قانون‌ الحاق‌ دولت‌ جمهوري‌ اسلامي‌ايران‌ به‌كنوانسيون‌ روتردام‌ در مورد آئين‌ اعلام ‌رضايت‌ قبلي ‌براي ‌برخي ‌مواد شيميائي‌ و سموم‌ دفع‌آفات ‌خطرناك‌ در تجارت‌ بين‌المللي

‌ شماره 89756 6/12/1382
حضرت‌حجت‌الاسلام‌والمسلمين‌جناب‌آقاي‌سيدمحمد خاتمي‌ رياست‌محترم‌جمهوري‌اسلامي‌ايران‌
لايحه‌شماره‌/26947 مورخ‌/12/1381 دولت‌درمورد الحاق‌دولت‌جمهوري‌اسلامي‌ايران‌به‌كنوانسيون‌روتردام‌درمورد آئين‌اعلام‌رضايت‌قبلي‌براي‌موادشيميايي‌و آفت‌كش‌هاي‌خطرناك‌خاص‌در تجارت‌بين‌المللي‌كه‌در جلسه‌علني‌روز سه‌شنبه‌مورخ 23/10/1382 مجلس‌شوراي‌اسلامي‌عيناً تصويب‌شده‌بود، به‌لحاظ‌انقضاي‌مهلت ‌مقرر موضوع‌اصل‌نود و چهارم (94) قانون‌اساسي‌جمهوري‌اسلامي‌ايران ‌و عدم‌وصول‌پاسخ‌شوراي‌محترم‌نگهبان‌، دراجراي‌اصل‌يكصد و بيست ‌و سوم‌(123) قانون‌اساسي‌جمهوري‌اسلامي‌ايران‌به‌پيوست‌ارسال‌مي‌گردد.
رئيس‌مجلس‌شوراي‌اسلامي ـ ‌مهدي‌كروبي
‌ شماره67372 21/12/1382
وزارت امورخارجه
قانون الحاق دولت جمهوري اسلامي ايران به كنوانسيون روتردام درمورد آئين اعلام رضايت قبلي براي برخي موادشيميايي و سموم دفع آفات خطرناك در تجارت بين المللي كه در جلسه علني روز سه شنبه مورخ بيست و سوم دي ماه يكهزار و سيصد و هشتاد و دو مجلس شوراي اسلامي تصويب و بدون ارائه نظر از سوي شوراي نگهبان در مهلت مقرر در اصل نود و چهارم قانون اساسي طي نامه شماره89756 مورخ6/12/1382 واصل گرديده است، به پيوست جهت اجراء ابلاغ مي گردد.
رئيس جمهور ـ سيدمحمدخاتمي
قانون‌الحاق‌دولت‌جمهوري‌اسلامي‌ايران‌به‌كنوانسيون‌روتردام‌درمورد آئين‌اعلام‌ رضايت‌قبلي‌براي‌برخي‌موادشيميائي‌و سموم‌دفع‌آفات‌خطرناك‌در تجارت‌بين‌المللي‌
ماده‌واحده‌ـ به‌دولت‌جمهوري‌اسلامي‌ايران‌اجازه‌داده‌مي‌شود به‌كنوانسيون ‌روتردام‌درمورد آيين‌اعلام‌رضايت‌قبلي‌براي‌مواد شيميايي‌و آفت‌كش‌هاي‌خطرناك ‌خاص‌در تجارت‌ بين‌المللي‌ملحق‌شود و سند تصويب‌آن‌را نزد مرجع‌نگهدارنده‌توديع ‌نمايد. بسم‌الله‌الرحمن‌الرحيم‌ كنوانسيون‌روتردام‌درمورد آئين‌اعلام‌رضايت‌قبلي‌براي‌برخي‌مواد شيميائي‌و سموم‌دفع‌آفات‌خطرناك‌در تجارت‌بين‌المللي‌ اعضاء اين‌كنوانسيون‌:
با آگاهي‌از تأثير زيانبار برخي‌از مواد شيميايي‌و سموم‌دفع‌آفات‌خطرناك‌در تجارت‌بين‌الملل‌بر محيط‌زيست‌و سلامت‌انسان‌، با يادآوري‌مفاد مربوط‌به‌اعلاميه‌ريو درخصوص‌محيط‌زيست‌و توسعه‌و فصل‌19 دستور كار 21 در مورد «مديريت ‌صحيح ‌سازگار با محيط ‌زيست‌ مواد شيميايي‌سمي‌از جمله‌جلوگيري‌از نقل‌ و انتقال‌ بين‌المللي ‌محصولات‌ سمي‌ و خطرناك‌به‌طور غيرقانوني‌» با درنظرداشتن‌وظيفه‌به‌عهده‌گرفته ‌شده ‌از سوي‌برنامه‌محيط‌زيست‌ملل‌متحد (يونپ‌) و سازمان‌خواروبار و كشاورزي‌ملل ‌متحد (فائو) در اجراي‌آيين‌اعلام‌رضايت‌قبلي‌داوطلبانه‌همانگونه‌كه‌در راهنماي‌اصلاح‌شده‌لندن‌برنامه‌محيط‌زيست‌ملل‌متحد جهت‌تبادل‌اطلاعات‌مربوط‌به‌مواد شيميايي ‌در تجارت‌بين‌الملل‌تنظيم‌شده ‌است‌(از اين‌پس‌به‌عنوان‌راهنماي‌اصلاح‌شده‌لندن ‌ناميده‌مي‌شود) و مقررات‌بين‌المللي‌سازمان‌خواروبار و كشاورزي‌ملل‌متحد در زمينه ‌توزيع‌و كاربرد سموم‌دفع‌آفات‌(از اين‌پس‌به‌عنوان‌مقررات‌بين‌المللي‌ناميده‌ مي‌شود) با مدنظر قراردادن‌شرايط‌و الزامات‌ويژه‌كشورهاي‌در حال‌توسعه‌و كشورهاي‌با اقتصاد درحال‌گذر، مخصوصاً ضرورت‌تحكيم‌قابليت‌ها و ظرفيت‌هاي‌ملي‌جهت‌مديريت‌موادشيميايي‌از جمله‌انتقال‌فناوري‌، تأمين‌كمك‌هاي‌فني‌و مالي‌و ارتقاي‌سطح‌همكاري‌ها بين‌اعضا با توجه‌به‌نيازهاي‌خاص‌برخي‌كشورها به‌اطلاعات‌مربوط‌به‌نقل‌و انتقال‌موادعبوري‌، با تصديق‌اين‌مطلب‌كه‌اعمال‌مديريت‌صحيح‌مواد شيميايي‌بايد در همه ‌كشورها ارتقا يابد ازجمله‌با مدنظر قراردادن‌معيارهاي‌داوطلبانه‌اي‌كه‌در مقررات ‌بين‌المللي‌و آيين‌اخلاقي‌برنامه‌ محيط‌زيست‌ملل‌متحد در زمينه‌تجارت‌بين‌المللي‌مواد شيميايي‌وضع‌شده ‌است‌، با تمايل‌به‌ابراز اطمينان‌از اينكه‌مواد شيميايي‌خطرناك‌كه‌ازقلمرو آنها صادر مي‌شود مطابق‌با اصول‌راهنماي‌اصلاح‌شده‌لندن‌و مقررات‌بين‌المللي ‌به‌نحوي‌بسته‌بندي‌و بر چسب‌زده‌شود كه‌به‌اندازه‌كافي‌حافظ‌سلامت‌انسان‌و محيط ‌زيست‌باشد، با تصديق‌اينكه‌سياست‌هاي‌تجاري‌و محيط‌زيستي‌با هدف‌دستيابي‌به ‌توسعه‌پايدار بايد مورد حمايت‌متقابل‌باشد.
با تأكيد بر اينكه‌هيچ‌چيز در اين‌كنوانسيون‌نبايد به‌نحوي‌تفسير شود كه‌در حقوق ‌و تعهدات‌يك‌عضو كه‌از توافقنامه‌هاي‌بين‌المللي‌موجود ناظر بر موادشيميايي‌در تجارت‌بين‌المللي‌يا حفظ‌محيط‌زيست‌ناشي‌مي‌شود، تغيير ايجاد نمايد، با درك‌اينكه ‌عبارت‌فوق‌به‌مفهوم‌ايجاد سلسله‌مراتب‌بين‌اين‌كنوانسيون‌و ساير توافق‌هاي‌بين‌المللي ‌نيست‌، با تصميم‌بر حفظ‌سلامت‌انسان‌ازجمله‌سلامت‌مصرف‌كنندگان‌و كارگران‌و محيط‌زيست‌در برابر تأثيرات‌بالقوه‌زيانبار برخي‌مواد شيميايي‌و سموم‌دفع‌آفات ‌خطرناك‌در تجارت‌بين‌الملل‌، به‌شرح‌ذيل‌توافق‌نمودند:
ماده‌1 ـ هدف‌ هدف‌اين‌كنوانسيون‌ارتقاي‌مسئوليت‌مشترك‌و تلاش‌هاي‌مبتني‌بر همكاري‌بين ‌اعضا در تجارت‌بين‌المللي‌برخي‌مواد شيميايي‌خطرناك‌به‌ منظور حفظ‌سلامت‌انسان‌و محيط‌زيست‌از آسيب‌هاي‌بالقوه‌و مساعدت‌در جهت‌استفاده‌سازگار با محيط‌زيست ‌آنها مي‌باشد كه‌از طريق‌تسهيل‌نمودن‌تبادل‌اطلاعات‌درخصوص‌ويژگي‌هاي‌موادشيميايي‌با پيش‌بيني‌فرآيند تصميم‌گيري‌ملي‌در رابطه‌با واردات‌و صادرات‌آنها و اعلام ‌اين‌تصميمات‌به‌اعضا انجام‌مي‌شود.
ماده‌ 2 ـ تعاريف‌
از نظر اين‌كنوانسيون‌:
الف‌ـ «ماده‌شيميايي‌» عبارت‌از ماده‌اي‌است‌كه‌خواه‌به‌خودي‌خود يا به‌صورت ‌مخلوط‌يا آماده‌سازي‌و خواه‌از طريق‌توليد يا از طريق‌طبيعت‌به‌دست‌آمده ‌باشد، اما شامل‌هيچ‌نوع‌موجود زنده‌نمي‌شود. ماده‌شيميايي‌شامل‌طبقه‌بندي‌زير مي‌باشد: سموم ‌دفع‌آفات‌(از جمله‌تركيبات‌سموم‌دفع‌آفات‌به‌شدت‌خطرناك‌) و صنعتي‌.
ب‌ـ «ماده‌شيميايي‌منع‌شده‌» به‌معني‌ماده‌شيميايي‌اي‌است‌كه‌تمامي ‌كاربردهاي‌آن‌به‌منظور حفظ‌سلامت‌انسان‌يا محيط‌زيست‌توسط‌آخرين‌اقدام‌قانوني‌دريك‌يا چند طبقه‌بندي‌ممنوع‌شده ‌است‌. اين‌اصطلاح‌شامل‌ماده‌شيميايي‌مي‌شود كه ‌جهت‌اولين‌استفاده‌مورد تأييد قرار نگرفته‌يا توسط‌صنايع‌از بازار داخلي‌جمع‌آوري‌يا از بررسي‌هاي‌بعدي‌در روند تأييد داخلي‌خودداري‌شده ‌است‌و همچنين‌شامل‌مواردي ‌است‌كه‌در آنها شواهد كافي‌وجود دارد مبني‌بر اينكه‌اقدام‌فوق‌به‌منظور حفظ‌سلامت ‌انسان‌يا محيط‌زيست‌اتخاذ شده ‌است‌؛
ج‌ـ «ماده‌شيميايي‌به‌شدت‌محدود شده‌» به‌معني‌يك‌ماده‌شيميايي‌است‌كه ‌عملاً به‌جز برخي‌كاربردهاي‌خاص‌مجاز تمامي‌موارد مصرف‌آن‌در يك‌يا چند طبقه‌بندي‌به‌منظور حفظ‌سلامت‌انسان‌يا محيط‌زيست‌توسط‌آخرين‌اقدام‌قانوني ‌ممنوع‌شده ‌است‌و شامل‌ماده‌شيميايي‌مي‌شود كه‌عملاً تمامي‌موارد مصرف‌آن‌مورد تأييد قرار نگرفته‌يا توسط‌صنايع‌از بازار داخلي‌جمع‌آوري‌و يا از بررسي‌هاي‌بعدي‌در روند تصميم‌داخلي‌خودداري‌شده‌است‌و همچنين‌شامل‌مواردي‌است‌كه‌در آنها شواهد كافي‌وجود دارد مبني‌بر اينكه‌اقدام‌فوق‌به‌منظور حفظ‌ سلامت‌انسان‌يا محيط ‌زيست‌اتخاذ شده ‌است‌.
