قانون الحاق ايران به كنوانسيون عبور و مرور در جاده ها و كنوانسيون مربوط به علائم راهها

قانون الحاق ايران به كنوانسيون عبور و مرور در جاده ها و كنوانسيون مربوط به علائم راهها
ماده واحده - كنوانسيون عبور و مرور در جاده مورخ 8 نوامبر 1968 (17 آبان 1347) مشتمل بر يك مقدمه و پنجاه و شش ماه و هفت ضميمه و كنوانسيون مربوط به علائم راهها مورخ 8 نوامبر 1968 (17 آبان 1347) مشتمل بر يك قدمه و چهل و هشت ماده و نه ضميمه تصويب و اجازه تسليم اسناد الحاق آن داده مي شود.
قانون فوق مشتمل بر يك ماده و متن دو كنوانسيون ضميمه پس از تصويب مجلس سنا در جلسه روز چهارشنبه 19/9/1354 در جلسه روز يكشنبه بيست و ششم بهمن ماه يك هزار و سيصد و پنجاه و چهار شمسي به تصويب مجلس شوراي ملي رسيد.
رييس مجلس شوراي ملي - عبدالله رياضي
توضيح :
شوراي اقتصادي و اجتماعي سازمان ملل متحد براي ايجاد هماهنگي در علائم
راهها. مقررات عبور و مرور بين المللي در كميته كشورهاي عضو در سال 1968
در وين كنفرانسي با شركت نمايندگان كشورهاي عضو تشكيل داد كه در نتيجه دو كنوانسيون يكي راجع به عبور و مرور در راهها و ديگري درباره علائم راهها تهيه گرديد.
متن فارسي كنوانسيون هاي مذكور با همكاري كارشناسان شهرباني كل كشور - پليس راه ژاندارمري كل كشور - سازمان جلب سياهان - شهرداري تهران و وزارت راه با نظر وزارت امور خارجه تهيه گرديده است كه اين جلد فقط مربوط به كنوانسيون عبور و مرور در راههاست .
اداره كل ترافيك و نظارت بر امور حمل و نقل كنوانسيون راجع به ترافيك راهها كشورهاي عضو كنوانسيون به منظور ايجاد تسهيلات در ترافيك بين المللي و افزايش ايمني راهها مقررات واحدي به شرح زير قبول نموده اند :
فصل اول - مقررات عمومي ماده اول تعاريف
از لحاظ اين كنوانسيون اصلاحات زير داراي معاني خاصي هستند كه در مقابل هر يك تعريف شده است .
(الف ) تقوانين داخلي ت هر طرف متعاهد عبارت است از كليه قوانين و مقررات ملي و محلي قابل اجرا در قلمرو طرف متعاهد مذكور.
(ب ) هنگامي يك وسيله نقليه در قلمرو يك دولت در ترافيك بين المللي قرار دارد كه داري شرايط زير باشد:
(1) - متعلق به يك شخصي حقيقي و يا حقوقي بوده كه در خارج از سرزمين آن دولت اقامت داشته باشد.
(2) - در سرزمين آن دولت به ثبت نرسيده باشد.
(3) - به صورت واردات موقت داخل سرزمين آن دولت شده باشد.
به هر حال دولت عضو مي تواند وسيله نقليه اي كه بيش از يك سال بدون انتفاع قابل توجه در سرزمينش باقي مانده باشد تدر ترافيك بين المللي ت نداند مدت انقطاع توسط دولت مورد بحث تعيين خواهد شد. وسايل نقليه مركب هنگامي در ترافيك بين المللي ت خواهد بود كه حداقل يكي از وسايل متشكله آن واجد شرايط بالا باشد.
(ت) - تمنطقه مسكوني ت عبارت از منطقه اي است كه داراي تابلوهاي ورود و خروج بوده و يا در غير اين صورت طبق قوانين محلي تعريف شده اند.
(ت ) - (راه) عبارت است از تمامي سطح خيابان - جاده كوچه و كليه معابري كه براي عبور و مرور عموم باز است .
(ث ) (سواره رو) عبارت از قسمتي از راه است كه معمولا براي ترافيك وسايط نقليه مورد استفاده قرار مي گيرد. يك راه ممكن است شامل چندين سواره رو باشد كه به وسيله باند جداكننده و يا اختلاف سطح كاملا از هم مجز باشند.
(ج ) - در (سواره رو) كه يك يا چند گذرگاه براي استفاده وسائط نقليه معيني تعبيه شد تحاشيه سواره روت براي ساير استفاده كنندگان از راه عبارت از باقيمانده اضافي سواره رو.
(چ ) - گذرگاه عبارت است از تقسيمات طولي كه سواره رو بدان تقسيم گرديده و عرض آن براي عبور يك رديف وسائط نقليه موتوري غير از موتورسيكلت كافي باشد اعم از اينكه به وسيله خطكشي طولي راه مشخص شده يا نشده باشد.
(ح ) - (تقاطع) عبارت است از چهار راه و انشعاب راههاي هم سطح مشتمل بر فضاي بازي كه از تشكيل اين چهار راه يا انشعاب راهها به وجود آمده .
(خ ) - (تقاطع هم سطح ) عبارت است برخورد بين يك راه و يك راه آهن يا خط ترامواي .
(د) - (شاهراه ) عبارت از راهي است كه اختصاصا براي ترافيك وسائط نقليه موتوري ساخته شده و با ملاك مجاور خود راه پيدا نمي كند و داراي خصوصيات زير است :
(1) جز در مناطق خاص و يا در موارد موقتي داراي قسمتهاي (سواره رو) دو طرفه باشد كه توسط باند مجزاكننده و يا استثنائا با وسايل ديگري از يكديگر جدا شده اند.
(2) با هيچ راه يا راه آهن و يا خط ترامواي و يا راه پياده رو در يك سطح تقاطع نكند.
(3) مخصوصا به عنوان شاهراه علامت گذاري شده باشد.
(ذ) ايستادن و توقف وسيله نقليه :
(1) - تايستادن ت عبارت است از ايستادن وسيله نقليه به مدت كوتاه براي
پياده و سوار كردن مسافر يا بارگيري و تخليه بار.
(2) - تتوقف ت عبارت است از ايستادن وسيله نقليه به مدت نسبتا طولاني يا
بجز در مواردي كه به منظور اجتناب از تصادم يا برخورد با مانع يا رعايت
مقررات راهنمايي و رانندگي كه مدت ايستادن از نظر پياده يا سوار كردن و
يا بار محدود نباشد.
معذالك طرف هاي متعهد مجازند وسيله نقليه اي را كه مشمول بند (2) فوق الذكر مي باشد از نظر مدت ايستادن يا توقف بر طبق قوانين داخلي تعيين و رفتار نمايند.
(ر) - (دوچرخه ) عبارت است از وسيله نقليه اي است كه لااقل داراي دو چرخ بوده منحصرا با نيروي عضلاني مشخصي كه سوار آن است مخصوصا توسط پدال و يا اهرم هاي دستي حركت نمايد.
(ز) - تدوچرخه گازي ت عبارت است از وسيله نقليه اي كه داراي دو يا سه چرخ بوده و مجهز به يك موتور احتراق داخلي باشد با سيلندري به ظرفيت كمتر از 50 سانتيمتر مكعب و حداكثر سرعت از 50 كيلومتر در ساعت تجاوز ننمايد.
به هرحال طرف هاي متعاهد مي توانند طبق قوانين داخلي خودوسايط نقليه اي را كه داراي خصوصيات دوچرخه نبوده (از نظر طرز استفاده ) مخصوصا فاقد كيفيت راندن توسط پدال باشد و يا حداكثر سرعت و وزن و يا بعضي از خصوصيات موتور آنها از حدود معيني تجاوز نمايد تدوچرخه گازي ت تلقي ننمايند. اين توضيحات مانع از آن نمي شود كه طرف هاي متعاهد در اجراي مقررات دوچرخه گازي را از نظر عبور و مرور عينا مانند دوچرخه تلقي نمايند.
(ژ) - (موتورسيكلت ) عبارت است از وسيله نقليه اي كه داراي دو چرخ يا بدون سايدكار (اتاقك پهلو) و مجهز به يك موتور محركه باشد. طرف هاي متعاهد مي توانند سه چرخه هايي را كه وزن خالي آن از 400 كيلوگرم تجاوز ننمايد درقوانين داخلي خود مانند موتورسيكلت تلقي كنند كلمه (موتورسيكلت ) شامل دوچرخه گازي نخواهد بود.
(س ) - (وسيله نقليه خودرو) عبارت است از هر گونه وسيله نقليه موتوري قابل حركت در معابر به استثناي دوچرخه گازي كه در سرزمين طرف هاي متعاهد به عنوان موتورسيكلت تلقي نمي شود و همچنين وسايل نقليه اي كه بر روي ريل حركت مي كنند.
(ش ) - (وسيله نقليه موتوري ) عبارت است از هر گونه وسيله خودرو كه معمولا براي حمل مسافر يا بار و يا كشيدن وسايل نقليه ديگري كه مسافر و بار حمل مي كنند در راه مورد استفاده قرار گيرد. اين مورد شامل اتوبوس هاي برقي نيز بوده ولي شامل وسائط نقليه اي كه بر روي ريل حركت مي نمايند و تراكتورهاي كشاورزي كه به طور اتفاقي براي حمل مسافر و بار در راه و يا كشيدن وسيله نقليه ديگري كه مسافر و بار حمل مي كنند نخواهد بود.
(ص ) - تيدك ت عبارت از وسيله نقليه اي است كه توسط يك وسيله نقليه خودرو كشيده مي شود و شامل شبه يدك نيز خواهد بود.
(ض ) - تشبه يدك ت عبارت از يدكي است كه به يك وسيله نقليه ديگر به طوري متصل مي گردد كه قسمتي از وزن بار آن توسط وسيله نقليه موتوري حمل مي شود.
(ط) - تيدك سبك ت عبارت از يدكي است كه حداكثر وزن مجاز آن از 750 كيلوگرم تجاوز ننمايد.
(ظ) - توسيله نقليه مركب ت عبارت است از چند وسيله نقليه متصل بهم كه به
عنوان يك واحد در راه حركت مي كند.
(ع ) - توسيله نقليه مفصلي ت عبارت از وسيله نقليه اي است كه شامل يك وسيله نقليه موتوري و يك شبه يدك متصل به آن باشد.
(غ ) - (راننده ) كسي است كه وسيله نقليه موتوري يا ساير وسائط نقليه (مشتمل بر دوچرخه ) را مي راند و يا گاو را به صورت واحد يا گله گله گوسفند و يا حيوانات باركش يا زين شده را در جاده هدايت مي كند.
(ف ) - (حداكثر وزن مجاز) عبارت است از مجموع وزن وسيله نقليه و حداكثر بار مجاز آن كه از طرف مقام صلاحيتدار كشوري كه وسيله نقليه در آن شماره گذاري شد اعلام گرديده باشد.
(ق ) - توزن بدون بارت عبارت است از وزن وسيله نقليه بدون راننده و مسافر و بار ولي مخزن پر از سوخت و همچنين با ابزار و آلاتي كه معمولا وسيله نقليه همراه دارد.
(ك ) - توزن بارگيري شده ت عبارت است از مجموع وزن واقعي وسيله نقليه به اضافه وزن مسافرين و كاركنان و محصولات آن .
(گ ) - (سمت حركت ) عبارت است از سمت راست كه طبق قوانين داخلي راننده وسيله نقليه بايستي به وسيله نقليه مقابل اجازه دهد از سمت چت و عبور كند در غير اين صورت اين عبارات به معني حركت از سمت چت خواهد بود.
(ل ) - (ضرورت رعايت حق تقدم عبور) باين معني است كه رانندگان ضمن هدايت وسيله نقليه خود و يا شروع به حركت بايستي طوري حركت نمايند كه موجب تغيير ناگهاني جهت يا سرعت ساير وسيله نقليه نگردند.
ماده دوم - ضمائم كنوانسيون - ضمائم كنوانسيون عبارتند از:
ضميمه شماره 1 - استثنائات وارده به قبول وسايط نقليه و تريلرها در ترافيك بين المللي .
ضميمه شماره 2 - شماره ثبت وسائط نقليه موتوري و تريلرها در ترافيك بين المللي .
ضميمه شماره 3 - علامت مميزه وسايط نقليه موتوري و تريلرها در ترافيك
بين المللي .
ضميمه شماره 4 - علائم شناسايي وسايط نقليه موتوري و تريلرها در ترافيك
بين المللي .
ضميمه شماره 5 - شرايط فني وسايط نقليه موتوري و تريلرها.
ضميمه شماره 6 - گواهي نامه رانندگي داخلي .
ضميمه شماره 7 - گواهينامه رانندگي بين المللي .
ضمائم فوق الذكر جر لايتجزاي اين كنوانسيون بشمار مي روند.
ماده سوم - تعهدات طرف هاي متعاهد :
1 - (الف ) طرف هاي متعاهد بايستي مقررات عبور و مرور لازم الاجرا در قلمرو خود را با مقررات فصل 2 اين كنوانسيون تطبيق دهند. اگر قوانين مذكور با مقررات فصل 2 به هيچ وجه مغايرت نداشته باشد نكات زير بلامانع است :
(1) - ذكر آن قسمت از مقررات اين كنوانسيون كه در طرف متعاهد قابل اجرا نخواهد بود در مقررات داخلي ضرورتي ندارد.
(2) - مقررات داخلي ممكن است شامل موادي باشند كه در فصل 2 اين كنوانسيون پيش بيني نشده است .
(ب ) - مقررات اين بند طرف هاي متعاهد را ملزم به تعيين جريمه براي هر گونه تخلفي از مقررات مذكور در فصل 2 كه در مقررات عبور و مرور داخلي ذكر شده نمي نمايد.
2 - (الف ) طرف هاي متعاهد بايستي در مورد نيازمنديهاي فني وسايل نقليه موتوري و يدكها قوانين لازم الاجرا در كشور خود را با مفاد مقررات مزبور در ضميمه شماره 5 اين كنوانسيون تطبيق دهند در اين قوانين مي توان مقرراتي را هم كه در ضميمه 5 ذكر نشده اضافه نمود مشروط بر اينكه با اصول ايمني مورد نظر ضميمه مذكور مغايرتي نداشته باشد. همچنين طرف هاي متعاهد بايستي اطمينان حاصل كنند كه وسايل نقليه موتوري و يدكهايي كه در كشورشان به ثبت رسيده هنگامي كه در ترافيك بين المللي قرار دارند مقررات ضميمه شماره 5 را رعايت كرده باشند.
(ب ) - مفاد اين بند با توجه به مقررات داخلي مربوط به شرايط فني وسايل
نقليه خودرو كه در اين كنوانسيون وسايل نقليه موتوري تفاوت دارد هيچ نوع
تعهدي براي طرف هاي متعاهد ايجاد نمي نمايد.
3 - طرف هاي متعاهد با توجه به استثنائاتي كه در ضميمه شماره 1 اين كنوانسيون ذكر شده موظفند وسايل نقليه موتوري و يدك هايي كه واجد شرايط مذكور در فصل 3 اين كنوانسيون بوده و رانندگان شرايط فصل 4 را رعايت كرده باشند در كشور خود تترافيك بين المللي ت بپذيرند همچنين موظفند پروانه شناسايي خودرو را كه بر طبق فصل 3 صادر شده مقدمتا به عنوان دليلي كه وسيله نقليه شرايط فصل 3 را رعايت كرده است قبول نمايند.
4 - چنانچه طرف هاي متعاهد به طور يك جانبه يا بر اساس توافق دو يا چند
جانبه وسايل نقليه موتوري و يدك هايي كه شرايط فصل 3 اين مقاوله نامه را رعايت نكرده اند در كشور خود تدر ترافيك بين المللي ت بپذيرند و همچنين گواهي نامه رانندگي صادره از ساير كشورها را در غير از مواردي كه در فصل 4توضيح داده شده در كشور خود معتبر بدانند اقدامات معموله آنها منطبق با مفاد اين كنوانسيون تلقي خواهد شد.
5 - طرفهاي متعاهد موظفند دوچرخه و دوچرخه هاي گازي كه شرايط فني مذكور در فصل 4 اين كنوانسيون را رعايت كرده و معمولا محل اقامت رانندگان آنها در كشور ديگر عضو كنوانسيون بوده در ترافيك بين المللي در كشور خود بپذيرند.
هيچ طرف متعاهد نبايد براي رانندگان دوچرخه يا دوچرخه گازي در ترافيك
بين المللي گواهينامه رانندگي را الزامي بداند ولي كشورهايي كه بر طبق بند 2 ماده 54 اين كنوانسيون دوچرخه گازي را در عداد موتورسيكلت اعلام داشته اند مي توانند براي رانندگان دوچرخه گازي در ترافيك بين المللي گواهينامه رانندگي را لازم بدانند.
6 - طرف هاي متعاهد ملزم مي شوند اطلاعات لازم در مورد اعلام هويت شخصي كه يك وسيله نقليه موتوري و يا يدك متصل به نام او شماره گذاري شده در اختيار دولت عضوي كه تقاضا نموده باشند بگذارند مشروط بر اينكه اين تقاضا حاكي از وقوع سانحه اي براي وسيله نقليه مورد نظر در كشور متقاضي باشد.
7 - اقدامات يك جانبه طرف هاي متعاهد يا اقدامات آنها بر اساس توافق دو جانبه مبني بر ايجاد تسهيلاتي در ترافيك بين المللي از طريق ساده كردن امور گمركي و پليس و بهداشت و ساير تشريفات مشابه و يا تعيين اينكه ادارات
گمركي و پستهاي يك منطقه معين مرزي همان صلاحيت گمركات ديگر را داشته و در همان ساعات براي انجام امور مفتوح مي باشند با هدف اين كنوانسيون مطابقت دارد.
8 - حقوق طرف هاي متعاهد در مورد دادن اجازه ورود به وسائط نقليه موتوري و يدك و دوچرخه گازي و دوچرخه و رانندگان و ساير سرنشينان وسايل مذكور در ترافيك بين المللي بر طبق مقررات حمل و نقل تجارتي مسافر و بار و مقررات بيمه رانندگان در مقابل خطرات شخص ثالث و مقررات گمركي و به طور كلي ساير مقررات كشور غير از مقررات عبور و مرور محفوظ بوده و مفاد بندهاي 3 و 5 و 7 اين ماده هيچگونه اثري در آن حقوق ندارد.
ماده چهارم - علائم راهها
طرف هاي متعهد اين كنوانسيون كه عضويت كنوانسيون علائم راهها را كه در وين با كنوانسيون حاضر در يك روز براي امضا آماده بوده قبول نموده اند ملزم مي باشند كه :
(الف ) كليه علائم و چراغهاي راهنمايي راه كه در قلمرو كشورشان نصب گرديده از يك سيستم يكنواخت تشكيل گردد.
(ب ) - تعداد علائم همنوع بايستي محدود بوده و در محلي نصب گردد كه مفيد باشد.
(ج ) - علائم خطر بايستي در فواصل كافي از موانع و به نحوي نصب گردند تا رانندگان فرصت كافي براي اجتناب از خطر داشته باشند.
(د) - مراتب زير ممنوع مي باشد :
(1) نصب و الحاق هر گونه علامت غير از علامت راهنمايي به كليه وسايل هدايت و كنترل عبور و مرور - معذالك چنانچه طرف هاي متعاهد يا واحدهاي تابعه آن نصب تابلوي اطلاعاتي مخصوص را از طرف يك سازمان غير انتظامي مجاز بداند
مي توانند اجازه دهند كه علامت مختصه سازمان مذكور روي پايه آن نصب شود مشروط به آنكه اين عمل درك مفهوم آن علامت را مشكل نسازد.
(2) نصب هر گونه تابلو - آگهي - علامت كه با كلمه وسايل هدايت و كنترل
عبور و مرور موجب اشتباه يا تقليل رويت آنها شده و يا سبب گمراهي رانندگان شود و ايمني عبور و مرور را مختل سازد.
فصل دوم - مقررات راه
ماده پنجم - وضع علائم
1 - استفاده كنندگان از راه بايستي فرامين و چراغهاي راهنمايي و خطكشي راه راحتي اگر فرامين مذكور با ساير مقررات عبور و مرور مغاير باشد اجر
نمايند 000
2 - رعايت فرامين كه توسط چراغهاي راهنمايي داده مي شود بايستي بر علائم حق تقدم عبور مقدم باشد.
ماده ششم - فرامين صادره توسط مامورين صلاحيتدار :
1 - مامورين صلاحيتدار هنگام هدايت ترافيك در شب نيز مانند روز بايستي از فاصله دور قابل رويت باشند.
2 - استفاده كنندگان از راه بايستي فرامين مامورين صلاحيتداري را كه عهده دار هدايت ترافيك مي باشند دقيقا اطاعت نمايند.
3 - توصيه مي شود در مقررات داخلي ذكر گردد كه فرامين صادره توسط مامورين صلاحيتداري كه عهده دار هدايت ترافيك مي باشند بايستي شامل نكات زير باشد :
(الف ) - بلند كردن دست به طور عمودي : مفهوم اين حركت براي كليه استفاده كنندگان از راه به معناي تتوجه توقف ت خواهد بود ولي رانندگاني كه
توقفشان ايمني كافي را ندارد مستثني هستند.
بديهي است اين علامت رانندگاني را كه قبلا داخل محوطه تقاطع شده اند ملزم به توقف نمي سازد.
(ب ) - بلند كردن دست يا دستها به طرفين و به طور افقي : مفهوم اين حركت
براي كليه استفاده كنندگان از راه كه جهت حركت آنها در امتداد جهت نشان داده شده توسط دست يا دستهاي مامور صلاحيتدار نباشد به معناي ايست خواهد بود.
مامور صلاحيتداري كه عهده دار هدايت ترافيك مي باشد ممكن است پس از دادن اين علامت دست يا دستهاي خود را پائين بياورد اين حركت نيز براي رانندگاني كه در سمت جلو يا عقب مامور قرار دارند به منزله علامت ايست مي باشد.
(ج ) - حركت دادن چراغ قرمز دستي : اين حركت به طرف هر راننده اي كه نشان داده شود به منزله علامت ايست مي باشد.
4 - فرامين صادره توسط مامورين صلاحيتدار هدايت كننده ترافيك بر فرامين
علائم و چراغهاي راهنمايي و خطكشي هاي راه و مقررات عبور و مرور مقدور مي باشد.
ماده هفتم - مقررات عمومي
1 - استفاده كنندگان از راه بايستي از هر گونه اعمالي كه احتمالا موجب ايجاد خطر براي ترافيك يا اشخاص بشود و يا خساراتي به اموال خصوصي و دولتي وارد آورند خودداري نمايند.
2 - توصيه مي شود در مقررات داخلي ذكر گردد كه استفاده كنندگان از راه نبايستي با انداختن و يا قرار دادن شيئي و يا ماده اي در راه و يا با
ايجاد هر گونه مانع ترافيك راه را دچار مخاطره سازند. چنانچه استفاده كنندگان از راه قادر نباشند كه از ايجاد مانع يا خطر جلوگيري نمايند بايستي هر چه زودتر در برطرف كردن آن اقدام لازم معمول دارند و اگر فورا نتوانند مانع يا خطر را بر طرف نمايند بايستي ساير استفاده كنندگان از راه را از وجود مانع مطلع سازند.
ماده هشتم - رانندگان
1 - هر وسيله نقليه يا وسيله نقليه مركب بايستي در حركت يك راننده داشته باشد.
2 - توصيه مي شود در مقررات داخلي ذكر گردد كه كليه حيوانات اهلي كه به صورت گروه و يا انفرادي زين دار يا باركش در حركت هستند (به استثناي مناطق خاصي كه در محل ورود آن علامت گذاري شده ) بايستي داراي نگهبان باشند.
3 - هر راننده بايستي داراي توانايي جسمي و عقلاني لازم بوده و در شرايط عقلاني و جسماني مناسب رانندگي نمايد.
4 - هر راننده وسيله نقليه خودرو بايستي براي رانندگي داراي اطلاعات و مهارت لازم باشد به هر حال اين مطلب نبايستي مانع تمرين رانندگي نوآموزان
بر طبق مقررات داخلي باشد.
5 - هر راننده اي بايستي هميشه قادر به كنترل وسيله نقليه و يا هدايت حيوانات خود باشد.
ماده نهم - گله و رمه
توصيه مي شود در مقررات داخلي ذكر گردد كه به استثناي مناطقي كه براي
سهولت امر حركت دسته جمعي حيوانات اجازه داده شده گله گاو و رمه گوسفندان بايستي به گروههايي با طول معتدل تقسيم و با فاصله به نحوي كه براي ترافيك ايجاد اختلال ننمايد. حركت داده شوند.
ماده دهم - موقعيت در قسمت سواره رو راه
1 - جهت ترافيك در كليه راههاي يك كشور بايستي يكنواخت باشد مگر در صورت لزوم در راههايي كه منحصرا يا اساسا براي ترافيك بين دو كشور مورد استفاده قرار مي گيرد.
2 - حيواناتي كه در امتداد قسمت سواره رو راه در حركت هستند بايستي
حتي الامكان در حاشيه قسمت سواره رو در جهت ترافيك حركت داده شوند.
3 - هر راننده بايستي مقررات بند 1 ماده 7 و بند 6 ماده 11 و ساير مقررات اين كنوانسيون را رعايت نموده و تا آنجا كه مقتضيات اجازه دهد وسيله
نقليه خود را نزديك به حاشيه سواره رو راه و در جهت ترافيك براند معذالك
طرف هاي متعاهد و يا واحدهاي تابعه آنها ممكن است مقررات شديدتري درباره وسايل نقليه باركشي در سواره رو راه وضع نمايند.
4 - چنانچه راه داراي دو يا سه قسمت سواره رو باشد هيچ راننده اي نبايد در
قسمتي كه در سمت مخالف جهت ترافيك واقع شده وارد شود.
5 - (الف ) در قسمت سواره رو دو طرفه كه داراي 4 گذرگاه يا بيشتر باشد هيچ راننده اي نبايد در گذرگاههايي كه كاملا در نيمه قسمت سواره رو جهت مخالف ترافيك واقع شده داخل شود.
(ب ) در قسمت سواره رو دو طرفه كه داراي 3 گذرگاه باشد هيچ راننده اي نبايد در گذرگاهي كه در حاشيه سواره رو جهت مخالف ترافيك واقع شده داخل شود.
ماده يازدهم - سبقت و حركت وسايل نقليه در خطوط راه
1 - (الف ) رانندگان بايستي از سمتي كه مخالف جهت ترافيك است از وسيله
نقليه جلويي سبقت بگيرند.
(ب ) - معذالك اينگونه رانندگان چنانچه مشاهده نمايند راننده جلويي با دادن علامت مصمم است به قسمت سواره رو مخالف جهت ترافيك حركت نمايد و يا وسيله نقليه و يا حيوانات خود را به آن طرف حركت دهد و يا در آن قسمت
توقف نمايد بايستي در جهت ترافيك از سمت راست وسيله نقليه جلويي سبقت
بگيرد.
2 - هر راننده بايستي قبل از سبقت با رعايت بند 1 ماده 7 مقررات ماده 14اين كنوانسيون مطمئن باشد كه :
(الف ) هيچ يك از رانندگاني كه در پشت سر او هستند در حال سبقت گرفتن از او نباشند.
(ب ) راننده جلويي در همان گذرگاه براي سبقت گرفتن از وسيله نقليه جلويي
علامت نداده باشد.
