
2ـ مقام صلاحيتدار بايد فرم گزارش پزشكي استاندارد را براي استفاده فرماندهان كشتي و پرسنل پزشكي مربوط در روي كشتي و ساحل، تهيه نمايد. اين فرم هنگامي كه تكميل شد بايد به‌صورت محرمانه حفظ شده و تنها براي تسهيل درمان دريانوردان مورد استفاده قرار گيرد.
3ـ هر عضو بايد قوانين و مقرراتي را تصويب نمايد كه بر مبناي آن كشتيهايي كه حامل پرچم آن هستند، تدابير لازم را در خصوص آموزش و امكانات و تجهيزات مراقبت درماني، بيمارستان روي كشتي و نيز پرسنل پزشكي روي كشتي، تدوين نمايند.
4ـ قوانين و مقررات ملي بايد حداقل شرايط زير را تأمين نمايد:
الف) تمام كشتيها بايد داراي يك داروخانه، تجهيزات پزشكي و يك راهنماي پزشكي باشند كه مشخصات آنها توسط مقام صلاحيتدار تعيين‌شده و مورد بازرسي منظم قرار ‌گيرد. الزامات ملي بايد نوع كشتي، تعداد كاركنان آن و نوع، مقصد و مدت زمان سفر‌هاي دريايي و نيز توصيه‌هاي ملي و بين‌المللي مرتبط با استانداردهاي پزشكي را مدنظر قرار دهد؛
ب) كشتيهايي كه حامل يكصد نفر يا بيشتر بوده و به‌ طور معمول در سفرهاي بين‌المللي بيشتر از سه روز فعاليت مي‌نمايند، بايد يك پزشك واجد شرايط را كه مسؤول تأمين مراقبت درماني مي‌باشد، همراه داشته باشند. قوانين و مقررات ملي همچنين بايد تعيين نمايد كه چه كشتيهاي ديگري با در نظر گرفتن عواملي نظير مدت زمان، نوع و شرايط سفر دريايي و نيز تعداد دريانوردان روي كشتي، يك پزشك را همراه خود داشته باشند؛
پ) كشتيهايي كه فاقد يك پزشك مي‌باشند بايد حداقل يك دريانورد بر روي كشتي داشته باشند كه مسؤول مراقبت درماني و اداره امور داروها به عنوان بخشي از وظايف دائم خود باشد، يا اين‌كه حداقل داراي يك دريانورد بر روي كشتي باشند كه صلاحيت لازم را براي ارائه كمك‌هاي اوليه پزشكي داشته باشد. افراد مسؤول مراقبت درماني بر روي كشتي كه پزشك نيستند، بايد طبق الزامات مندرج در مقاوله‌نامه بين‌المللي استانداردهاي آموزش، گواهينامه و مراقبت از دريانوردان مصوب 1978 ميلادي (1357 هـ. ش)، به گونه‌اي مناسب آموزش لازم را سپري كرده ‌باشند. دريانورداني كه مسؤوليت ارائه كمك‌هاي اوليه را برعهده دارند، بايد طبق الزامات مندرج درمقاوله‌نامه بين‌المللي اخيرالذكر، به گونه‌اي مناسب آموزش مربوط به كمك‌هاي اوليه را گذرانده باشند. قوانين و مقررات ملي بايد نوع آموزش مورد تأييد را با توجه به در نظر گرفتن عواملي نظير مدت زمان، نوع و شرايط سفر دريايي و تعداد دريانوردان روي كشتي، تعيين نمايد؛ و
ت) مقام صلاحيتدار بايد از طريق نظام از پيش تعيين‌شده، تضمين نمايد كه مشاوره پزشكي از طريق ارتباط راديويي يا ماهواره‌اي با كشتي، از جمله مشاوره با پزشك متخصص، درتمامي ساعات شبانه روز امكان‌‌پذير مي‌باشد. مشاوره پزشكي، از جمله انتقال پيام‌هاي پزشكي از طريق ارتباط راديويي و ماهواره‌اي بين يك كشتي و افرادي كه در ساحل مشورت را ارائه مي‌نمايند، بايد براي تمامي كشتيها صرف‌نظر از اين‌كه حامل پرچم چه كشوري مي‌باشد، به‌صورت رايگان باشد.
دستورالعمل 1. 4ب ـ مراقبت درماني بر روي كشتي و ساحل
دستورالعمل 1. 1. 4 ب ـ شرايط مراقبت درماني
1ـ هنگـام تعيين سطح آموزش پزشكي مورد نياز بر روي كشتيهايي كه ملزم به همراه داشتن يك پزشك نيستند، مقام صلاحيتدار بايد موارد زير را مدنظر قرار دهد:
الف) كشتيهايي كه به‌طور معمول ظرف مدت هشت ساعت امكان دستيابي به مراقبت درماني و امكانات پزشكي با كيفيت مطلوب را دارند، بايد حداقل يك دريانورد آموزش ديده در خصوص كمك‌هاي اوليه پزشكي طبق مقاوله‌نامه بين‌المللي استاندارد‌هاي آموزش، گواهينامه و مراقبت از دريانوردان را در اختيار داشته باشند كه بر مبناي آن آموزش، قادر باشد اقدامات فوري و مؤثري را در مواقع بروز حوادث يا بيماري احتمالي بر روي يك كشتي انجام داده و مشاوره پزشكي لازم را از طريق ارتباط راديويي يا ماهواره‌اي دريافت نمايد؛ و
ب) تمامي كشتيهاي ديگر بايد حداقل يك دريانوردي كه آموزش لازم در زمينه مراقبت درماني را طبق مقاوله‌نامه بين‌المللي استانداردهاي آموزش، گواهينامه و مراقبت از دريانوردان سپري كرده، از جمله آموزش عملي و آموزش فنون نجات‌بخش نظير درمان وريدي، همراه داشته باشند كه بر مبناي اين آموزش قادر باشد به‌طور مؤثري در برنامه‌هاي هماهنگ امداد پزشكي براي كشتيها در دريا شركت نموده و در طي مدتي كه بيماران يا آسيب ديدگان ممكن است در كشتي به سر ببرند، مراقبت درماني استاندارد و رضايت بخشي را از آنان به‌عمل آورد.