د ـ «تركيب‌سموم‌دفع‌آفات‌به‌شدت‌خطرناك‌» به‌معني‌ماده‌شيميايي‌عرضه‌شده‌جهت‌دفع‌آفاتي‌است‌كه‌عوارض‌محيط‌زيستي‌يا بهداشتي‌شديدي‌ايجاد مي‌كند كه‌اين‌عوارض‌در كوتاه‌مدت‌پس‌از بروز يك‌يا چند نشانه‌در هنگام‌مصرف‌قابل‌مشاهده ‌است‌.
هـ ـ «آخرين‌اقدام‌قانوني‌» به‌معني‌اقدامي‌است‌كه‌توسط‌يك‌عضو با هدف‌ممنوع‌كردن‌يا ايجاد محدوديت‌شديد در مورد يك‌ماده‌شيميايي‌انجام‌مي‌گيرد، به‌طوري‌كه‌عضو مذكور از هر گونه‌اقدام‌قانوني‌بعدي‌بي‌نياز خواهد بود.
و ـ «واردات‌» و «صادرات‌» در مفاهيم‌مربوط‌به‌معني‌نقل‌و انتقال‌يك‌ماده ‌شيميايي‌از يك‌عضو به‌عضو ديگر بوده‌ولي‌عمليات‌عبوري‌محض‌را شامل‌نمي‌شود.
ز ـ «عضو» به‌معني‌يك‌كشور يا يك‌سازمان‌وحدت‌اقتصادي‌منطقه‌اي‌است‌كه ‌رضايت‌خود را براي‌التزام‌به‌اين‌كنوانسيون‌اعلام‌كرده‌است‌و كنوانسيون‌در مورد آن‌لازم‌الاجرا است‌.
ح‌ـ «سازمان‌وحدت‌اقتصادي‌منطقه‌اي‌» به‌معني‌سازماني‌است‌كه‌توسط‌دول‌حاكم‌در يك‌منطقه‌مشخصي‌ايجاد شده ‌است‌و كشورهاي‌عضو آن‌در رابطه‌با مسائل ‌تابع‌اين‌كنوانسيون‌به‌آن‌سازمان‌صلاحيت‌داده‌اند و به‌سازمان‌مذكور اختيار داده ‌شده‌تا طبق‌مقررات‌داخلي‌خود براي‌امضاء، تنفيذ، قبول‌، تصويب‌يا الحاق‌به‌كنوانسيون‌اقدام ‌نمايد.
ط‌ـ «كارگروه‌(كميته‌) بررسي‌شيميايي‌» به‌معني‌نهاد فرعي‌موضوع‌بند(6) ماده‌(18) مي‌باشد.
ماده‌3 ـ حيطه‌شمول‌كنوانسيون‌
1 ـ اين‌كنوانسيون‌درخصوص‌موارد زير قابل‌اجرا مي‌باشد:
الف‌ـ مواد شيميايي‌ممنوع‌يا به‌شدت‌محدود شده‌و
ب‌ـ تركيبات‌سموم‌دفع‌آفات‌به‌شدت‌خطرناك‌
2ـ اين‌كنوانسيون‌درخصوص‌موارد زير قابل‌اجرا نمي‌باشد:
الف‌ـ مواد مخدر و روانگردان‌
ب‌ـ مواد راديواكتيو
ج‌ـ ضايعات‌
د ـ سلاح‌هاي‌شيميايي‌
هـ ـ داروها، از جمله‌داروهاي‌انساني‌و دامي‌
و ـ مواد شيميايي‌استفاده‌شده‌به‌عنوان‌افزودني‌هاي‌غذايي‌
ز ـ مواد غذايي‌
ح‌ـ مواد شيميايي‌به‌اندازه‌اي‌كه‌احتمال‌تأثير بر سلامتي‌انسان‌يا محيط‌زيست‌نداشته ‌باشد مشروط‌بر اينكه‌واردات‌مواد مذكور به‌شرح‌زير باشد:
(1) ـ براي‌اهداف‌تحقيقاتي‌يا تجزيه‌و تحليل‌يا
(2) ـ توسط‌يك‌فرد جهت‌استفاده‌شخصي‌به‌طوري‌كه‌مقدار آن‌براي‌چنين‌مصرفي‌معقول‌و توجيه‌پذير باشد
ماده‌4 ـ مراجع‌ملي‌تعيين‌شده‌
1 ـ هر عضو بايد يك‌يا چند مرجع‌ملي‌را كه‌از سوي‌آن‌عضو جهت‌اجراي‌وظايف‌اداري‌مورد درخواست‌اين‌كنوانسيون‌داراي‌اختيار خواهد بود، تعيين‌نمايد.
2 ـ هر عضو بايد براي‌اطمينان‌از اينكه‌چنين‌مرجع‌يا مراجعي‌براي‌اجراي‌مؤثر وظايف‌خود منابع‌كافي‌را در اختيار دارند، تلاش‌نمايد.
3 ـ هر عضو حداكثر تا تاريخ‌لازم‌الاجرا شدن‌اين‌كنوانسيون‌براي‌خود، بايد نام‌و نشاني‌چنين‌مرجع‌يا مراجعي‌را به‌دبيرخانه‌اعلام‌نمايد. آن‌عضو بايد بلافاصله‌دبيرخانه ‌را از هر گونه‌تغييري‌در نام‌و نشاني‌چنين‌مرجعي‌يا مراجعي‌مطلع‌نمايد.
4 ـ دبيرخانه‌بايد فوراً اعضا را از اطلاعيه‌هايي‌كه‌به‌موجب‌بند (3) دريافت‌مي‌كند، مطلع‌نمايد.
ماده‌5 ـ آيين‌كار مربوط‌به‌مواد شيميايي‌منع‌يا به‌شدت‌محدودشده‌
1 ـ هر عضو كه‌اقدام‌به‌تصويب‌آخرين‌اقدام‌قانوني‌مي‌نمايد بايد مراتب‌را كتباً به ‌دبيرخانه‌اعلام‌نمايد. چنين‌اطلاعيه‌اي‌بايد در اسرع‌وقت‌و در هر حال‌حداكثر تا نود روز از تاريخي‌كه‌آخرين‌اقدام‌قانوني‌به‌اجرا درآمده‌است‌ارسال‌شود و بايد حاوي‌اطلاعات ‌مقرر در ضميمه‌(1) در صورت‌دسترسي‌به‌آن‌باشد.
2 ـ هر عضو در تاريخ‌لازم‌الاجرا شدن‌اين‌كنوانسيون‌براي‌خود، بايد آخرين‌اقدام ‌قانوني‌خود را كه‌در آن‌زمان‌نافذ است‌كتباً به‌دبيرخانه‌اعلام‌نمايد. عضوي‌كه‌قبلاً اطلاعيه‌هاي‌مربوط‌به‌آخرين‌اقدام‌قانوني‌نهايي‌را به‌موجب‌راهنماي‌اصلاح‌شده‌لندن ‌يا مقررات‌بين‌المللي‌تسليم‌نموده ‌است‌نيازي‌به‌ارائه‌مجدد اين‌اطلاعيه‌ها نخواهد داشت‌.
3 ـ دبيرخانه‌در اسرع‌وقت‌و در هرحال‌حداكثر تا شش‌ماه‌بعد از دريافت‌اطلاعيه ‌به‌موجب‌بندهاي‌(1) و (2) تأييد خواهدكرد كه‌آيا اطلاعيه‌حاوي‌اطلاعات‌مقرر در ضميمه‌(1) مي‌باشد يا خير چنانچه‌اطلاعيه‌حاوي‌اطلاعات‌درخواستي‌باشد، دبيرخانه ‌بايد بلافاصله‌خلاصه‌اي‌از اطلاعات‌دريافتي‌را براي‌كليه‌اعضا ارسال‌نمايد. اگر اطلاعيه‌حاوي‌اطلاعات‌درخواستي‌نباشد، دبيرخانه‌بر همين‌اساس‌عضو اطلاعيه‌دهنده‌را مطلع‌خواهد نمود.
4 ـ دبيرخانه‌هر شش‌ماه‌بايد خلاصه‌اي‌از اطلاعات‌دريافتي‌به‌موجب‌بندهاي‌(1) و (2) از جمله‌اطلاعات‌مربوط‌به‌اطلاعيه‌هايي‌را كه‌حاوي‌كليه‌اطلاعات ‌درخواستي‌در ضميمه‌(1) نيستند، به‌اعضا اعلام‌نمايد.
5 ـ هرگاه‌دبيرخانه‌حداقل‌يك‌اطلاعيه‌از هر يك‌از دو منطقه‌اعلام‌رضايت‌قبلي ‌درخصوص‌يك‌ماده‌شيميايي‌خاص‌كه‌الزامات‌مذكور در ضميمه‌(1) را دارا مي‌باشد، دريافت‌نمايد، بايد آنها را به‌كارگروه‌(كميته‌) بررسي‌شيميايي‌ارائه‌نمايد. تركيب‌مناطق ‌اعلام‌رضايت‌قبلي‌بايد در تصميم‌مبتني‌بر اجماع‌كه‌در اولين‌اجلاس‌فراهمايي (كنفرانس‌) اعضا اتخاذ مي‌شود، مشخص‌گردد.
6 ـ كارگروه‌(كميته‌) بررسي‌شيميايي‌بايد اطلاعات‌مندرج‌در چنين‌اطلاعيه‌هايي ‌را مطابق‌با ملاك‌هاي‌مذكور در ضميمه‌(2) بررسي‌نموده‌و درخصوص‌تبعيت‌ماده ‌شيميايي‌مورد نظر از آيين‌كار اعلام‌رضايت‌قبلي‌و لزوم‌اضافه‌شدن‌به‌فهرست‌ضميمه‌(3) توصيه‌هاي‌لازم‌را به‌كنفرانس‌اعضا بنمايد.
ماده‌6 ـ آيين‌كار مربوط‌به‌تركيبات‌سموم‌دفع‌آفات‌به‌شدت‌خطرناك‌
1 ـ هر عضو كه‌جزء كشورهاي‌در حال‌توسعه‌يا كشورهاي‌با اقتصاد در حال‌گذر باشد و مشكلات‌ناشي‌از يك‌تركيب‌از سموم‌دفع‌آفات‌به‌شدت‌خطرناك‌را به‌هنگام‌استفاده‌از آنها در قلمرو خود تجربه‌مي‌كند، مي‌تواند درج‌آن‌تركيب‌از سموم‌دفع‌آفات‌به‌شدت‌خطرناك‌را در ضميمه‌(3) به‌دبيرخانه‌پيشنهاد دهد. براي‌ارائه‌پيشنهاد بهتر عضو مزبور مي‌تواند از نظرات‌فني‌تخصصي‌هر منبع‌بهره‌جويد. پيشنهاد مذكور بايد حاوي ‌اطلاعات‌درخواستي‌در قسمت‌(1) ضميمه‌(4) باشد.