(ج ) گذرگاهي كه راننده مي خواهد براي سبقت گرفتن داخل آن شود تا فاصله
دوري از طرف مقابل خالي از هر گونه وسيله نقليه بوده و تفاوت سرعت بين وسيله نقليه او وسيله نقليه جلويي براي سبقت كافي باشد تا باين ترتيب موجب به خطر انداختن خود و ترافيك سمت مقابل نشده باشد.
(د) به استثناي وقتي كه راننده مي تواند از قسمتي كه براي ترافيك سمت مقابل بسته است بدون ايجاد مزاحمت براي ساير استفاده كنندگان از راه با توجه بند 3 ماده 10 اين مقاوله نامه استفاده نمايد.
(3) پيرو بند 3 همين ماده سبقت در قسمتهاي سواره رو دو طرفه بخصوص هنگام نزديك شدن به بالاي تپه و در پيچ هايي كه ديد مناسب وجود ندارد ممنوع است مگر اينكه در آن نقاط گذرگاهها با خطكشي طولي متمايز شده باشد و سبقت بايستي به نحوي انجام گيرد كه از گذرگاهي كه براي ترافيك مقابل بسته است تجاوز ننمايد.
(4) هنگام سبقت گرفتن ، راننده بايستي از وسيله يا وسايل نقليه اي كه سبقت
مي گيرد فاصله كافي داشته باشد.
5 - (الف ) در قسمت هاي سواره رويي كه حداقل دو گذرگاه در يك جهت داشته باشد چنانچه راننده اي بلافاصله يا در فاصله كوتاهي پس از برگشت به موقعيت مذكور اقدام در بند 3 ماده 10 اين كنوانسيون مجبور باشد مجددا سبقت گيرد مي تواند به منظور اقدام به سبقت مجدد در گذرگاهي كه قبلا اشتغال كرده باقي مانده و به موقعيت مذكور در بند 3 ماده 10 برگشت ننمايد مشروط بر اينكه براي وسايل نقليه سريعتري كه از عقب به او نزديك مي شوند ايجاد مزاحمت ننمايد.
(ب ) معذالك طرف هاي متعاهد يا واحدهاي تابعه آن مجازند كه مقررات اين بند را در مورد رانندگان دوچرخه و چرخ موتوري و موتورسيكلت و وسايل نقليه اي كه به موجب اين كنوانسيون جز وسايل نقليه موتوري نبوده و يا وسايل نقليه اي كه حداكثر وزن مجاز آن 3500 كيلوگرم تجاوز ننمايد و يا حداكثر سرعت تعيين شده آن از 40 كيلومتر در ساعت متجاوز نباشد به كار نبرند.
6 - هنگامي كه مقررات بند 5 (الف ) اين ماده قابل اجرا بوده و تراكم ترافيك به نحوي است كه نه تنها وسايل نقليه عرض كامل قسمت سواره رو را در جهتي كه در حركتند اشغال كرده اند بلكه سرعت آنها نيز تابع سرعت وسايل
نقليه جلويي مي باشد نكات زير قابل توجه است :
(الف ) با رعايت مقررات بند 9 اين ماده حركت وسايل نقليه در يك گذرگاه با
سرعت بيشتري از وسايل نقليه گذرگاه ديگر طبق مفهوم اين ماده سبقت تلقي
نمي شود.
(ب ) راننده اي كه در گذرگاه مجاور حاشيه قسمت سواره رو نباشد مي تواند فقط به منظور گردش بچت يا راست و يا پارك كردن گذرگاه خود را تغيير دهد.
معذالك اين ضرورت در مورد گذرگاهي كه بر طبق مقررات داخلي بر اساس بند 5
(ب ) اين ماده انجام مي شود نبايستي به كار رود.
7 - هنگام حركت در گذرگاه هاي مشروحه در بند 5 و 6 اين ماده چنانچه گذرگاه هاي قسمت سواره رو و با خط كشي طولي مشخص شده باشد رانندگان مجاز نمي باشند از خطكشي تجاوز نمايند.
8 - با توجه به مقررات بند 2 اين ماده و ساير ممنوعيت هايي كه طرف هاي متعاهد و يا واحدهاي تابعه آن ممكن است در مورد سبقت در تقاطع ها و تقاطع هاي هم سطح وضع كرده باشند هيچ راننده وسيله نقليه اي نبايستي در شرايط زير از وسيله نقليه ديگر غير از دوچرخه و چرخ موتوري و موتورسيكلت بدون اطاقك پهلو سبقت بگيرد : (الف ) بلافاصله قبل يا در داخل يك تقاطع مگر در ميدان و به استثناي موارد زير :
(1) موردي كه در بند 1 (ب ) اين ماده ذكر شده .
(2) راهي كه در آن سبقت انجام مي گيرد در تقاطع داراي حق تقدم باشد.
(3) وقتي كه ترافيك در تقاطع به وسيله مامور يا چراغ راهنمايي هدايت
مي شود.
(ب ) بلافاصله قبل از يك تقاطع هم سطح بدون راه بند و يا نيمه راه بند مشروط بر اينكه طرف هاي متعاهد و واحدهاي تابعه آن حق داشته باشند كه اجازه دهند چنين سبقتي در تقاطع هم سطحي كه ترافيك به وسيله چراغ راهنمايي هدايت مي شود و چراغ مذكور علامت آزادي عبور را نشان مي دهد انجام گيرد.
9 - يك وسيله نقليه نبايستي از وسايل نقليه ديگري كه در حال نزديك شدن به محل عبور عابر پياده بوده و يا فاصله قبل از محل مزبور توقف نمود سبقت
گيرد، مگر با چنان سرعت كمي كه بتواند به محض مشاهده عابر توقف نمايد.
مفاد اين بند مانع از آن نيست كه طرف هاي متعاهد و يا واحدهاي تابعه آن سبقت در يك فاصله معيني از محل عبور عابر پياده را ممنوع سازند، و يا محدوديتهاي بيشتري به راننده وسيله نقليه اي كه بخواهد از وسيله نقليه ديگري كه بلافاصله قبل از محل مزبور توقف نموده سبقت گيرد تحميل نمايد.
10 - چنانچه راننده اي ملاحظه كند كه وسيله نقليه ديگري قصد دارد از او سبقت گيرد، به استثناي موردي كه در بند 1 (ب ) ماده 16 اين مقاوله نامه ذكر شده بايستي به حاشيه سواره رو و در جهت عبور خود نزديك شده و از افزايش سرعت خودداري نمايد. حال اگر به علت كم عرض بودن راه و يا شرايط سواره رو از لحاظ تراكم ترافيك وسايل نقليه اي كه از جهت متقابل مي آيندوسيله نقليه اي آهسته براند و يا وسيله نقليه بزرگي بوده ويا وسيله نقليه اي
باشد كه بايد يك سرعت معيني را رعايت نمايد و به علل مذكور نمي توان به
راحتي و يا با ايمني از آن سبقت گرفت راننده چنين وسيله نقليه اي بايستي
از سرعت خود كاسته و در صورت لزوم هر چه زودتر به كنار برود تا باين
ترتيب به وسائط نقليه ديگر اجازه دهد از او سبقت گيرند.
11 - (الف ) در قسمت سواره رو يكطرفه و يا دو طرفه كه در مناطق مسكوني حداقل داراي دو گذرگاه و خارج از آن سه گذرگاه براي ترافيك هر چه باشد طرف هاي متعاهد و يا واحدهاي تابعه آنها مي توانند :
(1) اجازه دهند كه وسايل نقليه داخل يك گذرگاه در جهت عبور خود از وسايل
نقليه داخل گذرگاه ديگر سبقت گيرند.
(2) بند 3 ماده 10 اين مقاوله نامه را غير قابل اجرا بدانند :
مشروط بر اينكه محدوديت هاي مناسبي در امكان تغيير گذرگاهها وجود داشته باشد.
(ب ) در مورد اشاره شده در بند (الف ) فوق ضمن رعايت مقررات بند 9 اين ماده روشي را كه راننده اتخاذ مي كند نبايستي به معناي سبقت گرفتن مذكور در اين كنوانسيون تلقي نمود.
ماده دوازدهم - عبور از وسايل نقليه طرف مقابل
1 - راننده هنگام عبور از وسايل نقليه اي كه از طرف مقابل مي آيند بايستي
فاصله كافي در كنار خود باقي گذاشته و در صورت لزوم به حاشيه قسمت
سواره رو در جهت حركت خود نزديك شود. اگر در انجام اين عمل مانع وجود داشته باشد و يا وسيله نقليه ديگري مانع پيشرفت او شود بايستي از سرعت خود كاسته و در صورت لزوم توقف نمايد تا به وسايل نقليه جهت مقابل اجازه عبور دهد.
2 - در راه هاي كوهستاني و يا راه هاي شيب دار با خصوصياتي مشابه راه هاي كوهستاني كه در آن عبور از وسايل نقليه طرف مقابل غير ممكن و يا مشكل مي باشد راننده اي كه در جهت سرازيري در حركت است اجازه عبور دهد. استثنائا در راه هايي كه در كنار آن جايگاه هائي ترتيب داده شده كه
راننده مي تواند با استفاده از آن به كنار راه برود با توجه به سرعت و موقعيت وسايل نقليه چنانچه جايگاهي براي وسيله نقليه اي كه در جهت سربالايي
حركت مي كند در پيش باشد و استفاده از آن از عقب زدن يكي از وسايل نقليه
جلوگيري كند راننده واقع در جهت سربالايي بايستي با استفاده از آن به راننده واقع در جهت سرازيري اجازه عبور دهد. چنانچه يكي از دو وسيله اي كه مي خواهند از يكديگر عبور كنند به منظور امكان عبور مجبور به عقب زدن بشود اين عمل بايستي توسط وسيله اي كه در جهت سرازيري قرار دارد انجام گيرد مگر آن كه به طور آشكار انجام آن توسط راننده واقع در جهت سربالايي آسانتر باشد. معذلك طرف هاي متعاهد يا واحدهاي تابعه آنها مي توانند براي وسيله نقليه و يا راه هاي معيني و يا قسمتهايي از راه قوانين خاصي كه با اين بندر تفاوت داشته باشد وضع نمايند.
ماده سيزدهم - سرعت و فاصله وسايل نقليه
1 - هر راننده وسيله نقليه بايستي همواره وسيله نقليه خود را تحت كنترل
داشته و بتواند به موقع مراقبت لازم نموده و هميشه قادر به انجام مانورهاي
لازم باشد و نيز هنگام تعديل سرعت بايستي به جميع مقتضيات مخصوصا وضع زمين و موقعيت و مشخصات راه و شرايط وسيله نقليه و محموله آن و هم چنين شرايط جوي و تراكم ترافيك توجه دائمي داشته باشد تا در موقع لزوم بتواند وسيله نقليه خود را در ميدان ديد جلوي خود بدون ايجاد هيچ اشكالي متوقف سازد.
در صورتي كه مقتضيات ايجاب نمايد راننده بايستي از سرعت خود كاسته و در صورت لزوم توقف نمايد به خصوص در مواقعي كه ديد كافي وجود نداشته باشد.
2 - هيچ راننده اي نبايستي بدون دليل با آهسته راندن غير عادي خود مانع
پيشروي ساير وسايل نقليه بشود.
3 - راننده وسيله نقليه اي كه در عقب وسيله ديگر حركت مي كند بايستي وسيله نقليه خود را در فاصله كافي از وسيله نقليه جلويي براند تا در صورتي كه وسيله نقليه جلويي ناگهان سرعت خود را كم و يا توقف نمود از تصادم
جلوگيري شود.
4 - براي تسهيل در سبقت ، در خارج از مناطق مسكوني وسايل نقليه با وسايل نقليه مركبي كه حداكثر وزن مجاز آنها بيش از 3500 كيلوگرم بوده و يا طول كلي آنها بيش از 10 متر باشد بايستي چنان فاصله اي با وسيله نقليه جلويي داشته باشند كه اگر وسايل نقليه ديگر از آنها سبقت بگيرند بتوانند بدون
هيچگونه خطري داخل آن فاصله بشوند. به استثناي مواقعي كه خود در حين و يا آماده براي سبقت گرفتن مي باشد. بديهي است اين مقررات در موارد تراكم
ترافيك و يا مواردي كه سبقت گرفتن ممنوع است قابل اجرا نيست . بعلاوه :
(الف ) مقامات صلاحيتدار مي توانند كاروان هاي معيني از وسايل نقليه جلويي داشته باشند كه اگر وسايل نقليه ديگر از آنها سبقت بگيرند بتوانند بدون
راه از اين مقررات معاف دارند و يا راه هايي كه دو گذرگاه براي ترافيك در
يك جهت اختصاص داده شده غير قابل اجرا بدانند.
(ب ) طرف هاي متعاهد و واحدهاي تابعه آنها مي توانند ارقام ديگري غير از
آنچه در اين بند در مورد خصوصيات وسيله نقليه مورد نظر قيد شده تعيين
نمايند.
5 - اين كنوانسيون مانع از آن نيست كه طرف هاي متعاهد و واحدهاي تابعه
آنها سرعت را به طور كلي و يا محلي براي تمام و يا دسته معيني از وسايل نقليه محدود نمايند و يا اينكه حداكثر و اكثر سرعت و يا به تنهايي حداكثر و يا حداقل سرعت را در راه و يا در نوع معيني از راهها تعيين نمايند و يا اينكه حداقل فواصل را به علت وجود طبقه معيني از وسايل نقليه كه بخصوص به
علت وزن يا محموله آنها خطرات خاصي را به وجود مي آورند تعيين نمايند.
ماده چهاردهم - مقررات كلي گردش وسائط نقليه
1 - هر راننده اي بخواهد در خطي كه وسايل نقليه پارك كرده اند داخل و يا از
آن خارج شود يا اينكه بخواهد در قسمت سواره رو به طرف چت و يا راست برود و يا اينكه به منظور ورود به يك راه و يا محل ديگري كه در كنار راه واقع شده به چت يا به راست گردش كند بايستي عمليات مذكور را با توجه به سرعت و جهت و موقعيت وسايل نقليه اي كه در جلو و عقب او حركت مي كنند و يا جهت مقابل در حال عبور از او مي باشد بدون ايجاد هيچگونه خطري انجام دهد.
2 - هر راننده اي بخواهد با دور زدن مسير خود را عوض نمايد و يا اينكه
بخواهد به عقب براند بايستي ابتدا اطمينان حاصل كند كه با انجام عمليات
مذكور خطر و يا مانعي براي ساير استفاده كنندگان از راه به وجود نخواهد
آورد.
3 - قبل از دور زدن و يا گردش به سمت چت يا راست راننده بايستي با اهرم
جهت نما و يا چراغهاي راهنماي وسيله نقليه تصميم خود را به طور وضوح و
كافي اعلام دارد و يا نبودن اين وسايل براي علامت دادن از دست خود استفاده
نمايد.
اخطاري كه توسط اهرم جهت نما و يا چراغهاي راهنمايي وسيله نقليه داده مي شود بايستي تا خاتمه عمليات ادامه داشته باشد.
ماده پانزدهم - مقررات اختصاصي براي وسيله نقليه عمومي



توصيه مي شود در مقررات داخلي ذكر گردد كه در مناطق مسكوني به منظور ايجاد تسهيلات در عبور و مرور وسايل نقليه عمومي ، رانندگان ساير وسايل نقليه بايستي با توجه به مقررات بند 1 ماده 17 كنوانسيون از سرعت خود كاسته و در صورت لزوم توقف نمايند تا وسايل نقليه عمومي از ايستگاه خارج و دور شود.
وضع چنين مقرراتي توسط طرفهاي متعاهد و واحدهاي تابعه آنها به هيچ وجه مانع از آن نخواهد بود كه رانندگان وسايل نقليه عمومي وظايف خود را در مورد استفاده از اهرم جهت نما و يا احتياطات لازم براي احتراز از خطر و تصادف رعايت ننمايند.
ماده شانزدهم - تغيير جهت
1 - راننده بايستي قبل از گردش براست و يا چت براي ورود به راه يا محل
ديگري كه در كنار راه قرار دارد با رعايت بند 1 ماده 7 و ماده 14 اين
مقاوله نامه به نكات زير توجه نمايد :
(الف ) اگر بخواهد به سمتي كه در جهت عبور خود مي باشد گردش نمايد بايستي خود را هر چه بيشتر به حاشيه قسمت سواره رو جهت عبور نزديك كرده و تا آنجا كه ممكن است دايره گردش خود را تنگ تر نمايند.
(ب ) اگر بخواهد به طرف ديگر كه مخالف جهت عبور است گردش كند به شرط رعايت ساير مقرراتي كه طرفهاي متعاهد و واحدهاي تابعه آنها به آنها براي دوچرخه و چرخ موتوري وضع كرده اند اگر قسمت سواره رو دو طرفه باشد بايستي حتي الامكان خود را به خط وسط نزديك كند و اگر يك طرفه باشد بايستي خود را به حاشيه قسمت سواره رو جهت مخالف عبور نزديك نمايد اگر بخواهد وارد يك راه دو طرفه ديگر بشود بايد طوري عمل نمايد كه سواره رو جهت موافق عبور آن قرار گيرد.
2 - راننده بايستي هنگام تغيير جهت با رعايت مقررات 21 اين مقاوله نامه در
مورد عابرين پياده به وسايل نقليه جهت مخالف اجازه دهد در قسمت سواره رويي كه مي خواهد ترك كند عبور نمايند و نيز به دوچرخه و چرخ موتوري كه در محل مخصوص خود در حركت بوده و سواره روي راهي را كه مي خواهد داخل شوند قطع مي نمايند اجازه عبور دهد.
ماده هفدهم - تقليل سرعت
1 - هيچ راننده اي نبايستي به طور ناگهاني ترمز كند مگر آنكه چنين عملي
بنا به دلايل ايمني ضروري باشد.
2 - هر راننده اي كه تصميم بگيرد سرعت خود را تا حد قابل توجهي كاهش دهد، به استثناي هنگامي كه كم كردن سرعت در برابر يك خطر قريب الوقوع بوده يا در مواردي كه اطمينان حاصل كند وسيله ديگري در عقب سر او نيست و يا اگر باشد در فاصله دوري قرار دارد بايستي ابتدا مطمئن شود كه تقليل سرعت او خطر و يا ناراحتي بي جهت براي ساير رانندگان به وجود نياورده و ضمنا تصميم خود را به طور وضوح و به موقع با دادن علامت مخصوص به وسيله دست اعلام دارد.معذالك اين مقررات در مواردي كه تقليل سرعت به وسيله چراغهاي قرمز مذكور در بند 31 متمم شماره 5 مقاوله نامه اعلام گرديد ضرورتي ندارد.
ماده هيجدهم - تقاطع و ضوابط رعايت حق تقدم عبور
1 - هر راننده اي كه به محل تقاطع نزديك مي شود بايستي احتياطات لازم متناسب با شرايط محل به عمل آورد. مخصوصا سرعت او بايستي به ميزاني باشد كه در صورت لزوم بتواند توقف نموده و به وسايل نقليه اي كه حق تقدم دارند اجازه عبور دهد.
2 - راننده اي كه بخواهد از يك راه كم تردد يا خاكي (راه فرعي ) وارد راه ديگري غير از اين دو نوع بشود بايستي به وسيله نقليه اي كه در راه اصلي و
يا غير خاكي حركت مي كند تقدم عبور بدهد.
اصطلاحات تكم ترددت و (راه خاكي ) تراه فرعي ت بايستي از نظر اين ماده در مقررات داخلي تعريف شود.
3 - راننده اي كه تز مخلي واقع در كنار راه وارد به راه مي شود بايستي به رانندگاني كه در آن راه در حال حركت هستند تقدم عبور دهد.
4 - با رعايت مقررات بند 7 اين ماده :
(الف ) در كشورهايي كه در سمت راست رانندگي مي كنند رانندگان در تقاطع هايي غير از آنچه در بند 2 اين ماده و بندهاي 2 و 4 ماده 25 اين كنوانسيون ذكر شده بايستي به وسايل نقليه اي كه از سمت آنها نزديك مي شوند تقدم عبور
بدهند.
(ب ) - در سرزمين طرفهاي متعاهد و واحدهاي تابعه آنها كه در قلمرو آنها
رانندگي در سمت چت انجام مي شود مجازند در تقاطع ها بنا به تشخيص خود به هر طرفي كه مايل باشند تقدم عبور بدهند.
5 - راننده نبايستي وارد تقاطع شود كه احتمالا تراكم ترافيك در داخل تقاطع او را مجبور به توقف نمايد كه باين وسيله مانع عبور ترافيك متقاطع شود حتي اگر چراغ راهنمايي هم اجازه عبور داده باشد.
6 - در تقاطع هايي كه ترافيك توسط چراغهاي راهنمايي هدايت مي شود راننده اي كه وارد تقاطع شده مي تواند بدون آنكه منتظر آزاد شدن راه شود به راه خود ادامه داده و از تقاطع عبور نمايد. مشروط بر اين كه اين عمل او مانع عبور وسايل نقليه ديگري كه در جهت راه آزاد حركت مي كنند نشود.
7 - در تقاطع هاي راه با راه آهن تقدم عبور با وسايل نقليه ريلي مي باشد.
ماده نوزدهم - گذرگاههاي هم سطح
استفاده كنندگان از راه بايستي هنگام نزديك شدن و عبور از گذرگاههاي هم سطح دقت بيشتري به عمل آورند. مخصوصا:
(الف ) رانندگان بايستي با سرعت مناسب برانند.
(ب ) رانندگان ضمن اطاعت از فرمان ايست چراغ راهنمايي و يا آژير نبايستي به گذرگاههاي هم سطح راهي كه توسط راه بند و يا نيمه راه بند بسته شده و يا در حال بسته شدن مي باشد وارد شوند.
(ج ) اگر يك گذرگاهي داراي راهبند و يا نيمه راهبند و يا چراغ راهنمايي نباشد هيچ وسيله نقليه اي نبايد از آن عبور كند مگر آنكه اطمينان حاصل كند
هيچ نوع وسيله ريلي در حال نزديك شدن نمي باشد.
(د) هيچ وسيله نقليه اي نبايستي هنگام عبور از گذرگاههاي هم سطح درنگ كند و چنانچه وسيله نقليه اي مجبور به توقف شود راننده آن بايستي كوشش نمايد وسيله نقليه را از روي خط خارج سازد در غير آن صورت لازم است فورا به هر وسيله اي كه ممكن باشد وسايل نقليه ريلي را قبل از وقوع هر سانحه اي از خطر آگاه سازد.
ماده بيستم - مقررات مربوط به عابرين پياده
1 - طرفهاي متعاهد و يا واحدهاي تابعه آنها مي توانند مقررات اين ماده را
اجرا نمايند مگر در مواردي كه عبور عابرين پياده در قسمت سواره رو راه
ايجاد خطر نموده و يا مانع عبور وسايل نقليه باشد.
2 - اگر در كنار راه پياده رو يا حاشيه اي براي عابرين پياده وجود داشته
باشد عابرين ملزم به استفاده از آن خواهند بود مگر در موارد زير و با قيد
احتياط لازم :
(الف ) عابرين پياده اي كه اشيا حجيمي را با خود مي كشند و يا حمل مي نمايند چنانچه در پياده رو موجب ناراحتي شديد عابرين بشوند مي توانند از قسمت سواره رو استفاده نمايند.
(ب ) عابرين پياده اي كه به صورت گروه توسط يك شخص راهنمايي مي شوند و يا به صورت دسته جمعي حركت مي كنند از قسمت سواره رو استفاده نمايند.
3 - اگر استفاده از پياده رو يا كنار راه امكان نداشته و يا پياده رويي وجود نداشته باشد عابرين پياده مي توانند در قسمت سواره رو عبور نمايند و اگر راه دوچرخه رو وجود داشته و تراكم ترافيك نيز اجازه دهد عابرين پياده مي توانند بدون آنكه مانعي براي ترافيك دوچرخه و يا چرخ موتوري ايجاد نمايند از راه مذكور استفاده نمايند.
4 - عابرين پياده كه طبق بند 2 و 3 اين ماده از قسمت سواره رو راه استفاده
مي كنند بايستي حتي المقدور در نزديكي حاشيه سواره رو عبور نمايند.
5 - توصيه مي شود كه در مقررات داخلي توضيحات زير ذكر گردد:
عابريني كه از قسمت سواره رو راه استفاده مي كنند بايستي در جهت مختلف
ترافيك عبور كنند مگر در مواردي كه چنين عملي براي آنها ايجاد خطر كند. معذالك شخصي كه يك دوچرخه و يا چرخ موتوري يا موتورسيكلتي را بدون
استفاده از آن به صورت يدك با خود حمل مي نمايند و نيز عابرين پياده اي كه به صورت گروه با هدايت يك نفر عبور و يا حركت دسته جمعي تشكيل مي دهند در تمام موارد بايستي در جهت موافق ترافيك حركت نمايند. عابرين پياده به استثناي موقعي كه به صورت دسته جمعي از قسمت سواره رو راه استفاده مي كنند بايستي در هنگام شب يا وقتي كه رويت آنها به خوبي ميسر نيست و همچنين هنگام روز با توجه به تراكم ترافيك هر جا ممكن در رديفهاي يك نفري عبور نمايند.
6 - (الف ) عابرين پياده كه مي خواهند از عرض راه عبور نمايند نبايستي بدون احتياط وارد قسمت سواره رو شوند بلكه بايستي از نزديكترين محل عبور عابرين پياده استفاده نمايند.
(ب ) به منظور عبور از عرض راه از محلي كه داراي تابلوي عبور عابر پياده بوده و يا به وسيله خطكشي مشخص شده :
(1) اگر محل عبور داراي چراغ راهنمايي براي عابر پياده باشد بايستي فرامين چراغ راهنمايي اطاعت كنند.
(2) اگر محل عبور عابر پياده داراي چراغ راهنمايي نباشد ولي ترافيك وسايل نقليه توسط چراغ راهنمايي و يا مامورين راهنمايي هدايت شود و چراغ و
مامور راهنمايي به وسائط نقليه علامت عبور بدهند عابرين پياده در صورتي كه ورودشان به قسمت سواره رو موجب تغيير سرعت يا جهت وسايط نقليه شود نبايستي به قسمت سواره رو وارد شوند.
(3) عابرين پياده نبايستي در ساير محلهاي عبور عابر پياده بدون در نظر
گرفتن فاصله و سرعت وسايل نقليه اي كه در حال نزديك شدن هستند وارد قسمت سواره رو شوند.
(ج ) عابرين پياده نبايستي براي عبور از عرض راه در محلهايي كه غير از
محل هاي عبور عابر پياده كه داراي تابلو بوده و يا به وسيله خطكشي مشخص
شده وارد قسمت سواره رو شوند مگر اينكه اطمينان حاصل نمايند كه با اين عمل مانع ترافيك وسايط نقليه نخواهند شد.
(د) عابرين پياده كه به منظور عبور از عرض راه وارد قسمت سواره رو مي شوند نبايستي راه طولاني غير لازمي را طي نموده و بدون ضرورت درنگ و يا در قسمت سواره رو توقف نمايند.
(7) معذالك طرفهاي متعاهد و واحدهاي تابعه آنها مي توانند مقررات سخت تري براي عبور عابرين پياده از عرض قسمت سواره رو وضع نمايند.
ماده بيست و يكم - طرز رفتار رانندگان نسبت به عابرين پياده
1 - با رعايت بند 1 ماده 7 و بند 9 ماده /11 و بند 1 ماده /13 اين كنوانسيون چنانچه در قسمت سواره رو راه براي عبور عابرين پياده از عرض راه
محلي وجود داشته باشد كه داراي تابلو بوده و يا به وسيله خطكشي مشخص شده باشد.
