قانون مربوط به قرارداد مرزي ايران و پاكستان


ماده واحده - قرارداد مرزي ايران و پاكستان كه مشتمل بر يك مقدمه و
دوازده ماده و سه نامه متبادله مي باشد و در تاريخ هفدهم بهمن ماه 1336 در
تهران به امضا نمايندگان مختار دولتين رسيده است تصويب و به دولت اجازه
مبادله اسناد مصوب آن را مي دهد.
قانون فوق كه مشتمل بر ماده واحده و متن قرارداد ضميمه است پس از تصويب
مجلس سنا در جلسه روز پنجشنبه بيست و ششم تير ماه يك هزار و سيصد و سي و
هفت به تصويب مجلس شوراي ملي رسيد.
رئيس مجلس شوراي ملي - رضا حكمت
قانون بالا در جلسه 31/2/1337 به تصويب مجلس سنا رسيده است .
قرارداد مرزي ايران و پاكستان
مقدمه
دولت شاهنشاهي ايران و دولت جمهوري اسلامي پاكستان با علاقه به بسط مناسبات
حسنه همجواري موجود ميان دو كشور و تشييد روابط برادرانه و دوستانه و
تمايل به تصريح و روشن ساختن خط مرزي بين ايران و پاكستان بر اساس
قراردادها و يادداشتهايي كه سابقا بين ايران و دولت انگلستان منعقد و
مبادله گرديده بود تصميم به انعقاد اين قرارداد گرفتند و نمايندگان مختار
خود را به قرار زير تعيين نمودند:
از طرف دولت شاهنشاهي ايران
جناب آقاي دكتر عليقلي اردلان وزير امور خارجه
از طرف دولت جمهوري اسلامي پاكستان
جناب آقاي ماژور ژنرال نواب زاده آقا محمدرضا سفير كبير
جمهوري اسلامي پاكستان در تهران
نامبردگان پس از مبادله اختيارنامه هاي خود كه آنها را صحيح و معتبر
يافتند نسبت به مراتب زير موافقت حاصل نمودند:
ماده 1- خط مرزي بين ايران و پاكستان از خليج گواتر تا كوه ملك سياه بر
اساس مستندات زير به شرحي است كه در ماده 2 اين قرارداد تصريح و مورد
موافقت طرفين قرار گرفته است :
1- يادداشتهاي مورخ اول و چهارم سپتامبر 1871 و نقشه ضميمه آن كه در
تهران بين مستراليزن وزير مختار دولت انگلستان و ميرزا سعيدخان وزير امور
خارجه ايران مبادله شده است .
2- قرارداد مورخ 27 دسامبر 1895 و يادداشت ضميمه آن كه در تهران بين
امين السطان صدر اعظم ايران و وزير مختار انگليس منعقد گشته است .
3- در صورتمجلس (در متن انگليسي قرارداد ذكر شده ) تحديد حدود 24 مارس
1896 و نقشه ضميمه آن كه توسط احتشام الوزاره و كلنك هلديج تنظيم شده و به
تصويب دولتين ايران و انگلستان رسيده است .
4- قرارداد مورخ 13 مه 1905 كه در تهران بين مشيرالدوله وزير امور خارجه
ايران و سرآرتور هاردينك وزير مختار انگليس مورد موافقت قرار گرفته است .
ماده 2- خط مرزي مورد توافق مذكور در ماده 1 مطابق مسير خطي است كه در
روي نقشه ها ترسيم گشته و در شرح ضميمه آن توصيف و تعريف شده و به شرح زير
مي باشد:
الف - از خليج گواتر تا نشانه شماره 1 فعلي (جنوب كوهك ) نقشه يك اينچ به
چهار ميل (253440)/(1) مركب از قطعات 31(O-N-M-K-J-I-G-F) كه مسير خط
مرزي مورد توافق در روي يك نسخه آن ترسيم و شرح نقاط و مختصات
قائم الزاويه (گريد) و تعريف و توصيف مسير خط مرزي نيز در برگ جداگانه
تعيين شده و نقشه و شرح مزبور به امضا روساي دو هيات رسيده و ضميمه 1 اين
قرارداد را تشكيل مي دهد.