2 ـ دبيرخانه‌در اسرع‌وقت‌و در هر حال‌حداكثر تا شش‌ماه‌بعد از دريافت‌هر پيشنهاد به‌موجب‌قسمت‌اول‌ضميمه‌(4) نسبت‌به‌بررسي‌و تأييد اينكه‌آيا پيشنهاد حاوي‌اطلاعات‌درخواستي‌در قسمت‌ضميمه‌(4) است‌اقدام‌خواهد نمود. چنانچه‌پيشنهاد، حاوي‌اطلاعات‌درخواستي‌باشد، دبيرخانه‌بايد بلافاصله‌خلاصه‌اي‌از اطلاعات‌دريافتي‌را براي‌كليه‌اعضا ارسال‌نمايد. اگر پيشنهاد، حاوي‌اطلاعات ‌درخواستي‌نباشد، دبيرخانه‌بر همين‌اساس‌عضو اطلاعيه‌دهنده‌را مطلع‌خواهدنمود. 3 ـ دبيرخانه‌بايد اطلاعات‌اضافي‌مذكور در قسمت‌(2) ضميمه‌(4) درخصوص ‌پيشنهاد ارائه‌شده‌به‌موجب‌بند (2) را جمع‌آوري‌نمايد. 4ـ هرگاه‌الزامات‌بندهاي‌(2) و (3) فوق‌در يك‌تركيب‌خاصي‌از سموم‌دفع‌آفات‌به‌شدت‌خطرناك‌موجود باشد، دبيرخانه‌بايد پيشنهاد و اطلاعات‌مربوط‌را به‌كارگروه (كميته‌) بررسي‌شيميايي‌ارائه‌دهد. 5 ـ كارگروه(كميته‌) بررسي‌شيميايي‌بايد اطلاعات‌مندرج‌در پيشنهاد مذكور و اطلاعات‌اضافي‌جمع‌آوري‌شده‌را مطابق‌با ملاك‌هاي‌مذكور در قسمت‌(3) ضميمه‌(4) بررسي‌نموده‌و درخصوص‌تبعيت‌تركيب‌سموم‌دفع‌آفات‌شديداً خطرناك‌مورد بحث‌ازآيين‌كار اعلام‌رضايت‌قبلي‌و بر اين‌اساس‌لزوم‌اضافه‌شدن‌به‌فهرست‌ضميمه‌(3) توصيه‌هاي‌لازم‌را به‌كنفرانس‌اعضا بنمايد. ماده‌7ـ فهرست‌كردن‌مواد شيميايي‌در ضميمه‌3
1 ـ در مورد هر ماده‌شيميايي‌كه‌كارگروه‌(كميته‌) بررسي‌شيميايي‌تصميم‌به ‌توصيه‌آن‌براي‌اضافه‌شدن‌به‌فهرست‌ضميمه‌(3) بگيرد پيش‌نويس‌سند راهنماي ‌تصميم‌را آماده‌خواهدكرد. سند راهنماي‌تصميم‌بايد حداقل‌براساس‌اطلاعات‌مشخص‌شده‌در ضميمه‌(1) يا برحسب‌مورد، حاوي‌اطلاعات‌مذكور در ضميمه‌(4) باشد و اطلاعات‌مربوط‌به‌كاربردهاي‌ماده‌شيميايي‌مذكور را در يك‌طبقه‌بندي‌به‌غير از طبقه‌بندي‌كه‌آخرين‌اقدام‌قانوني‌در مورد آن‌اجرا مي‌شود، شامل‌گردد.
2 ـ توصيه‌مذكور در بند (1) به‌همراه‌پيش‌نويس‌سند راهنمايي‌تصميم‌بايد به ‌كنفرانس‌اعضا ارائه‌شود. كنفرانس‌اعضا بايد درخصوص‌تبعيت‌ماده‌شيميايي‌از مقررات ‌اعلام‌رضايت‌قبلي‌و بر اين‌اساس‌لزوم‌اضافه‌شدن‌به‌فهرست‌ضميمه(3) و نيز درخصوص‌تصويب‌پيش‌نويس‌سند راهنماي‌تصميم‌، تصميمات‌لازم‌را اتخاذنمايد. 3 ـ هرگاه‌براي‌درج‌يك‌ماده‌شيميايي‌در ضميمه‌(3) تصميمي‌اتخاذ شده‌باشد و سند راهنماي‌تصميم‌مربوط‌نيز توسط‌كنفرانس‌اعضا تصويب‌شده‌باشد، دبيرخانه‌بايد بلافاصله‌اين‌اطلاعات‌را به‌كليه‌اعضا اعلام‌نمايد.
ماده‌8 ـ مواد شيميايي‌در آيين‌كار داوطلبانه‌اعلام‌رضايت‌قبلي‌ به‌غير از ماده‌شيميايي‌كه‌در ضميمه‌(3) درج‌شده ‌است‌براي‌هر ماده‌شيميايي‌كه ‌قبل‌ از تاريخ‌اولين‌اجلاس‌كنفرانس‌اعضا در آيين‌كار داوطلبانه‌اعلام‌رضايت‌قبلي ‌گنجانده‌شده‌باشد، كنفرانس‌اعضا بايد در آن‌اجلاس‌در مورد درج‌آن‌ماده‌شيميايي‌درضميمه‌(3) تصميم‌گيري‌نمايد به‌شرط‌آنكه‌مجاب‌شود كه‌كليه‌الزامات‌براي‌درج‌در آن ‌ضميمه‌انجام‌شده ‌است‌.
ماده‌9 ـ حذف‌مواد شيميايي‌از ضميمه‌(3) 1 ـ چنانچه‌يك‌عضو، اطلاعاتي‌را كه‌زمان‌تصميم‌گيري‌براي‌درج‌يك‌ماده ‌شيميايي‌در ضميمه‌(3)، قابل‌دسترس‌نبوده‌به‌دبيرخانه‌ارائه‌دهد و آن‌اطلاعات‌نشان ‌دهد كه‌درج‌آن‌طبق‌معيارهاي‌مربوط‌در ضميمه‌(2) يا بر حسب‌مورد ضميمه‌(4) ديگر قابل‌توجيه‌نيست‌، دبيرخانه‌بايد اطلاعات‌مذكور را به‌كارگروه‌(كميته‌) بررسي‌شيميايي ‌ارسال‌نمايد.
2 ـ كارگروه‌(كميته‌) بررسي‌شيميايي‌بايد اطلاعاتي‌را كه‌طبق‌بند(1) دريافت ‌مي‌كند بررسي‌نمايد. براي‌هر ماده‌شيميايي‌كه‌كارگروه‌(كميته‌) بررسي‌شيميايي‌طبق ‌معيارهاي‌مربوط‌در ضميمه(2) يا بر حسب‌مورد ضميمه‌(4)، تصميم‌به‌توصيه‌براي ‌حذف‌از ضميمه‌(3) مي‌گيرد بايد يك‌پيش‌نويس‌تجديدنظر شده‌سند راهنماي‌تصميم ‌را آماده‌نمايد.
3 ـ پيشنهاد مورد اشاره‌در بند (2) بايد به‌كنفرانس‌اعضا ارائه‌و با پيش‌نويس ‌تجديدنظر شده‌سند راهنماي‌تصميم‌همراه‌گردد. كنفرانس‌اعضا درخصوص‌حذف‌ماده ‌شيميايي‌مذكور از ضميمه‌(3) و تصويب‌پيش‌نويس‌تجديد نظر شده‌سند راهنماي ‌تصميم‌، تصميم‌گيري‌خواهدنمود.
4 ـ هرگاه‌براي‌حذف‌يك‌ماده‌شيميايي‌از ضميمه‌(3) تصميمي‌گرفته‌شده‌و سند تجديدنظرشده‌راهنماي‌تصميم‌توسط‌كنفرانس‌اعضا تصويب‌شده‌باشد، دبيرخانه‌بايد فوراً اين‌اطلاعات‌را به‌كليه‌اعضا اعلام‌نمايد.
ماده‌10ـ تعهدات‌مربوط‌به‌واردات‌مواد شيميايي‌مندرج‌در ضميمه‌(3)
1 ـ هر عضو بايد اقدامات‌قانوني‌يا اداري‌مناسب‌را براي‌اطمينان‌از تصميمات‌به‌موقع‌نسبت‌به‌واردات‌مواد شيميايي‌مندرج‌در ضميمه‌(3) اجرا نمايد.
2 ـ هر عضو در اسرع‌وقت‌و در هر حال‌حداكثر تا نه‌ماه‌بعد از تاريخ‌ارسال‌سند راهنماي‌تصميم‌مورد اشاره‌در بند (3) ماده‌(7)، بايد پاسخي‌را در مورد واردات‌آتي‌ماده ‌شيميايي‌مربوطه‌به‌دبيرخانه‌ارسال‌نمايد. چنانچه‌يك‌عضو پاسخ‌مذكور را جرح‌و تعديل‌نمايد بايد بلافاصله‌پاسخ‌تجديد نظر شده‌را به‌دبيرخانه‌تسليم‌نمايد.
3 ـ دبيرخانه‌پس‌از انقضاي‌دوره‌زماني‌مندرج‌در بند(2) بلافاصله‌طي‌درخواست‌كتبي‌و خطاب‌به‌عضوي‌كه‌چنين‌پاسخي‌را ارائه‌نداده‌ابلاغ‌نمايد تا اين‌كار را انجام‌دهد. چنانچه‌عضو نتواند پاسخي‌ارائه‌دهد، دبيرخانه‌بايد به‌نحو مناسب‌عضو را كمك‌نموده‌تا در دوره‌زماني‌مذكور در آخرين‌جمله‌بند(2) ماده‌(11)، پاسخ‌لازم‌را ارائه ‌نمايد.
4 ـ هر پاسخ‌به‌موجب‌بند (2)، بايد شامل‌يكي‌از دو مورد زير باشد:
الف‌ـ تصميم‌نهايي‌براساس‌تدابير قانوني‌يا اداري‌:
(1) ـ براي‌اعلام‌رضايت‌جهت‌واردات‌
(2) ـ براي‌اعلام‌عدم‌رضايت‌جهت‌واردات‌يا
(3) ـ براي‌اعلام‌رضايت‌جهت‌واردات‌فقط‌با رعايت‌شرايط‌مشخص‌شده‌
ب‌ـ پاسخ‌موقت‌كه‌ممكن‌است‌شامل‌موارد ذيل‌باشد:
(1) ـ تصميم‌موقت‌مبني‌بر رضايت‌براي‌واردات‌با يا بدون‌شرايط‌مشخص‌، يا اعلام‌عدم‌رضايت‌براي‌واردات‌در طول‌دوره‌موقت‌
(2) ـ بيانيه‌اي‌مبني‌بر اينكه‌تصميم‌نهايي‌تحت‌بررسي‌جدي‌است‌
(3) ـ درخواست‌براي‌كسب‌اطلاعات‌بيشتر از دبيرخانه‌يا از آن‌عضوي‌كه‌آخرين‌اقدام‌قانوني‌را اعلام‌كرده‌است‌.
(4) ـ درخواست‌از دبيرخانه‌جهت‌مساعدت‌در ارزيابي‌ماده‌شيميايي‌
5 ـ پاسخ‌به‌موجب‌جزءهاي‌«الف‌» يا «ب‌» بند(4) بايد با طبقه‌بندي‌يا طبقه‌بندي‌هاي‌مشخص‌شده‌براي‌ماده‌شيميايي‌در ضميمه‌(3) مرتبط‌باشد.
6 ـ تصميم‌نهايي‌بايد با شرحي‌از هرگونه‌اقدامات‌قانوني‌يا اداري‌كه‌بر آن‌مبتني ‌است‌، همراه‌باشد. 7 ـ هر عضو بايد حداكثر تا تاريخ‌لازم‌الاجراشدن‌اين‌كنوانسيون‌براي‌خود، پاسخ‌هايي‌را در رابطه‌با هر ماده‌شيميايي‌مندرج‌در ضميمه‌(3) به‌دبيرخانه‌ارسال‌نمايد. عضوي‌كه‌چنين‌پاسخ‌هايي‌را به‌موجب‌راهنماي‌اصلاح‌شده‌لندن‌يا مقررات‌بين‌المللي ‌ارائه‌داده ‌است‌، نيازي‌به‌تسليم‌مجدد آنها ندارد.
8 ـ هر عضو بايد پاسخ‌هاي‌خود را كه‌به‌موجب‌اين‌ماده‌تهيه‌نموده ‌است‌مطابق‌با اقدامات‌قانوني‌يا اداري‌خود در دسترس‌طرف‌هاي‌مربوطي‌كه‌در حوزه‌صلاحيتش‌قرار دارند، بگذارد.