(الف ) اگر ترافيك وسايل نقليه در آن محل با چراغ راهنما و يا توسط مامورين راهنمايي هدايت شود رانندگاني كه فرمان ايست دريافت مي دارند
بايستي نزديك محل عبور عابر پياده توقف نمايند و وقتي كه فرمان حركت
دريافت مي دارند نبايستي مانع عبور عابريني كه طبق ماده 20 اين مقاوله نامه وارد محل عبور عابر پياده شده و يا در حال عبور هستند بشوند. رانندگاني
كه با گردش به چت و يا راست وارد راه ديگر مي شوند و در مدخل آن راه محل عبور عابر پياده وجود دارد بايستي با كم كردن سرعت و در صورت لزوم با توقف به عابريني كه طبق بند 6 ماده /20 اين مقاوله نامه قبلا وارد محل مزبور شده يا در حال ورود به آن مي باشند تقدم عبور بدهند.
(ب ) اگر ترافيك وسايط نقليه در آن محل با چراغ راهنما و يا توسط مامورين راهنمايي هدايت نشود رانندگان بايستي با چنان سرعت كمي برانند كه براي
عابرين پياده كه در حال ورود به محل عبور عابر پياده و يا در حال عبور از
آن مي باشند خطري به وجود نياورند و در صورت لزوم با توقف خود به معابرين پياده اجازه عبور دهند.
2 - رانندگاني كه تصميم دارند در جهت موافق حركت ترافيك از وسايط نقليه
عمومي كه در ايستگاه توقف نموده سبقت بگيرند بايستي از سرعت خود كاسته و يا در صورت لزوم توقف نمايند تا عابرين پياده بتوانند به وسيله نقليه عمومي سوار شده و يا از آن پياده شوند.
3 - مقررات اين ماده مانع از آن نيست كه كشورهاي متعهد و واحدهاي تابعه
آنها لازم بدانند كه :
رانندگان وسايط نقليه در تمام مواردي كه عابرين پياده طبق ماده 20 اين كنوانسيون در حال ورود محل عبور عابر پياده (محلي كه داراي تابلو بوده و
يا به وسيله خطكشي مشخص شده باشد) و يا در حال استفاده از آن مي باشند
توقف نمايند.
رانندگان مانع عبور عابرين كه در محل تقاطع يا نزديك به آن وارد قسمت سواره رو شده اند نشوند حتي اگر محل عبور داراي تابلوي عبور نبوده و يا به
وسيله خطكشي هم مشخص نشده باشد.
ماده بيست و دوم - جان پناه هاي وسط خيابان
با رعايت ماده /10 اين كنوانسيون هر راننده اي مي تواند از سمت چت و يا راست جان پناه و تير برق و يا ساير وسايلي كه در وسط قسمت سواره رو قرار دارد عبور نمايد مگر در موارد زير :
(الف ) وقتي كه جهت عبور از كنار جان پناه و يا تير برق و يا ساير وسايل به
وسيله علامتي مشخص شده باشد.
(ب ) وقتي كه جان پناه و يا تير برق و يا ساير وسايل در وسط يك راه دوطرفه واقع شده است كه راننده بايستي از سمتي كه در جهت موافق حركت ترافيك باشد عبور نمايد.
ماده بيست و سوم - ايستادن و توقف
1 - در خارج از مناطق مسكوني وسايط نقليه و حيوانات بايستي تا آنجا كه
ممكن است خارج از قسمت سواره رو راه ايستاده يا توقف نمايند و نيز به
استثناي مواردي كه مقررات داخلي اجازه داده نبايستي در محل عبور دوچرخه و پياده رو و محلهاي مخصوص عبور عابر پياده توقف نمايند.
2 - (الف ) حيوانات و وسايل نقليه اي كه در قسمت سواره رو راه ايستاده يا
توقف مي نمايند بايستي حتي الامكان در نزديكي حاشيه قسمت سواره رو راه توقف نمايند يك راننده نبايستي وسيله نقليه خود را در قسمت سواره رو راه متوقف سازد مگر در سمتي كه موافق حركت ترافيك باشد.معذالك چنانچه وجود راه آهن مانع ايستادن يا توقف در جهت موافق حركت ترافيك باشد مي توان اجازه داد كه وسيله نقليه خود را در سمت ديگر متوقف سازد. بعلاوه طرفهاي متعاهد و واحدهاي تابعه آنها مي توانند :
(1) در شرايط معيني از ممنوع نمودن ايستادن يا توقف در يك طرف و يا طرف ديگر راه خودداري نمايند مثلا در مواردي كه ايستادن در جهت موافق حركت ترافيك به وسيله تابلوهاي راهنمايي ممنوع مي شود.
(2) در راه هاي يكطرفه ايستادن و توقف را به جاي سمتي كه در جهت موافق
حركت ترافيك است در طرف ديگر و يا در هر دو طرف مجاز سازند.
(3) ايستادن و يا توقف در وسط سواره رويي كه علامت گذاري شده اجازه دهند.
(ب ) وسايط نقليه غير از دوچرخه و يا دوچرخه گازي و يا موتورسيكلت بدون اتاقك پهلو نبايستي به طور دوبله در قسمت سواره رو راه ايست و يا توقف نمايند مگر در مواردي كه مقررات داخلي آن را مستثني كرده باشد. ايستادن توسط وسايط نقليه بايستي به موازات حاشيه قسمت سواره رو باشد مگر آنكه وضع خيابان بندي آن منطقه نحوه ديگري را اجازه دهد.
(1)3 - (الف ) ايستادن يا توقف وسايط نقليه در موارد زير ممنوع است :
محل عبور عابر پياده محل عبور دوچرخه ها و تقاطع هاي هم سطح .
(2) روي ريل خط آهن و يا خط ترامواي و يا نزديك باين قبيل خطوط كه مانع
حركت ترامواي و يا قطارها شود و همچنين با توجه به امكانات طرفهاي متعاهد و واحدهاي تابعه آنها كه مي توانند نحوه ديگري براي پياده روها و محل عبور دوچرخه اتخاذ نمايند.
(ب ) ايستادن يا توقف وسائط نقليه در نقاطي كه ايجاد خطر مي نمايند بخصوص در موارد زير ممنوع است :
(1) زير پل ها و داخل تونل ها مگر آنكه مخصوصا علامت گذاري شده باشد.
(2) نزديك به انتهاي سربالايي راه و در پيچ هايي كه وسائط نقليه مي خواهند
با سرعت تعيين شده و با ايمني كامل سبقت بگيرند ديد كافي وجود نداشته باشد.
(3) در قسمت سواره راهي كنار خطكشي طولي در موارد غير از سربالايي و پيچ كه فاصله بين وسيله نقليه و خطكشي طولي كمتر از 3 متر بوده و خطكشي طولي به نحوي است كه عبور وسائط نقليه از آن مجاز نمي باشد.
(ج ) توقف وسائط نقليه در قسمت سواره رو راه بايستي در موارد زير ممنوع شود :
(1) در نزديكي تقاطع هم سطح و تقاطع ها و ايستگاههاي اتوبوس و اتوبوس برقي و وسايل ريلي در فاصله اي كه در مقررات داخلي ذكر شده .
(2) در جلوي مداخل گاراژها.
(3) در نقاطي كه توقف وسيله نقليه مانع دسترسي به وسيله نقليه ديگري كه
صحيحا توقف نموده شده و يا اينكه مانع خروج وسيله ديگري از محل توقف
بشود.
(4) در سواره رو وسطي راه هايي كه داراي سه قسمت سواره رو مي باشند و همچنين خارج مناطق مسكوني در قسمت سواره راه هايي كه حق تقدم دارند و اين حق تقدم با علائم راهنمايي نشان داده شده است .
(5) در نقاطي كه توقف وسايل نقليه مانع ديد علائم و چراغهاي راهنمايي
بشود.
4 - يك راننده نبايستي وسيله نقليه و يا حيوانات خود را ترك كند مگر اين
كه احتياطات لازم براي جلوگيري از سوانح به عمل آورده و در مورد وسايل نقليه موتوري بايستي از استفاده غير مجازان جلوگيري نمايد.
5 - توصيه مي شود كه در مقررات داخلي توضيحات زير ذكر گردد:
هر گونه وسيله نقليه موتوري به استثناي دوچرخه گازي و موتورسيكلت بدون اتاقك پهلو و نيز هر گونه يدك متصل و يا منفصل كه خارج از يك منطقه
مسكوني در قسمت سواره رو راه متوقف مي باشد بايستي در موارد زير به
رانندگاني كه در حال نزديك شدن به او هستند با نصب يك علامت مناسب در
فاصله كافي و در بهترين نقطه راه پيش از وقت اخطار نمايد.
(الف ) چنانچه وسيله نقليه هنگام شب در قسمت سواره رو راه اوضاع و احوالي ايستاده باشد كه ساير رانندگان نتوانند از چنين مانعي آگاه شوند.
(ب ) اگر راننده در محلي كه ايستادن ممنوع است ناچار به متوقف نمودن وسيله نقليه خود شده باشد.
6 - اين ماده مانع از آن نيست كه كشورهاي متعهد و واحدهاي تابعه آنها ممنوعيت هاي ديگري را در مورد ايستادن و توقف وضع نمايند.
ماده بيست و چهارم - باز كردن در
باز كردن و باز گذاردن در و يا پياده نمودن از وسايل نقليه بدون اطمينان از اينكه خطري براي ساير استفاده كنندگان از راه به وجود آورد بايستي ممنوع شود.
ماده بيست و پنجم - شاهراهها و راههاي مشابه آن
1 - در شاهراهها و چنانچه در مقررات داخلي ذكر شده باشد در راههاي خاصي كه به يك شاهراه وارد و يا از آن منشعب مي شود بايستي نكات زير مراعات گردد.
(الف ) استفاده از راه براي عابرين پياده ، حيوانات ، دوچرخه ، و چرخ گازي چنانچه جز موتورسيكلت به حساب آمده باشد و كليه وسايل نقليه غير موتوري و يدك هاي آن و وسايل نقليه موتوري و يدك هايي كه سرعت آنها (سرعتي كه كارخانه سازنده تعيين كرده ) در راه مسطح كمتر از حد تعيين شده در مقررات داخلي براي شاهراهها باشد بايستي ممنوع گردد.
(ب ) موارد زير بايستي براي رانندگان ممنوع گردد:
(1) ايستادن و توقف وسايل نقليه خارج از محلهايي كه براي اين منظور علامت گذاري شده اگر وسيله نقليه اي مجبور به توقف شود راننده بايستي كوشش كند وسيله نقليه را از قسمت سواره ور خارج نمايد و اگر نتواند چنين عملي انجام دهد بايستي فورا و در فاصله كافي ساير رانندگان را به وسيله علامت از وجود وسيله نقليه در آن محل مطلع نمايد.
(2) دور زدن و به عقب راندن و عبور از روي باند جداكننده مركزي شامل
گذرگاههاي عرضي كه دو قسمت سواره رو را بهم متصل مي سازد.
2 - رانندگان بايد نكات زير را در شاهراهها رعايت نمايند :
(الف ) اگر از راهي كه داراي خط سرعت نبوده وارد شاهراه مي شوند به وسايل نقليه داخل شاهراه تقدم عبور بدهند.
(ب ) اگر داراي خط سرعت باشد از آن استفاده نموده و هنگام ورود به شاهراه بند 1 و 3 ماده 14 اين مقاوله نامه را رعايت نمايند.
3 - راننده اي كه در حال خروج از شاهراه مي باشد بايستي به موقع داخل
گذرگاه مناسب براي خروج از شاهراه شده و چنانچه خط سرعت داشته باشد هر چه زودتر به آن وارد شود.
4 - به منظور رعايت بندهاي 1 و 2 و 3 اين ماده ساير راه هايي كه براي
ترافيك وسيله نقليه موتوري در نظر گرفته شده و داراي چنين علامتي بوده و
از دسترس مستغلات و املاك اطراف راه خارج مي باشند بايستي شاهراه تلقي شوند.
ماده بيست و ششم - مقررات خاص براي حركت دسته جمعي افراد عليل
1 - عبور وسايط نقليه از وسط صفوف افراد نظامي و رديف هاي محصلين مدارس كه توسط يك نفر راهنمايي مي شوند و ساير دستجاتي كه به طور دسته جمعي حركت مي كنند ممنوع است .
2 - اشخاص عليل كه در صندليهاي مخصوص توسط خود و يا وسيله ديگران حركت مي كنند مي توانند از پياده روها و يا حاشيه مناسب راه استفاده نمايند.
ماده بيست و هفتم - مقررات مخصوص براي دوچرخه سواران و رانندگان
چرخهاي گازي موتورسيكلت .
مقررات مخصوص براي دوچرخه سواران و رانندگان چرخهاي گازي و موتورسيكلت .
1 - عليرغم بند 3 ماده 10 اين كنوانسيون طرفهاي متعاهد و واحدهاي تابعه
آنها مي توانند اجازه دهند دوچرخه سواران به تعداد 2 و يا بيشتر پهلو به پهلو حركت كنند.
2 - دوچرخه سواران نبايستي بدون در دست گرفتن فرمان دوچرخه و يا حداقل يك طرف آن دوچرخه را برانند و يا اجازه دهند كه توسط وسيله نقليه ديگري كشيده شوند و نيز نبايستي اشيايي كه مانع راندن آنها بشود و يا خطري براي ساير رانندگان به وجود آورد با خود حمل يا به دنبال كشيده و يا به جلو
فشار دهند.
همين مقررات در مورد رانندگان چرخ گازي موتورسيكلت لازم الاجرا است . مضافا آنكه رانندگان چرخ گازي و موتورسيكلت بايستي فرمان را نيز با هر دو دست نگهدارند به استثناي هنگامي كه به منظور مانور مذكور در بند 3 ماده 14 اين كنوانسيون با دست علامت مي دهند.
3 - حمل مسافر توسط دوچرخه سوار و رانندگان چرخ گازي ممنوع است .
معذالك طرفهاي متعاهد و واحدهاي تابعه آنها مي توانند نسبت باين مقررات
استثنائاتي قائل شوند. مثلا حمل مسافر در مواردي كه وسايل نقليه داراي زين
و يا زينهاي اضافي باشند. موتورسيكلت سواران اجازه ندارند مسافر حمل كنند
مگر آنكه اتاقك پهلو داشته و يا زين اضافي در عقب راننده وجود داشته باشد.
4 - در نقاطي كه محل عبور دوچرخه وجود داشته باشد طرفهاي متعاهد و يا
واحدهاي تابعه آنها مي توانند دوچرخه سواران را از استفاده از بقيه قسمت
سواره رو ممنوع سازند. در همين شرايط چنانچه صلاح بدانند مي توانند به
رانندگان چرخ گازي اجازه دهند كه از راه دوچرخه رو استفاده نموده و استفاده از بقيه سواره رو را براي آنها ممنوع سازند.
ماده بيست و هشتم - اخطار سمعي و بصري (چراغ زدن )
1 - از وسايل اخطار سمعي (بوق ) مي توان در موارد زير استفاده نمود :
(الف ) اخطار به منظور اجتناب از يك سانحه .
(ب ) در خارج مناطق مسكوني به منزله اخطار به راننده اي كه در نظر است از او سبقت گرفته شود. صدايي كه از وسايل اخطار سمعي (بوق ) به وجود مي آيد نبايستي بيش از حد لازم و به طور ممتد ادامه داشته باشد.
2 - رانندگان وسايل نقليه موتوري مي توانند بند 5 ماده 33 اين كنوانسيون در ساعت شب به جاي اخطار سمعي به وسيله چراغ زدن اخطار بصري دهند. در ساعات روز نيز ممكن است براي منظوري كه در بند 1 (ب ) اين ماده ذكر شده از اخطار بصري در صورتي كه مناسب تر باشد استفاده نمايند.
3 - طرفهاي متعاهد و يا واحدهاي تابعه آنها مي توانند در مناطق مسكوني نيز
استفاده از اخطار بصري را براي منظوري كه در بند 1 (ب ) اين ماده ذكر شده اجازه دهند.
ماده بيست و نهم - وسايل نقليه ريلي
1 - در نقاطي كه راه آهن از قسمت سواره رو راه مي گذرد وسايل نقليه بايستي هنگام نزديك شدن ترامواي و يا وسيله نقليه ريلي هر چه زودتر از خط آهن فاصله گرفته و اجازه دهند كه وسيله نقليه ريلي عبور نمايد.
2 - طرفهاي متعاهد و واحدهاي تابعه آنها مي توانند براي وسايل نقليه ريلي
در راه و براي عبور يا سبقت گرفتن اين قبيل وسايل نقليه مقررات خاص ديگري را علاوه بر آنچه در اين فصل ذكر شده در نظر بگيرند. و نيز مي توانند از قبول مقرراتي كه با مقررات بند 7 ماده /18 اين كنوانسيون مغايرت دارد خودداري نمايند.
ماده سي ام - بارگيري وسائط نقليه
1 - چنانچه براي هر يك از وسيله نقليه حداكثر وزن مجاز تعيين شده باشد وزن بارگيري شده به وسيله نقليه هرگز نبايستي از حداكثر وزن مجاز تجاوز
نمايد.
2 - بارگيري وسائط نقليه بايستي به ترتيبي باشد كه از خطرات زير جلوگيري
به عمل آيد :
الف - ايجاد خطر براي اشخاص و يا وارد آوردن خسارت به اموال خصوصي و دولتي بخصوص از طريق كشيده شدن بار روي راه و يا افتادن بار از روي وسيله نقليه .
ب - مانع ديد راننده شده و باعث عدم ثبات وسيله نقليه و راندن آن شود.
ج - توليد سر و صدا و گرد و خاك و يا ايجاد هر گونه مزاحمت ديگري كه
مي توان از آن اجتناب نمود.
د - پوشاندن چراغها و چراغهاي ترمز و چراغهاي راهنمايي و آلات منعكس كننده نور و پلاك نمره وسيله نقليه و علامت مميزه كشوري كه طبق اين كنوانسيون و يا مقررات داخلي وسيله نقليه در آن كشور به ثبت رسيده و يا جلوگيري از ديد علائمي كه راننده بر طبق بند 3 ماده /14 و بند 2 ماده /17 اين مقاوله نامه با دست مي دهد.
3 - تمام لوازم حفاظتي بار مانند كابل و زنجير و برزنت بايستي در اطراف
بار محكم كشيده و بسته شده و با توجه به خواسته هاي بن 2 اين ماده مورد استفاده قرار گيرد.
4 - بارهايي كه از جلو و عقب و اطراف وسيله نقليه تجاوز نمايد و مورد
توجه رانندگان ساير وسائط نقليه قرار نگيرد بايستي براي جلب توجه ديگران
به طور وضوح علامت گذاري شود. هنگام شب بايستي يك نوع چراغ سفيد با يك آلت منعكس كننده نور سفيد در جلو و يك چراغ قرمز با يك آلت منعكس كننده نور قرمز رنگ در عقب براي علامت گذاري مورد استفاده گيرد. در مورد وسايل نقليه موتوري بخصوص بايستي :
الف - بارهايي كه بيش از يك متر از جلو و عقب وسيله نقليه تجاوز نمايد
علامت گذاري شود .
ب - بارهايي كه از اطراف وسيله نقليه تجاوز نموده به نحوي كه در قسمت جلوي وسيله نقليه بيش از 40 سانتيمتر از محل چراغهاي جانبي بيرون باشد و
يا در قسمت عقب بيش از 40 سانتيمتر از چراغهاي خطر تجاوز نموده باشد
بايستي در هنگام شب اگر جلو باشد قسمت جلو اگر عقب باشد قسمت عقب
علامت گذاري شود.
5 - بند 4 اين ماده مانع از آن نيست كه طرفهاي متعاهد و يا واحدهاي تابعه
آنها تجاوز بار مذكور در بند 4 را ممنوع و يا محدود و يا مشروط به اجازه خاصي نمايند.
ماده سي و يكم - طرز رفتار هنگام سانحه
1 - با رعايت مقررات داخلي در مورد لزوم كمك به مصدومين ، هر راننده و يا استفاده كننده ديگر از راه كه با سانحه ترافيك ارتباط داشته باشد بايستي :
(الف ) هر چه زودتر بدون آنكه باعث خطر بيشتري براي ترافيك بشود توقف
نمايد.
(ب ) در برقراري ايمني ترافيك در محل سانحه كوشش نمايد و اگر در سانحه كسي كشته شده و يا به سختي صدمه ديده باشد تا آنجا كه به ايمني ترافيك لطمه اي وارد نشود از هر گونه تغيير شرايط محل و محو اثرات كه براي تعيين مسئوليت مورد استفاده قرار مي گيرد خودداري نمايد.
(ج ) اگر هويت او توسط ساير افراد وارد در سانحه سوال شد خود را معرفي
نمايد.
(د) اگر در سانحه كسي كشته شده يا صدمه ديده باشد موضوع را به پليس اطلاع داده و در محل سانحه باقي بماند و يا به محل سانحه مراجعت نموده و تا ورود پليس منتظر بماند مگر اينكه پليس اجازه دهد كه محل سانحه را ترك و يا به مصدوم كمك نمايد و يا بخود او جراحتي وارد شده باشد كه بايستي تحت معالجه قرار گيرد.
2 - طرفهاي متعاهد و واحدهاي تابعه آنها مي توانند طبق مقررات داخلي از تحميل مقررات بند 1 (ج ) اين ماده در مواردي كه جراحت قابل توجهي وارد
نيامده و هيچيك از طرفين سانحه تقاضاي اطلاع به پليس را ننموده باشند خودداري نمايند.
ماده سي و دوم - كليات در مورد روشنايي و چراغ
1 - از لحاظ اين ماده شب يعني مدت بين غروب و طلوع و همچنين ساير مواقعي كه مثلا به علت مه يا برف و باران شديد و يا عبور از تونل ديد نامناسبي وجود داشته باشد.
2 - در شب :
(الف ) هر وسيله نقليه موتوري به استثناي چرخ گازي و موتورسيكلت بدون
اتاقك پهلو نبايستي در راه كمتر از دو چراغ سفيد و يا زرد در جلو و تعدادي چراغ قرمز طبق مقررات بندهاي 23 و 24 ضميمه شماره 5 كه در مورد
وسايل نقليه موتوري ذكر شده شده در عقب داشته باشد. معذالك مقررات داخلي مي توانند چراغهاي زرد جانبي جلو را نيز مجاور بدانند اين مقررات در مورد وسايل نقليه مركبي كه داراي يك و يا دو يدك باشند نيز لازم الاجرا مي باشد يدكهايي كه در مورد آنها مقررات بند 30 ضميمه شماره 5 اين كنوانسيون اجرا مي شود بايستي در قسمت جلو و چراغ سفيدي كه در همان بند گفته شده داشته باشند.
(ب ) هر وسيله نقليه و يا وسيله مركبي كه در مورد آنها مقررات (الف ) اين بند قابل اجرا نباشد بايستي در راه حداقل يك چراغ سفيد يا زرد در جلو و يك چراغ قرمز در عقب داشته باشد. هر گاه فقط يك چراغ در جلو و يك چراغ در
عقب وجود داشته باشد بايستي در خط مركزي وسيله نقليه و در سمتي كه مخالف حركت ترافيك است نصب شود. در مورد گاريهاي دستي و يا وسايل نقليه اي كه توسط حيوانات كشيده مي شود چراغ بايستي به وسيله راننده يا اسكورت كه در سمت مخالف جهت حركت ترافيك است حمل گردد.
3 - چراغ هاي مشروحه در بند دو اين ماده بايستي به نحوي باشد كه وجود
وسيله نقليه را به وضوح به ساير استفاده كنندگان از راه اعلام دارد. چراغ
جلو و عقب نبايستي با يك لامت و يا در يك محفظه نشان داده شود مگر وقتي كه مشخصات وسيله نقليه و بخصوص طول كم آن به نحوي باشد كه احتياج وسيله نقليه را از لحاظ چراغ جلو و عقب در اين شرايط برآورد نمايد.
4 - (الف ) عليرغم مقررات بند 2 اين ماده :
(1) مقررات اشاره شده در بند مذكور در مورد وسايل نقليه اي كه در يك راه
روشن در حال ايستادن و يا توقف بوده و از فاصله كافي به وضوح ديده مي شوند اجرا نخواهد شد.
(2) وسايل نقليه خودرويي كه طول آنها از 6 متر كمتر و عرض آنها از 2 متر تجاوز نكرده و وسيله ديگري به آن متصل نباشد مي توانند هنگام ايستادن يا توقف در راه داخل منطقه مسكوني در طرفي كه داخل قسمت سواره رو قرار گرفته يك چراغ نصب نمايند كه از جلو سفيد و يا زرد و از عقب قرمز يا زرد باشد.
(3) مقررات بند 2 (ب ) اين ماده در مورد دوچرخه چرخ گازي و موتورسيكلت بدون اتاقك پهلو كه فاقد باتري بوده و در آخرين حد حاشيه راه واقع در يك منطقه مسكوني ايستاده و يا توقف نموده باشند اجرا نخواهد شد.
(ب ) بعلاوه ممكن است مقررات داخلي براي مقررات اين ماده معافيت هايي در موارد زير قائل شوند :
(1) وسايل نقليه اي كه در محوطه خاصي دور از قسمت سواره رو ايستاده يا توقف نموده باشند.
(2) وسيله نقليه اي كه در خيابانهاي كم تردد مناطق مسكوني ايستاده يا توقف
نموده باشند.
5 - يك وسيله نقليه در هيچ موردي نبايد چراغها و منعكس كننده هاي نور قرمز يا اشيايي كه رنگ قرمز منعكس مي كنند در جلو و يا چراغها و نيز منعكس كننده هاي نور زرد و سفيد و يا اشيايي كه رنگ سفيد يا زرد را منعكس مي كنند در عقب نصب نمايند. اين مقررات در مورد استفاده از چراغهاي سفيد و يا زرد هنگام به عقب راندن و انعكاس رنگ اعداد و حروف نمره عقب وسيله نقليه و علائم ديگري كه بر طبق مقررات داخلي شرح داده شده و همچنين در مورد زمينه پلاك نمره و يا زمينه علائم مذكور و نيز در مورد چراغهاي قرمز گردان و يا چشمك زن وسايل نقليه معيني كه حق تقدم دارند لازم الاجرا نمي باشد.
6 - طرفهاي متعاهد و يا واحدهاي تابعه آنها مي توانند تا حدي كه خللي به
ايمني ترافيك وارد نيايد در مقررات داخلي خودشان براي مقررات اين ماده
معافيت هايي در موارد زير قائل شوند :
الف - گاريهاي دستي و وسايط نقليه اي كه با حيوانات كشيده مي شوند.
ب - وسايل نقليه از نوع و يا شكل خاص و يا وسيله نقليه اي كه براي
منظورهاي خاص و در شرايط خاصي مورد استفاده قرار مي گيرد.
7 - اين كنوانسيون به هيچ وجه مانع از آن نيست كه طرفهاي متعاهد و واحدهاي تابعه آنها لازم بدانند كه گروههاي عابر پياده كه داراي يك نفر
راهنما مي باشند و يا حركت هاي دسته جمعي و نيز براي رانندگان گاو، گله گاو و رمه گوسفندان و يا حيوانات باركش و يا زين شده هنگام حركت در طول راه در مقتضياتي كه در بند 2 (ب ) اين ماده ذكر گرديده يك چراغ يا منعكس كننده نور با خود داشته باشند، چراغ يا منعكس كننده مذكور در چنين مواردي بايستي در قسمت جلو سفيد و يا زرد و در قسمت عقب قرمز و يا هردو طرف به رنگ زرد كهربايي باشد.