2ـ آموزش موضوع بند (1) اين دستورالعمل بايد بر مبناي محتويات جديدترين ويراست « راهنماي بين‌المللي پزشكي براي كشتي¬ها»، « راهنماي كمكهاي اوليه پزشكي براي استفاده در حوادث ناشي از محموله‌هاي خطرناك»، « سند راهنما ـ راهنماي بين‌المللي آموزش دريايي» و بخش پزشكي « مجموع قوانين علائم بين‌المللي» و نيز راهنماهاي ملي مشابه، باشد.
3ـ افراد موضوع بند (1) اين دستورالعمل و دريانوردان ديگري كه مقام صلاحيتدار تعيين مي‌نمايد، بايد تقريباً در هر فاصله پنجساله در دوره‌هايي شركت كنند تا ضمن حفظ دانش و مهارت خود، آن را ارتقاء داده و طبق پيشرفتهاي جديد اطلاعات خود را روزآمد نمايند.
4ـ داروخانه كشتي و محتويات آن، همراه با تجهيزات پزشكي و راهنماي پزشكي موجود در كشتي بايد به‌طور مناسبي نگهداري‌شده و توسط افراد مسؤولي كه مقام صلاحيتدار تعيين مي‌نمايد، در فواصل زماني منظم كه بيشتر از دوازده‌ماه نمي‌باشد، مورد بازرسي قرار گرفته و تضمين نمايد كه برچسب‌ها، تاريخ‌هاي انقضاء و شرايط نگهداري تمامي داروها و طريقه مصرف آنها مورد بازرسي قرار گرفته و تمامي تجهيزات آن گونه كه انتظار مي‌رود، عمل مي‌نمايد. براي تأييد يا تجديدنظر در راهنماي پزشكي كشتي كه در سطح ملي مورد استفاده قرار مي‌گيرد، مقام صلاحيتدار بايد توصيه‌هاي بين‌المللي موجود در اين زمينه، شامل آخرين ويراست « راهنماي بين‌المللي پزشكي براي كشتي¬ها» و راهنماهاي ديگر موضوع بند (2) اين دستورالعمل را مدنظر قرار دهد.
5 ـ در جايي كه يك محموله به عنوان خطرناك طبقه‌بندي شده است، ولي در آخرين ويراست « راهنماي كمك‌هاي اوليه پزشكي براي استفاده در حوادث ناشي از محموله‌هاي خطرناك» وجود ندارد، اطلاعات ضروري مربوط به نوع مواد، خطرات موجود، تجهيزات حفاظت فردي مورد نياز، روشهاي پزشكي مرتبط و پادزهرهاي مشخص، بايد در دسترس دريانوردان باشد. هنگام حمل محموله‌هاي خطرناك، پادزهرهاي مشخص و تجهيزات حفاظت فردي بايد در كشتي موجود باشد. اين اطلاعات بايد با برنامه‌ها و سياست‌هاي كشتي در خصوص ايمني و بهداشت حرفه‌اي مندرج در مقرره (3. 4) و نيز مفاد مربوط در اين مجموعه قوانين، ادغام شود.
6 ـ تمامي كشتيها بايد فهرست كامل و روزآمدي را از ايستگاه‌هاي راديويي داشته باشند كه از طريق آنها مي‌توان مشاوره پزشكي دريافت نمود و اگر مجهز به يك سامانه (سيستم) ارتباط ماهواره‌اي هستند، بايد فهرست كامل ايستگاه‌هاي مستقر در ساحل را كه از طريق آنها مي‌توان مشاوره پزشكي دريافت نمود، همراه داشته باشند. دريانورداني كه مسؤوليت مراقبت درماني يا كمك‌هاي اوليه پزشكي بر روي كشتي را بر عهده دارند، بايد تعاليم لازم براي استفاده از راهنماي پزشكي كشتي و نيز بخش پزشكي آخرين ويراست « مجموعه قوانين علائم بين‌المللي» را آموخته باشند تا قادر باشند نوع اطلاعات مورد نيازي كه توسط پزشك مورد مشاوره ارائه مي‌شود را همراه با توصيه‌هاي دريافتي، درك نمايند.
دستورالعمل 2. 1. 4 ب ـ فرم گزارش پزشكي
فرم استاندارد گزارش پزشكي مورد نياز براي دريانوردان طبق بخش «الف» اين مجموعه قوانين، بايد به گونه‌اي طراحي شود كه تبادل اطلاعات پزشكي و ديگر اطلاعات مربوط به هر يك از دريانوردان را در مواقع بيماري يا آسيب‌ديدگي ميان كشتي و ساحل، تسهيل نمايد.