9 ـ عضوي‌كه‌به‌موجب‌بندهاي‌(2) و (4) فوق‌و بند(2) ماده‌(11) تصميمي ‌مبني‌بر عدم‌رضايت‌براي‌ورود يك‌ماده‌شيميايي‌يا اعلام‌رضايت‌براي‌ورود آن‌ماده ‌فقط‌تحت‌شرايط‌خاصي‌اتخاذ مي‌نمايد بايد همزمان‌موارد زير را چنانچه‌قبلاً انجام‌نداده ‌باشد ممنوع‌يا منوط‌به‌همان‌شرايط‌نمايد:
الف‌ـ ورود ماده‌شيميايي‌از هر منبعي‌و
ب‌ـ توليد داخلي‌ماده‌شيميايي‌جهت‌استفاده‌داخلي‌
10 ـ دبيرخانه‌بايد هر شش‌ماه‌كليه‌اعضا را از پاسخ‌هايي‌كه‌دريافت‌كرده‌است ‌مطلع‌نمايد. چنين‌اطلاعاتي‌، در صورت‌در دسترس‌بودن‌، بايد شامل‌شرحي‌از اقدامات ‌قانوني‌يا اداري‌باشد كه‌اين‌تصميمات‌براساس‌آن‌اتحاذ شده‌است‌. دبيرخانه‌همچنين ‌بايد اعضا را از هر گونه‌قصور در ارسال‌پاسخ‌، مطلع‌نمايد.
ماده‌11 ـ تعهدات‌مربوط‌به‌صادرات‌مواد شيميايي‌مندرج‌در ضميمه‌(3)
1 ـ هر عضو صادر كننده‌بايد:
الف‌ـ اقدامات‌قانوني‌يا اداري‌مناسب‌را جهت‌اعلام‌پاسخ‌هاي‌ارسالي‌توسط ‌دبيرخانه‌براساس‌بند(10) ماده‌(10) براي‌طرف‌هاي‌مربوطي‌كه‌در حوزه‌صلاحيتش ‌قرار دارند، انجام‌دهد.
ب‌ـ اقدامات‌قانوني‌يا اداري‌مناسب‌جهت‌اطمينان‌از اين‌نكته‌كه‌صادركنندگاني ‌كه‌در حوزه‌صلاحيتش‌قرار دارند، حداكثر تا شش‌ماه‌از تاريخي‌كه‌دبيرخانه‌اعضا را براي ‌نخستين‌بار از چنين‌پاسخي‌مطابق‌با بند(10) ماده‌(10) مطلع‌مي‌سازد، از تصميمات ‌مندرج‌در هر پاسخ‌تبعيت‌بنمايند.
ج‌ـ اعضاي‌واردكننده‌را بنا به‌درخواست‌و به‌طور مقتضي‌در موارد زير راهنمايي ‌و مساعدت‌نمايد:
(1) ـ در به‌دست‌آوردن‌اطلاعات‌بيشتر براي‌كمك‌به‌آنها جهت‌اقدام‌طبق‌بند(4) ماده‌(10) و جزء «ج‌» بند(2) زير و
(2) ـ در تقويت‌ظرفيت‌ها و توانايي‌هاي‌خود جهت‌مديريت‌ايمني‌مواد شيميايي ‌در مدت‌طول‌عمر آنها.
2 ـ هر عضو بايد اطمينان‌حاصل‌نمايد كه‌يك‌ماده‌شيميايي‌مندرج‌در ضميمه‌(3) از قلمرو خود به‌هيچ‌عضو واردكننده‌اي‌كه‌تحت‌شرايط‌استثنايي‌، پاسخي‌ارسال ‌نكرده‌و يا پاسخ‌موقت‌فاقد يك‌تصميم‌موقت‌ارسال‌نموده‌، صادر نمي‌گردد مگر اينكه‌:
الف‌ـ آن‌ ماده‌، يك‌ماده‌شيميايي‌باشد كه‌در زمان‌واردات‌به‌عنوان‌يك‌ماده ‌شيميايي‌توسط‌عضو واردكننده‌به‌ثبت‌رسيده‌باشد يا
ب‌ـ آن‌ماده‌، يك‌ماده‌شيميايي‌باشد كه‌براي‌آن‌شواهدي‌مبني‌بر اينكه‌قبلاً توسط‌عضو واردكننده‌استفاده‌و يا به‌آن‌عضو واردشده‌است‌و در رابطه‌با آن‌هيچ‌اقدام ‌قانوني‌جهت‌ممنوعيت‌كاربرد آن‌اتخاذ نشده ‌است‌يا
ج‌ـ رضايت‌آشكار جهت‌واردات‌توسط‌صادر كننده‌از طريق‌مرجع‌ملي‌تعيين‌شده‌عضو واردكننده‌تحصيل‌و دريافت‌شده‌باشد. عضو واردكننده‌بايد به‌چنين‌درخواستي‌ظرف‌شصت‌روز پاسخ‌داده‌و فوراً دبيرخانه‌را از تصميم‌خود مطلع‌نمايد. تعهدات‌اعضاي‌صادركننده‌به‌موجب‌اين‌بند، در پايان‌يك‌دوره‌شش‌ماهه‌و از تاريخ‌اطلاع‌اوليه‌به‌اعضا مطابق‌با بند(10) ماده‌(10) توسط‌دبيرخانه‌مبني‌بر اينكه‌يك‌عضو در ارسال‌پاسخ‌قصور نموده‌يا پاسخ‌موقت‌فاقد تصميم‌موقت‌ارسال‌نموده‌، قابل ‌اجرا بوده‌و به‌مدت‌يك‌سال‌ادامه‌خواهدداشت‌.
ماده‌12ـ اطلاعيه‌صادرات‌
1 ـ چنانچه‌يك‌ماده‌شيميايي‌كه‌توسط‌يك‌عضو منع‌يا به‌شدت‌محدود شده‌، از قلمرو آن‌عضو صادر شود عضو مذكور بايد اطلاعيه‌صادرات‌به‌عضو واردكننده‌ارائه ‌دهد. اطلاعيه‌صادرات‌بايد شامل‌اطلاعات‌مندرج‌در ضميمه‌(5) باشد.
2ـ قبل‌از اولين‌صادرات‌ماده‌شيميايي‌مذكور كه‌پس‌از تصويب‌آخرين‌اقدام‌قانوني‌انجام‌مي‌گيرد، بايد اطلاعيه‌صادرات‌ارائه‌گردد. پس‌از آن‌اطلاعيه‌صادرات‌قبل‌از اولين‌صادراتي‌كه‌در هر سال‌تقويمي‌انجام‌مي‌گردد، ارائه‌خواهد شد. مرجع‌ملي‌تعيين ‌شده‌عضو واردكننده‌مي‌تواند از الزام‌به‌اطلاع‌كه‌قبل‌از صادرات‌بايد انجام‌شود، صرف‌نظر نمايد.
3 ـ يك‌عضو صادركننده‌پس‌از تصويب‌آخرين‌اقدام‌قانوني‌كه‌منجر به‌بروز تغييرات‌مهم‌در رابطه‌با ممنوعيت‌يا محدوديت‌شديد آن‌ماده‌شيميايي‌خواهد شد، نسبت‌به‌ارائه‌اطلاعيه‌روز آمد براي‌صادرات‌اقدام‌خواهدكرد.
4 ـ عضو واردكننده‌بايد وصول‌اولين‌اطلاعيه‌صادرات‌را كه‌پس‌از تصويب‌آخرين‌اقدام‌قانوني‌ارائه‌مي‌گردد، اعلام‌نمايد. چنانچه‌عضو صادركننده‌اعلام‌وصول‌را طي‌سي‌روز پس‌از ارسال‌اطلاعيه‌صادرات‌دريافت‌ننمايد، بايد نسبت‌به‌ارائه‌دومين ‌اطلاعيه‌اقدام‌نمايد. عضو صادركننده‌بايد تلاش‌هاي‌لازم‌را براي‌حصول‌اطمينان‌از دريافت‌دومين‌اطلاعيه‌توسط‌عضو واردكننده‌به‌عمل‌آورد.
5 ـ تعهدات‌عضو كه‌در بند (1) درج‌شده‌هنگامي‌متوقف‌خواهد شد كه‌:
الف‌ـ ماده‌شيميايي‌در ضميمه‌(3) درج‌شده‌باشد
ب‌ـ عضو وارده‌كننده‌، طبق‌بند (2) ماده‌(10)، پاسخي‌در مورد آن‌ماده‌شيميايي ‌به‌دبيرخانه‌ارسال‌نموده‌باشد و
ج‌ـ دبيرخانه‌طبق‌بند(10) ماده‌(10) اين‌پاسخ‌را ميان‌اعضا توزيع‌كرده‌باشد. ماده‌13 ـ اطلاعاتي‌كه‌همراه‌مواد شيميايي‌صادرشده‌ارائه‌مي‌گردد
1 ـ كنفرانس‌اعضا بايد سازمان‌جهاني‌گمرك‌را ترغيب‌نمايد تا كدهاي‌گمركي‌مشخص‌نظام‌هماهنگ‌شده‌جهت‌هر يك‌از مواد شيميايي‌يا گروه‌هاي‌مواد شيميايي‌مندرج‌در ضميمه‌(3) را به‌نحو مناسب‌تعيين‌كند. هر عضو بايد مقرر كند در مواردي‌كه ‌براي‌مواد شيميايي‌كد تعيين‌شده‌است‌، كد مذكور در هنگام‌صادرات‌در بارنامه‌مربوط‌ذكر گردد.
2 ـ بدون‌خدشه‌به‌هريك‌از الزامات‌مربوط‌به‌عضو واردكننده‌، هر عضو بايد مقرركند صادرات‌هريك‌از مواد شيميايي‌مندرج‌در ضميمه‌(3) و مواد شيميايي‌منع‌يا به‌شدت‌محدود شده‌در قلمرو آن‌، موكول‌به‌الزامات‌مربوط‌به‌الصاق‌بر چسب‌با توجه‌به ‌استانداردهاي‌بين‌المللي‌ذي‌ربط‌، جهت‌اطمينان‌از دسترسي‌كافي‌به‌اطلاعات‌مربوط‌به‌خطرات‌يا مخاطرات‌آن‌مواد نسبت‌به‌سلامت‌انسان‌يا محيط‌زيست‌، خواهدبود.
3 ـ بدون‌خدشه‌به‌هر يك‌از الزامات‌عضو واردكننده‌هر عضو بايد مقرر كند صادرات‌مواد شيميايي‌مشمول‌الزامات‌الصاق‌برچسب‌محيط‌زيستي‌يا بهداشتي‌در قلمرو آن‌مي‌تواند موكول‌به‌الزامات‌مربوط‌به‌الصاق‌برچسب‌با توجه‌به‌استانداردهاي ‌بين‌المللي‌ذي‌ربط‌، جهت‌اطمينان‌از دسترسي‌كافي‌به‌اطلاعات‌مربوط‌به‌خطرات‌و يا مخاطرات‌آن‌مواد نسبت‌به‌سلامت‌انسان‌يا محيط‌زيست‌، گردد.
4 ـ هر عضو صادركننده‌در رابطه‌با مواد شيميايي‌مذكور در بند(2) كه‌براي ‌مقاصد حرفه‌اي‌به‌كار مي‌روند، بايد مقرر كند كه‌برگه‌حاوي‌اطلاعات‌ايمني‌مطابق‌با يك ‌چارچوب‌شناخته‌شده‌بين‌المللي‌، شامل‌روز آمدترين‌اطلاعات‌قابل‌دسترس‌، به‌هر عضو واردكننده‌ارسال‌مي‌شود.
5 ـ اطلاعات‌مندرج‌در برچسب‌الصاق‌شده‌و برگه‌حاوي‌اطلاعات‌ايمني‌تا حد امكان‌بايد به‌يك‌يا بيش‌از يك‌زبان‌رسمي‌عضو واردكننده‌ارائه‌شود.
ماده‌14ـ تبادل‌اطلاعات‌
1 ـ هر عضو بايد به‌نحو مقتضي‌و مطابق‌با اهداف‌اين‌كنوانسيون‌تسهيلات‌زير را فراهم‌آورد: الف‌ـ تبادل‌اطلاعات‌علمي‌، فني‌، اقتصادي‌و حقوقي‌مرتبط‌با مواد شيميايي‌در حيطه‌شمول‌اين‌كنوانسيون‌از جمله‌اطلاعات‌سم‌شناسي‌، سم‌شناسي‌بومي‌و ايمني‌
ب‌ـ ارائه‌اطلاعات‌قابل‌دسترس‌براي‌عموم‌درخصوص‌اقدامات‌قانوني‌داخلي ‌مربوط‌به‌اهداف‌اين‌كنوانسيون‌و ج‌ـ در صورت‌اقتضا ارائه‌اطلاعات‌به‌ساير اعضا به‌طور مستقيم‌يا ازطريق ‌دبيرخانه‌درخصوص‌اقدامات‌قانوني‌داخلي‌كه‌اساساً يك‌بار يا بيشتر، استفاده‌از اين‌ماده‌شيميايي‌را محدود مي‌كند.