ماده سي و سوم - روشنايي
مقررات استفاده از نور چراغهاي وسايط نقليه مذكور در ضميمه شماره 5
1 - وسيله نقليه اي كه داراي چراغهاي رانندگي (نور بالا) - چراغهاي عبور
(نور پائين ) و يا چراغهاي جانبي (چراغهاي كوچك جلو و عقب ) به ترتيبي كه در ضميمه شماره 5 اين كنوانسيون اشاره شده هستند طبق ماده 32 اين
كنوانسيون زماني كه احتياج به استفاده از حداقل يك يا دو نور سفيد يا زرد در سمت جلو دارند راننده بايستي با توجه به نكات ذيل از چراغهاي فوق الذكر
استفاده نمايد.
الف - در مناطق مسكوني كه روشنايي كافي داشته و يا در راههايي كه در خارج مناطق مسكوني به طور مداوم روشن بوده و روشنايي بحدي است كه راننده مي تواند از فاصله دور به طور واضح راه را به بيند و نيز هنگام ايستادن وسايل نقليه راننده بايستي از روشن كردن چراغهاي رانندگي (نور بالا) خودداري نمايد.
ب - با توجه به مقررات داخلي در مورد استفاده از چراغهاي رانندگي (نور
بالا) چنانچه در ساعات روز به علت وجود مه و برف و باران شديد و يا عبور از تونل ديد مناسبي وجود نداشته باشد چراغهاي رانندگي را در موارد زير نبايستي روشن نمود مگر اينكه استفاده از آنها طوري باشد كه باعث خيره شدن رانندگان طرف مقابل نگردد :
1 - هرگاه راننده اي در حال عبور از وسايل نقليه ديگري باشد. در اين مورد
چنانچه چراغهاي رانندگي (نور بالا) روشن باشند بايستي آنها را خاموش نمود
و يا از نور آنها در فاصله كافي ، دور از محل تلاقي ، به طوري استفاده نمايند كه راننده طرف مقابل بتواند به راحتي و بدون خطر راه خود را ادامه دهد.
2 - هرگاه وسيله نقليه اي كه در فاصله نزديك در عقب وسيله نقليه ديگري
باشد مي تواند طبق مقررات بند 4 اين ماده به منظور اخطار و جلب توجه براي سبقت گرفتن ، همانطوري كه در ماده 28 اين كنوانسيون ذكرشده است ، از چراغهاي رانندگي (نور بالا) استفاده نمايد.
3 - در هر وضع ديگري كه اجتناب از خيره كردن چشم ساير استفاده كنندگان از راه ، راه آبي و يا راه آهن كه در امتداد راه مي باشند ضروري باشد.
ج - با توجه به مقررات بند (د) زير هر گاه استفاده از چراغهاي رانندگي
(نور بالا) طبق مقررات بند (الف ) و (ب ) فوق ممنوع باشد بايستي از چراغهاي عبور (نور پائين ) استفاده نمود و چنانچه نور چراغهاي عبور بحدي باشد كه راننده بتواند فاصله مناسبي را در جلوي خود به بيند و ضمنا رانندگان طرف مقابل بتوانند وسيله نقليه را از فاصله كافي به بيند مي توان به جاي چراغهاي رانندگي از آن استفاده نمود.
(د) چراغهاي جانبي بايستي با چراغهاي رانندگي ، چراغهاي عبور يا چراغهاي مه تواما روشن باشد. هرگاه وسيله نقليه اي كه در حال ايستادن و يا توقف باشد و يا در راه هايي غير از شاهراه ها و راههاي مذكور در بند 4 ماده 35 حركت كند و شرايط روشنايي راه طوري باشد كه تا فاصله دور به خوبي ديده شود و ساير رانندگان نيز بتوانند وسيله نقليه را از فاصله كافي به بينند مي توان از چراغهاي جانبي به تنهايي استفاده نمود.
2 - وسيله نقليه اي كه داراي چراغهاي مه مذكور در متمم شماره 5 اين
كنوانسيون باشد بايستي از آن فقط در مواقع مه يا برف يا باران شديد استفاده نمايد. عليرغم مقررات بند 1 (ج ) اين ماده بايستي در چنين مواقع به جاي چراغهاي عبور از چراغهاي مه استفاده نمود. در اين قبيل موارد ممكن است مقررات داخلي استفاده از چراغهاي مه و چراغهاي عبور را تواما اجازه دهند.
3 - عليرغم مقررات بند 2 اين ماده مقررات داخلي مي توانند استفاده از چراغهاي مه را در راههاي پيچاپيچ و كم عرض حتي در مواقعي كه مه و يا برف و باران شديد هم وجود ندارد اجازه دهند.
4 - در اين كنوانسيون هيچ چيز مانع از آن نيست كه مقررات داخلي استفاده
از چراغهاي عبور را در مناطق مسكوني اجباري نمايد.
5 - اخطار نوري (بصري ) اشاره شده در بند 2 ماده 28 عبارتست از روشن كردن چراغهاي عبور و چراغهاي رانندگي به طور متناوب يكي پس از ديگري در فاصله هاي كوتاه .
ماده سي و چهارم - استثنائات
1 - هرگاه يك وسيله امدادي (آمبولانس ، آتش نشاني و غيره ) با وسايل سمعي
(آژير) و يا بصري (چراغ قرمز گردان و يا فلاش ) نزديك شدن خود را اخطار نمايد ساير رانندگان در راه بايستي براي عبور آن فضاي كافي باقي گذارده و در صورت لزوم توقف نمايند.
2 - مقررات داخلي مي تواند رانندگان وسائط نقليه امدادي را هنگام حركت و
استفاده از وسايل اخطار مخصوص به خود و مشروط بر اين كه خطري براي ساير استفاده كنندگان از راه به وجود نياورند از اجراي تمام و يا قسمتي از مقررات فصل 2 به استثناي مقررات بند 2 ماده 6 معاف دارند.
3 - مقررات داخلي مي توانند تعيين كنند افرادي كه در ساختن تعمير و يا نگهداري راه كار مي كنند و رانندگان وسايل نقليه مربوطه هنگام كار مشروط
به اينكه احتياطات لازم به عمل آورند تا چه حد از اجراي مقررات فصل 2 اين كنوانسيون آزاد باشند.
4 - به منظور سبقت با عبور از وسايل نقليه مذكور در بند 3 اين ماده كه در راه مشغول به كار هستند رانندگان ساير وسايل نقليه مي توانند به شرط آنكه احتياطات لازم به عمل آورده باشند مواد 11 و 12 اين كنوانسيون را رعايت
ننمايند.
فصل سوم - شرايط پذيرفتن وسايل نقليه موتوري و يدك در
عبور و مرور بين المللي
ماده سي و پنجم - ثبت وسايل نقليه
1 - (الف ) به منظور داشتن حق استفاده از مزاياي اين كنوانسيون وسايل نقليه موتوري و يدك هاي متصل به آنها به استثناي يدك سبك توسط يكي از طرفهاي متعاهد و يا واحدهاي تابعه آنها به ثبت رسيده و راننده وسيله نقليه موتوري گواهي ثبت آن را با توجه به اين كه مدت اعتبار آن منقضي نشده باشد همراه داشته باشد. اين گواهي توسط يكي از مقامات صلاحيتدار طرفهاي متعاهد و يا واحدهاي تابعه آنها يا توسط انجمني كه از طرف جانب طرف متعاهد و يا واحدهاي تابعه آن داراي اختيار بوده و صادر مي گردد و بايستي حداقل داراي خصوصيات زير باشد.
شماره رديف كه به آن شماره ثبت هم گفته مي شود و ارقام تركيبي آن بايستي
طبق متمم شماره 3 اين كنوانسيون باشد.
- تاريخ اولين ثبت وسيله نقليه .
نام كامل و آدرس دارنده گواهينامه در كشور ثبت كننده وسيله نقليه .
- نام و مارك تجارتي سازنده وسيله نقليه .
- شماره رديف شاسي (شماره ساخت كارخانه و يا شماره رديف ).
- حداكثر وزن مجاز بارگيري در مورد وسايل نقليه باري .
- مدت اعتبار گواهينامه چنانچه غير محدود نباشد.
خصوصياتي كه در گواهينامه ثبت مي شود بايستي يا به حروف لاتين و يا انگليسي
خطي بوده و يا به آن فرم تكرار شده باشد.
(ب ) به هر حال طرفهاي متعاهد و يا واحدهاي تابعه آنها مي توانند تصميم بگيرند كه به عوض اولين تاريخ ثبت ، سال ساخت وسيله نقليه در گواهينامه
صادره در قلمرو آنها وارد گردد.
2 - عليرغم مقررات بند 1 اين ماده ، وسايل نقليه مفصلي كه از هم جدا نشده
باشند در ترافيك بين المللي حق استفاده از مزاياي اين كنوانسيون را خواهند
داشت حتي اگر وسيله نقليه موتوري و نيم تريلر متصل به آن تواما داراي يك
ثبت و يك گواهي ثبت باشند.
3 - اين كنوانسيون به هيچ وجه مانع از آن نيست كه طرفهاي متعاهد و يا واحدهاي تابعه آنها در ترافيك بين المللي از كسي كه وسيله نقليه اي در اختيار داشته و به نام او به ثبت نرسيده باشد مدركي بخواهند حاكي از اينكه اجازه دارد وسيله نقليه را در اختيار داشته باشد.
4 - توصيه مي شود كه طرفهاي متعاهد، چنانچه قبلا اقدامي نكرده باشند
سازماني تاسيس نمايند تا در سطح كشور يا ناحيه مسئول نگاهداري سوابق
وسايل نقليه اي كه به سرويس گذارده مي شوند بوده و نيز خصوصيات ثبت شده در گواهي كليه وسايل نقليه را به طور متمركز نگهداري نمايند.
ماده سي و ششم - شماره ثبت
1 - هر وسيله نقليه موتوري بايستي در ترافيك بين المللي شماره ثبت خود را
در جلو و عقب نصب نمايد در هر حال موتورسيكلت ها بايستي شماره را فقط در عقب نصب نمايند.
2 - هر يدكي كه ثبت شده بايستي در ترافيك بين المللي شماره ثبت خود را در
عقب نصب نمايد هر گاه يك وسيله نقليه موتوري داراي يك و يا چند يدك باشد
يدك واحد و يا آخرين يدك را در صورتي كه به ثبت نرسيده باشد بايستي شماره ثبت وسيله نقليه اي را كه يدك را به دنبال دارد داشته باشد.
3 - تركيبات شماره ثبت اشاره شده در اين ماده و نحوه نصب آن بايستي بر طبق مقررات متمم شماره 2 اين كنوانسيون باشد.
ماده سي و هفتم - علامت مميزه كشور ثبت كننده وسيله نقليه
1 - هر وسيله نقليه موتوري بايستي در ترافيك بين المللي علاوه بر شماره ثبت
علامت مميزه كشور ثبت كننده را نيز در عقب وسيله نقليه نصب نمايد.
2 - هر يدك كه به نصب شماره ثبت در عقب متصل بوده و طبق ماده 36 اين
كنوانسيون احتياج به نصب شماره ثبت در عقب داشته باشد بايستي علاوه بر
شماره ثبت علامت مميزه كشور ثبت كننده را نيز نصب نمايد حتي چنانچه يدك در كشوري غير از كشور ثبت كننده وسيله نقليه موتوري به ثبت رسيده باشد بايستي مقررات اين بند 1 اجرا نمايد. اگر يدك به ثبت نرسيده باشد بايستي علامت مميزه كشوري كه وسيله نقليه موتوري را به ثبت رسانيده در عقب نصب نمايد مگر وقتي كه يدك در كشور مذكور مسافرت كند.
3 - جزئيات علامت مميزه مذكور در اين ماده و نحوه نصب آن بايستي بر طبق مفاد متمم شماره 3 اين كنوانسيون باشد.
ماده سي و هشتم - علامت شناسايي
كليه وسايل نقليه موتوري و يدكها در ترافيك بين المللي داراي علامت شناسايي
مشروحه در ضميمه 4 اين كنوانسيون باشد.
ماده سي و نهم - احتياجات فني
كليه وسايل نقليه موتوري و يدكها و وسايل نقليه مركب بايستي در ترافيك
بين المللي مفاد متمم شماره 5 اين كنوانسيون را رعايت كرده و از لحاظ كار
در شرايط مناسبي باشند.
ماد چهلم - مقررات ترانزيت
از تاريخ اجراي اين كنوانسيون بر طبق بند 1 ماده 47 كليه يدكها با هر ظرفيتي كه داشته باشند حق استفاده از مزاياي اين كنوانسيون را در ترافيك
بين المللي تا ده سال خواهند داشت حتي اگر به ثبت هم نرسيده باشد.
فصل چهارم - رانندگان وسايل نقليه موتوري
ماده چهل و يكم - مدت اعتبار گواهينامه هاي رانندگي
1 - گواهينامه هاي رانندگي به شرح زير مورد قبول طرفهاي متعاهد خواهد بود :
الف - هر گواهينامه داخلي كه به زبان ملي و يا يكي از زبانهاي ملي طرف هاي متعاهد صادر شده و اگر به چنين زباني تنظيم نشده ترجمه گواهي شده آن را ضميمه داشته باشد.
ب - هر گواهينامه داخلي كه بر طبق مفاد متمم شماره 6 اين كنوانسيون صادر
شده باشد.
ج - هر گواهينامه بين المللي كه بر طبق مفاد متمم شماره 7 اين كنوانسيون
صادر شده و در قلمرو دولت صادركننده براي راندن وسيله نقليه مذكور در
گواهينامه معتبر باشد، مشروط بر اينكه مدت اعتبار گواهينامه منقضي نشده و
نيز توسط يكي از طرفهاي متعاهد و واحدهاي تابعه آن و يا سازماني كه از
طرف چنين طرف متعاهدي داراي اختيار بوده صادر گرديده باشد. مقررات اين بند در مورد گواهينامه هاي آموزشي رانندگي به كار نخواهد رفت . 2 - علي رغم مفاد قبلي اين ماده : الف - هر گاه اعتبار گواهي نامه رانندگي به موجب ظهرنويسي آن موكول باين باشد كه دارنده آن بايستي وسايل مخصوصي (مثلا عينك ) داشته و يا وسيله نقليه به علت عدم توانايي دارنده بايستي مجهز به تجهيزات خاصي باشد، گواهينامه بدون رعايت شرايط مذكور معتبر نخواهد بود.
ب - طرف هاي متعاهد مي توانند گواهينامه رانندگي اشخاصي را كه كمتر از 18 سال داشته باشند در قلمرو كشورشان معتبر ندانند.
ج - طرف هاي متعاهد مي توانند گواهينامه هاي رانندگي افراد كمتر از 21 سال را براي رانندگي وسايل نقليه موتوري و يا وسايل نقليه مركب و يا وسايل
نقليه طبقات C'D'E مذكور در متمم هاي شماره 6 و 7 اين كنوانسيون را، در
قلمرو كشورشان معتبر ندانند.
3 - طرف هاي متعاهد تعهد مي نمايند كه گواهينامه هاي رانندگي داخلي و بين المللي مذكور در بند 1 (الف ) و (ب ) و (ج ) اين ماده را بدون اطمينان از
توانايي و سلامتي جسماني راننده صادر نخواهند نمود.
4 - به منظور اجراي بند 1 و قسمت ج بند 2 اين ماده :
الف - يك وسيله نقليه موتوري طبقه (E) مذكور در متمم هاي شماره 6 و 7 اين كنوانسيون را مي توان به يك يدك سبك متصل نمود. همچنين ممكن است وسيله نقليه مذكور را به يك يدكي كه حداكثر وزن مجاز آن 750 كيلوگرم بيشتر بوده از وزن بدون بار وسيله نقليه موتوري تجاوز ننمايد متصل نموده و اين فقط در موردي است كه حداكثر وزن مجاز وسيله نقليه مركب در حال اتصال از 3500 كيلوگرم تجاوز ننمايد.
ب - يك وسيله نقليه طبقه (C) و (D) مذكور در متمم هاي شماره 6 و 7 اين
كنوانسيون را مي توان به يك يدك سبك متصل نموده بدون اينكه وسيله نقليه
مركبي كه درنتيجه اتصال اين دو حاصل شده از طبقات (C) و (D) خارج شده باشد.
5 - گواهينامه بين المللي بايستي براي كساني كه داراي گواهينامه داخلي بوده صادر و براي صدور آن حداقل شرايط مذكور در اين كنوانسيون رعايت
گردد.
شماره گواهينامه داخلي بايستي در گواهينامه بين المللي ذكر گرديده و گواهينامه بين المللي پس از انقضاي مدت گواهينامه داخلي مربوطه معتبر نخواهد بود.
6 - مقررات اين ماده طرف هاي متعاهد را ملزم نمي سازد كه :
(الف ) اعتبار گواهينامه هاي بين المللي و يا داخلي صادره در سرزمين طرف
متعاهد ديگر را براي افرادي كه مسكن عادي آنها در تاريخ صدور گواهينامه
در قلمرو كشورشان بوده و يا پس از صدور گواهينامه به آن كشور منتقل شده
بپذيرند.
(ب ) و يا گواهينامه هاي صادره براي افرادي كه مسكن عادي آنها در تاريخ
صدور در كشور صادركننده نبوده و يا پس از صدور مسكن عادي آنها به كشور ديگري منتقل شده باشد بپذيرند.
ماده چهل و دوم - تعليق اعتبار گواهينامه رانندگي
1 - طرفهاي متعاهد و واحدهاي تابعه آنها مي توانند از راننده اي كه مقررات
راهنمايي را در قلمرو كشورشان نقض نموده و مسئول شناخته شده و به موجب مقررات داخلي بايستي گواهينامه او ضبط گردد حق استفاده از گواهينامه رانندگي بين المللي و يا داخلي را از او سلب نمايند در چنين موردي مقامات صلاحيتدار طرف متعاهد، و يا واحدهاي تابعه آنها كه حق استفاده از
گواهينامه را سلب مي كنند مي توانند :
(الف ) گواهينامه را ضبط و تا انقضاي مدتي كه حق استفاده از آن سلب شده و
يا تا مادامي كه دارنده گواهينامه قلمرو آن كشور را ترك كند (هركدام زودتر باشد) نگهداري نمايند.
(ب ) اين مراتب را به مقام صادركننده گواهينامه و يا مقامي كه از طرف آن
گواهينامه صادر شده ابلاغ نمايند.
(ج ) و در مورد گواهينامه هاي بين المللي در حل مخصوصي كه براي اين منظور در گواهينامه پيش بيني شده ثبت نمايند كه گواهينامه مزبور بيش از اين در قلمرو كشورشان معتبر نخواهد بود.
(د) هرگاه اقدامات مذكور در بند (الف ) فوق را معمول ندارند ابلاغ اشاره
شده در بند (ب ) فوق را تكميل و از مقام صادركننده و يا مقامي كه گواهينامه از طرف او صادر شده تقاضا نمايد كه تصميم متخذه در مورد راننده را به او ابلاغ نمايند.
2 - طرف هاي متعاهد بايد كوشش كنند بر طبق اقدام مذكور در قسمت د بند 1
اين ماده تصميمات متخذه را به شخصي ذيربط ابلاغ نمايند.
3 - اين كنوانسيون به هيچ وجه مانع از اين نيست كه طرفهاي متعاهد و واحدهاي تابعه آنها از رانندگي كسي كه داراي گواهينامه بين المللي و يا
داخلي بوده ممانعت به عمل آورد مشروط بر اينكه ثابت شده باشد كه راننده
قادر به رانندگي بدون خطر نمي باشد و يا حق رانندگي در كشوري كه مسكن عادي اوست از او سلب شده باشد.
ماده چهل و سوم - مقررات انتقالي
از تاريخ اجراي اين كنوانسيون بر طبق بند 1 ماده 47 تا پنج سال چنانچه
گواهينامه بين المللي مطابق مقررات كنوانسيون عبور و مرور جاده مورخ 19
سپتامبر 1949 ژنو صادر شده باشد از نقطه نظر مواد 41 و 42 اين كنوانسيون مانند گواهينامه هاي بين المللي مذكور در اين كنوانسيون مي باشد.
فصل پنجم - شرايط پذيرفتن دوچرخه و چرخ موتوري در عبور و مرور بين المللي
ماده چهل و چهارم
1 - دوچرخه هاي بدون موتور در عبور و مرور بين المللي
(الف ) مجهز به ترمز مناسبي باشد.
(ب ) داراي زنگي باشد كه از فاصله كافي شنيده شود و وسيله اخباري ديگر
نداشته باشد.
(ج ) يك رفلكتور قرمز و يك چراغ قرمز در عقب و يك چراغ سفيد و يا زرد به طرف جلو داشته باشد.
2 - در قلمرو طرف هاي متعاهدي كه طبق بند 2 ماده 54 اين كنوانسيون دوچرخه گازي را مانندموتورسيكلت اعلام نداشته اند دوچرخه گازي بايستي :
(الف ) داراي دو ترمز مستقل باشد.
(ب ) به يك زنگ و يا وسيله اخباري ديگر مجهز باشد كه از فاصله دور شنيده
شود.
(ج ) به خفه كن مناسب براي اگزوست مجهز باشد.
(د) يك چراغ سفيد و يا زرد به طرف جلو و يك چراغ قرمز و يك رفلكتور قرمز به طرف عقب داشته باشد.
(ه ) علامت شناسايي مذكور در متمم شماره 4 اين كنوانسيون را داشته باشد.
3 - سرزمين طرف هاي متعاهد كه طبق بند 2 ماده 54 اين كنوانسيون دوچرخه گازي را مانند موتورسيكلت اعلام داشته اند شرايط پذيرفتن دوچرخه در ترافيك بين المللي همان است كه براي موتورسيكلت در متمم شماره 5 اين كنوانسيون ذكر شده .
فصل ششم - مقررات نهايي
ماده چهل و پنجم
1 - كنوانسيون حاضر تا تاريخ 31 سپتامبر 1969 در مقر سازمان ملل متحد در نيويورك براي امضاي تمام اعضاي سازمان ملل و يا اعضاي سازمانهاي تخصيصي وابسته به آن و آژانس بين المللي انرژي اتمي و طرف هاي اساسنامه ديوان بين المللي دادگستري ، و يا هر دولت ديگري كه توسط مجمع عمومي سازمان ملل براي عضويت در اين كنوانسيون دعوت شده مفتوح خواهد بود.
2 - كنوانسيون حاضر به تصويب خواهد رسيد و اسناد تصويب نزد دبير كل
سازمان سپرده خواهد شد.
3 - كنوانسيون حاضر داراي الحاق دولي كه در بند 1 اين ماده اشاره شده
مفتوح خواهد ماند، و اسناد الحاق به دبير كل سازمان ملل تسليم خواهد شد.
4 - هنگام تسليم اسناد تصويب كنوانسيون حاضر و الحاق به آن هر دولتي بايد
علامت مميزه خود را كه طبق شماره 3 اين كنوانسيون وسائط نقليه ثبت شده
توسط آن دولت بايستي در ترافيك بين المللي نصب نمايد به دبير كل سازمان
ملل ابلاغ نمايند. با ابلاغ ثانوي به دبير كل سازمان ملل هر دولتي مي تواند
علامت مميزه قبلي خود را تغيير دهد.
ماده چهل و ششم
1 - هر دولتي مي تواند هنگام امضا و يا تصويب اين كنوانسيون و يا الحاق به
آن و يا متعاقبا از طريق ابلاغ به دبير كل سازمان ملل اعلام دارد كه اين
كنوانسيون در تمام سرزمينها و يا سرزميني كه آن دولت مسئول روابط
بين المللي آن باشد لازم الاجرا خواهد بود.
اين كنوانسيون در سرزمين و يا سرزمينهاي مذكور در ابلاغ 30 روز پس از وصول ابلاغ توسط دبير كل سازمان ملل و يا در تاريخي كه اين كنوانسيون به تصويب مي رسد، هركدام موخر باشد، براي دولتي كه ابلاغ را ارسال داشته لازم الاجرا خواهد شد.
2 - هر دولتي كه طبق بند 1 اين ماده اعلاميه اي صادر نموده باشد مي تواند
متعاقبا با ارسال ابلاغ به دبير كل سازمان ملل اعلام دارد كه اجراي اين
كنوانسيون بايستي در سرزمين مذكور در ابلاغ متوقف شود. در مورد چنين كشوري
اجراي كنوانسيون يك سال پس از تاريخ وصول ابلاغ توسط دبير كل سازمان ملل متوقف خواهد شد.
3 - هر دولتي كه طبق بند 1 اين ماده رفتار كرده باشد بايستي علامت و يا
علائم مميزه خود را براي نصب (طبق شماره 3 اين كنوانسيون ) روي وسايل نقليه ثبت شده در كشورش به دبير كل سازمان ملل ابلاغ نمايد. با ابلاغ مجدد به دبير كل سازمان ملل مي توان علامت و يا علائم مميزه قبلي را تغيير داد.
ماده چهل و هفتم
1 - كنوانسيون حاضر 12 ماه پس از تاريخ توديع پانزدهمين سند تصويب و يا
الحاق لازم الاجرا خواهد بود.
2 - اين كنوانسيون براي هر دولتي كه آن را تصويب نموده و يا به آن ملحق
شود 12 ماه پس از تاريخ توديع پانزدهمين سند تصويب و يا الحاق لازم الاجرا خواهد بود.
ماده چهل و هشتم
كنوانسيون حاضر به محض لازم الاجرا شدن در روابط بين طرف هاي متعاهد كنوانسيون بين المللي تترافيك موتوري و ترافيك راه را كه در 24 آوريل 1926 در پاريس به امضا رسيده و كنوانسيون ت مقررات ترافيك وسايل نقليه بين كشورهاي آمريكايي را كه در پانزدهم دسامبر 1943 براي امضا در واشنگتن مفتوح بوده و همچنين كنوانسيون ت ترافيك راه را كه در 19 سپتامبر 1949 در ژنو براي امضا مفتوح است لغو كرده و جايگزين آنها مي شود.
ماده چهل و نهم
1 - ظرف يك سال از تاريخ لازم الاجرا شدن كنوانسيون حاضر طرف هاي متعاهد مي توانند اصلاح يا اصلاحاتي را پيشنهاد نمايند. متن اصلاحات پيشنهادي بايستي همراه نامه مشروحي براي دبير كل سازمان ملل كه وظيفه دارد آن را به تمام طرف هاي متعاهد ابلاغ نمايد ارسال گردد. طرف هاي متعاهد ظرف دوازده ماه از تاريخ ابلاغ بايستي به دبير كل سازمان اطلاع دهند كه : (الف ) يا اصلاحيه را قبول نمود (ب ) يا اصلاحيه را رد كرده (ج ) و يا تقاضاي تشكيل كنفرانس براي رسيدگي به اصلاحيه را دارند. دبير كل سازمان ملل متن اصلاحات پيشنهادي را نيز براي ساير دولتهاي موضوع بند 1 ماده 54 اين كنوانسيون ارسال خواهد داشت .
2 - (الف ) چنانچه نسبت به هر يك از اصلاحات پيشنهادي كه بر طبق بند
فوق الذكر ابلاغ مي شود ظرف دوازده ماه مهلت مقرر كمتر از (3) / (1) طرف هاي متعاهد آن را رد كرده و يا تقاضاي تشكيل كنفرانس نموده باشند آن اصلاحيه قبول شده تلقي مي شود. دبير كل سازمان ملل بايستي رد قبول و يا تشكيل كنفرانس در مورد هر يك از اصلاحات پيشنهادي را به طرف هاي متعاهد اطلاع دهد، اگر مجموع تقاضاي تشكيل كنفرانس و يا رد اصلاحات پيشنهادي كه ظرف دوازده ماه مقرر واصل مي گردد كمتر از (3) / (1) تعداد طرف هاي متعاهد باشد دبير كل سازمان ملل به تمام كشورهاي عضو اعلام خواهد نمود كه آن اصلاحيه شش ماه پس از انقضاي دوازده ماه اشاره شده در بند 1 اين ماده براي تمام طرف هاي متعاهد به استثناي آنهايي كه ظرف مدت مقرر آن را رد كرده و يا تقاضاي تشكيل كنفرانس نموده اند لازم الاجرا خواهد بود.