دستورالعمل 3. 1. 4 ب ـ مراقبت درماني در ساحل
1ـ امكانات پزشكي مستقر در ساحل براي درمان دريانوردان بايد براي انجام مقاصد مورد نظر كافي باشد. پزشكان، دندانپزشكان و ديگر پرسنل پزشكي، بايد به نحو مناسبي صلاحيت لازم را احراز كرده باشند.
2ـ تدابير لازم بايد انجام گيرد تا تضمين نمايد كه دريانوردان در هنگام توقف در بندر به موارد زير دسترسي دارند:
الف) درمان سرپايي براي بيماري و آسيب‌ديدگي؛
ب) بستري شدن در بيمارستان در مواقع لزوم؛ و
پ) امكانات مربوط به معالجه دندان‌ها، به ويژه در مواقع اضطراري.
3ـ تدابيرلازم بايد درخصوص تسهيل‌درمان دريانورداني‌كه از بيماري رنج‌مي‌برند، صورت گيرد. به‌ويژه، دريانوردان بايد بدون هيچ مشكلي و صرف‌نظر از اين كه چه مليت يا عقيده مذهبي دارند، فوري در درمانگاه‌ها يا بيمارستان‌هاي واقع در ساحل، پذيرش شوند و نيز در جايي كه امكان دارد، بايد تدابير لازم اتخاذ شده تا در صورت لزوم تضمين نمايد امكانات‌پزشكي به منظور تكميل دورة درماني در اختيار آنها مي‌باشد.
دستورالعمل 4. 1. 4 ب ـ امداد پزشكي به كشتيهاي ديگر و همكاري بين‌المللي
1ـ هر عضو بايد توجه مقتضي را نسبت به مشاركت در همكاري بين‌المللي در زمينه امداد، برنامه‌ها و تحقيق پيرامون حمايت بهداشتي و مراقبت درماني، اعمال نمايد. اين همكاري بايد موارد زير را پوشش دهد:
الف) گسترش و هماهنگي تلاش‌هاي تجسسي و عمليات نجات و تدارك انتقال و كمكهاي فوري پزشكي در دريا براي بيماران يا آسيب‌ديدگان روي يك كشتي از طريق بهره‌گيري از روش‌هايي نظير سامانه‌هاي (سيستم‌هاي) منظم ارائه گزارش در خصوص وضعيت كشتي، مراكز هماهنگي عمليات نجات و خدمات بالگرد (هليكوپتر) اورژانس، كه طبق مقاوله‌نامه بين‌المللي نجات وجست‌وجوي دريايي مصوب 1979 ميلادي (1358 هـ.ش) (نسخه اصلاح‌شده) و نيز «راهنماي بين‌المللي جست‌وجو و نجات هوايي و دريايي» مي‌باشند؛
ب) استفاده بهينه از تمامي كشتيهايي كه داراي پزشك مي‌باشند و نيز كشتيهاي مستقر در دريا كه مي توانند امكانات بيمارستاني و عمليات نجات را تأمين نمايند؛
پ) تهيه و حفظ فهرست بين‌المللي از پزشكان و امكانات مراقبت درماني موجود در سراسر دنيا كه مراقبت‌هاي درماني فوري را براي دريانوردان تأمين مي‌نمايد؛
ت) پياده كردن دريانوردان در ساحل به منظور مداواي فوري؛
ث) بازگرداندن دريانورداني كه در خارج بستـري شده‌اند به وطـن به مـحض امكان‌‌پذير بودن آن، طبق نظر پزشكان مسؤول در اين امر كه ميل و نياز دريانوردان را نيز مدنظر قرار مي‌دهند؛
ج) تدارك كمك‌هاي شخصي براي دريانوردان در طول دوران بازگرداندن آنها به وطن، طبق نظر پزشكان مسؤول در اين امر كه ميل و نياز دريانوردان را نيز مدنظر قرار مي دهند؛
چ) تلاش جهت ايجاد مراكز بهداشتي براي دريانوردان كه وظايف زير را بر عهده خواهند داشت:
(1) انجام تحقيقات در خصوص وضعيت بهداشتي، درمان پزشكي و مراقبت درماني پيشگيرانه براي دريانوردان؛ و
(2) تربيت كاركنان خدمات بهداشتي و پزشكي براي طب دريايي.
ح) گردآوري و ارزيابي آمارهاي مربوط به حوادث ناشي از كار، بيماري‌ها و مرگ و مير دريانوردان و نيز ادغام و هماهنگ نمودن آنها در نظام ملي آمارهاي مربوط به حوادث ناشي از كار و بيماري‌هاي مربوط به گروه‌هاي ديگر كارگران؛
خ) سازماندهي مبادلات بين‌المللي در خصوص اطلاعات فني، پرسنل و مواد آموزشي، همراه با دوره‌هاي آموزشي، هم انديشي¬ها (سمينارها) و گروه‌هاي كاري بين‌المللي؛
د) تأمين خدمات ويژه پزشكي و بهداشتي درماني و پيشگيرانه براي تمامي دريانوردان در بندر، يا فراهم نمودن خدمات توانبخشي، پزشكي و بهداشتي عمومي براي آنان؛
ذ) تدارك بازگرداندن پيكر يا خاكستر دريانورداني كه فوت نموده اند به وطن به محض امكان‌‌پذير بودن آن، طبق‌نظر بازماندگان نزديك آنها.