2 ـ اعضايي‌كه‌به‌موجب‌اين‌كنوانسيون‌تبادل‌اطلاعات‌مي‌نمايند، نسبت‌به ‌حفاظت‌هر گونه‌اطلاعات‌محرمانه‌بر اساس‌توافق‌متقابل‌اقدام‌مي‌نمايند.
3 ـ اطلاعات‌زير از نظر اين‌كنوانسيون‌محرمانه‌تلقي‌نمي‌شود:
الف‌ـ اطلاعات‌مورد اشاره‌در ضمايم‌(1) و (4) كه‌به‌ترتيب‌به‌موجب‌مواد (5) و (6) ارائه‌شده‌است‌
ب‌ـ اطلاعات‌مندرج‌در برگه‌حاوي‌اطلاعات‌ايمني‌مورد اشاره‌در بند(4) ماده‌(13)
ج‌ـ تاريخ‌انقضاي‌ماده‌شيميايي‌
د ـ اطلاعات‌مربوط‌به‌اقدامات‌پيشگيرانه‌از جمله‌طبقه‌بندي‌مخاطرات‌، ماهيت‌خطر و توصيه‌ايمني‌مربوط‌و
هـ ـ خلاصه‌نتايج‌آزمايش‌هاي‌مربوط‌به‌سم‌شناسي‌و سم‌شناسي‌بومي‌.
4 ـ تاريخ‌توليد ماده‌شيميايي‌به‌طوركلي‌از نظر اين‌كنوانسيون‌محرمانه‌تلقي ‌نخواهد شد.
5 ـ هر عضو خواهان‌اطلاعات‌مربوط‌به‌ نقل‌و انتقال‌عبوري‌مواد شيميايي‌مندرج ‌در ضميمه‌(3) از قلمرو آن‌، مي‌تواند نياز خود را به‌دبيرخانه‌گزارش‌نمايد و دبيرخانه‌بايد بر همين‌اساس‌كليه‌اعضا را مطلع‌نمايد.
ماده‌15ـ اجراي‌كنوانسيون‌
1 ـ هر عضو بايد اقداماتي‌را كه‌براي‌ايجاد و تقويت‌زير ساخت‌ها و نهادهاي‌ملي ‌خود براي‌اجراي‌مؤثر اين‌كنوانسيون‌مي‌تواند ضروري‌باشد، انجام‌دهد. اين‌اقدامات ‌ممكن‌است‌در صورت‌لزوم‌شامل‌تصويب‌يا اصلاح‌اقدامات‌قانوني‌يا اداري‌ملي‌بوده‌و همچنين‌مي‌تواند شامل‌موارد زير باشد: الف‌ـ ايجاد ثبت‌و پايگاه‌هاي‌اطلاعاتي‌ملي‌از جمله‌اطلاعات‌ايمني‌مربوط‌به ‌مواد شيميايي‌
ب‌ـ تشويق‌ابتكارات‌در بخش‌صنعت‌جهت‌ارتقاي‌ايمني‌شيميايي‌و
ج‌ـ ترغيب‌توافقات‌داوطلبانه‌با در نظر گرفتن‌مفاد ماده‌(16).
2 ـ هر عضو در حد امكان‌بايد اطمينان‌يابد كه‌عموم‌مردم‌به‌اطلاعات‌مربوط‌به‌نحوه‌كاربرد و مديريت‌حوادث‌جايگزين‌هايي‌كه‌از مواد شيميايي‌مندرج‌در ضميمه‌(3) براي‌سلامت‌انسان‌يا محيط‌زيست‌ايمن‌تر هستند، دسترسي‌مناسب‌داشته‌باشند.
3 ـ اعضا توافق‌مي‌نمايند تا به‌طور مستقيم‌يا در موارد مقتضي‌از طريق‌سازمان‌هاي‌بين‌المللي‌صلاحيتدار در اجراي‌اين‌كنوانسيون‌در سطوح‌زير منطقه‌اي‌، منطقه‌اي‌و جهاني‌همكاري‌نمايند.
4 ـ هيچ‌چيز در اين‌كنوانسيون‌نبايد طوري‌تفسير شود كه‌محدود كننده‌حق‌اعضا براي‌اتخاذ اقداماتي‌كه‌بيشتر از حد مذكور در كنوانسيون‌نسبت‌به‌حفظ‌محيط‌زيست‌و سلامت‌انسان‌نافع‌است‌تعبير گردد، به‌شرطي‌كه‌چنين‌اقداماتي‌با مفاد كنوانسيون ‌هماهنگ‌بوده‌و مطابق‌با حقوق‌بين‌الملل‌باشد.
ماده‌16ـ كمك‌فني‌
اعضا بويژه‌با در نظر گرفتن‌نيازهاي‌كشورهاي‌درحال‌توسعه‌و كشورهاي‌با اقتصاد درحال‌گذر در جهت‌ارتقاي‌كمك‌فني‌براي‌توسعه‌زير ساخت‌و ظرفيت‌لازم‌براي‌مديريت‌مواد شيميايي‌براي‌ايجاد زمينه‌جهت‌اجراي‌اين‌كنوانسيون‌با يكديگر همكاري‌خواهندكرد. اعضايي‌كه‌داراي‌برنامه‌هاي‌پيشرفته‌تر جهت‌تنظيم‌امور مواد شيميايي‌مي‌باشند، براي‌ساير اعضا كمك‌فني‌و از جمله‌آموزش‌فراهم‌خواهند نمود تا امور زيرساخت‌و ظرفيت‌هاي‌آنان‌در مديريت‌مواد شيميايي‌در طول‌چرخه‌حيات‌آنها توسعه‌يابد.
ماده‌17ـ عدم‌پايبندي‌ كنفرانس‌اعضا يابد در اولين‌فرصت‌ممكن‌مقررات‌و ساز و كارهاي‌نهادي‌را جهت ‌تعيين‌عدم‌پايبندي‌به‌مفاد اين‌كنوانسيون‌و برخورد با اعضايي‌را كه‌عدم‌پايبندي‌آنها مشخص‌مي‌شود تهيه‌و تصويب‌نمايد.
ماده‌18ـ كنفرانس‌اعضا
1 ـ بدين‌وسيله‌كنفرانس‌اعضا ايجاد مي‌شود.
2 ـ اولين‌اجلاس‌كنفرانس‌اعضا بايد حداكثر تا يك‌سال‌از تاريخ‌لازم‌الاجراشدن ‌اين‌كنوانسيون‌با اداره‌مشترك‌مدير اجرايي‌يونپ‌و مديركل‌فائو تشكيل‌شود. بعد از آن‌، اجلاس‌هاي‌عادي‌كنفرانس‌اعضا يابد در فواصل‌منظم‌كه‌توسط‌كنفرانس‌مشخص‌مي‌شود، برگزار گردد.
3 ـ اجلاس‌هاي‌فوق‌العاده‌كنفرانس‌اعضا در مواقعي‌كه‌كنفرانس‌ممكن‌است ‌ضروري‌بداند يا براساس‌درخواست‌كتبي‌هر عضو كه‌حداقل‌يك‌سوم‌اعضا از آن ‌حمايت‌نمايند، برگزار خواهد شد.
4 ـ كنفرانس‌اعضا بايد در اولين‌جلسه‌، درخصوص‌آيين‌كار و مقررات‌مالي‌خود و هريك‌از نهادهاي‌تابع‌و همچنين‌مقررات‌مالي‌حاكم‌بر عملكرد دبيرخانه‌را از طريق ‌اجماع‌توافق‌و تصويب‌نمايد.
5 ـ كنفرانس‌اعضا بايد، اجراي‌اين‌كنوانسيون‌را مورد بررسي‌و ارزيابي‌مستمر قراردهد. كنفرانس‌بايد وظايف‌محوله‌از سوي‌كنوانسيون‌را اجرا نمايد و بدين‌منظور بايد:
الف‌ـ علاوه‌بر الزامات‌بند(6) زير، نهادهاي‌تابع‌را كه‌جهت‌اجراي‌كنوانسيون ‌ضروري‌تلقي‌مي‌نمايد ايجاد كند
ب‌ـ در موارد مقتضي‌با سازمانهاي‌بين‌المللي‌صلاحيتدار و نهادهاي‌بين‌الدولي‌وغير دولتي‌همكاري‌نمايد و
ج‌ـ هر گونه‌اقدام‌ديگري‌كه‌جهت‌دستيابي‌به‌اهداف‌اين‌كنوانسيون‌مي‌تواند ضروري‌باشد، مورد بررسي‌قرارداده‌و انجام‌دهد.
6 ـ كنفرانس‌اعضا بايد در اولين‌جلسه‌خود يك‌نهاد تابع‌به‌نام‌كارگروه‌(كميته‌) بررسي‌شيميايي‌به‌منظور اجراي‌وظايف‌محوله‌به‌آن‌كارگروه‌(كميته‌) از طرف‌اين ‌كنوانسيون‌ايجاد نمايد در اين‌خصوص‌:
الف‌ـ اعضاي‌كارگروه‌(كميته‌) بررسي‌شيميايي‌بايد توسط‌كنفرانس‌اعضا تعيين‌شوند. اعضاي‌اين‌كارگروه‌(كميته‌) بايد متشكل‌از تعداد محدودي‌از كارشناسان‌تعيين‌شده‌دولتي‌در زمينه‌مديريت‌مواد شيميايي‌باشند. اعضاي‌كارگروه‌(كميته‌) بايد، براساس‌توزيع‌عادلانه‌جغرافيايي‌از جمله‌با اطمينان‌از توازن‌لازم‌بين‌اعضاي‌توسعه‌يافته‌و درحال‌توسعه‌تعيين‌شوند.
ب‌ـ كنفرانس‌اعضا بايد درخصوص‌شرح‌وظايف‌، سازمان‌و نحوه‌عمل‌كارگروه‌(كميته‌) تصميم‌بگيرد.
ج‌ـ كميته‌بايد تلاش‌لازم‌را به‌عمل‌آورد تا پيشنهاداتش‌براساس‌اجماع‌ صورت ‌بگيرد. چنانچه‌كليه‌تلاش‌ها براي‌رسيدن‌به‌اجماع‌بي‌نتيجه‌بماند و هيچ‌اجماعي‌حاصل ‌نشود، چنين‌پيشنهادي‌بايد به‌عنوان‌آخرين‌راه‌حل‌با راي‌دوسوم‌اكثريت‌اعضاي‌حاضر و راي‌دهنده‌تصويب‌شود. 7 ـ سازمان‌ملل‌متحد، سازمان‌هاي‌تخصصي‌و آژانس‌بين‌المللي‌انرژي‌اتمي‌و همچنين‌هر كشور غير عضو اين‌كنوانسيون‌مي‌توانند در جلسه‌هاي‌كنفرانس‌اعضا به‌عنوان‌ناظر حضور يابند. هر نهاد يا آژانس‌اعم‌از ملي‌يا بين‌المللي‌، دولتي‌يا غيردولتي‌كه‌در مسائل‌مربوط‌به‌كنوانسيون‌صاحب‌نظر باشند و دبيرخانه‌را از علاقمندي‌خود جهت‌حضور در يك‌اجلاس‌كنفرانس‌اعضا به‌عنوان‌ناظر مطلع‌نموده ‌باشند، مي‌توانند براي‌حضور در جلسه‌پذيرفته‌شوند مگر اينكه‌حداقل‌يك‌سوم‌اعضاي‌حاضر مخالفت ‌نمايند. پذيرش‌و شركت‌ناظران‌بايد تابع‌آيين‌كار مصوب‌كنفرانس‌اعضا باشد.
ماده‌19ـ دبيرخانه‌
1 ـ بدين‌وسيله‌يك‌دبيرخانه‌تأسيس‌مي‌گردد.
2 ـ وظايف‌دبيرخانه‌به‌شرح‌ذيل‌خواهدبود:
الف‌ـ برنامه‌ريزي‌براي‌اجلاس‌هاي‌كنفرانس‌اعضا و نهادهاي‌تابع‌آن‌و ارائه ‌خدمات‌لازم‌به‌آنها.