ب - خط مرزي از محل نشانه شماره 1 فعلي (جنوب كوهك ) تا محل نشانه شماره
11 فعلي طبق خطي است كه در سال 1896 نشانه گذاري شده است .
ث - از نشانه شماره 11 فعلي تا كوه ملك سياه خط مرزي مورد توافق مسير خطي
است كه بر روي نقشه يك اينچ به چهار ميل (253440)/(1) كه در سنه 1932 به
چاپ رسيده است ترسيم گشته و شرح مختصات تقريبي جغرافيايي نقاط و تعريف و
توصيف خط مرز در برگ جداگانه تعيين و اين نقشه و شرح مزبور به امضا روسا
دو هيات رسيده و ضميمه (2) اين قرارداد مي باشد.
ماده 3- طرفين موافقت دارند همين كه اين قرارداد طبق ماده 12 اعتبار
قانوني يافت هياتهاي خود را براي پياده كردن خط مذكور در ماده 2 بر روي
زمين و نشانه گذاري به محل اعزام دارند.
ماده 4- هياتهاي طرفين مسير خط مرزي مورد توافق مذكور در ماده 2 را بر
روي زمين پياده كرده در تمام طول مرز به ترتيب زير اقدام به نصب نشانه ها
مي نمايند:
الف - در قسمت جنوب از خليج گواتر تا نشانه شماره 1 فعلي خط مرزي معين در
روي نقشه 1 اينچ به چهار ميل مذكور در ماده 2 را با رعايت تعريف و توصيف
شرح ضميمه آن بر بروي زمين پياده نموده و بر طبق آن نشانه گذاري مي نمايند.
در قسمتهايي كه خط مرز طبق نقشه امضا شده و شرح ضميمه آن بايد از آبريزها
و دره ها و رودخانه ها و معابر طبيعي كوهستاني و به طور كلي از عوارض طبيعي
زمين عبور كند هر گاه خط مرزي معين در روي نقشه با عوارض طبيعي مزبور
تطبيق ننمايد امتداد طبيعي عوارض زمين طبق شرح ضميمه نقشه ملاك عمل خواهد
بود.
چون دولت جمهوري اسلامي پاكستان در خلال مذاكرات دو هيات در سال 1956 نقشه
بزرگتر و مفصل تري به مقياس 1 اينچ به يك ميل (63360)/(1) تهيه كرده اند
طرفين موافقت دارند كه هيات ايراني ضمن عمل نشانه گذاري نقشه مزبور را
بررسي و با زمين تطبيق نموده در صورت مشاهده اختلاف آن را با مشاركت
يكديگر اصلاح و پس از انجام اين امر طرفين اين نقشه را صحيح مي شناسند.
هنگام عمل پياده كردن خط مرزي مورد توافق ترسيمي بر روي نقشه 1 اينچ به
چهار ميل توصيف شده در شرح ضميمه آن بر روي زمين از نقشه 1 اينچ به يك
ميل مذكور در بالا براي تشخيص تمام عوارض زمين و نقاط واقع در طول خط مرز
استفاده خواهد شد و خط مرزي پياده شده و محل نشانه هاي منصوب بر روي اين
نقشه نقل و ترسيم مي گردد و اين نقشه ضميمه پروتكل نهايي خواهد شد.
ب - از محل فعلي نشانه شماره 1 تا نشانه شماره 11 فعلي خط مرزي همان خطي
است كه به وسيله كميسيون تحديد حدود 1896 بر روي نقشه مربوطه ترسيم شده
است و هياتهاي مشترك بايد نشانه هاي نصب شده سابق را تجديد نموده و در
صورت لزوم بين نشانه هاي يازده گانه مزبور نشانه هاي فرعي نصب نمايند و براي
رعايت ترتيب و تسلسل شماره نشانه هاي مرزي ، نشانه هاي مرزي فعلي مجددا در
رديف شماره هاي عمومي شماره گذاري خواهد شد. ضمائم پيوست صورتمجلس تحديد
حدود 1896 در اين قسمت جز پروتكل نهايي منظور مي گردد.