(ب ) هر يك از طرف هاي متعاهد كه ظرف 12 ماه مقرر اصلاحيه پيشنهادي را رد كرده و يا تقاضاي تشكيل كنفرانس براي رسيدگي به آن نموده باشد مي تواند پس از انقضاي مدت 12 ماه مورد بحث در هر زماني كه بخواهد اصلاحيه را قبول نموده و قبولي خود را به دبير كل سازمان ملل اطلاع دهد و دبير كل سازمان ملل اين قبولي را به ساير طرف هاي متعاهد ابلاغ خواهد نمود اصلاحيه در مورد طرف هايي كه قبولي خود را به ترتيب مذكور اطلاع داده اند شش ماه پس از وصول اطلاع توسط دبير كل سازمان ملل لازم الاجرا خواهد بود.
3 - اگر هر يك از اصلاحات پيشنهادي به ترتيبي كه در بند 2 اين ماده گفته شده مورد قبول واقع نگردد و اگر ظرف مدت دوازده ماه مذكور در بند 1 اين
ماده كمتر از نصف تعداد طرف هاي متعاهد آن را رد كرده باشند و حداقل (3) / (1) از طرف هاي متعاهد مشروط تعداد آنها ده كمتر نباشد اصلاحيه را قبول نموده و يا تقاضاي تشكيل كنفرانس كرده باشند دبير كل سازمان بايستي به منظور رسيدگي به اصلاحيه پيشنهادي يا هر پيشنهاد ديگري كه ممكن است بر طبق بند 4 اين ماده به او تسليم شده باشد كنفرانس را تشكيل دهد.
4 - اگر كنفرانسي طبق بند 3 اين ماده تشكيل شود دبير كل سازمان ملل كليه
دولت هاي مذكور در بند 1 ماده 45 اين كنوانسيون را براي شركت در كنفرانس دعوت كرده و از آنها تقاضا خواهد كرد چنانچه علاوه بر اصلاحيه پيشنهادي پيشنهاد ديگري داشته و مايل باشند در كنفرانس مطرح گردد ظرف حداقل شش ماه قبل از تاريخ گشايش كنفرانس به او تسليم دارند تا بتوانند اين قبيل پيشنهادات را حداقل سه ماه قبل از گشايش كنفرانس براي دولت هاي دعوت شده ارسال دارد.
5 - (الف ) هر يك از اصلاحات پيشنهادي چنانچه مورد قبول اكثريتي برابر (3) / (2) دولتهاي شركت كننده در كنفرانس باشد قبول تلقي مي شود مشروط بر اينكه اكثريت مذكور حداقل شامل (3) / (2) طرف هاي متعاهد در كنفرانس شركت نموده اند باشد. دبير كل سازمان ملل اصلاحيه قبول شده را به كليه طرف هاي متعاهد ابلاغ مي نمايد و 12 ماه پس از ابلاغ براي كليه طرف هاي متعاهد لازم الاجرا خواهد بود مگر آنهايي كه ظرف اين مدت نظر خود را مبني بر رد اصلاحيه به دبير كل سازمان ابلاغ نموده باشند.
(ب ) هر يك از طرف هاي متعاهد كه اصلاحيه را ظرف 12 ماه مقرر رد كرده باشد مي تواند در هر زماني كه مايل باشد آن را قبول نموده و قبولي خود را به دبير كل سازمان ملل اطلاع دهد و دبير كل بايستي مراتب را به كليه طرف هاي متعاهد ابلاغ نمايد. اصلاحيه پيشنهادي در مورد طرف متعاهدي كه قبولي خود را به ترتيب مذكور اطلاع داده شش ماه پس از وصول اطلاع توسط دبير كل سازمان و يا در انقضاي مدت 12 ماه اشاره شده هر كدام موخر باشد لازم الاجرا خواهد بود.
6 - اگر اصلاحيه پيشنهادي به ترتيب مذكور در بند 2 اين ماده قبول نشود و
اگر شرايط مذكور در بند 3 اين ماده براي تشكيل كنفرانس تحقق نيابد اصلاحيه پيشنهادي مردود شناخته خواهد شد.
ماده پنجاهم
هر يك از طرف هاي متعاهد مي تواند اين كنوانسيون را با ابلاغ كتبي به عنوان دبير كل سازمان ملل لغو نمايد و اين لغو يك سال از تاريخ وصول ابلاغ توسط دبير كل سازمان ملل نافذ خواهد بود.
ماده پنجاه و يكم
هر گاه تعداد طرف هاي متعاهد در دوازده ماه متوالي كمتر از پنج كشور باشد
اجراي اين كنوانسيون متوقف خواهد شد.
ماده پنجاه و دوم
هرگاه اختلاف ناشي از تفسير، اجراي مفاد اين كنوانسيون بين دو و يا چند
طرف متعاهد را كه با مذاكره و يا از طرف ديگري فيصله نيافته باشد مي توان به تقاضاي يكي از طرفين براي اخذ تصميم به ديوان بين المللي دادگستري ارجاع نمود.
ماده پنجاه و سوم
مفاد اين كنوانسيون مانع از آن نخواهد بود كه طرف هاي متعاهد براي امنيت
داخلي و يا خارجي خود چنانچه لازم بدانند اقداماتي تا حدود ضرورت و برابر
با مقررات منشور ملل متحد معمول دارند.
ماده پنجاه و چهارم
1 - هر دولتي هنگام امضا يا توديع اسناد تصويب اين كنوانسيون و يا الحاق
به آن مي تواند اعلام دارد كه مقيد به قبول ماده 52 آن نمي باشد. ساير طرف هاي متعاهد در مورد طرف متعاهدي كه چنين اعلامي نموده مقيد به قبول ماده 52 نخواهد بود.
2 - هر دولتي هنگام توديع اسناد تصويب اين كنوانسيون و يا الحاق به آن مي تواند با ارسال ابلاغي به عنوان دبير كل سازمان ملل اعلام دارد كه از نظر
اين كنوانسيون دوچرخه گازي را مانند موتورسيكلت به حساب مي آورد با ارسال ابلاغ مجدد به عنوان دبير كل سازمان ملل هر دولتي مي تواند در هر زماني كه بخواهد اعلام خود را پس بگيرد. (ماده 1 سند ژ)
3 - اعلاميه مذكور در بند 2 اين ماده شش ماه پس از وصول توسط دبير كل
سازمان ملل و يا در تاريخي كه اين كنوانسيون براي كشور صادركننده اعلاميه لازم الاجرا مي شود (هركدام موخر باشد) قابل اجرا خواهد بود.
4 - اگر در علامت مميزه اي كه طبق بند 4 ماده 45 و بند 3 ماده 46 اين
كنوانسيون تغييراتي داده شود تغييرات مزبور پس از سه ماه از تاريخ وصول
ابلاغ توسط دبير كل سازمان ملل معتبر خواهد شد.
5 - علاوه بر استثنايي كه در بند 1 اين ماده ذكر شده استثنائات ديگري نسبت
به اين كنوانسيون و متمم هاي آن اجازه داده خواهد شد. مشروط بر اينكه كتبا
اعلام گرديده باشد و اگر قبل از توديع اسناد تصويب اين كنوانسيون يا الحاق
به آن در نظر گرفته شده بايستي در مدارك اشاره شده تاييد گردد. دبير كل سازمان ملل بايستي اين استثنائات را به تمام دولتهاي ذكر شده در بند 1 ماده 45 اين كنوانسيون اطلاع دهد.
6 - هر طرف متعاهدي كه استثنايي را كتبا تنظيم كرده و يا اعلاميه مذكور در بندهاي 1 و 4 اين ماده را تهيه و ارسال داشته باشد مي تواند هر زماني كه
بخواهد با ارسال ابلاغ مجدد به عنوان دبير كل سازمان ملل آن را پس بگيرد.
7 - استثنايي كه طبق بند 5 اين ماده ابلاغ شده باشد :
(الف ) مقررات اين كنوانسيون را تا آنجا كه به استثنا ارتباط دارد براي طرف متعاهدي كه استثنا قائل شده اصلاح مي نمايد.
(ب ) مقررات اين كنوانسيون را تا آنجا كه به استثنا ارتباط دارد براي ساير
طرف هاي متعاهد در روابطشان با طرف متعاهدي كه استثنا قائل شده اصلاح
مي نمايد.
ماده پنجاه و پنجم
علاوه بر اعلاميه ها ابلاغيه ها و مكاتبات مذكور در موارد 49 و 54 اين
كنوانسيون دبير كل سازمان ملل بايستي موارد زير را نيز به تمام دولت هاي
اشاره شده در بند 1 ماده 45 ابلاغ نمايد.
(الف ) امضا و تصويب و الحاق هاي مذكور در ماده 45
(ب ) ابلاغيه ها و اعلاميه هاي مذكور در بند 4 ماده 45 و ماده 46
ج - تاريخ لازم الاجرا شدن اين كنوانسيون طبق ماده 47.
(د) تاريخ لازم الاجرا شدن اصلاحات انجام يافته بند 2 و 5 ماده 49.
(ه ) اعلاميه هاي الغا مذكور در ماده 50
(و) فسخ اين كنوانسيون طبق ماده 51
ماده پنجاه و ششم
اصل اين كنوانسيون كه به زبان هاي چيني ، انگليس ، فرانسه ، روسي و اسپانيايي در يك نسخه تهيه شده و متساويا معتبر مي باشند نزد دبير كل سازمان ملل توديع شده و دبير كل نسخ گواهي شده را براي تمام دولتهايي كه در بند 1 ماده 45 ذكر شده ارسال خواهد داشت . بنابراين نمايندگان مختاري كه از دولت متبوع خود داراي اختيار تام بودند اين كنوانسيون را امضا نمودند.
وين هشتم نوامبر هزار و نهصد و شصت و هشت .
ضميمه شماره يك - استثنائات وارده به قبول وسايل نقليه موتوري و يدكها در
ترافيك بين المللي 1 - طرف هاي متعاهد مي توانند وسايل نقليه موتوري و يدكها و يا وسايل نقليه مركبي را كه طول سراسري آنها و يا وزن هر محور و يا ابعادشان از حدود تعيين شده در مقررات داخلي براي وسايل نقليه ثبت شده در كشورشان تجاوز نموده باشد در قلمرو خود در ترافيك بين المللي نپذيرند.
طرف هاي متعاهدي كه در قلمرو كشورشان ترافيك بين المللي سنگيني وجود دارد بايستي كوشش نمايند تحت موافقتنامه هاي منطقه اي راههاي اصلي را، به استثناي راههاي فرعي ، هميشه مفتوح نگهداشته و وسايل نقليه و يا وسايل
نقليه مركبي را كه وزن و ابعاد آنها از حدود معين در موافقتنامه هاي مورد
اشاره تجاوز نكرده باشد، در راههاي مذكور در ترافيك بين المللي بپذيرند.
2 - از نظر بند 1 اين متمم برآمدگيهاي جانبي مشروحه زير نبايستي تجاوز از
حداكثر عرض مجاز بشمار آيد.
(الف ) برجستگيهاي نزديك نقطه تماس لاستيك ها با زمين و اتصالي هاي فشارسنج آنها.
(ب ) وسايل ضد لغزش نصب شده روي چرخها.
(ج ) آيين نامه هاي رانندگي كه طوري طرح ريزي شده كه با فشار مختصري به طرف جلو و يا عقب مي رود و باين ترتيب تجاوز آن از حداكثر عرض مرتفع مي شود.
(د) چراغهاي مشخصه و جهت نما مشروط بر اين كه از چند سانتيمتر تجاوز ننموده باشد.
(ه ) پلمت گمركي كه روي بار زده شده و وسايل حفاظتي اين پلمتها.
3 - طرف هاي متعاهد مي توانند از قبول وسايل نقليه مركب مشروحه زير در ترافيك بين المللي در قلمروشان خودداري نمايند مشروط بر اينكه استفاده از
چنين وسايل نقليه مركب در مقررات داخلي منع شده باشد :
(الف ) موتورسيكلت با يدك .
(ب ) وسايل نقليه مركبي كه از يك وسيله نقليه موتوري و چند يدك تركيب شده باشد.
(ج ) وسايل نقليه مفصلي كه براي حمل و نقل مسافر مورد استفاده قرار گرفته
شده باشد.
4 - طرف هاي متعاهد مي توانند از قبول وسايل نقليه موتوري و يدكهايي كه
نسبت به آنها استثنائات مذكور در بند 60 متمم شماره 5 اين كنوانسيون وارد است در ترافيك بين المللي در قلمرو كشورشان خودداري نمايند.
5 - طرف هاي متعاهد مي توانند از قبول موتورسيكلت و دوچرخه گازي كه رانندگان و مسافران (اگر مسافري داشته باشد) داراي كلاه حفاظتي نبوده در ترافيك بين المللي در قلمرو كشورشان خودداري نمايند.
6 - طرف هاي متعاهد مي توانند وسايل نقليه موتوري غير از دوچرخه گازي و موتورسيكلت بدون سايد كار (اتاقك پهلو) را به شرطي در ترافيك بين المللي
در قلمرو كشورشان بپذيرند كه حامل وسايل اشاره شده در بند 56 متمم شماره
5 اين كنوانسيون براي اخطار خطر هنگام توقف در قسمت سواره رو را بوده
باشند.
7 - طرف هاي متعاهد مي توانند وسيله نقليه موتوري كه حداكثر وزن مجاز آنها از 3500 كيلوگرم بيشتر باشد به شرطي در ترافيك بين المللي در راههاي سخت و يا مناطق معيني از نواحي صعب العبور كشورشان بپذيرند كه مقررات موضوعه در مقررات داخلي براي وسايل نقليه مشابه در همان كشور را رعايت نموده باشند.
8 - طرف هاي متعاهد مي توانند از قبول وسايل نقليه موتوري كه نور چراغهاي عبورشان قرينه نبوده و با سمت حركت وفق داده نشده باشد در قلمرو كشورشان در ترافيك بين المللي خودداري نمايند.
9 - طرف هاي متعاهد مي توانند از قبول هر گونه نقليه موتوري و يا هر گونه
يدك متصل به وسيله نقليه موتوري كه علامت مميزه اي غير از آنچه در ماده 37 اين كنوانسيون ذكر شده نصب كرده باشند در ترافيك بين المللي در قلمرو
كشورشان خودداري نمايند.
ضميمه شماره دو - شماره ثبت وسايل نقليه موتوري و يدك در ترافيك بين المللي
1 - شماره ثبت اشاره شده در مواد 35 و 36 اين كنوانسيون بايستي با مركب
از اعداد و يا تركيبي از اعداد و حروف باشد. اعداد بايستي اعداد عربي و حروف بايستي حروف لاتين بزرگ باشند. به هر حال ممكن است از انواع ديگر اعداد و حروف استفاده نمود مشروط بر آنكه به اعداد عربي و حروف لاتين بزرگ تكرار شوند.
2 - شماره ثبت بايد طوري تهيه و در محور وسيله نقليه نصب گردد كه در روشنايي عادي روز در فاصله حداقل 40 متر در حال توقف وسيله نقليه خوانا
باشد.
به هر حال طرف هاي متعاهد مجازند در مورد موتورسيكلت و وسايل نقليه خاصي كه به سختي مي توانند شماره بزرگي كه از فاصله 40 متر خوانا بوده روي وسيله نقليه نصب نمايند اين حداقل فاصله را تقليل دهند.
3 - چنانچه شماره ثبت روي صفحه خاصي را نشان داده مي شود اين صفحه بايستي مسطح بوده و به طور عمودي و يا تقريبا عمودي با زاويه قائمه نسبت به مقطع طولي وسط وسيله نقليه نصب گردد.
وقتي كه شماره روي وسيله نقليه نشان داده شده و يا با رنگ نوشته شود سطحي كه روي آن شماره نشان داده شده و يا نوشته مي شود بايستي مسطح و عمودي بوده و يا اينكه تقريبا مسطح و عمودي بوده و نسبت به مقطع طولي وسط وسيله نقليه زاويه قائمه داشته باشد.
4 - با توجه به مقررات بند 5 ماده 33 صفحه و يا سطح كه شماره ثبت روي آن نشان داده شده و يا با رنگ نوشته شود مي تواند از جنسي باشد كه نور را
منعكس نمايد.
ضميمه شماره سه - علامت مميزه وسائط نقليه و يدكها در ترافيك بين المللي
1 - علامت مميزه وسائط نقليه موتوري و يدكها بر طبق مفاد ماده 37 اين
كنوانسيون عبارت است از يك تا سه حرف بزرگ لاتين حروف بايستي داراي حداقل 8% متر ارتفاع و خط نوشته آن داراي 1% پهنا داشته باشد. حروفها بايستي با رنگ سياه در روي يك سطح سفيد كه داراي شكل بيضي بوده و قطر بزرگتر آن به طور اتفاقي قرار گرفته باشد نوشته شود.
2 - وقتي علامت مميزه از يك حرف تشكيل گردد قطر بزرگتر ممكن است عمودي قرار گيرد.
3 - علامت مميزه نبايستي با شماره ثبت تركيب گرديده يا به نحوي به آن
بچسبد كه باعث اشتباه شده و به خوانا بودن شماره لطمه وارد سازد.
4 - در موتورسيكلت و يدك آن اندازه اقطار بيضي بايستي حداقل 115/0* 175/0 متر باشد. در ساير وسائط نقليه و يدك آنها اندازه اقطار بيضي حداقل به شرح زير مي باشد :
الف . چنانچه علامت مميزه شامل سه حرف باشد 145/0 * 24/0 متر
ب. چنانچه علامت مميزه شامل كمتر از 3 حرف باشد 115/0 * 175/0 متر.
5 - مفاد بند 3 متمم شماره 2 شامل نشان دادن علامت مميزه وسائط نقليه نيز
بوده و قابل اجرا مي باشد.
ضميمه شماره چهار - علائم شناسايي وسائط نقليه موتوري و يدك در ترافيك
بين المللي
1 - علامت شناسايي بايستي به شرح زير باشد :
(الف ) در مورد وسايل نقليه موتوري :
(1) نام و يا مارك تجارتي سازنده وسيله نقليه :
(2) روي شاسي و اگر شاسي نداشته باشد روي بدنه وسيله نقليه ، شماره ترتيب و يا شماره ساخت .
(3) روي موتور، شماره موتور اگر چنين شماره اي توسط سازنده روي موتور زده مي شود.
(ب ) در مورد يدك ، اطلاعات اشاره شده در بندهاي (1) و (2) بالا.
(ج ) در مورد دوچرخه گازي ، طرفين سيلندر و مارك .
2 - علائم شناسايي اشاره شده در بند يك اين متمم بايستي در محلي قرار داده
شود كه قابل دسترسي و خوانا باشند بعلاوه بايستي به ترتيبي باشند كه نتوان
به راحتي آن را از بين برد و يا تغيير داد حروف علائم شناسايي بايستي به
حروف بزرگ لاتين و يا انگليسي خطي ?tpircS evisruC hsilgnE? و ارقام بايستي با اعداد عربي بوده و يا اينكه باين فرم ها تكرار شده باشد.
ضميمه شماره پنج - شرايط فني وسائط نقليه موتوري و يدكها
1 - طرف هاي متعاهدي كه طبق بند (ژ) ماده يك اين كنوانسيون وسائط نقليه
سه چرخي را كه به وزن بدون بار آن از 400 كيلوگرم تجاوز نكرده باشد جز
موتورسيكلت اعلام كرده باشند بايستي آن را مشمول مقرراتي كه در اين متمم
براي موتورسيكلت و يا ساير وسائط نقليه موتوري وضع شده بدانند.
2 - از اين نظر متمم اصطلاح تيدك ت فقط به يدكهايي گفته مي شود كه براي
اتصال به يك وسيله نقليه موتوري طرح ريزي شده باشند.
3 - هر طرف متعاهدي مي تواند بدون نقض مقررات بند 2 (الف ) ماده 3 اين
كنوانسيون ، در مورد وسائط نقليه اي كه به ثبت رسانده و يا نسبت به يدكهايي
كه تحت مقررات داخلي اجازه داده در راه حركت كند مقرراتي وضع نمايد كه
مكمل اين متمم و يا از آن شديدتر باشد.
فصل يك - ترمز كردن
4 - تعاريف بعضي اصطلاحات از نقطه نظر اين فصل :
(الف ) اصطلاح تچرخهاي يك محورت عبارت از چرخهايي است كه نسبت به مقطع طولي وسط وسيله نقليه به طور قرينه و يا تا درجه زيادي به طور قرينه ترتيب داده شده باشند.
حتي اگر روي يك محور هم قرار نگرفته باشند (يك محور پشت سر هم دو محور به حساب مي آيد).
(ب ) اصطلاح تترمز پايي ت عبارت از وسيله اي است كه معمولا براي كاهش سرعت و توقف وسيله نقليه به كار برده مي شود.
(ج ) اصطلاح ترمز تدستي ت عبارت از وسيله اي است كه براي متوقف نگهداشتن وسيله نقليه در غياب راننده به كار برده مي شود و ياد در مورد يدكها، وقتي كه يدك از وسيله نقليه موتوري جدا بوده از آن استفاده مي شود.
(د) اصطلاح تكميل ترميا ترمز موتورت عبارت از وسيله اي است كه براي ، كاهش سرعت و توقف وسيله نقليه در صورت عيب و نقص در ترمز پايي بكار برده مي شود.
A - ?رمز وسايل نقليه موتوري غير از موتورسيكلت
5 - هر گونه وسيله نقليه موتوري غير از موتورسيكلت بايستي داراي ترمزهايي باشد كه راننده بتواند در حال راندن آن را به كار برد. اين ترمزها بايستي قادر باشند وظايف سه گانه ترمز را به شرح زير انجام دهند :
الف - يك ترمز پايي بايستي بتواند سرعت وسيله نقليه را به هر صورتي كه
بارگيري شده باشد و در هر گونه سرازيري و يا سربالايي كه حركت مي نمايد
كاهش داده و آن را سريع و به طور موثر و با ايمني متوقف سازد.
ب - يك ترمز دستي بايستي بتواند وسيله نقليه را به هر صورتي كه بارگيري
شده باشد در شيب 16 درصد سربالايي و يا سرازيري در حال توقف نگاهدارد.
سطوح ترمزكننده بايستي توسط وسيله اي كه منحصرا مكانيكي بوده مورد استفاده قرار گيرند.
ج - كمك ترمز و يا ترمز موتور بايستي در فاصله مناسبي حتي در صورت عيب و نقص ترمز پايي بتواند سرعت وسيله نقليه را به هر صورتي كه بارگيري شده باشد كاهش داده و متوقف سازد.
6 - با توجه به بند 5 اين متمم وسايلي كه وظايف سه گانه ترمز را انجام
مي دهند (ترمز پايي - ترمز دستي و كمك ترمز يا ترمز موتور) مي توانند.
اجزاي مشتركي داشته باشند. يكي كردن وسيله كنترل ترمزها در صورتي اجازه داده مي شود كه حداقل دو وسيله كنترل جداگانه باقي مانده باشد.
7 - ترمز پايي بايستي روي تمام چرخهاي وسيله نقليه موثر بوده و عمل نمايد
معذالك اگر وسيله نقليه داراي بيش از دو محور باشد مي توان اجازه داد كه
روي چرخهاي يكي از محورها عمل ننمايند.
8 - كمك ترمز يا ترمز موتور همچنين ترمز دستي بايد حداقل روي يكي از
چرخهاي در هر طرف مقطع طولي وسط وسيله نقليه عمل نمايند.
9 - ترمز پايي و ترمز دستي بايستي روي سطوح ترمزكننده ، كه به طور دائم
توسط اجزايي با نيروي كافي به چرخها متصل بوده ، عمل نمايند.
10 - هيچ يك از سطوح ترمزكننده نبايستي به نحوي باشد كه بتواند از چرخها
جدا شود. معذالك اين جدايي در مورد بعضي از سطوح ترمزكننده در شرايط زير مجاز خواهد بود :
الف - در صورتي كه آني بوده مثلا هنگام تغيير دنده .
ب - تا آنجا كه كه به ترمز دستي ارتباط دارد مي تواند فقط توسط راننده انجام شود.
ج - تا آنجا كه به ترمز پايي و يا كمك ترمز (ترمز موتور) ارتباط دارد
چنانچه ترمز كردن به نحو شايسته اي كه در بند 5 اين متمم شرح داده شد ممكن باشد.
- يدكها
11 - بدون نقص مقررات بند 17 (ج ) اين متمم هر يدك به استثناي يدك سبك
بايستي ترمزهايي به شرح زير داشته باشند:
الف - يك ترمز پايي كه قادر باشد سرعت وسيله نقليه را به هر صورتي كه
بارگيري شده و در هر شيبي كه باشد كاهش داده و آن را سريع و به طور موثر و با ايمني متوقف سازد.
ب - يك ترمز دستي كه قادر باشد وسيله نقليه را به هر صورتي كه بارگيري
شده باشد در شيب 16 درصد سربالايي و يا سرازيري در حال توقف نگهدارد و سطوح ترمزكننده آن توسط وسيله اي كه منحصرا مكانيكي بوده و مورد استفاده قرار گيرد.
اين مقررات در مورد يدك هايي كه نمي توان بدون استفاده از ابزارآلاتي آن را
از وسيله نقليه كشنده منفصل . نمود به كار برده نمي شود مشروط بر اينكه آنچه از ترمز دستي انتظار مي رود براي وسيله نقليه مركب موثر باشد.
12 - وسايلي كه وظيفه ترمز پايي و ترمز دستي را انجام مي دهند مي توانند
داراي اجزاي مشتركي باشند.
13 - ترمز پايي بايستي روي كليه چرخهاي يدك عمل نمايد.
14 - ترمز پايي يدك بايستي توسط ترمز پايي وسيله نقليه كشنده مورد عمل
قرار گيرد. به هر حال اگر حداكثر وزن مجاز يدك از 1500 كيلوگرم تجاوز
ننمايد مي توان ترمزها را طوري ترتيب داد كه با كم شدن فاصله بين يدك در
حال حركت و وسيله نقليه كشنده عمل نمايند.
15 - ترمز پايي و ترمز دستي بايستي روي سطوح ترمزكننده ، كه به طور دائم توسط اجزايي با نيروي كافي به چرخها متصل بوده ، عمل نمايند.
16 - ترمزها بايستي به نحوي باشند كه در صورت شكستن يا پاره شدن وسايل اتصال در حال حركت ، يدك به طور اتوماتيك توقف نمايد. به هر حال چنين خصوصيتي در مورد يدكها يك محوره و يا دو محوره اي كه فاصله محورها كمتر از يك متر و حداكثر وزن مجاز آن از 1500 كيلوگرم تجاوز نكرده باشد و علاوه بر وسايل اتصال ، به استثناي نيم يدك ، مجهز به وسايل دفاعي مذكور در بند 58 اين متمم باشد ضرورتي ندارد.
C - ?رمز وسايل نقليه مركب
17 - علاوه بر مقررات قسمتهاي A و B اين فصل در مورد وسايل نقليه جدا از هم (وسائط نقليه موتوري و يدكها) مقررات زير بايستي در مورد وسايل نقليه مركب مراعات گردد :
(الف ) وسايل ترمز در وسايل نقليه متشكله بايستي با يكديگر هماهنگ باشند.
(ب ) عمل ترمز پايي بايستي به خوبي توزيع شده و بين وسايل نقليه متشكله
همزمان باشد.