ب‌ـ تسهيل‌كمك‌به‌اعضا در اجراي‌اين‌كنوانسيون‌، بويژه‌به‌اعضاي‌درحال ‌توسعه‌و اعضاي‌با اقتصاد در حال‌گذر در صورت‌درخواست‌آنها
ج‌ـ اطمينان‌از هماهنگي‌لازم‌با دبيرخانه‌هاي‌ساير نهادهاي‌بين‌المللي‌مربوط‌.
د ـ به‌موجب‌راهنمايي‌كلي‌كنفرانس‌اعضا، ترتيبات‌اداري‌و قراردادي‌كه‌مي‌تواند براي‌انجام‌وظايف‌خود مؤثر باشد، را منعقد نمايد و
هـ ـ اجراي‌ساير وظايف‌دبيرخانه‌كه‌در اين‌كنوانسيون‌مشخص‌شده‌و ساير وظايفي‌كه‌ممكن‌است‌از سوي‌كنفرانس‌اعضا مشخص‌شود.
3 ـ وظايف‌دبيرخانه‌كنوانسيون‌مشتركاً از سوي‌مدير اجرايي‌يونپ‌و مديركل‌فائو مشروط‌به‌توافق‌با اين‌ترتيبات‌توسط‌آنها و تصويب‌از طرف‌كنفرانس‌اعضا، اجرا خواهد شد.
4 ـ چنانچه‌مشخص‌شود كه‌دبيرخانه‌وظايف‌مورد نظر را انجام‌نمي‌دهد كنفرانس ‌اعضا با رأي‌اكثريت‌سه‌چهارم‌اعضاي‌حاضر و رأي‌دهنده‌ممكن‌است‌تصميم‌بگيرد كه ‌وظايف‌دبيرخانه‌را به‌يك‌يا چند سازمان‌بين‌المللي‌صلاحيتدار واگذار نمايد.
ماده‌20 ـ حل‌و فصل‌اختلافات‌
1 ـ اعضا بايد هرگونه‌اختلاف‌بين‌خود مرتبط‌با تفسير يا اجراي‌اين‌كنوانسيون‌را از طريق‌مذاكره‌يا ساير طرق‌مسالمت‌آميز مورد انتخاب‌خود حل‌و فصل‌نمايند.
2 ـ هر عضو كنوانسيون‌به‌غير از يك‌سازمان‌وحدت‌اقتصادي‌منطقه‌اي‌مي‌تواند به‌هنگام‌تنفيذ، پذيرش‌، تصويب‌يا الحاق‌به‌اين‌كنوانسيون‌، يا در هر زمان‌بعد از آن‌، با تسليم‌يك‌سند كتبي‌به‌امين‌كنوانسيون‌اعلام‌نمايد كه‌درخصوص‌هر نوع‌اختلاف‌مرتبط ‌با تفسير يا اجراي‌كنوانسيون‌يك‌يا هر دو طريق‌حل‌اختلاف‌زير را در رابطه‌با هر عضو پذيرنده‌همين‌تعهد به‌طور اجباري‌مورد پذيرش‌قرار مي‌دهد:
الف‌ـ داوري‌مطابق‌با آيين‌كاري‌كه‌در اسرع‌وقت‌ممكن‌و در قالب‌يك‌ضميمه‌ازسوي‌كنفرانس‌اعضا تصويب‌مي‌شود.
ب‌ـ ارجاع‌اختلاف‌به‌ديوان‌بين‌المللي‌دادگستري‌.
3 ـ عضوي‌كه‌يك‌سازمان‌وحدت‌اقتصادي‌منطقه‌اي‌است‌مي‌تواند به‌همان‌ترتيب‌در ارتباط‌با داوري‌مطابق‌با آيين‌كار مذكور در جزء (الف‌) بند (2) اعلاميه‌ارائه ‌نمايد.
4 ـ اعلاميه‌ارائه‌شده‌مطابق‌با بند (2) تا زمان‌انقضاي‌مدت‌آن‌طبق‌شرايط‌مندرج ‌در آن‌يا تا سه‌ماه‌پس‌از تسليم‌يادداشت‌كتبي‌فسخ‌آن‌به‌امين‌كنوانسيون‌، به‌قوت‌خود باقي‌خواهدبود.
5 ـ انقضاي‌اعلاميه‌، يادداشت‌فسخ‌يا اعلاميه‌جديد به‌هيچ‌نحو نبايد بر جريان ‌دعوي‌مطروح‌نزد ديوان‌داوري‌يا ديوان‌بين‌المللي‌دادگستري‌تأثير گذارد مگر آن‌كه ‌طرف‌هاي‌اختلاف‌به‌گونه‌ديگري‌توافق‌نمايند.
6 ـ چنانچه‌طرف‌هاي‌يك‌اختلاف‌همان‌روش‌يا روش‌ديگر به‌موجب‌بند(2) را نپذيرفته‌باشند، و چنانچه‌آنها نتوانند اختلاف‌خود را طي‌12ماه‌پس‌از صدور اطلاعيه ‌يك‌طرف‌اختلاف‌به‌طرف‌ديگر مبني‌بر وجود اختلاف‌، حل‌و فصل‌نمايند، اختلاف‌بايد بنا به‌درخواست‌يكي‌از طرف‌هاي‌اختلاف‌به‌كميسيون‌مصالحه‌ارجاع‌شود. كميسيون‌مصالحه‌گزارشي‌همراه‌با توصيه‌هاي‌مربوط‌ارائه‌خواهد نمود. تشريفات‌ديگر مربوط‌به‌كميسيون‌مصالحه‌كه‌به‌صورت‌ضميمه‌گنجانده‌خواهد شد، حداكثر تا دومين ‌جلسه‌كنفرانس‌اعضا توسط‌كنفرانس‌مذكور تصويب‌مي‌شود.
ماده‌21 ـ اصلاح‌كنوانسيون‌
1 ـ اصلاح‌اين‌كنوانسيون‌ممكن‌است‌از سوي‌هر عضو پيشنهاد گردد.
2 ـ اصلاح‌اين‌كنوانسيون‌بايد در جلسه‌كنفرانس‌اعضا به‌تصويب‌برسد. متن ‌هرگونه‌اصلاحيه‌پيشنهادي‌بايد حداقل‌6 ماه‌قبل‌از جلسه‌اي‌كه‌اصلاحيه‌جهت‌تصويب ‌پيشنهاد مي‌شود، توسط‌دبيرخانه‌به‌اعضا ارسال‌گردد. دبيرخانه‌همچنين‌بايد اصلاحيه ‌پيشنهادي‌را به‌امضاكنندگان‌اين‌كنوانسيون‌و جهت‌اطلاع‌به‌امين‌كنوانسيون‌ارسال ‌نمايد. 3 ـ اعضا بايد هرگونه‌تلاشي‌را براي‌حصول‌به‌توافق‌از طريق‌اجماع‌درخصوص ‌هر اصلاحيه‌پيشنهادي‌به‌اين‌كنوانسيون‌به‌عمل‌آورند. چنانچه‌تلاش‌هاي‌لازم‌براي ‌حصول‌اجماع‌به‌نتيجه‌نرسد و هيچ‌گونه‌توافقي‌حاصل‌نشود، به‌عنوان‌آخرين‌راه‌حل‌، اصلاحيه‌بايد با رأي‌اكثريت‌سه‌چهارم‌اعضاي‌حاضر و رأي‌دهنده‌در جلسه‌تصويب ‌گردد.
4 ـ اصلاحيه‌بايد به‌وسيله‌امين‌كنوانسيون‌جهت‌تنفيذ، پذيرش‌يا تصويب‌به‌كليه‌اعضا ارسال‌شود.
5 ـ تنفيذ، پذيرش‌يا تصويب‌اصلاحيه‌بايد به‌طور كتبي‌به‌اطلاع‌امين‌كنوانسيون ‌برسد. اصلاحيه‌تصويب‌شده‌مطابق‌با بند (3) در نودمين‌روز پس‌از تاريخ‌سپردن‌اسناد تنفيذ، پذيرش‌يا تصويب‌از سوي‌حداقل‌سه‌چهارم‌اعضا براي‌اعضاي‌پذيرنده‌آن‌لازم‌الاجرا خواهد شد. بعد از آن‌، اصلاحيه‌براي‌هر عضو ديگر در نودمين‌روز از تاريخي ‌كه‌آن‌عضو سند تنفيذ، پذيرش‌يا تصويب‌اصلاحيه‌خود را كه‌به‌امين‌كنوانسيون‌تسليم‌مي‌كند، لازم‌الاجرا خواهدشد.
ماده‌22 ـ تصويب‌و اصلاح‌ضمائم‌
1 ـ ضمائم‌اين‌كنوانسيون‌جزء لاينفك‌آن‌محسوب‌مي‌گردد و به‌جز آنچه‌كه‌به‌گونه‌ديگري‌صريحاً قيد شده ‌باشد هر اشاره‌به‌اين‌كنوانسيون‌همزمان‌اشاره‌اي‌به‌هر يك‌از ضمائم‌آن‌تلقي‌مي‌شود.
2 ـ ضمائم‌به‌موضوعات‌شكلي‌، علمي‌، فني‌يا اداري‌محدود مي‌شود.
3 ـ آيين‌كار ذيل‌درخصوص‌پيشنهاد، تصويب‌و لازم‌الاجرا شدن‌ديگر ضمائم‌اين‌كنوانسيون‌قابل‌اعمال‌خواهد بود:
الف‌ـ ضمائم‌ديگر بايد طبق‌آيين‌كار مندرج‌در بندهاي‌(1)، (2) و (3) ماده‌(21)، پيشنهاد و تصويب‌شود.
ب‌ـ هر عضوي‌كه‌قادر به‌پذيرش‌ضميمه‌ديگري‌نباشد، بايد ظرف‌يك‌سال‌از تاريخ‌مكاتبه‌مربوط‌به‌تصويب‌ضميمه‌ديگري‌توسط‌امين‌كنوانسيون‌، كتباً امين ‌كنوانسيون‌را مطلع‌نمايد. امين‌كنوانسيون‌بدون‌تأخير كليه‌اعضا را از دريافت‌اطلاعيه ‌مزبور مطلع‌نمايد. يك‌عضو مي‌تواند در هر زماني‌اطلاعيه‌قبلي‌عدم‌پذيرش‌درخصوص‌ضميمه‌ديگر را پس‌بگيرد و آن‌ضميمه‌از آن‌زمان‌طبق‌جزء (ج‌) زير براي‌آن‌عضو لازم‌الاجرا خواهد شد و
ج‌ـ در انقضاي‌يك‌سال‌از تاريخ‌مكاتبه‌مربوط‌به‌تصويب‌ضميمه‌ديگري‌توسط ‌امين‌كنوانسيون‌، ضميمه‌مذكور براي‌كليه‌اعضايي‌كه‌اطلاعيه‌اي‌مطابق‌با مفاد جزء (ب‌) فوق‌ارائه‌نكرده‌اند لازم‌الاجرا خواهد شد.
4 ـ جز در مورد ضميمه‌(3) پيشنهاد، تصويب‌و لازم‌الاجرا شدن‌اصلاحيه‌هاي ‌ضمائم‌اين‌كنوانسيون‌بايد تابع‌همان‌آيين‌كار مربوط‌به‌پيشنهاد، تصويب‌و لازم‌الاجرا شدن‌ضمائم‌ديگر كنوانسيون‌باشند.
5 ـ آيين‌كار ذيل‌در رابطه‌با پيشنهاد، تصويب‌و لازم‌الاجرا شدن‌اصلاحيه‌هاي ‌ضميمه‌(3) اعمال‌خواهد شد:
الف‌ـ اصلاحيه‌هاي‌ضميمه‌(3) مطابق‌با آيين‌كار مندرج‌در مواد (5) تا (9) و بند(2) ماده‌(21) پيشنهاد و تصويب‌مي‌شود.
ب‌ـ كنفرانس‌اعضا تصميمات‌خود را از طريق‌تصويب‌مبتني‌بر اجماع‌اتخاذ مي‌نمايد. ج‌ـ تصميم‌جهت‌اصلاح‌ضميمه‌(3) بلافاصله‌توسط‌امين‌كنوانسيون‌به‌اعضا اعلام‌مي‌گردد. اصلاحيه‌از تاريخ‌مشخص‌شده‌در تصميم‌براي‌كليه‌اعضا لازم‌الاجرا خواهد شد.