طرفين موافقت دارند كه از منطقه واقع در ميان نشانه هاي مرزي شماره 1 تا
11 فعلي مشتركا نقشه جديدي به مقياس بزرگ تهيه نمايند و پس از حاضر شدن
نقشه جديد خط مرزي نشانه گذاري شده عينا از روي نقشه منضم به صورتمجلس
تحديد حدود كميسيون 1896 در روي اين نقشه نقل و ترسيم گردد و اين نقشه
ضمن تنظيم صورتمجلس جايگزين نقشه سابق خواهد شد.
ث - در قسمت شمال از نشانه شماره 11 فعلي تا كوه ملك سياه مسير خط مرزي
معين روي نقشه امضا شده يك اينچ به چهار ميل (1932) با رعايت شرح ضميمه
آن بر روي زمين پياده و نشانه هاي مرزي نصب مي گردد و چون دولت شاهنشاهي
ايران مصمم است در اين قسمت نقشه بزرگتري به مقياس (50000)/(1) و به عمق
دو كيلومتر و نيم از هر طرف خط مرزي و در صورت لزوم حداكثر پنج كيلومتر
از هر طرف خط مرز تهيه كند هيات پاكستان اين نقشه را با زمين تطبيق و در
صورت مشاهده اختلاف آن را با مشاركت هيات ايراني اصلاح مي نمايند و سپس خط
مرزي پياده شده و نشانه هاي منصوب بر روي زمين روي اين نقشه نقل و ترسيم
مي گردد.
اگر در موقع نشانه گذاري نقشه (50000)/(1) آماده نباشد براي نشان دادن محل
نشانهاي مرزي از همان نقشه يك اينچ به چهار ميل 1932 استفاده مي گردد بدين
ترتيب كه حين عمل نشانه گذاري نقشه مزبور را هيات ايران با زمين تطبيق و
در صورت مشاهده اختلاف با مشاركت هيات پاكستان آن را اصلاح مي نمايند و پس
از انجام اين امر طرفين آن را صحيح مي شناسند و چون مقياس اين نقشه كوچك
است و در نقاط حساس زمين نمي توان محل نشانه هاي مرزي را روي آن نشان داد
از نقاط مزبور ضمن عمل نشانه گذاري نقشه هاي تكميلي محلي به مقياس بزرگتري
برداشته و محل نشانه ها در روي اين نقشه ها نشان داده مي شود و اين نقشه و
نقشه هاي تكميلي محلي ضميمه ساير ضمائم پروتكل نهايي مي گردد پس از مهيا
شدن نقشه (50000)/(1) مسير خط مرز و محل كليه نشانه ها بر روي اين نقشه نقل
و ترسيم مي گردد و اين نقشه جايگزين نقشه 1 اينچ به چهار ميل 1932 و
نقشه هاي تكميلي محلي گشته و منضم به پروتكل نهايي مي شود و در هر حال مهيا
نبودن نقشه (50000)/(1) مانع از ادامه عمل نشانه گذاري نخواهد بود.
د - هياتهاي دولتين در حين نشانه گذاري مختصات جغرافيايي (توپوگرافي ) و
قائم الزاويه (گريد) و همچنين فواصل و ساير مشخصات فني هر يك از نشانه هاي
مزبور را در سراسر طول خط مرز از خليج گواتر تا كوه ملك سياه به دقت
محاسبه و تعيين و هر يك را ضمن پروتكل تدوين و امضا خواهند نمود.
ع - پس از خاتمه عمل نشانه گذاري يك پروتكل كلي و نهايي شامل نقشه هاي سه
گانه مذكور در بند الف (الف - ب و ث ) اين ماده و پروتكلهاي مربوطه به
مشخصات فني و مختصات جغرافيايي (توپوگرافي ) و قائم الزاويه (گريد) و فواصل
نشانه هاي سراسر طول خط مرز امضا شده مزبور تنظيم و به امضا روسا هياتهاي
دو طرف خواهد رسيد. اين پروتكل و منضمات آن پس از تصويب دولتين سند
استواري مرز بين دو كشور خواهد بود. مادام كه نشانه گذاري در سراسر مرز
انجام نگرديده و پروتكل نهايي به امضا روساي هياتهاي طرفين و تصويب
دولتين نرسيده است عمل نشانه گذاري جز" و كلا خاتمه يافته تلقي نمي گردد.