2ـ همكاري بين‌المللي در زمينه حمايت بهداشتي و مراقبت درماني براي دريانوردان، بايد بر مبناي موافقتنامه‌هاي دو جانبه يا چند جانبه يا تبادل نظر ميان اعضاء انجام گيرد.
دستور العمل 1.5. 4 ب افراد تحت تكفل دريانورد
هر عضو بايد تا زمان توسعه خدمات مراقبت درماني كه در حيطه شمول خود، دربردارنده كارگران به طور كلي، و افراد تحت تكفل آنها در صورت نبودن چنين خدماتي مي‌باشد، اقداماتي را اتخاذ نمايد تا مراقبت درماني كافي و مناسب از افراد تحت تكفل دريانورد را كه در سرزمين آن سكونت دارند، تضمين نمايد و اقدامات اتخاذ شده براي اين منظور را به اطلاع دفتر سازمان بين‌المللي كار برساند.
مقرره 2. 4 ـ مسؤوليت مالكين كشتي
هدف: تضمين اين‌كه دريانوردان در قبال پيامدهاي مالي ناشي از بيماري، آسيب‌ديدگي يا فوت مرتبط با استخدام آنها، مورد حمايت قرار مي گيرند.
1ـ هر عضو بايد تضمين نمايد كه طبق اين مجموعه قوانين، تدابير لازم در كشتيهايي كه حامل پرچم آن هستند، اتخاذ شده تا در قبال دريانوردان شاغل بر روي كشتيها، اين حق فراهم شود كه از كمك و پشتيباني مادي مالك كشتي با توجه به عواقب مالي بيماري، آسيب‌ديدگي يا مرگ اتفاقي در حين انجام وظيفه، بر مبناي قرارداد كار دريانوردان يا ناشي از اشتغال آنها تحت چنين قراردادي، برخوردار باشند.
2ـ اين مقرره، هرگونه راه‌هاي قانوني ديگري كه دريانورد مي‌تواند به آنها متوسل شود را تحت تأثير قرار نمي دهد.
استاندارد 2. 4 الف ـ مسؤوليت مالكين كشتي
1ـ هر عضو بايد قوانين و مقرراتي را تصويب نمايد كه مالكين كشتيهاي حامل پرچم آن را ملزم مي‌نمايد تا مسؤوليت حمايت بهداشتي و مراقبت درماني تمامي دريانوردان شاغل بر روي كشتيها را طبق استانداردهاي حداقل زير، برعهده گيرند:
الف) مالكين كشتي بايد مسؤوليت كليه هزينه‌هاي دريانوردان شاغل بر روي كشتي خود را در خصوص بيماري و آسيب‌ديدگي كه بين تاريخ آغاز به كار و تاريخ مربوط به بازگرداندن آنها به وطن يا ناشي از اشتغال آنها بين آن تاريخ‌ها مي‌باشد، تقبل نمايند.
ب) مالكين كشتي بايد تأمين مالي لازم به منظور تضمين پرداخت غرامت در مواقع بروز مرگ يا ازكارافتادگي بلندمدت دريانوردان به‌علت اتفاق، بيماري يا آسيب‌ديدگي حرفه‌اي را همان گونه كه در قوانين ملي، قراردادكار دريانوردان يا توافق‌هاي جمعي مورد اشاره قرار گرفته است، فراهم نمايند.
پ) مالكين كشتي بايد مسؤوليت پرداخت هزينه‌هاي مراقبت درماني، شامل درمان پزشكي و تأمين داروهاي مورد نياز و وسايل درماني و نيز غذا و جاي خواب دريانورد بيمار يا آسيب‌ديده را در فاصله باقيمانده تا وطن يا تا زماني كه فرد بيمار يا ناتوان وضعيت با ثباتي كسب نمايد، برعهده گيرند.
ت) مالكين كشتي بايد مسؤوليت پرداخت هزينه‌هاي مربوط به خاك سپاري را در صورت وقوع مرگ بر روي كشتي يا ساحل در حين انجام وظيفه، تقبل نمايند.
2ـ قوانين يا مقررات ملي مي‌تواند مسؤوليت مالك كشتي جهت پرداخت هزينه مراقبت درماني و نيز غذا و جاي خواب را براي مدتي كه نبايد كمتر از شانزده هفته از زمان آسيب‌ديدگي يا شروع بيماري باشد، محدود نمايد.
3ـ در صورتي كه بيماري يا آسيب‌ديدگي منجر به ناتواني در انجام كار شود، صاحب كشتي بايد مسؤوليت‌هاي زير را تقبل نمايد:
الف) پرداخت كامل دستمزد تا زماني كه دريانوردان بيمار يا آسيب‌ديده بر روي كشتي قرار داشته يا تا زماني كه طبق اين مقاوله‌نامه به وطن خود بازگردانده شوند؛ و
ب) پرداخت كل يا بخشي از دستمزد تعيين‌شده توسط قوانين يا مقررات ملي يا آن گونه كه در توافق¬هاي جمعي لحاظ شده است، از زمان بازگرداندن دريانوردان به وطن يا پياده كردن آنها در ساحل تا زمان بهبودي آنها و يا (اگر زودتر باشد) تا زماني كه بر مبناي قوانين عضو مربوط مستحق دريافت مزاياي نقدي مي‌باشند.
4ـ قوانين يا مقررات ملي مي‌تواند مسؤوليت مالك كشتي در قبال پرداخت كل يا بخشي از دستمزد دريانوردي كه ديگر بر روي كشتي نيست را براي مدتي كه نبايد كمتر از شانزده هفته از زمان آسيب‌ديدگي يا شروع بيماري باشد، محدود كند.