(ج ) حداكثر وزن مجاز يك يدك بدون ترمز پايي نبايستي از نصف وزن بدون بار وسيله نقليه كشنده و وزن راننده بيشتر باشد.
ترمز موتورسيكلت
18 - (الف ) هر موتورسيكلتي بايستي داراي دو ترمز باشد يكي از آنها حداقل
روي چرخ عقب و يا چرخها و ديگري روي چرخ جلو و يا چرخها عمل نمايند.
اگر موتورسيكلت داراي سايدكار (اتاقك پهلو) باشد ترمز چرخ سايدكار (اتاقك
پهلو) لزومي ندارد. اين ترمزها بايستي قادر باشند سرعت موتورسيكلت را به
هر صورتي كه بارگيري شده و در هر شيئي كه باشد كاهش داده و آن را سريعا و به طور موثر و با ايمني متوقف سازد.
(ب ) علاوه بر مقررات بند (الف ) فوق موتورسيكلت هاي سه چرخه كه چرخهاي آنها در ارتباط با محور طولي وسط موتورسيكلت به طور قرينه ترتيب داده شده باشد
بايستي مجهز به يك ترمز دستي با شرايط مذكور در بند 5 (ب ) اين متمم باشد.
فصل دوم - چراغها و رفلكتورها
19 - از نظر اين فصل اصطلاح :
تچراغ رانندگي ت (نور بالا) عبارت است از چراغهاي وسيله نقليه كه براي روشن كردن راه در فاصله طولاني به طرف جلو مورد استفاده قرار مي گيرد.
تچراغ عبورت (نور پائين ) عبارت است از چراغهايي كه وسيله نقليه براي روشن كردن راه به طرف جلو مورد استفاده قرار داده و موجب خيره شدن چشم و يا ناراحتي رانندگي كه از طرف مقابل مي آيند و ساير استفاده كنندگان از راه نخواهد شد.
تچراغ جانبي جلوت (چراغهاي كوچك جلو) عبارت از چراغهايي است كه حضور وسيله نقليه و عرض آن را از سمت جلو نشان مي دهد.
تچراغ جانبي عقب ت (چراغهاي كوچك عقب ) عبارت از چراغهايي است كه حضور وسيله نقليه و عرض آن را از سمت عقب نشان مي دهد.
تچراغهاي توقف ت عبارت از چراغ هايي است كه وسيله نقليه مورد استفاده قرار مي دهد تا به ساير استفاده كنندگان از راه و وسيله عقبي استفاده از ترمزپايي را اعلام دارد.
تچراغ مه ت عبارت از چراغي است كه وسيله نقليه مورد استفاده قرار مي دهد تا به اين ترتيب روشنايي جاده را هنگام مه و برف و باران سيل آسا و گرد و غبار بهتر سازد.
تچراغ دنده عقب ت عبارت از چراغي است كه وسيله نقليه مورد استفاده قرار
مي دهد تا راه را به طرف عقب وسيله نقليه روشن كرده و باين ترتيب به ساير
استفاده كنندگان از راه اخطار نمايد كه وسيله نقليه در حال راندن به عقب
بوده و يا مي خواهد به عقب براند.
چراغ راهنمات عبارت از چراغي است كه وسيله نقليه مورد استفاده قرار
مي دهد تا به ساير استفاده كنندگان از راه اخطار نمايد كه راننده قصد تغيير
جهت براست و يا چت را دارد.
تمنعكس كننده نورت عبارت از وسيله ايست كه حضور وسيله نقليه را از طريق انعكاس نور كه از چراغ وسيله نقليه ديگر به آن تابيده به كسي كه در
نزديكي اين چراغ باشد اعلام مي دارد.
تسطح روشن ت در مورد چراغها عبارت از سطح قابل ديدي است كه از نور از آن منتشر مي شود و در مورد منعكس كننده نور عبارت از سطح قابل ديدي است كه نور را منعكس مي كند.
20 - رنگ چراغهاي مذكور در اين فصل بايستي تا آنجا كه ممكن است بر طبق رنگهاي كه در ضميمه اين متمم شرح داده شده باشد.
21 - هر وسيله نقليه موتوري غير از موتورسيكلت كه بتواند بيش از 40
كيلومتر در ساعت در راه مسطح حركت كند بايستي در سمت جلو مجهز به چراغهاي رانندگي سفيد و يا زرد منتخب به تعداد زوج باشد كه بتواند در هواي صاف حداقل بيش از يك فاصله 100 متري جلو وسيله نقليه را بحد كافي روشن سازد.
لبه خارجي سطح روشن چراغهاي رانندگي نسبت به آخرين حد جانبي وسيله نقليه نبايستي نزديك تر از لبه خارجي سطح روشن چراغهاي عبور باشد.
22 - هر وسيله نقليه موتوري غير از موتورسيكلت كه بتواند بيش از 10
كيلومتر در ساعت در راه مسطح حركت كند بايستي در سمت جلو داراي دو چراغ عبور سفيد يا زرد باشد كه بتواند در هواي صاف حداقل بيش از 40 متر جلوي وسيله نقليه را بحد كافي روشن سازد. در هر دو طرف وسيله نقليه دورترين نقطه سطح روشن نسبت به مقطع طولي وسط وسيله نقليه نبايستي از آخرين حد لبه خارجي وسيله نقليه بيش از 4/0 متر فاصله داشته باشد. يك وسيله نقليه موتوري نبايستي بيش از دو چراغ نور پائين داشته باشد. چراغهاي نور پايين بايستي طوري ترتيب داده شود كه با توضيحات بند 19 اين متمم مطابقت داشته باشد.
23 - هر وسيله نقليه موتوري غير از موتورسيكلت بدون سايدكار (اتاقك پهلو)
بايستي مجهز به دو چراغ جانبي سفيد در سمت جلو باشد. به هر حال براي
چراغهاي جانبي جلو كه جز چراغهاي رانندگي (نور بالا) و يا چراغهاي عبور (نور پائين ) زرد رنگ قرار گرفته باشد بايستي رنگ زرد انتخابي اجازه داده شود.
چنانچه تنها چراغهاي روشن در جلو وسيله نقليه چراغهاي جانبي جلويي باشند
بايستي هنگام شب در هواي صاف بدون توليد خيرگي چشم و يا ناراحتي بي جهت براي ساير استفاده كنندگان از راه حداقل از فاصله 300 متري ديده شود. در هر دو طرف وسيله نقليه دورترين نقطه سطح روشن نسبت به مقطع طولي وسط وسيله نقليه نبايستي از آخرين حد لبه خارجي وسيله نقليه بيش از 4/0 متر فاصله داشته باشد.
24 - الف - هر وسيله نقليه موتوري غير از موتورسيكلت بدون سايد كار
(اتاقك پهلو) بايستي در طرف عقب داراي چراغهاي جانبي قرمز به تعداد زوج بوده كه هنگام شب در هواي صاف بدون توليد خيرگي چشم و ناراحتي بي مورد براي ساير استفاده كنندگان از راه حداقل از فاصله 300 متري ديده شود. در هر دو طرف وسيله نقليه دورترين نقطه سطح روشن نسبت به مقطع طولي وسط وسيله نقليه نبايستي از آخرين حد لبه خارجي وسيله نقليه بيش از 40/0 متر فاصله داشته باشد.
ب - هر يدكي بايد در عقب داراي چراغهاي جانبي قرمز به تعداد زوج بوده كه هنگام شب در هواي صاف بدون توليد خيرگي چشم و ناراحتي بي مورد براي ساير استفاده كنندگان از راه حداقل از فاصله 300 متري ديده شود. در هر دو طرف يدك دورترين نقطه سطح روشن نسبت به مقطع طولي وسط يدك نبايستي از آخرين حد لبه خارجي يدك بيش از 4/0 متر فاصله داشته باشد. به هر حال چنانچه عرض يدك از 8/0 متر بيشتر نبوده و يدك به يك موتورسيكلت بدون سايدكار (اتاقك پهلو) متصل شده باشد بايستي اجازه داد كه يدك مجهز به يك چراغ قرمز باشد.
25 - شماره ثبت وسيله نقليه موتوري و يدك در قسمت عقب بايستي داراي وسيله روشنايي خاصي باشد كه هر كس بتواند شماره را هنگام شب در هواي صاف و در حالت توقف وسيله نقليه از فاصله 20 متري بخواند. به هر حال كشورهاي متعهد مي توانند اين حداقل فاصله را بهمان نسبتي كه فاصله ديد وسيله نقليه را در روز طبق بند 2 متمم شماره 2 اين كنوانسيون كم كرده اند تقليل دهند.
26 - ارتباط الكتريكي كليه وسايل نقليه موتوري (حتي موتورسيكلت ) و تمام
وسايل نقليه مركب كه داراي يك وسيله نقليه موتوري و يك يا چند يدك بوده
بايستي طوري باشد كه نتوان چراغهاي رانندگي (نوربالا) و چراغهاي عبور (نور پائين ) براي روشنايي راه و چراغهاي جانبي جلو وسيله نقليه موتوري و
همچنين وسيله روشنايي مذكور در بند 25 فوق را مورد استفاده قرار داد مگر
اينكه عقب ترين چراغهاي جانبي وسيله نقليه موتوري و يا وسيله نقليه مركب
روشن باشد.
به هر حال اين مقررات در مورد استفاده از چراغهاي رانندگي (نور بالا) و
چراغهاي عبور (نور پائين ) براي دادن اخطار نوري مذكور در بند 5 ماده 33 اين كنوانسيون به كار نمي رود. بعلاوه ارتباط الكتريكي بايد طوري باشد كه هنگام استفاده از چراغهاي عبور و (نور پايين ) و چراغهاي رانندگي (نور
بالا) و يا چراغ مه چراغهاي جانبي قسمت جلوي وسيله نقليه موتوري نيز روشن شود.
27 - هر وسيله نقليه موتوري غير از موتورسيكلت بدون سايد كار (اتاقك
پهلو) بايستي در سمت عقب لااقل به دو عدد منعكس كننده نور به شكلي غير از مثلث مجهز باشد. در هر دو طرف وسيله نقليه دورترين لبه خارجي سطح روشن منعكس كننده نور نسبت به مقطع طولي وسط وسيله نقليه نبايستي از آخرين حد لبه خارجي وسيله نقليه بيش از 4/0 متر فاصله داشته باشد. انعكاس نور بايستي هنگام شب در هواي صاف از فاصله 150 متري توسط راننده وسيله نقليه عقبي كه چراغهاي رانندگي خود را روشن كرده ديده شود.
28 - هر يدك بايستي در قسمت عقب حداقل داراي دو منعكس كننده نور باشد. اين منعكس كننده نور بايستي به شكل مثلث متساوي الاضلاع بوده كه راس آن به طرف بالا و قاعده آن به طور افقي قرار گيرد. طول اضلاع اين مثلث نبايستي كمتر از 15/0 متر يا بيشتر از 20/0 متر باشد. در داخل مثلث نبايستي هيچ نوع چراغ يا علامتي نصب گردد. اين منعكس كننده ها از لحاظ ديد بايستي داراي خصوصيات مذكور در بند 27 فوق باشد. در هر دو طرف يدك دورترين نقطه سطح روشن نسبت به مقطع طولي وسط يدك نبايستي از آخرين لبه خارجي يدك بيش از 4/0 متر فاصله داشته باشد.
بهر حال يدكهايي كه عرض آنها 80/0 متر تجاوز نكند مي تواند در صورتي كه به يك موتورسيكلت بدون سايد كار (اتاقك پهلو) متصل شده باشد داري يك
منعكس كننده نور باشد.
29 - هر يك بايد در سمت جلو دو عدد (منعكس كننده نور به رنگ ) سفيد به شكلي غير از مثلث باشد. اين منعكس كننده بايستي خصوصيات مذكور در بند 27 فوق را از نظر ديد و تعيين موقعيت يدك داشته باشد.
30 - هر يدكي كه عرض آن از 60/1 متر تجاوز نمايد بايد در قسمت جلو داراي دو چراغ جانبي سفيد باشد. اين چراغها بايستي حتي الامكان نزديك آخرين حد لبه يدك نصب گردند به نحوي كه دورترين لبه خارجي سطح روشن نسبت به مقطع طولي وسط يدك از آخرين حد خارجي يدك بيش از 15/0 متر فاصله نداشته باشد.
31 - به استثناي موتورسيكلت اعم از اينكه سايد كار (اتاقك پهلو) داشته يا
نداشته باشد هر وسيله نقليه موتوري كه بتواند در راه مسطح با سرعتي بيش
از 25 كيلومتر در ساعت براند بايستي در قسمت عقب دو چراغ توقف قرمز رنگ داشته باشد. همين مقررات در مورد يدكي كه در وسيله نقليه مركب آخرين وسيله مي باشد بايستي رعايت شود. به هر حال در يدك هاي كوچك كه ابعاد آن مانند ديد چراغ توقف وسيله نقليه كشنده نباشد چراغ توقف لزومي ندارد.
32 - با توجه به اين كه كشورهاي متعهد مي توانند نسبت به تمام و يا قسمتي
از اين تعهدات در مورد دوچرخه گازي كه طبق بند 2 ماده 54 اين كنوانسيون
جز موتورسيكلت اعلام داشته معافيت هايي قائل شوند.
(الف ) هر موتورسيكلت با و يا بدون سايد كار (اتاقك پهلو) بايستي به يك
چراغ عبور (نور پائين ) با خصوصيات مذكور در بند 22 فوق (از لحاظ رنگ و ديد) مجهز باشد.
(ب ) هر موتورسيكلت با و يا بدون سايد كار (اتاقك پهلو) كه بتواند با
سرعتي بيش از 40 كيلومتر در ساعت در راه مسطح حركت كند بايستي علاوه بر چراغ عبور (نور پائين ) حداقل به يك چراغ رانندگي (نور بالا) با خصوصيات مذكور در بند 21 فوق (از لحاظ رنگ و ديد) مجهز باشد. اگر چنين موتورسيكلتي بيش از يك چراغ عبور (نور پائين ) داشته باشد بايد اين چراغها را هر چه بيشتر نزديك يكديگر قرار داد.
(ج ) موتورسيكلت با و يا بدون سايد كار (اتاقك پهلو) نبايستي بيش از يك
چراغ عبور (نور پائين ) و دو چراغ رانندگي (نور بالا) داشته باشد.
33 - هر موتورسيكلت كه داراي سايد كار (اتاقك پهلو) باشد مي تواند يك يا
دو چراغ جانبي با خصوصيات مذكور در بند 23 فوق (از لحاظ رنگ و ديد) داشته باشد. اگر موتورسيكلتي داراي دو چراغ جانبي در قسمت جلو باشد بايد آنها را هر چه بيشتر نزديك يكديگر قرار داد. يك موتورسيكلت بدون سايد كار
(اتاقك پهلو) نبايستي بيش از دو چراغ جانبي در قسمت جلو داشته باشد.
34 - موتورسيكلت بدون سايد كار (اتاقك پهلو) بايستي در قسمت عقب يك چراغ جانبي با خصوصيات مذكور در بند 24 (الف ) فوق (از لحاظ رنگ و ديد) داشته باشد.
35 - هر موتورسيكلت بدون سايد كار (اتاقك پهلو) بايستي در قسمت عقب يك
منعكس كننده نور طبق بند 3 فوق (از لحاظ رنگ و ديد) داشته باشد.
36 - با توجه باين كه طرف هاي متعهد مي توانند دوچرخه گازي با و يا بدون
سايد كار (اتاقك پهلو) را كه طبق بند 2 ماده 54 جز موتورسيكلت اعلام داشته
از اين تعهد معاف نمايد هر موتورسيكلت بدون سايد كار (اتاقك پهلو) بايستي
به يك چراغ توقف طبق خصوصيات بند 31 فوق مجهز باشد.
37 - با رعايت مقررات مربوط به چراغ و وسايلي كه براي موتورسيكلت بدون سايد كار (اتاقك پهلو) گفته شده هر سايد كار (اطاقك پهلو) متصل به
موتورسيكلت بايستي در جلو به يك چراغ جانبي طبق بند 23 بالا (از لحاظ رنگ و ديد) و در عقب به يك چراغ جانبي طبق بند 24 (الف ) فوق (از لحاظ رنگ و ديد) و همچنين يك عدد منعكس كننده نور طبق بند 27 فوق (از لحاظ رنگ و ديد) و همچنين يك عدد منعكس كننده نور طبق بند 27 فوق (از لحاظ رنگ و ديد) مجهز باشد ارتباط الكتريكي بايد طوري باشد كه چراغ جانبي جلو و عقب سايد كار (اتاقك پهلو) داراي يك چراغ رانندگي (نور بالا) و يك چراغ عبور (نور پائين ) هم باشد.
38 - هر وسيله نقليه موتوري سه چرخ كه چرخهاي آن نسبت به مقطع طولي وسط وسيله نقليه به طور قرينه قرار گرفته و طبق بند (ژ) ماده يك اين كنوانسيون در زمره موتورسيكلت به حساب آمده باشد بايستي به وسايلي كه در
بندهاي 21 و 22 و 23 و 24 (الف ) و 27 و 31 فوق ذكر شده مجهز باشد. به هر حال اگر عوض چنين وسيله نقليه اي از 30/1 متر تجاوز ننمايد يك عدد چراغ رانندگي (نور بالا) و يك عدد چراغ عبور (نور پائين ) كفايت مي نمايد. در اين مورد مقررات مربوط به فاصله سطح روشن نسبت به لبه خارجي وسيله نقليه رعايت نخواهد شد.
39 - به استثناي وسيله نقليه اي كه راننده آن مي تواند تغيير جهت حركت را
از هر گوشه اي با علائم دست قابل ديد به ساير استفاده كنندگان از راه اعلام
دارد كليه وسايل نقليه ديگر بايستي مجهز به علائم جهت نماي ثابت با چراغهاي فلاش زرد رنگ و به تعداد زوج و قابل ديد در شب و روز مجهز باشند تا بتوانند تغيير جهت را به ساير استفاده كنندگان از راه تحت تاثير تغيير جهت قرار مي گيرند اعلام نمايند. فلاش چراغ مذكور بايستي در هر دقيقه 90 مرتبه با تقريب 30+ تكرار شود.
40 - چنانچه وسيله نقليه اي غير از موتورسيكلت با و يا بدون سايدكار
(اتاقك پهلو) داراي چراغهاي مه باشد بايستي به رنگ سفيد يا زرد انتخابي
به تعداد دو عدد در جايي نصب نمايد كه هيچيك از نقاط سطح روشن آن از
بالاترين نقطه سطح روشن چراغهاي عبور (نور پائين ) بالاتر نباشد و در هر دو طرف وسيله نقليه دورترين نقطه سطح روشن نسبت به مقطع طولي وسط وسيله از آخرين حد لبه خارجي آن بيش از 4/0 متر فاصله نداشته باشد.
41 - چراغ دنده عقب نبايستي خيرگي و ناراحتي بي جهت براي چشم ساير
استفاده كنندگان از راه فراهم نمايد. چنانچه وسيله نقليه موتوري به چنين
چراغي مجهز باشد رنگ آن بايستي سفيد يا كهربايي و يا زرد انتخابي باشد.
وسيله كنترل اين چراغ بايد طوري باشد كه فقط هنگامي كه از دنده عقب
استفاده مي شود روشن گردد.
42 - در وسيله نقليه موتوري و يا يدك هيچ چراغي غير از چراغ علامت جهت نما نبايستي از نوع فلاش باشد مگر آنهايي كه طبق مقررات داخلي استفاده از آنها وسايل نقليه منفرد و يا وسايل نقليه مركبي را مشخص سازد كه ملزم به رعايت مقررات كلي ترافيك نبوده و يا حضورشان در راه مستلزم احتياط خاصي از طرف ساير استفاده كنندگان از راه مي باشد. بخصوص وسايل نقليه اي كه حق تقدم دارند. (نظير آمبولانس و وسايل آتش نشاني و غيره ) كاروانهاي وسايل نقليه و وسايل نقليه به ابعاد و اندازه هاي استثنايي و وسايل نقليه و تجهيزات تعميراتي و يا ساختماني راه . به هر حال كشورهاي متعهد مي تواند نصب چراغهاي معيني را غير از نور قرمز لازم دانسته و يا اجازه دهند به نحوي كه تمام و يا بعضي از آنها با علامت فلاش خطر خاصي را كه وسيله نقليه هنگام علامت دادن به وجود مي آورد اعلام دارند.
43 - از نظر اين متمم :
(الف ) تركيب دو يا چند چراغ ، اعم از اينكه برابر بوده يا نبوده ولي عمل و
رنگ آنها يكي باشد، در صورتي يك چراغ واحد محسوب مي گردد كه تصوير سطوح نوراني آنها بر روي يك سطح قائم كه عمود بر مقطع طولي وسط وسيله نقليه قرار گيرد لااقل 50% كوچكترين مربع مستطيلي باشد كه مي توان به دور تصوير مزبور رسم نمود.
(ب ) اگر يك سطح نوراني به شكل يك باند بوده و نسبت به مقطع طولي وسط
وسيله نقليه به طور قرينه قرار گرفته باشد و حداقل 40 سانتيمتر تا آخرين
حد لبه خارجي وسيله نقليه امتداد داشته و فاصله آن نيز كمتر از 80 سانتيمتر نباشد دو چراغ و يا چراغي به تعداد زوج محسوب مي گردد. روشنايي
چنين سطح نوراني بايستي حداقل از دو چراغ كه در دو انتهاي سطح نوراني
قرار گفته توليد شود.
چنين سطح نوراني ممكن است شامل چندين چراغ بوده و تصوير سطح نوراني هر يك بر روي يك سطح قائم ، عمود بر مقطع طولي وسط وسيله نقليه ، حداقل %50 كوچكترين مربع مستطيلي باشد كه مي توان به دور تصوير مزبور رسم نمود.
44 - چراغهاي يك وسيله نقليه كه داراي وظيفه مشابهي بوده و در يك جهت
مي تابند بايستي همرنگ باشند. چراغها و منعكس كننده هاي زوج بايستي نسبت به مقطع طولي وسط وسيله نقليه به طور قرينه نصب گردند مگر آنكه شكل خارجي وسيله نقليه قرينه نباشد. نيروي هر دو چراغ اساسا بايستي برابر باشد.
45 - با توجه به مفاد بندهاي ديگر اين فصل ، انواع چراغهاي مختلف و
منعكس كننده نور را مي توان در يك محفظه قرار داد مشروط بر اينكه هر يك از اين چراغها و منعكس كننده ها نور با مفاد قابل اجراي اين متمم مطابقت داشته باشند.
فصل سوم - ساير احتياجات
مكانيزه فرمان
46 - هر وسيله نقليه اي بايد داراي دستگاه فرمان نيرومندي بوده كه راننده
با استفاده از آن بتواند جهت خود را به راحتي و سريع و با اطمينان تغيير دهد.
آيين نامه رانندگي (ديدن عقب )
47 - هر وسيله نقليه موتوري به استثناي موتورسيكلت با و يا بدون سايد كار
(اتاقك پهلو) بايستي داراي يك و يا چند آيينه رانندگي (ديد عقب ) باشد.
تعداد و ابعاد و ترتيب و نصب اين آيينه ها بايستي به نحوي باشد كه راننده
بتواند وسائط نقليه پشت سر خود را ببيند.
وسيله اخطار سمعي
48 - هر وسيله نقليه موتوري بايستي حداقل به يك وسيله اخطار سمعي (بوق )
با قدرت كافي مجهز باشد. صداي حاصله از وسيله اخطار سمعي (بوق ) بايستي مداوم بوده و خشن و بلند نباشد وسايل نقليه اي كه داراي حق تقدم هستند و وسايل نقليه مسافري عمومي مي توانند وسايل اخطار سمعي ديگر كه مقيد باين خصوصيات نباشد داشته باشند.
برف پاك كن
49 - هر وسيله نقليه موتوري كه در قسمت جلو داراي شيشه مي باشد بايستي
حداقل مجهز به يك برف پاكن قوي و موثر در مناسبترين نقطه شيشه بوده و
استفاده از برف پاكن نبايستي احتياج به عمل دائمي راننده داشته باشد.
شيشه شور
50 - هر وسيله نقليه اي كه حداقل يك عدد برف پاكن دارد بايستي به يك شيشه
شور هم مجهز باشد.
شيشه جلو و پنجره ها
51 - در كليه وسايل نقليه موتوري و يدكها :
الف - شيشه هايي كه قسمتي از بدنه وسيله نقليه را تشكيل مي دهد اعم از شيشه
جلو و شيشه هاي داخلي بايد به نحوي باشد كه در صورت شكستن خط صدمات جسماني
ناشي از آن به حداقل تعليل يابد.
ب - شيشه جلو بايد از ماده اي ساخته شود كه شفافيت آن فاسد نشده و از پشت
آن اشيا به طور وضوح ديده شوند و در صورت شكستن آن راننده بازهم ديد روشن و كافي داشته باشد.
وسايل راندن به عقب
52 - هر وسيله نقليه موتوري بايستي مجهز به دنده عقب بوده و راننده بتواند از روي صندلي خود آن را كنترل نمايد به هر حال دنده عقب در مورد موتورسيكلت و يا وسيله نقليه دوچرخه گازي كه چرخهاي آن نسبت به مقطع طولي وسط وسيله نقليه به طور قرينه قرار گرفته نبايستي اجباري باشد مگر آنكه حداكثر وزن مجاز آن از 400 كيلوگرم تجاوز نموده باشد.
خفه كن (اگزوست )
53 - هر موتور احتراقي داخلي كه براي راندن يك وسيله نقليه به كار مي رود
بايستي به خفه كن اگزوست مجهز باشد. ساختمان اين وسيله بايد به نحوي باشد
كه راننده نتواند در حال رانندگي آن را از كار بياندازد.
لاستيك
54 - چرخهاي وسيله نقليه و يدكهاي آن بايستي داراي لاستيك هاي بادي بوده و شرايط ايمني منجمله چسبندگي به زمين حتي در راههاي مرطوب را نيز در بر داشته باشد.
سرعت نما
55 - هر وسيله نقليه موتوري كه بتواند با سرعتي بيش از 40 كيلومتر در
ساعت در راه صاف حركت كند بايستي به يك سرعت نما مجهز باشد. به هر حال كشورهاي متعهد مي توانند دسته معيني از و.سايل نقليه موتوري و وسايل نقليه سبك ديگر را از داشتن چنين وسيله اي معاف دارند.
لوازم اعلام خطر كه وسايل نقليه موتوري بايستي همراه خود داشته باشند.
56 - لوازم اشاره شده در بند 5 ماده 23 و بند 6 متمم شماره يك اين كنوانسيون بايستي يكي از دو وسايل زير باشد :
(الف ) صفحه اي كه شامل يك مثلث متساوي الاضلاع بوده و طول هر ضلع آن از 40/0متر كمتر نباشد. اين مثلث بايد حاشيه قرمز رنگي به عرض 5% متر داشته و قسمت داخلي آن خالي و يا رنگ روشني داشته باشد. حاشيه قرمز رنگ بايستي از يك ماده شفاف روشن بوده و يا به نوار شبرنگ مجهز باشد. اين صفحه بايستي طوري باشد كه بتوان آن را به طور عمودي و محكم در زمين قرار داد.
(ب ) وسايل موثر و مشابه ديگري كه در مقررات داخلي كشور ثبت كننده وسيله نقليه ذكر شده باشد.
وسيله ضد دزد
57 - هر وسيله نقليه موتوري بايد به يك وسيله ضد دزد كه بتواند هنگام
توقف يكي از لوازم اصلي وسيله نقليه را از كار بياندازد مجهز باشند.