6 ـ در صورتي‌كه‌ضميمه‌ديگر يا اصلاحيه‌مربوط‌به‌يكي‌از ضمائم‌با اصلاحيه‌اين‌كنوانسيون‌مربوط‌باشد، در آن‌صورت‌ضميمه‌ديگر يا اصلاحيه‌نبايد تا زماني‌كه ‌اصلاحيه‌كنوانسيون‌لازم‌الاجرا نشده‌، لازم‌الاجرا شود.
ماده‌23 ـ رأي‌گيري‌
1 ـ هر عضو اين‌كنوانسيون‌جز آنچه‌كه‌در بند (2) ذيل‌مقرر شده‌داراي‌يك‌رأي ‌خواهد بود.
2 ـ يك‌سازمان‌وحدت‌اقتصادي‌منطقه‌اي‌درخصوص‌موضوعات‌تحت‌حوزه‌صلاحيت‌خود بايد حق‌رأي‌خود را با تعداد آرائي‌كه‌برابر با تعداد كشورهاي‌عضو آن‌كه ‌اعضاي‌اين‌كنوانسيون‌مي‌باشند، اعمال‌نمايد. چنين‌سازماني‌در صورتي‌كه‌هر يك‌ازكشورهاي‌عضو آن‌حق‌رأي‌خود را اعمال‌نمايد حق‌رأي‌خود را اعمال‌نخواهد نمود. برعكس‌حالت‌مذكور نيز در رأي‌گيري‌صادق‌است‌.
3 ـ از نظر اين‌كنوانسيون‌منظور از «اعضاي‌حاضر و رأي‌دهنده‌» اعضاي‌حاضري‌است‌كه‌يك‌رأي‌مثبت‌يا منفي‌مي‌دهند.
ماده‌24 ـ امضا
اين‌كنوانسيون‌جهت‌امضاي‌تمام‌كشورها و سازمانهاي‌وحدت‌اقتصادي‌منطقه‌اي ‌در تاريخ‌11سپتامبر 1998 (20/6/1377) در روتردام‌و از تاريخ‌12سپتامبر 1998 (21/6/1377) تا 10 سپتامبر 1999 (19/6/1378) در مقر سازمان‌ملل‌متحد در نيويورك‌مفتوح‌خواهد بود.
ماده‌25 ـ تنفيذ، پذيرش‌، تصويب‌يا الحاق‌
1 ـ اين‌كنوانسيون‌موكول‌به‌تنفيذ، پذيرش‌يا تصويب‌كشورها و سازمان‌هاي ‌وحدت‌اقتصادي‌منطقه‌اي‌خواهدبود.
اين‌كنوانسيون‌براي‌الحاق‌كشورها و سازمان‌هاي ‌وحدت‌اقتصادي‌منطقه‌اي‌از روز بعد از تاريخي‌كه‌اين‌كنوانسيون‌جهت‌امضا بسته‌مي‌شود، مفتوح‌خواهد بود. اسناد تنفيذ، پذيرش‌، تصويب‌يا الحاق‌نزد امين‌كنوانسيون ‌سپرده‌خواهد شد.
2 ـ هر سازمان‌وحدت‌اقتصادي‌منطقه‌اي‌كه‌عضو اين‌ كنوانسيون‌مي‌شود بدون‌اينكه‌هيچ‌يك‌از كشورهاي‌عضو آن‌به‌عضويت‌كنوانسيون‌درآمده‌باشند، ملزم‌به‌اجراي ‌كليه‌تعهدات‌به‌موجب‌اين‌كنوانسيون‌خواهدبود. در مورد چنين‌سازمان‌هايي‌كه‌يك‌يا چند كشور عضو آن‌، عضو اين‌كنوانسيون‌باشند، سازمان‌و كشورهاي‌عضو آن‌بايد براساس‌مسئوليت‌هاي‌مربوط‌خود جهت‌اجراي‌تعهدات‌خود به‌موجب‌اين‌كنوانسيون ‌تصميم‌بگيرند. در چنين‌مواردي‌، سازمان‌و كشورهاي‌عضو آن‌نمي‌توانند حقوق‌ناشي‌از اين‌ كنوانسيون‌را به‌طور همزمان‌اعمال‌نمايند.
3 ـ يك‌سازمان‌يكپارچه‌اقتصادي‌منطقه‌اي‌بايد در سند تنفيذ، پذيرش‌، تصويب ‌يا الحاق‌خود، بسط‌صلاحيت‌خودش‌را درخصوص‌موضوعات‌تحت‌پوشش‌اين‌كنوانسيون‌اعلام‌كند. اين‌چنين‌سازماني‌همچنين‌بايد امين‌كنوانسيون‌را از هرگونه‌جرح‌و تعديل‌مربوط‌به‌بسط‌صلاحيت‌خود آگاه‌سازد و امين‌كنوانسيون‌نيز به‌نوبه‌خود بايد اعضا را مطلع‌نمايد.
ماده‌26 ـ لازم‌الاجراشدن‌
1 ـ اين‌كنوانسيون‌در نودمين‌روز پس‌از تاريخ‌تسليم‌پنجاهمين‌سند تنفيذ، پذيرش‌، تصويب‌يا الحاق‌لازم‌الاجرا خواهد شد.
2 ـ براي‌هر كشور يا سازمان‌وحدت‌اقتصادي‌منطقه‌اي‌كه‌پس‌از تسليم‌پنجاهمين ‌سند تنفيذ، پذيرش‌، تصويب‌يا الحاق‌، اين‌كنوانسيون‌را تنفيذ، پذيرفته‌يا تصويب‌كند يا به‌آن‌ملحق‌شود، اين‌كنوانسيون‌در نودمين‌روز پس‌از تاريخ‌تسليم‌سند تنفيذ، پذيرش‌، تصويب‌يا الحاق‌توسط‌چنين‌كشور يا سازماني‌لازم‌الاجرا مي‌گردد.
3 ـ از نظر بندهاي‌(1) و (2)، هر سند تسليم‌شده‌توسط‌يك‌سازمان‌وحدت ‌اقتصادي‌منطقه‌اي‌نبايد به‌عنوان‌يك‌سند اضافي‌علاوه‌بر اسنادي‌كه‌به‌وسيله‌كشورهاي ‌عضو آن‌سازمان‌تسليم‌شده‌، محسوب‌گردد.
ماده‌27 ـ حق‌شرط‌
هيچ‌گونه‌حق‌شرطي‌در مورد اين‌كنوانسيون‌نمي‌توان‌قائل‌شد.
ماده‌28 ـ خروج‌از كنوانسيون‌
1 ـ در هر زمان‌، پس‌از گذشت‌سه‌سال‌از تاريخ‌لازم‌الاجرا شدن‌اين‌كنوانسيون‌براي‌يك‌عضو، آن‌عضو مي‌تواند با تسليم‌اطلاعيه‌كتبي‌به‌امين‌كنوانسيون‌از آن‌خارج ‌شود.
2 ـ چنين‌خروجي‌پس‌از پايان‌يك‌سال‌از تاريخ‌دريافت‌اطلاعيه‌خروج‌توسط‌امين‌كنوانسيون‌يا در تاريخ‌ديرتر از آن‌كه‌ممكن‌است‌در اطلاعيه‌مشخص‌شود، نافذ خواهد شد.
ماده‌29 ـ امين‌كنوانسيون‌ دبيركل‌سازمان‌ملل‌متحد، امين‌اين‌كنوانسيون‌خواهد بود. ماده‌30 ـ متون‌معتبر متن‌اصلي‌اين‌كنوانسيون‌كه‌به‌زبان‌هاي‌عربي‌، چيني‌، انگليسي‌، فرانسوي‌، روسي‌و اسپانيولي‌است‌داراي‌اعتبار يكسان‌بوده‌و نزد دبيركل‌سازمان‌ملل‌متحد سپرده‌خواهد شد. در تأييد مراتب‌فوق‌امضاكنندگان‌زير كه‌بدين‌منظور داراي‌اختيار لازم‌مي‌باشند اين‌كنوانسيون‌را امضا نموده‌اند.
در روز دهم‌ماه‌سپتامبر 1998 (19/6/1377) در روتردام‌تنظيم‌شد. ضميمه‌(1) اطلاعات‌مورد نياز براي‌اطلاعيه‌هايي‌كه‌به‌موجب‌ ماده‌(5) ارائه‌مي‌شود اطلاعيه‌ها بايد شامل‌موارد زير باشد:
1ـ خواص‌، شناسايي‌و كاربردها:
الف‌ـ نام‌عمومي‌
ب‌ـ نام‌شيميايي‌مطابق‌فهرست‌اسامي‌شناخته‌شده‌بين‌المللي‌در صورتي‌كه‌چنين‌فهرستي‌وجود داشته‌باشد (براي‌مثال‌اتحاديه‌ بين‌المللي‌شيمي‌محض‌و كابردي
ج‌ـ اسامي‌تجاري‌و اسامي‌فرآورده‌ها.
د ـ شماره‌هاي‌كد: شماره‌ كدهاي‌نظام‌هماهنگ‌شده‌گمركي‌و ساير شماره‌ها.
هـ ـ اطلاعات‌مربوط‌به‌طبقه‌بندي‌مبتني‌بر خطر در صورتي‌كه‌ماده‌شيميايي‌موكول‌به‌الزامات‌طبقه‌بندي‌باشد.
و ـ كاربرد يا كاربردهاي‌ماده‌شيميايي‌
ز ـ خواص‌فيزيكي‌ـ شيميايي‌، سم‌شناسي‌و سم‌شناسي‌بومي‌.
2 ـ آخرين‌اقدام‌قانوني‌.
الف‌ـ اطلاعات‌مختص‌به‌آخرين‌اقدام‌قانوني‌:
(1)ـ خلاصه‌آخرين‌اقدام‌قانوني‌.
(2)ـ استناد به‌سند قانوني‌.
(3)ـ تاريخ‌لازم‌الاجراشدن‌آخرين‌اقدام‌قانوني‌
(4)ـ نشانه‌هايي‌دال‌بر اين‌كه‌آخرين‌اقدام‌قانوني‌بر مبناي‌ارزيابي‌خطر يا مخاطره ‌اتخاذ شده ‌باشد يا نه‌و در صورت‌مثبت‌بودن‌، اطلاعات‌مربوط‌به‌ارزيابي‌مذكور متضمن ‌استناد به‌سند مربوط‌. (5)ـ دلايل‌اتخاذ آخرين‌اقدام‌قانوني‌مربوط‌به‌سلامت‌انسان‌از جمله‌سلامت ‌مصرف‌كنندگان‌و كارگران‌يا محيط‌زيست‌.
(6)ـ خلاصه‌اي‌از مخاطرات‌و خطرات‌ماده‌شيميايي‌نسبت‌به‌سلامت‌انسان‌، ازجمله‌سلامت‌مصرف‌كنندگان‌و كارگران‌، يا محيط‌زيست‌و تأثيرات‌مورد انتظار از آخرين ‌اقدام‌قانوني‌.
ب‌ـ طبقه‌بندي‌يا طبقه‌بندي‌ها در مواردي‌كه‌آخرين‌اقدام‌قانوني‌اتخاذ شده‌است‌و براي‌هر طبقه‌بندي‌.
(1) ـ كاربرد يا كاربردهاي‌منع‌شده‌توسط‌آخرين‌اقدام‌قانوني‌.
(2) ـ كاربرد يا كاربردهايي‌كه‌مجاز مي‌باشند.
(3) ـ در صورت‌امكان‌تخمين‌مقادير ماده‌شيميايي‌توليد شده‌، واردشده‌، صادرشده‌و استفاده‌شده‌. ج‌ـ در حد امكان‌وجود نشانه‌اي‌از ارتباط‌احتمالي‌آخرين‌اقدام‌قانوني‌با كشورها و مناطق‌ديگر.
د) ساير اطلاعات‌مربوط‌كه‌مي‌تواند شامل‌موارد زير گردد:
(1) ـ ارزيابي‌آثار اجتماعي‌ـ اقتصادي‌آخرين‌اقدام‌قانوني‌.