5 ـ قوانيـن يا مقررات ملي مي‌تواند مسؤوليـت مالك كشتي را در مـوارد زير مستثني نمايد:
الف) مصدوميتي كه ناشي از خدمت در كشتي نمي‌باشد؛
ب) مصدوميت يا بيماري ناشي از سوء رفتار عمدي دريانورد بيمار، مصدوم يا فوت شده؛
پ) ناتواني يا بيماريي كه عمداً در هنگام عقد قرارداد كار پنهان نگهداشته شده است.
6 ـ قوانين يا مقررات ملي مي‌تواند مالك كشتي را از مسؤوليت پرداخت هزينه مراقبت درماني و نيز هزينه‌هاي تدفين و غذا و جاي خواب دريانورد در صورتي كه مقامات دولتي چنين هزينه‌هايي را تقبل نموده باشند، معاف نمايد.
7ـ مالكين كشتي يا نمايندگان آنها بايد تدابير لازم براي حفظ اموال برجاي‌مانده از دريانوردان بيمار، مصدوم يا متوفي بر روي كشتي را انجام داده و اين اموال را به آنها يا بازماندگانشان تحويل نمايند.
دستورالعمل 2. 4 ب ـ مسؤوليت مالكين كشتي
1ـ پرداخت كامل دستمزد موضوع جزء (الف) بند (3) استاندارد 2. 4 الف، مي‌تواند به استثناء پاداش‌ها باشد.
2ـ قوانين يا مقررات ملي مي‌تواند تصريح نمايد از زماني كه دريانورد، مزاياي درماني را بر مبناي يك طرح بيمه اجباري بيماري، بيمه اجباري حوادث يا غرامت كارگران در قبال حوادث دريافت مي‌نمايد، مسؤوليت مالك كشتي براي پرداخت هزينه‌هاي دريانورد بيمار يا مصدوم، خاتمه مي‌يابد.
3ـ قوانين يا مقررات ملي مي‌تواند تصريح نمايد كه هزينه‌هاي پرداخت تدفين توسط مالك كشتي، در شرايطي كه اين هزينه‌ها با توجه به قوانين و مقررات مربوط به بيمه اجتماعي يا غرامت كارگران قابل پرداخت مي‌باشد، بايد توسط مؤسسه بيمه به مالك كشتي بازپرداخت شود.
مقرره 3. 4 ـ حمايت ايمني و بهداشتي و پيشگيري از حوادث
هدف: تضمين اين‌كه محيط كار دريانوردان بر روي كشتي، ايمني و بهداشت حرفه‌اي را ارتقاء مي دهد.
1ـ هر كشور بايد تضمين نمايد كه دريانوردان شاغل بر روي كشتيهاي حامل پرچم آن داراي حمايت بهداشتي حرفه‌اي مي‌باشند و در يك محيط بهداشتي و ايمن، بر روي كشتي كار و زندگي كرده و آموزش لازم را سپري مي‌نمايند.
2ـ هر عضو پس از مشورت با سازمانهاي نماينده دريانوردان و مالكين كشتي، بايد دستورالعمل‌هاي ملي را براي مديريت ايمني و بهداشت حرفه‌اي بر روي كشتيهايي كه حامل پرچم آن هستند، توسعه و ترويج نمايد و استانداردها، دستورالعمل‌ها و مجموعه قوانين ‌حاكم را كه ازجانب ‌سازمانهاي‌ بين‌المللي، دستگاههاي اجرائي ملي و سازمانهاي صنعت‌ دريايي توصيه شده است، مدنظر قرار دهد.
3ـ هر عضو بايد قوانين و مقررات و تدابير ديگري را تصويب نمايد كه به موضوعات تعيين‌شده در اين مجموعه با درنظرگرفتن اسناد مرتبط بين‌المللي مي‌پردازد و استانداردهايي را براي حمايت ايمني و بهداشتي حرفه‌اي و پيشگيري از حوادث بر روي كشتيهايي كه حامل پرچم آن هستند، تنظيم مي‌نمايد.
استاندارد 3. 4 الف ـ حمايت ايمني و بهداشتي و پيشگيري از حوادث
1ـ قوانين و مقررات و تدابير ديگري كه طبق بند (3) مقرره 3. 4، مورد تصويب قرار مي‌گيرد، بايد شامل موارد زير باشد:
الف) تصويب و نيز ارتقاء و اجراء مؤثر برنامه‌ها و سياست‌هاي ايمني و بهداشتي حرفه‌اي بر روي كشتيهايي كه حامل پرچم عضو مربوط مي‌باشد، از جمله ارزيابي خطر همراه با آموزش و تعليم دريانوردان؛
ب) اقدامات احتياطي مناسب به منظور پيشگيري از مصدوميتها، بيماريها و حوادث حرفه‌اي روي كشتي، شامل اتخاذ تدابيري مناسب براي كاهش و جلوگيري از خطرات ناشي از قرارگرفتن در معرض سطوح مضر عوامل محيطي و شيميايي، و نيز خطر بيماري يا مصدوميتي كه ممكن است ناشي از به‌كارگيري تجهيزات و ماشين‌آلات روي كشتيها باشد؛
پ) برنامه‌هاي روي كشتي براي پيشگيري از مصدوميتها، بيماريها و حوادث حرفه‌اي و نيز براي بهبود مستمر در حمايت از ايمني و بهداشت حرفه‌اي كه مستلزم مشاركت نمايندگان دريانوردان و تمامي افراد مرتبط ديگر در اجراء آنها است، با در نظر گرفتن تدابير پيشگيرانه‌اي كه شامل كنترل طراحي و مهندسي، جايگزيني فرآيندها و روشهايي براي وظايف جمعي و انفرادي و نيز استفاده از تجهيزات حفاظت فردي مي‌باشد؛ و
ت) شرايطي براي بازرسي، تهيه گزارش و اصلاح شرايط ناامن و نيز تحقيق و تهيه گزارش در خصوص حوادث حرفه‌اي بر روي كشتي.