وسيله اتصال براي يدكهاي سبك
58 - به استثناي يدكهاي سبك يدكهايي كه مجهز به ترمز اتوماتيك مذكور در
بند 16 اين متمم نيستند بايستي علاوه بر وسايل اتصال اصلي مجهز به وسايل
اتصال فرعي (زنجير و كابل و غيره ) باشند تا در صورت شكستن وسايل اتصال اصلي وسايل فرعي از تماس ميله كشش با زمين جلوگيري كرده و عمل فرمان يدك را انجام دهند.
مقررات كلي
59 - (الف ) قسمتها و تجهيزات فني وسايل نقليه موتوري تا آنجا كه ممكن است نبايستي خطر آتش سوزي و انفجار به وجود آورند و نيز نبايستي باعث خروج گازهاي مضر و دودهاي تيره و بو و سر و صدا بشوند.
(ب ) تا آنجا كه ممكن است وسيله احتراق فشار قوي وسايل نقليه موتوري
نبايستي با توليد پارازيت راديويي مزاحمت محسوس فراهم نمايد.
(ج ) هر وسيله نقليه موتوري بايد طوري ساخته شود كه ميدان ديد راننده در
جلو و چت و راست بحد كافي بوده و راننده بتواند با ايمني رانندگي نمايد.
(د) وسايل نقليه موتوري و يدكها بايستي تا حد امكان طوري ساخته شده و
مجهز باشند كه خطرات ناشي از سانحه را نسبت به سرنشينان و ساير استفاده كنندگان از راه كاهش دهند. بخصوص نبايستي وسايل زينتي و اشيا ديگري كه برجستگي و شيارهاي غير ضروري در داخل و يا خارج وسيله نقليه به وجود مي آورد و ممكن است براي سرنشينان و يا ساير استفاده كنندگان از راه
خطرناك باشد داشته باشد.
فصل چهار - معافيت ها
6 - طرفهاي متعاهد مي توانند در داخله كشورشان معافيت هايي از مقررات اين متمم در موارد زير قائل شوند.
(الف ) وسايل نقليه موتوري و يدكهايي كه طبق تعيين كارخانه سازنده
نمي توانند بيشتر از 25 كيلومتر در ساعت در راه صاف حركت كنند و يا آنهايي كه طبق مقررات داخلي سرعتشان به 25 كيلومتر در ساعت محدود شده است .
(ب ) درشكه هاي معلولين يعني وسايل نقليه موتوري كوچكي كه بخصوص براي استفاده اشخاص عليل و ناتوان ساخته شده (نه آنهايي كه با تغييراتي باين
صورت درآمده ) و معمولا مورد استفاده اين قبيل اشخاص قرار مي گيرند.
(ج ) وسايل نقليه اي كه براي آزمايشات خاصي به منظور كسب پيشرفتهاي فني و بهبود ايمني راه مورد استفاده قرار مي گيرند.
د - وسايل نقليه ويژه و يا آنهايي كه براي منظورهاي خاصي تحت شرايط معيني مورد استفاده قرار مي گيرند.
61 - همچنين طرف هاي متعاهد مي توانند از مقررات اين متمم در مورد وسايل نقليه اي كه در كشورشان به ثبت رسيده و ممكن است وارد ترافيك بين المللي شوند معافيتهايي به شرح زير قائل شوند :
الف - استفاده از رنگ زرد كهربايي براي چراغهاي جانبي مذكور در بند 23 و 30 اين متمم و همچنين استفاده از رنگ زرد كهربايي براي منعكس كننده هاي نور مذكور در بند 29 اين متمم .
ب - استفاده از رنگ قرمز براي چراغهاي راهنما مذكور در بند 39 اين متمم
كه در قسمت عقب وسيله نقليه قرار داده مي شود.
ج - استفاده از رنگ قرمز براي چراغهاي مذكور در آخرين جمله بند 42 اين
متمم كه در قسمت عقب وسيله نقليه قرار داده مي شود.
د - در مورد محل نصب چراغها در وسيله نقليه اي كه به منظور خاصي ساخته شده و مشكل خارجي آن طوري است كه نمي توان مقررات گفته شده را بدون كمك از وسايل ديگري كه به راحتي در معرض تصادف و خسارات قرار مي گيرد در مورد آن رعايت نمود.
ه - استفاده از چراغهاي نور بالا به تعداد فرد و بيش از دو عدد در وسايل
نقليه موتوري كه خود به ثبت رسانده اند.
و - در مورد يدكهايي كه بارهاي طويل (تنه درخت لوله و غيره ) را حمل كرده و اتصال آن به وسيله نقليه كشنده فقط توسط بار انجام شده باشد.
فصل پنجم - مقررات انتقالي
62 - وسائط نقليه موتوري و يدكهايي كه قبل از الحاق هر كشور باين
كنوانسيون و يا در سال بعد از ورود به كنوانسيون در آن كشور به ثبت رسيده
و يا در سرويس گذارده شده مقيد مقررات اين متمم نخواهند بود مشروط بر
اينكه قسمتهاي يك و دو و سه متمم شماره 6 كنوانسيون ترافيك راه 1949 را
رعايت نمايند توصيف رنگ شيشه ها براي به دست آوردن رنگهاي اشاره شده در اين متمم (خصوصيات تريكر و ماتيك ) :
قرمز تحدود تمايل به زرد: 335/0 = y
??ارغواني /1: 88% =z
سفيد تتآبي : 310/0 =n
??زرد: 500/0 =n
??سبز: n640/0 + 150/0 =y
سبز : 440/0 =y
ارغواني : n750/0 + 050/0 =y
??قرمز : 382/0 =y
كهربايي : /2 تتزرد /1 : 429/0 =y
?قرمز /1 : 389/0 =y
?سفيد /1 : 007/0 =z
زرد انتخابي /3 : تقرمز /1 : n580/0 + 138/0 =y
?سبز /1 : 100/0 - 29/1 =y
?سفيد /1 : 966/0 ++h - =y
?طيف /1 : 992/0 +h - =y
برابر بررسي خصوصيات رنگ شيشه ها بايستي يك منبع نوري سفيد در يك درجه حرارت رنگ 2854 درجه (مطابق با روشنايي A كميسيون روشنايي بين المللي?EIC? مورد استفاده قرار گيرد.
1 - در اين مورد حدود تمايل متفاوتي از آنچه توسط EIC ?وصيه شده اتخاذ
گرديده زيرا ولتاژ برق در قطبين لامتها به طور قابل توجهي متفاوت خواهد
بود.
2 - در مورد رنگ علائم وسائط نقليه كه تاكنون تنارنجي ت و نارنجي زرد
ناميده مي شد به كار مي رود يا قسمت مخصوص منطقه تزردت مثلث رنگهاي EIC مطابقت دارد.
3 - فقط در مورد چراغهاي نور پائين و نور بالا به كار مي رود انتخاب اين
رنگ در مورد خاص براي چراغهاي مه مشروط بر اينكه عامل خلوص كمتر از 820/0 مي باشد رضايت بخش خواهد بود حدود تمايل به سفيد يعني 966/0 + n - = y در اين مورد 940/0+n- = y و 440/0 = y خواهد بود. متمم شماره شش
گواهينامه رانندگي داخلي
1 - گواهينامه هاي رانندگي داخلي يا بايستي يك صفحه به مقطع (7 A) (7*
105 ميليمتر) و يا صفحه اي دو برابر قطع مذكور (148 * 105 ميليمتر) و يا سه برابر (222 * 105 ميليمتر) باشد كه بتوان ضمن تا كردن آن به قطع مذكور درآورد رنگ آن بايستي صورتي (KNIP) باشد.
2 - گواهي نامه بايستي به زبان و يا زبانهايي چات شود كه مقامات صادركننده
و يا مقاماتي كه اختيار صدور گواهينامه را واگذار كرده تعيين مي كنند. به
هر حال عنوان آن بايستي به زبان فرانسه و باين شرح باشد ?erivdnoceD
sinieP) اعم از اينكه به زبان ديگر ترجمه شده و يا نشده باشد.
3 - مطالبي كه در گواهينامه با دست و يا به وسيله ماشين تحرير نوشته
مي شود بايستي يا به حروف لاتين و يا حروف انگليسي خطي و يا آنكه باين
فرم ها تكرار شود.
4 - دو صفحه از گواهينامه بايستي مطابق صفحه هاي شماره 1 و2 مدل زير
باشند. چنانچه با توجه به بند 4 ماده 41 اين كنوانسيون در طبقه بندي و E و
D و C و B و A صفحات مذكور و يا حروف عاطفي آن و يا در اصول مطالبي كه
مربوط به شناسايي دارنده گواهينامه مي باشد تغييراتي داده نشود ولي
تغييرات جزيي در مدلهاي مذكور داده شده خلاف مقررات اين بند نخواهد بود.
گواهينامه اي داخلي صادره بر طبق مدل متمم شمار 9 كنوانسيون 19 سپتامبر
1949 ژنو در مورد عبور و مرور راه برابر مقررات اين متمم شناخته مي شوند.
5 - وجود و يا عدم وجود صفحه سوم مدل و همچنين ثبت مطالب بيشتر در
گواهينامه بستگي به مقررات داخلي دارد. اگر در گواهينامه براي تغييرات
آدرس جايي در نظر گرفته شود بايستي به استثناي گواهينامه هاي صادره بر طبق متمم شماره 5 كنوانسيون 1949 در ظهر سوم گواهينامه هاي صادره در قسمت بالاي صفحه در نظر گرفته شود.
1 - در مدلهايي كه يك تاخوردگي (اگر طوري تا خورده باشد كه صفحه روي
گواهينامه صفحه مدل نباشد) و يا دو مرتبه تا خوردگي داشته باشد ثبت شماره
1 مدل را مي توان در صفحه روي گواهينامه قرار داد.
2 - نام كشور با علامت مميزه به طوري كه در متمم شماره 3 اين كنوانسيون
توصيف شده است . توضيحات فوق شامل اين مورد هم خواهد بود.
3 - اسم شوهر و يا پدر را مي توان در اينجا ثبت نمود.
4 - اگر تاريخ تولد معلوم نباشد سن تقريبي در روز صدور گواهينامه ثبت شود.
5 - اگر محل تولد معلوم نباشد سفيد گذارده شود.
6 - تيا اثر انگشت ت امضا و يا اثر انگشت و جايي را كه براي آن در گواهينامه در نظر گرفته شده مي توان حذف نمود.
7 - ثبت صفحه سوم مدل در گواهينامه اختياري است .
8 - امضا و مهر مقام صادركننده گواهينامه و يا موسسه اي كه اختيار صدور گواهينامه به آن داده شده در مدلهايي كه يك تاخوردگي (اگر طوري تا خورده
باشد كه صفحه روي گواهينامه صفحه مدل نباشد) و يا دو مرتبه تا خوردگي
داشته باشد امضا و يا مهر را مي توان در صفحه روي گواهينامه قرار داد.
9 - مهر و امضا مقام صادركننده گواهينامه و در صورت لزوم تاريخي كه امضا و يا مهر زده مي شود. اين مهر و يا امضا بايستي در ستون سمت راست صفحه دوم مدل در مقابل طبقه بندي وسايل نقليه و مخصوصا در برابر طبقه اي كه گواهينامه بري آن صادر شده زده شود. اين مقررات در مورد اطلاعاتي هم كه مربوط به تمديد گواهينامه بوده و بايستي در ستون سمت راست صفحه سوم مدل ثبت شده لازم الاجرا است . كشورهاي متعهد مي توانند به جاي امضا و يا مهر در ستون سمت راست صفحه دوم مدل يك ماده جديدي به عنوان طبقه بندي تحت شماره 8 در صفحه يك مدل اضافه نمايند و حرف طبقه و يا طبقاتي كه گواهينامه براي آن معتبر است به اضافه يك ستاره براي هر طبقه اي كه گواهينامه براي آن اعتبار ندارد در مقابل آن وارد نمايند (مثلا:ت8 - طبقات B و A?).
10 - محل ثبت ساير طبقاتي كه در مقررات داخلي توصيف شده .
11 - محل ثبت ملاحظات اضافي در صورتي كه وجود داشته باشد توسط مقامات صلاحيتدار كشور صادركننده شامل شرايطي كه استفاده از وسايل نقليه را محدود مي كند ( مثلا : لزوم داشتن عينك صحيح و تفقط براي وسيله نقليه شماره .....
اعتبار داردت و توسيله نقليه بايستي طوري مجهز باشد كه راندن آن توسط شخص يك پا ميسر باشدت). در صورتي كه طبق قسمت دوم بند 9 عمل شود ثبت اين ملاحظات اضافي در صفحه شماره يك مدل ترجيح دارد.
ساير موضوعات را مي توان در صفحه اي غير از صفحات مدل وارد نمود.

متمم شماره هفت
گواهينامه رانندگي بين المللي
1 - گواهينامه بين المللي بايستي به صورت دفترچه به قطع (bA) (148 * 105
ميليمتر) تنظيم و جلد آن به رنگ خاكستري و صفحات داخلي آن سفيد باشد.
2 - خارج جلد رويي و داخل آن بايستي به ترتيب با صفحه هاي مدل شماره يك و دو زير مطابقت داشته و به زبان ملي و يا يكي از زبانهاي كشور صادركننده چات شود. دو صفحه آخر داخل گواهينامه بايستي برابر صفحه هاي مدل شماره 3 و به زبان فرانسه باشد. در صفحات داخلي كه قبل از دو صفحه مزبور قرار دارند بايستي صفحه اول دو صفحه مذكور به چند زبان شامل انگليسي و روسي و اسپانيايي تكرار شود.
3 - مطالبي كه در گواهينامه با دست و يا ماشين تحرير نوشته مي شود بايستي
به حروف لاتين و يا حروف انگليسي خطي باشد.
4 - طرف هاي متعاهدي كه گواهينامه رانندگي بين المللي صادر كرده و يا اجازه صدور آن را مي دهند چنانچه جلد گواهينامه هاي صادره آنها به زبان غير از انگليسي و يا فرانسه و يا روسي و يا اسپانيايي باشد ترجمه متن صفحه مدل شماره 3 را به آن زبان براي دبير كل سازمان ملل ارسال دارند.
صفحه مدل شماره 1 (خارج جلد رويي )

/1 نام كشور صادركننده و علامت مميزه مذكور در متمم شماره 3 /2 سه سال بعد از تاريخ صدور و يا تاريخ انقضاي اعتبار گواهينامه داخلي هر كدام زودتر باشد.
/3 امضاي مقام يا موسسه اي كه گواهينامه را صادر مي كند.
/4 لاك و يا مهر مقام يا موسسه صادركننده گواهينامه .

/5 مثلا تداشتن عينك صحيح ت يا تفقط براي وسيله شماره ...... اعتبار دارد. و يا توسيله نقليه بايد طوري مجهز باشد كه راندن آن توسط شخص يك پا ممكن باشد/ /6 يا اثر انگشت ...... /7 اسم كشور ......
/8 امضا و لاك و يا مهر مقامي كه اعتبار گواهينامه را در كشور خود سلب
نموده ..... اگر محلي كه در اين صفحه براي سلب صلاحيت در نظر گرفته شده قبلا مورد استفاده قرار گرفته شده باشد هر گونه سلب صلاحيت ديگري بايد در ظهر اين صفحه وارد گردد.

/1 نام پدر و يا شوهر را مي توان در اينجا ثبت نمود.
/2 اگر محل تولد معلوم نباشد سفيد گزارده شود.
/3 اگر تاريخ تولد معلوم نباشد سن تقريبي در روز صدور گواهينامه ثبت شود.
/4 لاك و مهر مقام و يا موسسه صادركننده گواهينامه . اين لاك و يا مهر در
مقابل طبقات E و D و C و B و A بايستي فقط موقعي زده شود كه راننده حق راندن وسايط نقليه مورد نظر را داشته باشد.
صفحه مدل شماره 2 (داخلي جلد رويي )

/1 در اين قسمت نام طرفهاي متعاهدي كه دارنده گواهينامه معمولا سكونت دارد وارد مي شود. داده مي شود.
/2 جايي كه براي ثبت طرف هاي متعاهد در نظر گرفته شده (اختياري است).
كنوانسيون فوق مشتمل بر يك مقدمه و پنجاه و شش ماده و هفت ضميمه منضم به قانون الحاق ايران به كنوانسيون عبور و مرور جاده ها و كنوانسيون مربوط به علائم راه ها مي باشد.
رييس مجلس شوراي ملي - عبدالله رياضي
تكنوانسيون راجع به علائم راههات
طرفهاي متعاهد
با تاييد لزوم وحدت علائم راهها به منظور تسهيل ترافيك بين المللي و افزايش
ايمني در راهها نسبت به مقررات ، زير توافق نمودند :
فصل 1 - مقررات عمومي - ماده 1 - تعاريف .
اصطلاحات و كلماتي كه در اين كنوانسيون به كار برده شده داراي معاني ذيل
مي باشد :
(الف ) تقوانين داخلي ت هر طرف متعاهد عبارت است از كليه قوانين و مقررات ملي و محلي قابل اجرا در قلمرو طرف متعاهد مذكور.
(ب ) تمنطقه مسكوني ت عبارت از منطقه اي است كه داراي تابلوهاي ورود و خروج بوده يا در غير اين صورت طبق قوانين محلي تعريف شده است .
(ج ) (راه) عبارت است از تمامي سطح خيابان جاده - كوچه و كليه معابري كه براي عبور و مرور عموم باز است .
(د) (سواره رو) عبارت از قسمتي از راه است كه معمولا براي ترافيك وسائط
نقليه مورد استفاده قرار مي گيرد. يك راه ممكن است شامل چندين سواره رو
باشد كه به وسيله باند جداگانه يا اختلاف سطح كاملا از هم مجزا باشند.
(ه ) تگذرگاه ت عبارت است از تقسيمات طولي كه سواره رو بدان تقسيم گرديده و عرض آن براي عبور يك رديف وسائط نقليه موتوري غير از موتورسيكلت كافي باشد اعم از اينكه به وسيله خطكشي طولي راه مشخص شده يا نشده باشد.
(و) (تقاطع) عبارت است از چهار راه و انشعاب راههاي هم سطح مشتمل بر فضاي بازي كه از تشكيل اين چهار راه يا انشعاب راهها به وجود آمده .
(ز) (تقاطع هم سطح ) عبارت است از برخورد بين يك راه و يك راه آهن يا خط ترامواي .
(ح ) (شاهراه ) عبارت از راهي است كه اختصاصا براي ترافيك وسائط نقليه
موتوري ساخته شده و به املاك مجاور خود راه پيدا نمي كند و داراي وخصويات زير است (i) جز در مناطق خاص يا در موارد موقتي داراي قسمتهاي (سواره رو) دو طرفه باشد كه توسط باند مجزاكننده يا استثنا با وسائل ديگري از يكديگر جدا شده اند.
(ii) با هيچ راه يا راه آهن يا خط ترامواي يا راه پياده رو در يك سطح
تقاطع ندارد.
(iii) مخصوصا به عنوان شاهراه علامت گذاري شده باشد.
(ط) ايستادن و توقف وسيله نقليه .
(i) ?ايستادن ت عبارت است از توقف وسيله نقليه به مدت كوتاه براي پياده و
سوار كردن مسافر يا بارگيري و تخليه بار. (ii) ??وقف ت عبارت است از ايستادن وسيله نقليه به مدت نسبتا طولاني يا بجز در مواردي كه به منظور اجتناب از تصادم يا برخورد با مانع يا رعايت مقررات راهنمايي و رانندگي كه مدت ايستادن از نظر پياده يا سوار كردن مسافر يا بار محدود نباشد.
معذالك طرفهاي متعاهد مجازند وسيله نقليه اي را كه مشمول بند (ii)
فوق الذكر مي باشد از نظر مدت ايستادن يا توقف بر طبق قوانين داخلي تعيين و رفتار نمايند.
(ي ) (دوچرخه ) عبارت از وسيله نقليه اي است كه لااقل داراي دو چرخ بوده و منحصرا با نيروي عضلاني شخصي كه سوار آن است توسط پدال يا اهرم هاي دستي حركت نمايد.
(ك )(دوچرخه گازي ) عبارت است از وسيله نقليه اي كه داراي دو يا سه چرخ بوده و مجهز به يك موتور احتراق داخلي باشد يا سيلندري به ظرفيت كمتر از 50 سانتيمتر مكعب و حداكثر سرعت از 50 كيلومتر در ساعت تجاوز نكند.
به هر حال طرف هاي متعاهد مي توانند طبق قوانين داخلي خود وسائط نقليه اي را كه داراي خصوصيات دوچرخه نبوده (از نظر طرز استفاده ) مخصوصا فاقد كيفيت راندن توسط پدال باشد يا حداكثر سرعت و وزن يا بعضي از خصوصيات موتور آنها از حدود معين تجاوز كند تدوچرخه گازي ت تلقي ننمايند. اين توضيحات مانع از آن نمي شود كه در طرف هاي متعاهد در اجراي مقررات دوچرخه گازي را از نظر عبور و مرور عينا مانند دوچرخه تلقي نمايند.
(ل ) (موتورسيكلت ) عبارت است از وسيله نقليه اي كه داراي دو چرخ با يا بدون سايدكار (اتاقك پهلو) و مجهز به يك موتور محركه باشد. طرف هاي متعاهد مي توانند سه چرخه هايي را كه وزن خالي آن از 400 كيلو تجاوز نكند در قوانين داخلي خود مانند موتورسيكلت تقي كنند. كلمه (موتورسيكلت ) شامل دوچرخه گازي نخواهد شد.
(م ) (وسيله نقليه خودرو) عبارت است از هر گونه وسيله نقليه موتوري قابل
حركت در معابر به استثناي دوچرخه گازي كه در طرف هاي متعاهد به عنوان موتورسيكلت تلقي نمي شود و همچنين وسايط نقليه اي كه بر روي ريل حركت مي كنند.
(ن ) (وسيله نقليه موتوري ) عبارت است از هر گونه وسيله نقليه خودرو كه
معمولا براي حمل مسافر يا بار و يا كشيدن وسيله نقليه ديگري كه مسافر و
بار حمل مي كنند در راه مورد استفاده قرار گيرد. اين مورد شامل اتوبوسهاي
برقي نيز بوده ولي شامل وسائط نقليه اي كه بر روي ريل حركت مي نمايند و
تراكتورهاي كشاورزي كه به طور اتفاقي براي حمل مسافر و بار در راه و يا
كشيدن وسيله نقليه ديگري كه مسافر و بار حمل مي كنند نخواهد بود.
(س ) تيدك ت عبارت از وسيله نقليه اي است كه توسط وسيله نقليه خودرو كشيده مي شود و شامل شبه يدك نيز خواهد بود.
(ع ) ( شبه يدك ) عبارت از يدكي است كه به يك وسيله نقليه ديگر به طوري
متصل مي گردد كه قسمتي از وزن بار آن توسط وسيله نقليه موتوري حمل مي شود.
(ف ) (راننده ) كسي است كه وسيله نقليه موتوري يا ساير وسائط نقليه (مشتمل
بر دوچرخه ) را مي راند يا گاو از به صورت واحد يا گله يا گله گوسفند يا
حيوانات باركش يا زين شده را در جاده هدايت مي كند.
(ض ) (حداكثر وزن مجاز) عبارت است از مجموع وزن وسيله نقليه و حداكثر بار مجاز آن كه از طرف مقام صلاحيتدار كشوري كه وسيله نقليه در آن شماره گذاري شده اعلام گرديده باشد.
(ق ) (وزن بارگيري ) عبارت است از مجموع وزن واقعي وسيله نقليه به اضافه وزن مسافرين و كاركنان و محمولات آن .
(ر) (سمت حركت ) عبارت است از سمت دست راست كه طبق قوانين داخلي راننده وسيله نقليه بايستي به وسيله نقليه مقابل اجازه دهد از سمت چت او عبور كند. در غير اين صورت اين عبارت به معني حركت از سمت چت خواهد بود.
(ش ) (ضرورت رعايت حق تقدم عبور) باين معني است كه رانندگان ضمن هدايت وسيله نقليه خود و با شروع حركت بايستي طوري حركت نمايند كه موجب تغيير ناگهاني جهت يا سرعت ساير وسايط نقليه نگردند.
ماده 2 - ضمائم كنوانسيون
ضمائم كنوانسيون عبارت اند از:
ضميمه 1 - علائم خطر، به استثنا علائمي كه در محل تقاطع يا تقاطع هم سطح
قرار داده مي شود.
ضميمه 2 - علائم تقدم عبور در تقاطع ، علائم خطر در نزديكي تقاطع ها و علائم تقدم عبور در قسمتهاي باريك راه .
ضميمه 3 - علائم مربوط به تقاطع هاي هم سطح .
ضميمه 4 - علائم انتظامي به استثنا علائم تقدم عبور، علائم توقف و ايستادن .
ضميمه 5 - علائم اطلاعاتي به استثنا علائم توقف
ضميمه 6 - علائم توقف و ايستادن
ضميمه 7 - صفحات اضافي
ضميمه 8 - خطكشي راه
ضميمه 9 - تهيه علائم رنگ و نقوش و صفحات اضافي مذكور در ضمائم 1 تا 7 كه جزو لايتجزاي اين كنوانسيون مي باشند.
ماده 3 - وظايف طرف هاي متعاهد
1 - (الف ) طرف هاي متعاهد اين كنوانسيون سيستم علائم راهها و خطكشي راهها را كه در اين كنوانسيون بيان شده قبول نموده و متعهدند آن را در اسر وقت با قوانين داخلي تطبيق نمايند.
(i) طرف هاي متعاهد با توجه به محدوديت هاي زماني تعيين شده در بندهاي 2 و 3 ماده بايستي به جاي علائمي كه در اين كنوانسيون به منظور يك قاعده يا مقررات خاصي براي استفاده كنندگان از راهها بيان گرديده علائم ديگري را براي اعلام قاعده و مقررات مزبور به كار برند. (ii) در مواردي كه در اين كنوانسيون علامتي به منظور اعلام يك قاعده يا مقررات خاصي براي استفاده كنندگان از راه ها تعيين نشده باشد طرف هاي متعاهد مجاز مي باشند براي منظورهاي فوق هر گونه علامتي را كه مايل باشند به كار برند مشروط بر آنكه آن علائم در اين كنوانسيون داراي معني ديگري نباشد و نيز با سيستمي كه در اين كنوانسيون تعيين شده مطابقت داشته باشد.
(ب ) به منظور بهبود در نحوه كنترل عبور و مرور طرف هاي متعاهد مي توانند پس از آزمايشات روشهاي مختلف در قسمتي از راهها پيشنهادات خود را در زمينه اين اصلاحات ارائه نمايند.
2 - طرف هاي متعاهد ملزم مي باشند از تاريخ اجراي اين كنوانسيون در قلمرو خود حداكثر ظرف چهار سال هر گونه علامت ، نقش ، نصب و خطكشي را كه مربوط به سيستم معينه در اين كنوانسيون بوده ولي به معني ديگري به كار رفته باشد تعويض يا تكميل نمايند.
3 - طرف هاي متعاهد ملزم مي باشند از تاريخ اجراي اين كنوانسيون در قلمرو خود حداكثر ظرف 15 سال هر گونه علامت ، نقش ، نصب و خطكشي را كه منطبق با سيستم مقرره در اين كنوانسيون نباشد تعويض نمايند. ضمنا در ظرف اين مدت براي آشنا نمودن استفاده كنندگان از راهها به سيستم جديد ممكن است علاوه بر علائم و نقوش معينه در اين كنوانسيون علائم نقوش قبلي نيز به كار برده شوند.