(2) ـ اطلاعات‌درخصوص‌جايگزين‌ها و خطرات‌مربوط‌به‌آنها در صورتي‌كه‌دردسترس‌باشد از قبيل‌:
ـ راهبردهاي‌مديريت‌يكپارچه‌آفات‌.
ـ رويه‌و فرآيندهاي‌صنعتي‌از جمله‌فناوري‌پاك‌كننده‌. ضميمه‌(2) معيارهاي‌فهرست‌كردن‌مواد شيميايي‌منع‌يا به‌شدت‌محدود شده‌در ضميمه‌(3)
كارگروه‌(كميته‌) بررسي‌شيميايي‌در بررسي‌اطلاعيه‌هاي‌ارائه‌شده‌توسط‌دبيرخانه‌، به‌موجب‌بند (5) ماده‌(5) بايد:
الف‌ـ تأييد نمايد كه‌آخرين‌اقدام‌قانوني‌به‌منظور اطمينان‌از سلامت‌انسان‌يا محيط‌زيست‌اتخاذ شده‌است‌. ب‌ـ تأييد نمايد كه‌آخرين‌اقدام‌قانوني‌در نتيجه‌ارزيابي‌احتمال‌خطر اتخاذ شده ‌است‌. اين‌ارزيابي‌بايد براساس‌بررسي‌اطلاعات‌علمي‌در چارچوب‌شرايط‌حاكم‌بر عضو مورد بحث‌باشد. بدين‌منظور اسناد ارائه‌شده‌بايد نشان‌دهد كه‌:
(1)ـ اطلاعات‌طبق‌روش‌هاي‌شناخته‌شده‌ علمي‌تهيه‌شده ‌است‌.
(2)ـ بررسي‌اطلاعات‌مطابق‌با اصول‌و آيين‌كار علمي‌شناخته ‌شده‌انجام‌گرفته‌و به‌صورت‌سند درآمده‌است‌.
(3)ـ آخرين‌اقدام‌قانوني‌براساس‌ارزيابي‌خطر بوده‌كه‌در برگيرنده‌شرايط‌حاكم‌بر عضو اقدام‌كننده‌مي‌باشد.
ج‌ـ با درنظر گرفتن‌موارد ذيل‌بررسي‌نمايد كه‌آيا آخرين‌اقدام‌قانوني‌مبناي ‌گسترده‌كافي‌را كه‌براي‌درج‌ماده‌شيميايي‌در ضميمه‌(3) مناسب‌است‌، تأمين‌مي‌نمايد:
(1) ـ آيا آخرين‌اقدام‌قانوني‌به‌كاهش‌قابل‌توجهي‌در مقدار ماده‌شيميايي‌استفاده‌شده‌يا دفعات‌استفاده‌از آن‌منجر شده‌يا انتظار مي‌رود كه‌منجر شود.
(2) ـ آيا آخرين‌اقدام‌قانوني‌به‌كاهش‌واقعي‌احتمال‌خطر براي‌سلامت‌انسان‌يا محيط‌زيست‌عضوي‌كه‌اطلاعيه‌را ارائه‌داده‌منجر شده‌يا انتظار مي‌رود به‌كاهش‌قابل‌ملاحظه‌آن‌منجر گردد.
(3) ـ آيا ملاحظاتي‌كه‌به‌آخرين‌اقدام‌قانوني‌متخذه‌منجرشده‌، فقط‌در يك‌حوزه ‌جغرافيايي‌محدود يا در وضعيت‌هاي‌محدود ديگر قابل‌اجرا است‌.
(4) ـ آيا شواهدي‌مبني‌بر تجارت‌مستمر بين‌المللي‌ماده‌شيميايي‌وجود دارد.
د ـ در نظر داشته ‌باشد كه‌سوءاستفاده‌عمدي‌به‌خودي‌خود دليل‌كافي‌جهت‌درج ‌يك‌ماده‌شيميايي‌در ضميمه‌ (3) نمي‌باشد.
بخش‌اول‌ـ مدارك‌مورد نياز كه‌يك‌عضو پيشنهاد دهنده‌بايد ارائه‌دهد. پيشنهادات‌ارائه‌شده‌مطابق‌با بند (1) ماده‌(6) بايد شامل‌مدارك‌كافي‌حاوي‌اطلاعات ‌زير باشد:
الف‌ـ نام‌تركيب‌سم‌دفع‌آفات‌خطرناك‌.
ب‌ـ نام‌جزء يا اجزاي‌فعال‌در تركيب‌.
ج‌ـ مقدار نسبي‌هر جزء فعال‌در تركيب‌.
د ـ نوع‌تركيب‌.
هـ ـ اسامي‌تجاري‌و اسامي‌توليدكنندگان‌در صورت‌در دسترس‌بودن‌.
و ـ الگوهاي‌متعارف‌و شناخته‌شده‌استفاده‌از تركيب‌در عضو پيشنهاد دهنده‌.
ز ـ تشريح‌واضح‌درخصوص‌سوانح‌مربوط‌به‌مشكل‌مربوط‌از جمله‌آثار مخرب ‌و روشي‌كه‌در تركيب‌مورد استفاده‌قرار گرفته ‌است‌.
ح‌ـ هرگونه‌اقدام‌قانوني‌، اداري‌يا ساير اقدامات‌متخذه‌و يا در حال‌اتخاذ ازسوي ‌عضو پيشنهاددهنده‌در مقابله‌با چنين‌سوانحي‌.
بخش‌دوم‌ـ اطلاعاتي‌كه‌بايد توسط‌دبيرخانه‌جمع‌آوري‌شود.
طبق‌بند(3) ماده‌(6)، دبيرخانه‌بايد اطلاعات‌مناسب‌مربوط‌به‌تركيب‌ازجمله ‌موارد زير را جمع‌آوري‌نمايد:
الف‌ـ خواص‌فيزيكي‌ـ شيميايي‌، سم‌شناسي‌و سم‌شناسي‌بومي‌تركيب‌.
ب‌ـ وجود محدوديت‌هاي‌استعمال‌با محدوديت‌هاي‌فرد به‌كارگيرنده‌تركيب‌در ساير كشورها. ج‌ـ اطلاعات‌درخصوص‌سوانح‌مربوط‌به‌تركيب‌در ساير كشورها.
د ـ اطلاعات‌ارائه‌شده‌توسط‌ساير اعضا، سازمان‌هاي‌بين‌المللي‌، سازمان‌هاي‌غيردولتي‌يا ساير منابع‌مربوط‌در سطوح‌ملي‌يا بين‌المللي‌.
هـ ـ ارزيابي‌هاي‌خطر يا مخاطره‌در صورت‌در دسترس‌بودن‌.
و ـ شاخصه‌هاي‌مقدار استفاده‌از تركيب‌از قبيل‌تعداد موارد ثبت‌شده‌يا مقادير توليد يا فروش‌در صورت‌در دسترس‌بودن‌.
ز ـ ساير تركيبات‌سموم‌دفع‌آفات‌مورد نظر و سوانح‌مربوط‌به‌اين‌تركيبات‌درصورت‌وجود.
ح‌ـ رويه‌هاي‌جايگزين‌براي‌كنترل‌آفات‌.
طـ ـ ساير اطلاعات‌مربوط‌به‌تشخيص‌كارگروه‌(كميته‌) بررسي‌شيميايي‌.
بخش‌سوم‌ـ معيارهاي‌درج‌تركيبات‌سموم‌دفع‌آفات‌به‌شدت‌خطرناك‌در ضميمه‌(3)
كارگروه‌(كميته‌) بررسي‌مواد شيميايي‌در بررسي‌پيشنهادات‌ارائه‌شده‌توسط‌دبيرخانه‌، به‌موجب‌بند (5) ماده‌(6) بايد موارد ذيل‌را مدنظر قرار دهد:
الف‌ـ اعتبار مدركي‌كه‌نشان‌مي‌دهد كاربرد تركيب‌مطابق‌با كاربرد متعارف‌يا شناخته‌شده‌در كشور عضو پيشنهاد دهنده‌، منجر به‌سوانح‌گزارش‌شده‌گرديده ‌است‌.
ب‌ـ ارتباط‌چنين‌سوانحي‌با ساير كشورهايي‌كه‌داراي‌آب‌و هوا و شرايط‌يكسان ‌بوده‌و همچنين‌داراي‌الگوهاي‌يكسان‌كاربرد تركيب‌هستند.
ج‌ـ وجود محدوديت‌هاي‌استعمال‌يا محدوديت‌هاي‌فرد به‌كارگيرنده‌تركيب‌ناشي‌از فناوري‌يا فنوني‌كه‌به‌طور منطقي‌يا گسترده‌امكان‌استفاده‌از آن‌در كشورهاي ‌فاقد زيرساخت‌لازم‌وجود ندارد.
د ـ اهميت‌آثار گزارش‌شده‌در ارتباط‌با مقدار تركيب‌استفاده‌شده‌.
هـ ـ سوء استفاده‌عمدي‌به‌خودي‌خود دليلي‌كافي‌جهت‌درج‌يك‌تركيب‌در ضميمه‌ (3) نمي‌باشد. ضميمه‌(5) اطلاعات‌مورد نياز براي‌اطلاعيه‌صادرات‌
1 ـ اطلاعيه‌هاي‌صادرات‌بايد شامل‌اطلاعات‌ذيل‌باشند:
الف‌ـ نام‌و نشاني‌مراجع‌ملي‌تعيين‌شده‌عضو صادركننده‌و عضو واردكننده‌؛
ب‌ـ تاريخ‌مورد انتظار صادرات‌به‌عضو واردكننده‌؛
ج‌ـ نام‌ماده‌شيميايي‌منع‌يا به‌شدت‌محدودشده‌و خلاصه‌اي‌از اطلاعات ‌مشخص‌شده‌در ضميمه‌(1) كه‌بايد مطابق‌با ماده(5) در اختيار دبيرخانه‌قرارگيرد. درصورتي‌كه‌بيش‌از يك‌نوع‌از چنين‌ماده‌شيميايي‌در يك‌مخلوط‌يا فرآورده‌گنجانده ‌شده ‌باشد، اطلاعات‌مزبور بايد براي‌هر ماده‌شيميايي‌ارائه‌شود؛
د ـ بيانيه‌اي‌دال‌بر طبقه‌بندي‌پيش‌بيني‌شده‌براي‌ماده‌شيميايي‌و كاربرد پيش‌بيني‌شده‌آن‌در طبقه‌بندي‌مذكور در كشور عضو واردكننده‌، در صورتي‌كه‌مشخص‌باشد؛
هـ ـ اطلاعات‌مربوط‌به‌اقدامات‌پيشگيرانه‌به‌منظور كاهش‌مواجهه‌با ماده ‌شيميايي‌و نشت‌آن‌؛ و ـ در رابطه‌با يك‌مخلوط‌يا فرآورده‌، غلظت‌ماده‌يا مواد شيميايي‌منع‌يا به‌شدت ‌محدوده‌شده‌مورد نظر؛
ز ـ نام‌و نشاني‌واردكننده‌؛
ح‌ـ هرگونه‌اطلاعات‌تكميلي‌كه‌در دسترس‌مرجع‌ملي‌تعيين‌شده‌عضو صادركننده‌قراردارد و مي‌تواند به‌مرجع‌ملي‌تعيين‌شده‌عضو واردكننده‌كمك‌نمايد.
2ـ علاوه‌بر اطلاعات‌مورد اشاره‌در بند (1)، عضو صادركننده‌بايد اطلاعات بيشتري‌را كه‌در ضميمه(1) مشخص‌شده‌و ممكن‌است‌از سوي‌عضو واردكننده ‌درخواست‌شود،
ارائه‌نمايد. قانون‌فوق‌مشتمل‌بر ماده‌واحده‌منضم‌به‌متن‌كنوانسيون‌شامل‌مقدمه‌و سي‌ماده‌و پنج‌ضميمه‌در جلسه‌علني‌روز سه‌شنبه‌مورخ‌بيست‌و سوم‌دي‌ماه‌يكهزار و سيصد وهشتاد و دو مجلس‌شوراي‌اسلامي‌تصويب‌و نظر شوراي‌نگهبان‌در مهلت‌مقرر موضوع ‌اصل‌نود و چهارم (94) قانون‌اساسي‌جمهوري‌اسلامي‌ايران‌واصل‌نگرديد.
رئيس‌مجلس‌شوراي‌اسلامي ـ ‌مهدي‌كروبي