2ـ مفاد موضوع بند (1) اين استاندارد، بايد:
الف) اسناد بين‌المللي مرتبط با حمايت ايمني و بهداشتي حرفه‌اي را در كل و با خطرات مشخص، مدنظر قرار داده و به تمامي موضوعات مربوط ديگر در خصوص جلوگيري از بيماريها، مصدوميتها و حوادث حرفه‌اي كه ممكن است در زمينه كار دريانوردان قابل اجرا باشد، به ويژه آنهايي كه دركار دريايي مشخص شده‌اند، بپردازد.
ب) به منظور رعايت استانداردهاي قابل اجراء و نيز سياستها و برنامه‌هاي ايمني و بهداشت حرفه‌اي كشتي كه توجه ويژه‌اي را نسبت به ايمني و بهداشت دريانوردان زير هجده سال مـعطوف مي‌دارد، به وضوح وظايف مالكين كشتي، دريانوردان و ديگر افراد مربوط را تعيين نمايد.
پ) وظايف فرمانده كشتي يا فردي كه از جانب وي منصوب‌شده، يا هر دو را به منظور برعهده گرفتن مسؤوليت خاص مربوط به اجراء و موافقت با برنامه‌ها و سياستهاي ايمني و بهداشت حرفه‌اي كشتي تعيين نمايد؛ و
ت) اختيار دريانورداني كه به منظور حضور در جلسات كميته ايمني كشتي، به عنوان نمايندگان ايمني كشتي انتخاب يا منصوب شده‌اند را تعيين نمايد.
3ـ قوانين و مقررات و تدابير ديگر موضوع بند (3) مقرره 3. 4، بايد به‌صورت منظم با مشورت نمايندگان سازمانهاي دريانوردان و مالكين كشتي، مورد بررسي قرار گرفته و در صورت لزوم، با توجه به تغييرات صورت گرفته در تحقيقات و فناوري به منظور تسهيل بهبود مستمر در برنامه‌ها و سياستهاي ايمني و بهداشت حرفه‌اي، مورد تجديدنظر قرار گيرد و يك محيط كاري امن را براي دريانوردان شاغل بر روي كشتيهاي حامل پرچم عضو مربوط، فراهم نمايد.
4ـ موافقت با الزامات مندرج در اسناد بين‌المللي حاكم در خصوص سطوح مجاز قرار گرفتن در معرض خطرات محل كار و نيز توسعه و اجراء برنامه‌ها وسياستهاي ايمني و بهداشت حرفه‌اي در كشتيها، بايد به عنوان الزامات مورد نياز اين مقاوله‌نامه مدنظر قرار گيرد.
5 ـ مقام صلاحيتدار بايد تضمين نمايد كه :
الف) بيماريها، مصدوميتها و حوادث ناشي از كار، با توجه به نظرات ارائه‌شده از جانب سازمان بين‌المللي كار در خصوص تهيه گزارش و ثبت بيماريها و حوادث ناشي از كار، به نحو مناسبي گزارش شوند.
ب) آمارهاي جامعي از چنين حوادث و بيماري‌هايي ثبت، تحليل و انتشار يافته و در جاي مناسب، از طريق تحقيق در گرايش‌هاي كلي و نيز خطرات تعيين‌شده، پيگيري‌هاي لازم انجام شود؛ و
پ) حوادث ناشي از كار مورد رسيدگي قرار گرفته اند.
6 ـ تهيه گزارش و رسيدگي به موضوعات ايمني و بهداشت حرفه‌اي بايد به گونه‌اي تنظيم شود كه حفظ اطلاعات شخصي دريانوردان را تضمين نمايد و نقطه نظرات ارائه شده از جانب سازمان بين‌المللي كار در اين خصوص را نيز مدنظر قرار دهد.
7ـ مقام صلاحيتدار بايد از طريق اتخاذ تدابير مناسب در خصوص جلب توجه تمامي دريانوردان نسبت به اطلاعات مربوط به خطرات خاص روي كشتيها، به عنوان مثال از طريق نصب اطلاعيه‌هاي رسمي حاوي دستورالعملهاي مربوط، با سازمانهاي دريانوردان و مالكين كشتي همكاري نمايد.
8 ـ مقام صلاحيتدار بايد اطمينان يابد كه مالكين كشتي براي انجام ارزيابي مربوط به مديريت ايمني و بهداشت حرفه‌اي، به اطلاعات آماري مربوط به كشتيهاي خود و نيز آمار كلي تهيه شده توسط مقام صلاحيتدار، رجوع مي‌نمايند.