ماده 5- هر گاه هياتهاي طرفين در ضمن عمل متفقا تشخيص دهند در امور جزئي
متفرقه انحراف از خطي كه طبق نقشه و شرح ضميمه قرارداد بر روي زمين پياده
شده ضرورت دارد با رعايت اصل معاوضه مجاز خواهند بود مشروط بر اين كه اين
تعريض طوري صورت گيرد كه نه به ايران و نه به پاكستان ضرري وارد نسازد و
در صورتي كه بين هياتهاي طرفين توافقي در اين خصوص حاصل نشود نشانه گذاري
روي خطي كه از روي نقشه امضا شده و شرح ضميمه آن بر روي زمين پياده شده
است به عمل خواهد آمد و اين خط قطعي مرز خواهد بود.
ماده 6- نشانه هاي مرزي به شكل ستونهاي به ابعاد مناسب و در فواصل لازم با
موافقت هياتهاي مشترك نصب مي گردد و هياتهاي طرفين مي توانند عنداللزوم
بعضي از عوارض طبيعي ثابت زمين را به منزله نشانه مرزي انتخاب نمايند.
هزينه ساختمان نشانه هاي مرزي كليه " بالمناصفه به عهده دولتين خواهد بود.
ماده 7- انتقال اراضي كه در نتيجه نشانه گذاري بايد به عمل آيد به وسيله
كميسيونهاي طرفين انجام مي گردد و پس از آن كه پروتكل نهايي به تصويب
دولتين رسيد كميسيونهاي مذكور در ظرف پانزده روز تاريخي را كه بايد هر چه
زودتر انتقال مزبور صورت گيرد معين خواهند نمود.
ماده 8- هر يك از افراد ساكنين ناحيه كه از يك كشور به كشور ديگر انتقال
مي يابد و قبل از انتقال تابعيت كشوري را داشته است كه ناحيه مزبور جز خاك
آن كشور بوده حق دارد به تابعيت دولت سابق خود باقيمانده و به طور قطع به
خاك آن كشور منتقل شود مشروط بر اين كه در ظرف يك سال از تاريخ انتقال
خاك مزبور قصد خود را دائر بر استفاده از اين حق به مقامات مربوطه اعلام
كند.
ماده 9- الف - براي مصرف پاسگاه مرزي پاكستان در مجاورت ناحيه مرزي
ميرجاوه دولت شاهنشاهي ايران موافقت مي نمايد كه دولت جمهوري اسلامي
پاكستان در هر 24 ساعتي سه متر مكعب (معدل 666 گالن امپريال ) از آب
ميرجاوه به شرح و ترتيب زير استفاده نمايد:
1- لوله كشي و تعميرات آن از استخر ميرجاوه تا نقطه مناسب و ثابتي در مرز
دو كشور را دولت شاهنشاهي ايران نظر به روابط دوستانه موجود فيمابين خود
انجام مي دهد و نقطه مرزي مزبور را دولت جمهوري اسلامي پاكستان معين خواهد
نمود.
پس از اعتبار يافتن اين قرارداد و تعيين نقطه مرزي از طرف دولت جمهوري
پاكستان در ظرف يك سال لوله كشي نامبرده از طرف دولت شاهنشاهي ايران انجام
خواهد يافت و اگر دولت ايران مايل باشد و از دولت جمهوري اسلامي پاكستان
تقاضا نمايد دولت نامبرده به هزينه خود اقدام به لوله كشي خواهد كرد.
2- طول لوله از محل استخر ميرجاوه كه تقريبا در 5/4 كيلومتري جنوب غربي
ميرجاوه واقع است تا محل پاسگاه مرزي پاكستان از حدود شعاع 12 كيلومتر
تجاوز نخواهد نمود و استخر مزبور مبدا محاسبه طول شعاع مذكور مي باشد.