دستورالعمل 3. 4 ب ـ حمايت ايمني و بهداشتي و پيشگيري از حوادث
دستورالعمل1. 3. 4 ب ـ مفاد مربوط به بيماريها، مصدوميتها و حوادث ناشي ‌از كار
1ـ مفاد مقرر به موجب استاندارد 3. 4 الف، بايد اصول كاري سازمان بين‌المللي كار تحت عنوان « پيشگيري از حوادث بر روي كشتي در دريا و بندر» مصوب 1996 ميلادي (1375 هـ.ش) و نسخه‌هاي بعدي و ديگر استانداردهاي مربوط سازمان بين‌المللي كار و اصول كاري، دستورالعملها و استانداردهاي بين‌المللي ديگر راجع به حمايت از بهداشت و ايمني حرفه‌اي را مدنظر قرار دهد، از جمله هرگونه سطوح قرارگرفتن در معرض حوادثي را كه ممكن است آنها تعيين نمايند.
2ـ مقام صلاحيتدار بايد تضمين نمايد كه دستورالعملهاي ملي براي مديريت ايمني و بهداشت حرفه‌اي، به‌طور خاص موارد زير را در برمي‌گيرد:
الف) مفاد كلي و اساسي؛
ب) مشخصات ساخت كشتيها، از جمله شيوه‌هاي دسترسي و خطرات مربوط به آزبست (پنبه نسوز)؛
پ) ماشين‌آلات؛
ت) اثرات دماي بسيار بالا يا بسيار پايين در سطوحي از آب كه دريانوردان با آن در ارتباط مي‌باشند؛
ث) اثرات سر و صدا در محيط كار و محل اقامت روي كشتي؛
ج) اثرات ارتعاش در محيط كار و محل اقامت روي كشتي؛
چ) اثرات عوامل محيطي، به‌غير از موارد موضوع جزء‌هاي (ث) و (ج) فوق در محيط كار و محل اقامت برروي كشتي، از جمله استعمال دخانيات؛
ح) تدابير ايمني خاص بر روي و زير عرشه؛
خ) تجهيزات بارگيري و تخليه؛
د) جلوگيري از آتش سوزي و اطفاء حريق؛
ذ) لنگرها، زنجيرها و طنابها؛
ر) محموله‌هاي خطرناك و وزنة تعادل كشتي؛
ز) تجهيزات حفاظت فردي دريانوردان؛
ژ) كار در فضاهاي بسته؛
س) اثرات ذهني و جسمي خستگي مفرط؛
ش) اثرات اعتياد به الكل و مواد مخدر؛
ص) پيشگيري و حفاظت در مقابل بيماري ايدز و ويروس اچ آي وي؛
ض) واكنش در موارد اضطراري و حادثه.
3ـ برآورد خطرات و كاهش قرار گرفتن در معرض موضوعات موضوع بند (2) اين ‌دستورالعمل، بايد اثرات ‌جسمي بهداشت حرفه‌اي را مدنظر قرار دهد كه شامل ‌جابه‌جايي دستي بارها، سر و صدا و ارتعاش، اثرات شيميايي و بيولوژيكي بهداشت حرفه‌اي، اثرات ذهني بهداشت حرفه‌اي، اثرات ذهني و جسمي خستگي مفرط و حوادث ناشي از كار مي‌باشد. تدابير لازم بايد اصل پيشگيري را كه براساس آن، مبارزه با خطر از منشأ آن، سازگاري و انطباق كار با فرد، به ويژه در مورد طراحي محل‌هاي كار، و جايگزيني مواد بي‌خطر يا كم خطر به‌جاي مواد خطرناك از ميان ديگر موارد نسبت به تجهيزات حفاظت فردي دريانوردان، داراي اولويت مي‌باشند، مورد توجه قرار دهند.
4ـ علاوه بر اين، مقام صلاحيتدار بايد تضمين نمايد كه موارد مربوط به ايمني و بهداشت مدنظر قرار گرفته و به ويژه در زمينه‌هاي زير رعايت مي‌شود:
الف) واكنش در موارد اضطراري و حادثه؛
ب) اثرات اعتياد به الكل و مواد مخدر؛ و
پ) پيشگيري و حفاظت در برابر بيماري ايدز و ويروس اچ آي وي.
دستورالعمل 2. 3. 4 ب ـ قرار گرفتن در معرض سر و صدا
1ـ مقام صلاحيتدار بايد از طريق برقراري ارتباط با نهادهاي صلاحيتدار بين‌المللي و نيز نمايندگان سازمانهاي دريانوردان و مالكين مربوط، به‌طور مداوم مسأله سر و صدا بر روي كشتيها را تا جايي كه امكان دارد، با هدف بهبود حمايت از دريانوردان در قبال اثرات زيانبار قرار گرفتن در معرض سر وصدا، بررسي نمايد.
2ـ بررسي موضوع بند (1) اين دستور العمل بايد اثرات زيانباري را كه قرارگرفتن در معرض سر و صداي بيش از حد بر روي شنوايي، سلامتي و آسايش دريانوردان مي‌گذارد، مدنظر قرارداده و تدابيري را براي كاهش سر و صداي روي كشتي به منظور حمايت از دريانوردان اتخاذ يا توصيه نمايد. تدابير مورد نظر بايد شامل موارد زير باشد:
الف) آموزش دريانوردان در مورد خطرات مربوط به شنوايي و سلامتي آنها كه ناشي از قرارگرفتن درمعرض سر و صداي با سطوح بالا و به مدت طولاني مي‌باشد و نيز آموزش در خصوص چگونگي استفاده مناسب از وسايل و تجهيزات حفاظت در برابر سرو صدا؛
ب) تأمين تجهيزات حفاظت شنوايي مورد تأييد براي دريانوردان در صورت لزوم؛ و
پ) سنجش خطر و كاهش سطوح قرارگرفتن در معرض سر و صدا در تمامي محل‌هاي اقامت، تفريح و تأسيسات تهيه غذا و نيز موتورخانه و ديگر فضاهاي متعلق به ماشين‌آلات.