3- در مواقعي كه به علت لايروبي و حوادث طبيعي و كم آبي جريان آب استخر
ميرجاوه قطع و يا نقصان يابد بالطبع مقدار آب مقرر مذكور در بند الف اين
ماده نيز به تناسب قطع و يا نقصان خواهد يافت .
ب - براي مصرف پاسگاه مرزي ايران در مجاورت ناحيه مرزي كه چه دولت جمهوري
اسلامي پاكستان موافقت مي نمايد كه دولت شاهنشاهي ايران در هر 24 ساعتي
دويست گالن امپريال از آب كچه به شرح و ترتيب زير استفاده نمايد:
1- لوله كشي و تعميرات آن از آب قابل شرب كچه تا نقطه مناسب و ثابتي در
مرز كشور را نيز دولت شاهنشاهي ايران خود انجام مي دهد و نقطه مذكور مرزي
را دولت ايران معين خواهد نمود.
2- در مواقعي كه به علت لايروبي و حوادث طبيعي و كم آبي آب كچه قطع و يا
نقصان يابد بالطبع از ميزان آب مقرر مذكور در بند (ب ) اين ماده به تناسب
قطع و يا نقصان خواهد يافت .
ث - نصب لوله به منظور استفاده از آبهاي طرفين جهت مصرف پاسگاه هيچگونه
حق ارتفاقي يا حق ديگري نسبت به طرف ديگر ايجاد نخواهد نمود.
ماده 10- طرفين موافقت دارند كه نشانه هاي منصوب در مرز را مشتركا حفظ و
حراست كنند و در صورت از بين رفتن و يا خراب شدن نشانه ها آن را مشتركا و
با حضور مامورين طرفين هر چه زودتر تجديد و يا تعمير نمايند.
ماده 11- اين قرارداد به دو زبان فارسي و انگليسي تنظيم گرديده متن هر دو
زبان متساويا سنديت و اعتبار خواهد داشت .
ماده 12- اين قرارداد به تصويب خواهد رسيد و از تاريخ مبادله اسناد تصويب
كه در كراچي به عمل مي آيد به موقع اجرا گذارده مي شود.
تهران 17 بهمن ماه 1336.
از طرف دولت شاهنشاهي ايران از طرف دولت جمهوري اسلامي پاكستان
جناب آقاي وزير امور خارجه .
با اشاره به ماده 2 بند (الف ) قرارداد مرزي ميان ايران و پاكستان احتراما
به استحضار مي رساند كه هيات مرزي شاهنشاهي ايران و هيات مرزي جمهوري
اسلامي پاكستان موافقت نمودند كه مختصات قائم الزاويه (گريد) مذكور در ستون
دوم شرح مربوط به خط مرزي مورد توافق از خليج گواتر تا نشانه فعلي شماره
1 منضم به نقشه به مقياس يك اينچ به چهار ميل امضا شده تقريبي هستند
خواهشمند است مراتب نامبرده را تاييد فرماييد.
موقع را مغتنم شمرده احترامات فائقه را تجديد مي نمايد.
جناب آقاي سفير كبير.
نامه مورخ 17 بهمن 1336 آن جناب . متضمن مراتب زير:
با اشاره به ماده 2 بند (الف ) قرارداد مرزي ميان ايران و پاكستان احتراما
به استحضار مي رساند كه هيات مرزي شاهنشاهي ايران و هيات مرزي جمهوري
اسلامي پاكستان موافقت نمودند كه مختصات قائم الزاويه (گريد) مذكور در ستون
دوم شرح مربوط به خط مورد توافق از خليج گواتر تا نشانه فعلي شماره 1
منضم به نقشه به مقياس يك اينچ به چهار ميل امضا شده تقريبي هستند. زيب
وصول بخشيد.
با كمال احترام به استحضار مي رساند مراتب نامبرده مزبور مورد تاييد دولت
شاهنشاهي ايران مي باشد.
فرصت را مغتنم شمرده احترامات فائقه را تجديد مي نمايد.
جناب آقاي وزير امور خارجه .
به منظور احتراز از مشكلاتي كه ممكن است در موقع عمل نشانه گذاري بين
هياتهاي فني طرفين پيش آيد و تسهيل عمليات مذكور و روشن ساختن كار آنان
مراتب زير را جهت موافقت آن مقام محترم پيشنهاد مي نمايد.
چنانچه هنگام پياده كردن خط مرزي مورد توافق ترسيمي در روي نقشه يك اينچ
به چهار ميل بر روي زمين معلوم شود در نقاطي كه مرز بايد از عوارض طبيعي
زمين عبور كند با زمين تطبيق نمي نمايد براي تشخيص تمام عوارض و نقاط واقع
در طول خط از نقشه 1 اينچ به يك ميل ترسيمي در سنه 1956 پس از تصحيح در
صورت لزوم طبق قسمت اخير بند الف ماده 4 استفاده خواهد شد و در نقاطي كه
خط مرز بايد طبق شرح ضميمه نقشه مورد توافق از آبريزها و دره ها و
رودخانه ها و معابر طبيعي كوهستاني و به طور كلي از عوارض طبيعي بگذرد خط
ترسيمي در روي نقشه مزبور با زمين تطبيق نكند امتداد طبيعي عوارض زمين كه
طبق شرح ضميمه نقشه نامبرده به طور صحيح تشخيص خواهد شد ملاك عمل قرار
مي گيرد و چنانچه بين خط ترسيمي در روي نقشه يك اينچ به چهار ميل با خط
پياده شده بر روي زمين ظاهرا اختلافي مشاهده گردد اين اختلاف انحراف تلقي
نمي گردد و مشمول مقررات تعويض مذكور در ماده 5 نخواهد بود.
در قسمتهايي كه خط مرزي بايد از عوارض طبيعي بگذرد و اين عارضه رودخانه و
يا مسيل كه در نقشه به عنوان كور (ruaK) نوشته شده است و طبق شرح ضميمه
نقشه يك اينچ به چهار ميل كه با رعايت مختصات نقاط بر روي مسير رودخانه
يا كور پياده شده است با آن تطبيق ننمايد بديهي است وسط المياه رودخانه
يا كور خط مرزي خواهد بود.
چنانچه محل نقطه كه به وسيله مختصات جغرافيايي (توپوگرافي ) يا
قائم الزاويه (گريد) طبق مندرجات شرح پيوست نقشه يك اينچ به چهار ميل مورد
توافق تعيين گرديده با تعريف و توصيف جغرافيايي (توپوگرافي ) همان نقطه
مندرجه در شرح ضميمه نقشه مذكور در روي زمين تطبيق ننمايد نقطه نزديكترين
مجاور آن نقطه كه با تعريف و توصيف جغرافيايي (توپوگرافي ) نقطه مذكور
مطابقه كند نقطه مرزي شناخته خواهد شد.
هر گاه خط مرزي مورد توافق ترسيمي روي نقشه يك اينچ به چهار ميل كه بايد
در قسمتهايي از آبريز عبور نمايد هنگام پياده نمودن خط بر روي زمين بر
روي آبريز قرار نگيرد با استفاده از نقشه يك اينچ به يك ميل (پس از تصحيح
آن در صورت لزوم به نحوي كه در بند الف ماده 4 ذكر گرديده ) آبريز اصلي
تشخيص و امتداد طبيعي آن بر روي زمين خط مرز خواهد بود.
موقع را مغتنم شمرده احترامات فائقه را تجديد مي نمايد.
جناب آقاي سفير كبير
نامه شماره مورخ 17 بهمن 1336 آن جناب متضمن مراتب زير:
چنانچه هنگام پياده كردن خط مرزي مورد توافق ترسيمي در روي نقشه يك اينچ
به چهار ميل بر روي زمين معلوم شود در نقاطي كه خط مرز بايد از عوارض
طبيعي زمين عبور كند با زمين تطبيق نمي نمايد براي تشخيص تمام عوارض و
نقاط واقع در طول خط مرزي از نقشه يك اينچ به يك ميل ترسيمي در سنه 1956
پس از تصحيح در صورت لزوم طبق قسمت اخير بند الف ماده 4 استفاده خواهد شد
و در نقاطي كه خط مرز بايد طبق شرح ضميمه نقشه مورد توافق از آبريزها و
رودخانه ها و معابر طبيعي كوهستاني به طور كلي از عوارض طبيعي بگذرد خط
ترسيمي در روي نقشه مزبور با زمين تطبيق نكند امتداد طبيعي عوارض زمين كه
طبق شرح ضميمه نقشه نامبرده به طور صحيح تشخيص خواهد شد ملاك عمل قرار
مي گيرد و چنانچه بين خط ترسيمي در روي نقشه يك اينچ به چهار ميل با خط
پياده شده بر روي زمين ظاهر اختلافي مشاهده گردد اين اختلاف انحراف تلقي
نمي گردد و مشمول مقررات تعويض مذكور در ماده 5 نخواهد بود.