دستورالعمل 3. 3. 4 ب ـ قرارگرفتن در معرض ارتعاش
1ـ مقام صلاحيتدار با همكاري و ارتباط با نهادهاي صلاحيتدار بين‌المللي و نيز نمايندگان سازمانهاي دريانوردان و مالكين كشتي مربوط، و در صورت اقتضاء با درنظرگرفتن استانداردهاي بين‌المللي مرتبط بايد با هدف بهبود حمايت از دريانوردان تا حد امكان در برابر اثرات زيانبار ارتعاش، اقدام به بررسي مستمر مشكلات مربوط به ارتعاش بر روي كشتيها نمايد.
2ـ بررسي موضوع بند (1) اين دستورالعمل بايد تأثير قرار گرفتن در معرض ارتعاش بيش از حد را بر روي سلامتي و آسايش دريانوردان، مدنظر قرارداده و تدابيري را براي كاهش ارتعاش بر روي كشتي به منظور حمايت از دريانوردان اتخاذ يا توصيه نمايد. تدابير مورد نظر بايد شامل موارد زير باشد:
الف) آموزش دريانوردان در مورد خطرات مربوط به سلامتي آنها كه ناشي از قرارگرفتن در معرض ارتعاش به مدت طولاني مي‌باشد؛
ب) تأمين تجهيزات حفاظت فردي مورد تأييد براي دريانوردان در صورت لزوم؛ و
پ) سنجش خطر و كاهش قرار گرفتن در معرض ارتعاش درتمامي محلهاي اقامت، تفريح و تأسيسات تهيه غذا از طريق تصويب تدابيري طبق رهنمود ارائه شده در اصول كاري سازمان بين‌المللي دريانوردي تحت عنوان « عوامل محيطي در محيط كار» مصوب سال 2001 ميلادي، (1380هـ.ش) و هرگونه نسخه تجديدنظرشدة بعدي آن، با درنظرگرفتن تفاوتي كه بين قرارگرفتن در معرض ارتعاش در محيطهاي فوق‌الذكر و در محيط كار، وجود دارد.
دستور العمل 4. 3. 4 ب ـ تعهدات مالكين كشتي
1ـ هرگونه تعهدي كه در خصوص تأمين تجهيزات حفاظتي يا ديگر وسايل پيشگيري از حادثه، برعهده مالك كشتي مي‌باشد، بايد به‌ طور كلي همراه با مقرراتي باشد كه دريانوردان را ملزم به استفاده از اين تجهيزات و نيز رعايت تدابير مربوط به پيشگيري از حادثه و حفظ سلامت آنها مي‌نمايد.
2ـ همچنين توجه لازم بايد به مواد (7) و (11) مقاوله‌نامه حفاظ ماشين‌آلات مصوب 1963 ميلادي (1342 هـ.ش) (شماره 119) و مفاد مشابه در توصيه نامه حفاظ ماشين‌آلات مصوب 1963 ميلادي (شماره 118) معمول گردد كه بر مبناي آن، تعهد به تضمين اين الزام كه ماشين‌آلات مورد استفاده به نحو مطلوبي داراي حفاظ مي‌باشند و استفاده از آنها بدون حفاظ مناسب ممنوع است، بر عهده كارفرما مي‌باشد. اين در حالي است كه كارگران متعهد هستند از ماشين‌آلاتي كه حفاظ آنها در جاي خود قرار ندارند، استفاده نكنند و حفاظهاي تأمين شده را نيز از جاي خود خارج ننمايند.
دستورالعمل 5. 3. 4 ب ـ تهيه گزارش و جمع آوري آمار
1ـ تمامي بيماريها، مصدوميتها و حوادث ناشي از كار بايد گزارش شود، به‌طوري كه بتوان آنها را مورد رسيدگي قرار داده و با در نظر گرفتن لزوم حفاظت از اطلاعات شخصي دريانوردان مربوط، آنها را حفظ، تحليل و منتشر نمود. گزارشها نبايد محدود به مرگ و ميرها و حوادث روي كشتي باشد.
2ـ آمارهاي موضوع بند (1) اين دستورالعمل بايد شامل تعداد، ويژگي، علل و پيامدهاي بيماريها، مصدوميتها و حوادث ناشي از كار باشد و در صورت امكان به وضوح بخش وقوع حادثه بر روي كشتي و نوع حادثه را، اعم از اين‌كه در كشتي اتفاق افتاده يا در بندر، مورد اشاره قرار دهد.

19033 :شماره انتشار قانون :نوع قانون
:تاريخ ابلاغ 1389/2/29 :تاريخ تصويب
:موضوع وزارت راه وترابري
وزارت كار و امور اجتماعي
:دستگاه اجرايي


Copyright © 2003 Tehran Justice Administration. All rights reserved.


صفحه اصلي

بانك قوانين كشور

بانك مقالات حقوقي

فرم درخواست

درباره

ارتباط با ما

دادگستري استان تهران