در قسمتهايي كه خط مرزي بايد از عوارض طبيعي بگذرد و اين عارضه رودخانه و
يا مسيل كه در نقشه به عنوان كور (ruaK) نوشته شده است و طبق شرح ضميمه
نقشه مورد توافق خط مرز بايد از وسط آن عبور نمايد هر گاه خط مورد توافق
روي نقشه يك اينچ به چهار ميل كه با رعايت مختصات نقاط مسير رودخانه يا
كور پياده شده است با آن تطبيق ننمايد بديهي است وسط المياه رودخانه يا
كور خط مرزي خواهد بود.
چنانچه محل نقطه كه به وسيله مختصات جغرافيايي (توپوگرافي ) يا
قائم الزاويه (گريد) (طبق مندرجات شرح پيوست نقشه يك اينچ به چهار ميل
مورد توافق ) تعيين گرديده با تعريف و توصيف جغرافيايي (توپوگرافي ) همان
نقطه مندرجه در شرح ضميمه نقشه مذكور در روي زمين تطبيق ننمايد نقطه
بزرگترين مجاور آن نقطه كه با تعريف و توصيف جغرافيايي (توپوگرافي ) نقطه
مذكور مطابقه كند نقطه مرزي شناخته خواهد شد.
هر گاه خط مرزي مورد توافق ترسيم روي نقشه يك اينچ به چهار ميل كه بايد
در قسمتهايي از آبريز عبور نمايد هنگام پياده نمودن خط بر روي زمين بر
روي آبريز قرار نگيرد با استفاده از نقشه يك اينچ به يك ميل (پس از تصحيح
آن در صورت لزوم به نحوي كه در بند الف ماده 4 ذكر گرديده ) آبريز اصلي
تشخيص و امتداد طبيعي آن بر روي زمين خط مرزي خواهد بود.
كه به منظور احتراز از مشكلات متصوره در موقع عمل نشانه گذاري و تسهيل كار
هياتهاي فني و روشن ساختن ترتيب عمل آنان پيشنهاد فرموده بودند و اصل و
با كمال احترام موافقت دولت شاهنشاهي ايران را با مندرجات آن به استحضار
مي رساند.
موقع را مغتنم شمرده احترامات فائقه را تجديد مي نمايد.
جناب آقاي وزير امور خارجه
به منظور تصريح و روشن ساختن قسمت آخر بند (ب ) از ماده 4 قرارداد مرزي
ايران و پاكستان راجع به نقشه برداري و تهيه نقشه مشترك دولتين از منطقه
واقع در ميان نشانه هاي مرزي شماره 1 فعلي تا شماره 11 فعلي مراتب زير را
جهت موافقت و تاييد آن مقام محترم پيشنهاد مي نمايد:
1- نقشه برداري و تهيه نقشه از قسمت نشانه علامت شماره يك فعلي الي نشانه
شماره 11 فعلي به مقياس (50000)/(1) و به عمق دو كيلومتر و نيم از هر طرف
خط مرز و در صورت لزوم حداكثر پنج كيلومتر از هر طرف خط مرز به عمل
مي آيد.
2- حقوق و مزاياي كارمندان هر طرف به عهده خود آن طرف است .
3- مقامات فني و نقشه برداري طرفين كارمندان و وسايل فني ضروري را
حتي المقدور بر پايه و اساس تساوي با موافقت يكديگر تعيين و تهيه خواهند
نمود.
4- ساير هزينه هاي ديگر بالمناصفه به عهده طرفين خواهد بود.
5- تنظيم و ترسيم نقشه ها مشتركا در تهران و شهر مري در صورت لزوم بر مبنا
و اساس تساوي و ميزان كار انجام خواهد شد.
موقع را مغتنم شمرده احترامات فائقه را تجديد مي نمايد.
جناب آقاي سفير كبير
نامه مورخ 17 بهمن 1336 آن جناب متضمن مراتب زير:
1- نقشه برداري و تهيه نقشه از قسمت نشانه شماره يك فعلي الي نشانه شماره
11 فعلي به مقياس (50000)/(1) و به عمق دو كيلومتر و نيم از هر طرف خط
مرز و در صورت لزوم حداكثر پنج كيلومتر از هر طرف خط مرز به عمل مي آيد.
2- حقوق و مزاياي كارمندان هر طرف به عهده خود آن طرف است .
3- مقامات فني و نقشه برداري طرفين كارمندان و وسائل فني ضروري را
حتي المقدور بر پايه و اساس تساوي با موافقت يكديگر تعيين و تهيه خواهد
نمود.
4- ساير هزينه هاي ديگر بالمناصفه به عهده طرفين خواهد بود.
5- تنظيم و ترسيم نقشه ها مشتركا در تهران و در شهر مري در صورت لزوم بر
مبنا و اساس تساوي ميزان كار انجام خواهد شد.
كه به منظور تصريح و روشن ساختن قسمت آخر بند ب از ماده 4 قرارداد مرزي
ايران و پاكستان راجع به نقشه برداري و تهيه نقشه هاي مشترك پيشنهاد فرموده
بودند زيب وصول بخشيد و با كمال احترام موافقت دولت شاهنشاهي ايران را با
مندرجات آن به استحضار مي رساند.
موقع را مغتنم شمرده احترامات فائقه را تجديد مي نمايد.
جناب آقاي سفير كبير
نامه مورخ 17 بهمن 1336 آن جناب متضمن مراتب زير:
1 - نقشه برداري و تهيه نقشه از قسمت نشانه شماره يك فعلي الي نشانه شماره
11 فعلي به مقياس (50000)/(1) و به عمق دو كيلومتر و نيم از هر طرف خط
مرز به عمل مي آيد.
2 - حقوق و مزاياي كارمندان هر طرف به عهده خود آن طرف است .
3 - مقامات فني و نقشه برداري طرفين كارمندان و سوائل فني ضروري را
حتي المقدور بر پايه و اساس تساوي با موافقت يكديگر تعيين و تهيه خواهد
نمود.
4 - ساير هزينه هاي ديگر بالمناصفه به عهده طرفين خواهد بود.
5 - تنظيم و ترسيم نقشه ها مشركا در تهران و در شهر مري در صورت لزوم بر
مبنا و اساس تساوي ميزان كار انجام خواهد شد.
كه به منظور تصريح و روشن ساختن قسمت آخر بند ب از ماده 4 قرارداد مرزي
ايران و پاكستان راجع به نقشه برداري و تهيه نقشه هاي مشترك پيشنهاد فرموده
بودند زيب وصول بخشيد و با كمال احترام موافقت دولت شاهنشاهي ايران را با
مندرجات آن به استحضار مي رساند.
موقع را مغتنم شمرده احترامات فائقه را تجديد مي نمايد.
قرارداد فوق مشتمل بر يك مقدمه و دوازده ماده و سه نامه متبادله ضميمه
قانون مربوط به قرارداد مرزي ايران و پاكستان بوده و صحيح است .
رئيس مجلس شوراي ملي - رضا حكمت

:شماره انتشار قانون :نوع قانون
:تاريخ ابلاغ 1337/04/26 :تاريخ تصويب
:موضوع :دستگاه اجرايي


Copyright © 2003 Tehran Justice Administration. All rights reserved.


صفحه اصلي

بانك قوانين كشور

بانك مقالات حقوقي

فرم درخواست

درباره

ارتباط با ما

دادگستري استان تهران