4 - مندرجات اين كنوانسيون نبايد طوري تعبير شود كه طرف هاي متعاهدي ملزم به قبول تمام انواع علائم و خطكشي مقرره در اين كنوانسيون مي باشند بلكه طرف هاي متعاهد بايستي تعداد و انواع علائم و خطكشي را كه لازم بدانند اقتباس نمايند.
ماده 4 - مراتب زير براي طرف هاي متعاهد ممنوع مي باشد:
(الف ) نصب و الحاق هر گونه علامت غير از علامت راهنمايي به كليه وسائل هدايت و كنترل عبور و مرور - معذالك چنانچه طرف هاي متعاهد يا واحدهاي تابعه آنها نصب تابلوي اطلاعاتي مخصوصي را از طرف يك سازمان مذكور غير انتفاعي مجاز بدانند مي توانند اجازه دهند كه علامت مختصه سازمان مذكور روي تابلو يا پايه آن نصب شود مشروط بر آنكه اين عمل درك مفهوم آن علامت را مشكل نسازد.
(ب ) نصب هر گونه تابلو، آگهي ، علامت كه با كليه وسايل هدايت و كنترل عبور و مرور موجب اشتباه يا تقليل رويت آنها شده و يا سبب گمراهي رانندگان شود و ايمني عبور و مرور را مختل سازد.
فصل 2 علائم و راهها
ماده 5 - 1 - سيستم مقرره در اين كنوانسيون به طبقات زير تقسيم مي گردد :
(الف ) علائم خطر اين علائم براي اعلام خطر به رانندگان در راهها و آگاه نمودن آنان از نوع خطر مورد استفاده قرار مي گيرد.
(ب ) علائم انتظامي :
اين علائم براي آگاه ساختن رانندگان به محدوديت ها و ممنوعيت هايي است كه
بايد از آن پيروي كنند اين علائم به شرح زير مي باشد :
(i) علائم حق تقدم عبور.
(ii) علائم ممنوعيت يا محدوديت
(iii) علائم بازدارنده يا حكم كننده .
(ج ) علائم اطلاعاتي :
اين علائم بري هدايت رانندگان در ضمن مسافرت يا براي آگاه ساختن رانندگان
از اطلاعات لازم به كار برده مي شوند مانند :
(i) علائم پيش آگاهي .
(ii) علائم جهت نما.
(iii) علائم مشخصات راه .
(vi) علائم شناسايي محل .
(v) علائم تاييدكننده .
(iv) علائم ديگري كه اطلاعات لازم را به رانندگان وسايط نقليه مي دهند.
(iiv) علائم ديگري كه تسهيلات لازم را با استفاده كنندگان از راه اعلام
مي دارند.
2 - در مواردي كه اين كنوانسيون انتخاب بين چندين علامت يا نقش را مخير
مي سازد بايستي :
(الف ) طرف هاي متعاهد فقط يكي از آن علائم يا نقوش را براي تمام قلمرو خود اختيار كنند.
(ب ) طرف هاي متعاهد كوشش نمايند كه علائم منتخب را در موافقتنامه هاي
منطقه اي منظور نمايند.
(ج ) مقررات بند 3 اين كنوانسيون شامل انواع علائم و نقوشي كه انتخاب
شده اند نيز مي باشد.
ماده 6 - 1 - علائم بايد طوري نصب شوند كه رويت آنها براي رانندگان به
سهولت و به موقع عملي باشد، علائم در طرفي از راه كه جهت ترافيك اقتضا
مي كند گذارده خواهند شد. معهذا ممكن است در بالاي قسمت سواره (yawegiraC)قرار گيرند.
هر علامتي كه در كنار راه و در جهتي كه ترافيك اقتضا مي كند نصب شود اگر اوضاع و احوال محل طوري باشد كه رويت آن به موقع از طرف راننده ممكن نباشد در بالا و طرف ديگر راه نيز مكرر قرار داده خواهد شد.
2 - كليه علائمي كه در تمام عرض راهي كه براي ترافيك باز است نصب شده براي رانندگان لازم الرعايه است . معهذا، ممكن است علائمي نصب گردند كه فقط در يك يا چندين رديف راه كه به وسيله خطوط طولي مشخص شده است قابل رعايت و اجرا باشد.
3 - در مواقعي كه به نظر مقامات صلاحيتدار در كنار راهي كه داراي
گذرگاههاي متعدد مي باشد از نصب يك علامت نتيجه مطلوب حاصل نمي گردد ممكن است در اين حالت علامت روي خط مجزاكننده (pirts gnidiviD) نصب شود و ديگر لزومي براي تجديد آن در كنار جدول يا شانه راه نمي باشد.
4 - توصيه مي گردد كه در قوانين داخلي مراتب زير پيش بيني گردد:
(الف ) علائم طوري قرار داده شود كه مانع تردد وسائط نقليه در قسمت سواره رو (yawegirraC) نگردد و چنانچه در كنار جدول يا شانه راه قرار داده شوند تا حد امكان مانع عبور پياده ها نشوند. ارتفاع لبه زيرين علائم از سطح راه براي كليه علائم بايستي حتي المقدور يكنواخت و يكسان باشد.
ب - ابعاد صفحه علائم بايستي طوري باشند كه از مسافت كافي قابل رويت و درك باشند.
با توجه به مقررات قسمت (ج ) اين بند ابعاد بايستي متناسب و منطبق با سرعت مجاز وسيله نقليه انتخاب شوند.
ج - ابعاد علائم خطر و علائم انتظامي در قلمرو هر طرف متعاهد بايستي
يكنواخت باشند. علي القاعده براي هر نوع علامت چهار اندازه وجود خواهد داشت : كوچك ، معمولي بزرگ و خيلي بزرگ .
از علائم كوچك در نقاطي كه اوضاع و احوال اجازه استفاده از علائم معمولي را نمي دهد يا ترافيك مي تواند به كندي انجام گيرد بايستي استفاده شود و نيز
ممكن است براي تكرار يك علامت قبلي نيز به كار رود.
علائم بزرگ بايستي در راههاي خيلي عريض كه داراي ترافيك سريع مي باشد مورد استفاده قرار گيرند.
علائم خيلي بزرگ بايستي در راههايي كه داراي ترافيك خيلي سريع مي باشد
مانند شاهراهها (syaw rotoM) مورد استفاده قرار گيرند.
ماده 7 - 1 - توصيه مي گردد كه در قوانين داخلي پيش بيني شود تا براي آنكه
علائم راه ها مخصوصا علائم خطر و علائم انتظامي در شب بيشتر قابل رويت و خوانا باشند به مواد يا آلات منعكس كننده نور مجهز شوند مشروط بر آنكه نتيجه اين عمل باعث خيره شدن رانندگان نشود. علائم ايستادن و توقف كه در خيابانهاي روشن مسكوني نصب مي باشند از اين قاعده مستثني هستند.
2 - اين كنوانسيون استعمال علائمي را كه به منظور اعلام خبر، اخطار يا
مقرراتي كه فقط در موارد معين يا در روزهاي معين بايستي به كار برده شود
و صرفا در مواقع لازم براي اعلام اطلاع مربوطه قابل رويت باشد منع نمي كند.
ماده 8 - 1 - به منظور شناسايي بهتر علائم بين المللي ، سيستم علائم مقرره در اين كنوانسيون بر اساس استفاده از خصوصيات اشكال و رنگهاي هر كدام از علائم و نيز حتي المقدور بر پايه استفاده از نقوش غير از خط نوشته ها تعيين شده است .
هنگامي كه طرفهاي متعاهد تغيير و اصلاحي در علائم ضروري بدانند، تغييرات و اصلاحات نبايستي خصوصيات اصل آنها را تغيير دهند.
2 - طرف هاي متعاهدي كه بخواهند بر طبق قسمت 2 بند 1 ماده 3 اين كنوانسيون علائم و نقوش ديگري را كه در كنوانسيون حاضر تجويز نشده مورد استفاده قرار دهند بايستي ، موافقتنامه منطقه اي براي استفاده از چنان علائم و نقوش جديد تحصيل كنند.
3 - اين كنوانسيون افزودن خط نوشته را در يك صفحه مستطيل شكل زير علامت يا در يك صفحه مستطيل شكل شامل علامت منع مي كند. ممكن است چنين خط نوشته اي را مشروط بر اينكه مفهوم علامت را براي رانندگاني كه نمي توانند خط نوشته را درك كنند مشكل نسازد روي خط علامت قرار داد.
4 - هنگامي كه مقامات صلاحيتدار لازم بدانند كه معني يك علامت خيلي صريح تر باشد يا در مورد علائم انتظامي رعايت آن را به گروه خاصي از رانندگان يا به ايام خاصي منحصر سازند و هنگامي كه ابلاغ اطلاعات لازم با يك علامت اضافي يا به وسيله اعداد به نحوي كه در ضمائم كنوانسيون حاضر مقرر شده ممكن نباشد، بايستي يك خط نوشته در يك صفحه مستطيل شكل زير علامت قرار داده شود.
گرچه مي توان به جاي چنين خط نوشته ها يك يا چند علامت نقش در همان صفحه قرار داده يا به آن اضافه نمود.
5 - خط نوشته هاي مورد اشاره در بندهاي 3 و 4 اين ماده بايستي به زبان ملي يا به يك يا چند زبان ملي و نيز چنانچه طرف هاي متعاهد لازم بداند به
زبانهاي ديگر مخصوصا به زبانهاي رسمي ملل متحد نوشته شود.
ماده 9 - علائم خطر
1 - قسمت الف ضميمه شماره 1 اين كنوانسيون مدلهاي علائم خطر را نشان مي دهد قسمت ب نقوشي را كه بايد روي اين علائم قرار داد نشان داده و دستورات استفاده از آنها را بيان مي كند.
معهذا، بر طبق بند 2 ماده 46 اين كنوانسيون هر دولت بايستي دبير كل
سازمان ملل متحد را آگاه سازد كه علائم و نقوش اعلام خطر براي تقاطع مذكور در ضميمه شماره 2 و نقوش اعلام خطر براي تقاطع هم سطح مذكور در ضميمه شماره 3 كدام يك از علائم bA و aA را به عنوان مدل علائم خطر انتخاب كرده است .
2 - تعداد علائم خطر بايستي بدون لزوم افزوده شوند. ليكن اين علائم بايستي
در محلهايي از راه طوري نصب گردند كه رانندگان را از مخاطرات احتمالي به موقع آگاه سازند.
3 - علائم خطر بايستي در مسافتي از محل خطر قرار داده شوند كه با توجه به وضع ترافيك راه و سرعت مجاز وسيله نقليه و مسافت رويت در شب و روز موثر باشند.
4 - مسافت بين علامت و شروع منطقه خطرناك راه ممكن است در يك صفحه اضافي ديگر مطابق مدل 1 ضميمه شماره 7 كنوانسيون نشان داده شود و در مسافتي كه ضميمه مذكور تعيين شده قرار داده شود.
اين اطلاعات بايستي در مواقعي كه براي رانندگان حدس زدن مسافت بين علامت و شروع منطقه خطرناك راه ممكن نبوده و مسافت هم غير از آن باشد كه عادتا مورد انتظار است به رانندگان داده شود.
5 - علائم خطر ممكن است مكرر قرار داده شوند مخصوصا در شاهراهها و راههاي مشابه آن . در صورت تكرار آنها، مسافت بين علامت و شروع منطقه خطرناك راه بر طبق مقررات بند 4 اين ماده نشان داده خواهد شد. معذالك در مورد علائم خطر كه وجود پلهاي متحرك (egdirb gniws) و تقاطع هم سطح را اعلام مي دارند
كشورهاي متعهد مختار خواهند بود كه مقررات بند 3 ماده 35 كنوانسيون حاضر يا بند 5 قسمت ب ضميمه شماره 1 را به جاي مقررات اين بند اجرا نمايند.
6 - اگر علامت خطر براي اعلام خطر در طول مسافتي از يك قسمت راه به كار رفته باشد (مثلا وجود يك سلسله پيچ هاي خطرناك يا خراب بودن يك قسمت سواره رو راه ) چنانچه ايجاب نمايد كه در طول آن مسافت نيز نشان داده شود اين موضوع بايستي مطابق مدل 2 ضميمه 7 اين كنوانسيون و منطبق با مقررات ضميمه مذكور به وسيله صفحه اضافي مشخص گردد.
علائم انتظامي به استثناي علائم ايستادن و توقف
ماده 10 - علائم تقدم عبور
1 - علائم تعيين شده براي آگاهي رانندگان از مقررات ويژه حق تقدم عبور در
B) كه در قسمت الف
ضميمه شماره 2 و علائم آگاه ساختن رانندگان از مقررات عبور در قسمتهاي تنگB) كه در قسمت ج ضميمه 2 بيان شده اند.B) راه دادن (رعايت حق تقدم ) براي آنكه رانندگان مطلع شونددر تقاطع هايي كه چنين علامتي گذارده شده بايد به وسائط نقليه راهي كه بدان نزديك مي شوند راه دهند بايستي به كار برد شود B ايست (potS) براي اينكه رانندگان مطلع شوند در تقاطع هايي كه چنين علامتي گذارده شده بايد قبل از ورود به تقاطع بايستند و به وسائط
نقليه در راهي كه بدان نزديك مي شوند راه دهند بايستي به كار برده شود.
بر طبق بند 2 ماده 46 اين كنوانسيون هر كشور بايستي انتخاب يكي از دو
B را به دبير كل سازمان ملل متحد اطلاع دهد.
B بايستي در محلهايي
كه ايجاب نمايد براي جلوگيري از خطر نصب نمايند.
B در تقاطع هايي كه رانندگان وسايط نقليه بايستي ايست
كنند و يا در فاصله اي كه هنگام راه دادن به وسائط نقليه ديگر بايستي از آن جلوتر روند بايستي نصب شود.
A ممكن است به عنوان علامت پيش آگاهي به
B به كار برده شوند.
معذالك در كشورهايي كه علامت 2 و A به عنوان علامت خطر به كار برده مي شود B ممكن است علائمي باشند كه با يك صفحه اضافي مدل 1 به ترتي كه در صفحه ضميمه 7 اين كنوانسيون مقرر شده تكميل گرديده باشند.
B نصب مي شود حق تقدم عبور با وسايط نقليهايست كه در آن مسير حركت مي كند.
اين علامت ممكن است در ابتداي راه قرار داده شده و بعد از هر تقاطع تكرار
گردد و ممكن است قبل از محل تقاطع يا در خود محل تقاطع نيز نصب گردد. در B ?پايان حق تقدم ت بايستي در نزديكي محلي كه راه از آن به بعد حق تقدمي نسبت به ساير راهها نخواهد B ممكن است پيش از نقطه اي كه حق تقدم به پايان مي رسد يك يا چندين بار تكرار شود. علامت يا علائمي كه پيش از آن نقطه نصب شده اند بايستي بر طبق مدل 1 ضميمه 7 داراي يك صفحه اضافي باشند.
8 - چنانچه آگاه ساختن رانندگان از وجود يك تقاطع در يك راه به وسيله A است انجام شود، يا چنانچه در محل
B
B در محل تقاطع تمام راه هاي ديگر بايستي
B در راههايي مانند راههاي فرعي
يا راه خاكي كه در آن رانندگان موظفند در تقاطع حتي در صورت نبودن علامت B در مواردي كه مقامات صلاحيتدار ايست وسايط نقليه را مخصوصا از جهت فقدان رويت كامل در قسمتهايي از راه ضروري تشخيص دهند بايستي در هر طرف محل تقاطع راهي كه رانندگان به آن نزديك مي شوند نصب گردند.
ماده 11 - علائم ممنوعيت يا محدوديت
در قسمت الف ضميمه شماره 4 كنوانسيون حاضر معاني علائم ممنوعيت و محدوديت به استثناي علائم ايستادن و توقف و هم چنين علائم پايان محدوديت ها و ممنوعيت ها بيان شده است .
ماده 12 - علائم بازدارنده و يا حكم كننده در قسمت ب ضميمه شماره 4 كنوانسيون حاضر علائم بازدارنده و يا حكم كننده و معني آنها بيان شده است .
ماده 13 - مقررات عمومي در مورد علائم مندرج در ضميمه شماره 4 كنوانسيون
1 - علائم بازدارنده و حكم كننده بايستي در نزديكي محل هايي كه محدوديت ، يا ممنوعيت شروع مي شود نصب گردند و چنانچه مقامات صلاحيتدار لازم بدانند ممكن است اين علائم تكرار شده و يا در فاصله اي جلوتر از محلي كه محدوديت يا ممنوعيت . شروع مي شود قرار داده شوند صفحه اضافي بايستي طبق مدل 1 ضميمه شماره 7 در زير علائم اضافه شده و قبل از شروع نقطه محدوديت با ممنوعيت نصب گردد.
2 - علائم انتظامي كه در طراز يا بلافاصله پس از علامتي كه نام يك منطقه
مسكوني را نشان مي دهد قرار داده شود باين معني خواهد بود كه مقررات در
سرتاسر منطقه مسكوني لازم الاجرا است مگر آنكه مقررات ديگر به وسيله علائم خاصي روي قسمتهايي از راه منطقه مسكوني اعلام گردد.
ماده 14 - علائم اطلاعاتي به استثناي علائم توقف
1 - در ضميمه شماره 5 كنوانسيون حاضر علائم اطلاعاتي به استثناي علامت توقف تشريح گرديده است .
2 - در كشورهايي كه حروف الفباي لاتين به كار برده نمي شود خط نوشته روي علائم اطلاعاتي مندرج در قسمت I ?ا V ج از بند 1 ماده 5 علاوه بر زبان ملي بايستي با حروف لاتين هر چه نزديكتر به تلفظ زبان ملي نيز درج گردد.
3 - در كشورهايي كه الفباي لاتين به كار برده نمي شود ممكن است كلمات با
حروف لاتين روي همان علامت نوشته شده يا به وسيله علامت جداگانه اي تكرار گردد.
4 - در روي هر علامت نبايستي بيش از دو زبان نوشته شود.
ماده 15 - علائم پيش آگاهي
علائم پيش آگاهي بايستي در فاصله اي از تقاطع قرار داده شوند كه با توجه به
وضع عبور و مرور و سرعت مجاز وسائط نقليه در شب و روز قابل رويت و كاملا موثر باشند اين فاصله نبايستي در مناطق مسكوني از 50 متر بيشتر و در شاهراهها و ساير راههايي كه ترافيك سريع دارد كمتر از 500 متر باشد. علائم ممكن است مكرر بوده و يا در صورت لزوم فاصله بين علامت و تقاطع را به وسيله صفحه اضافي و يا در زير همان علامت نشان داده .
ماده 16 - علائم جهت نما
1 - يك علامت جهت نما ممكن است حاوي نام چندين محل باشد در اين صورت نام ها بايستي زير هم قرار گيرند. در صورتي كه يك محل از محلهاي ديگر بزرگتر باشد ممكن است نام آن با حروف درشت تر از نامهاي ديگر نوشته شود.
2 - هنگامي كه فواصل نيز قيد شوند ارقام بايستي هم سطح نام مربوطه ذكر شوند.
در علامتي كه به شكل پيكان مي باشد اين ارقام بايستي بين نام محل و نوك
پيكان ذكر گردند. روي علائم مستطيل شكل ارقام بايستي پس از نام محل ذكر
گردند.
ماده 17 - علائم شناسايي راه
علائمي كه براي شناسايي راه به وسيله اعداد يا حروف يا مجموع و يا نام
آنها به كار برده مي شوند بايستي در يك صفحه مستطيل شكل قرار داده شوند در عين حال چنانچه ، طرف هاي متعاهد روش خاصي جهت طبقه بندي راه داشته باشند ممكن است به جاي صفحه مستطيل علامت طبقه بندي مزبور را به كار برند.
ماده 18 - علائم شناسايي محل
1 - علائم شناسايي محل براي نشان دادن مرز بين دو كشور يا دو استان همان
كشور يا نام منطقه مسكوني ، رودخانه ، گردنه ، محل تماشايي و غيره به كار
برده مي شوند.
E بايستي در ابتداي يك منطقه مسكوني نصب شود.
امكان دارد در قوانين داخلي پيش بيني شود كه استفاده كنندگان از راه ملزم
E ?ا
E باشند، مگر اينكه مواردي پيش آيد كه به وسيله علائم
ديگري مقررات خاصي در قسمت هاي معيني از راه در منطقه مسكوني اعلا كرديده باشد
b مشخص شده چنانچه
هنگام عبور از منطقه مسكوني حق تقدم خود را از دست بدهد بايستي با علامت
b مشخص گردد.
3 - علائم شناسايي محل كه اطلاعاتي غير از نام منطقه مسكوني را بدهند
E ?فاوت داشته باشند.
ماده 19 - علائم تاييدكننده
علائم تاييدكننده براي تاييد سمت و جهت يك راه در محل هايي كه مقامات
صلاحيتدار لازم بدانند نصب مي گردند. مثلا در خروج از يك منطقه مسكوني بزرگ .
روي اينگونه علائم بايستي نام يك يا چند محل طبق مراتب پيش بيني شده در بند 1 ماده 16 كنوانسيون حاضر قيد شود. در مواردي كه مسافات نشان داده شده اند اعدادي كه نشان دهنده فاصله هستند بايستي پس از نام محل ذكر شوند.
ماده 20 - علامت محل عبور عابر پياده
چنانچه مقامات صلاحيتدار لازم بدانند علامت a11 و b11 و E بايستي در محل عبور عابر پياده نصب گردد.
ماده 21 - مقررات مربوط به علائم اطلاعاتي
1 - علائم اطلاعاتي مذكور در ماده 15 تا 20 كنوانسيون حاضر در محلهايي كه مقامات صلاحيتدار لازم بدانند بايستي نصب گردند. ساير علائم اطلاعاتي با توجه به مقررات بند 1 ماده 6 فقط در نقاطي نصب خواهند شد كه از نظر مقامات F بايستي فقط در راههايي كه وسايل تعميرات فوري ، سوخت گيري و استراحت كمياب هستند نصب شوند.
2 - علائم اطلاعاتي ممكن است تكرار شوند. با نصب يك صفحه اضافي در زير علامت ممكن است فاصله بين علامت و نقطه تعيين شده را مشخص نمود.
امكان دارد اين فاصله در قسمت پائين خود علامت نيز نوشته شود.
ماده 22 - علائم ايستادن و توقف
1 - در قسمت الف ضميمه شماره 6 كنوانسيون حاضر علائم ممنوعيت يا محدوديت ايستادن يا توقف ذكر گرديده و در قسمت ب علائم ديگري كه اطلاعات مفيدي در زمينه توقف مي دهند با معاني و دستوراتي براي استفاده از آنها ذكر گرديده است .
فصل 3 - چراغ راهنما
ماده 23 - چراغ راهنما براي عبور و مرور وسايط نقليه
1 - با توجه به مقررات بند 12 اين ماده ، تنها نورهايي كه ممكن است در چراغ هاي راهنما براي تنظيم ترافيك وسائط نقليه به كار بكار روند به استثنا آنهايي كه مختص وسائط حمل و نقل عمومي هستند عبارتند از نورهايي كه با معاني مشروحه ذيل بايستي مورد استفاده قرار گيرند.
(الف ) چراغهاي غير چشمك زن
i) نور سبز به معني آن است كه وسائط نقليه مي توانند حركت نمايند، معهذا
اگر ترافيك در جهتي كه آنها در شرف پيش رفتن هستند آنچنان متراكم باشد كه
چنانچه وارد تقاطع گردند با تغيير فاز بعدي نتوانند از آن خارج شوند نور سبز جهت كنترل ترافيك در تقاطع رانندگان را براي پيش رفتن مجاز نخواهد
.ساخت
ii) نور قرمز به معني آن است كه وسائط نقليه نبايستي حركت نمايند، در
تقاطع هايي كه با خط ايست مشخص گرديده اند وسايط نقليه حق تجاوز از خط ايست را نخواهند داشت ، چنانچه تقاطع فاقد خط ايست باشد وسايط نقليه مجاز نيستند كه از طراز چراغ راهنما تجاوز نمايند، در صورتي كه چراغ راهنما در وسط يا آن طرف عابر پياده قرار داده شده باشد وسايط نقليه نبايستي به تقاطع وارد شده و به محل عبور عابر پياده تجاوز نمايند.
iii) نور زرد بايستي به تنهايي يا بهمراه نور قرمز ظاهر شود، هنگامي كه
تنها ظاهر شود به معني آن است كه هيچ وسيله نقليه نبايد از خط ايست يا از
طراز چراغ راهنما عبور كند مگر آنكه آنچنان به خط ايست چراغ راهنما نزديك شده باشد كه قبل از عبور از خط ايست يا از طراز چراغ راهنما نتواند به آساني توقف نمايد.
هنگامي كه چراغ راهنما در وسط يا در طرف ديگر تقاطع قرار داده شود ظهور نور زرد به معني آن خواهد بود كه هيچ وسيله نقليه نبايستي به تقاطع وارد شده و يا به محل عبور عابر پياده در تقاطع تجاوز نمايد مگر آن كه در لحظه ظهور نور آن چنان به محل عبور يا تقاطع نزديك شده باشد كه قبل از ورود به تقاطع يا حركت به طرف محل عبور عابر پياده نتواند به آساني توقف نمايد.
هنگامي كه اين نور توام با نور قرمز يكجا ظاهر شود به معني آن خواهد بود
كه علامت در شرف تغيير است ليكن ممنوعيت عبور كه به وسيله نور قرمز نشان داده مي شود در اين لحظات موثر نخواهد شد.
(ب ) چراغهاي چشمك زن :
i) يك چراغ قرمز چشمك زن يا :
دو چراغ قرمز چشمك زن متناوب ، در حالي كه با روشن شدن يكي ، ديگري خاموش مي شود و روي يك پايه و در يك ارتفاع نصب شده و روي هر دو در يك جهت باشد:
باين معني خواهد بود كه وسائط نقليه نبايستي از خط ايست تجاوز نمايند.
يا در صورت نبودن خط ايست ، از طراز چراغ راهنما جلوتر روند. اين چراغها ممكن است فقط در محلهاي تقاطع هم سطح ، در نزديكي پلهاي متحرك يا اسكله هاي فري بوت و نيز براي نشان دادن ورود وسائط آتش نشاني به راه يا نزديكي محلي كه هواپيما از روي راه در ارتفاع كم عبور خواهد نمود مورد استفاده قرار گيرند.
ii) يك چراغ زرد چشمك زن يا دو چراغ زرد چشمك زن كه به تناوب چشمك بزنند به معني آن خواهد بود كه رانندگان بايستي با دقت و احتياط حركت نمايند.
2 - سيستم چراغ راهنمايي سه رنگ بايستي از سه چراغ غير چشمك زن كه به ترتيب قرمز و زرد، و سبز مي باشد تشكيل شود چراغ سبز بايستي فقط موقعي روشن گردد كه چراغهاي زرد و قرمز خاموش باشند.
3 - سيستم چراغ راهنمايي دو رنگ بايستي از چراغ هاي قرمز و سبز و غير
چشمك زن تشكيل شود چراغ قرمز و سبز نبايستي در يك زمان با هم روشن باشند.
سيستم چراغ راهنمايي دو رنگ با توجه به مدت مجازي كه در بند 3 ماده 3
كنوانسيون حاضر به منظور تبديل دستگاههاي موجود به سيستم جديد بيان
گرديده فقط بايستي براي نصب موقت مورد استفاده قرار گيرند.
4 - سيستم چراغ هاي سه رنگي و دو رنگي مذكور در بندهاي 2 و 3 اين ماده
بايستي به صورت عمودي يا افقي قرار گيرند.
5 - هنگامي كه چراغها به طور عمودي قرار گيرند، چراغ قرمز بايستي در قسمت بالا قرار گرفته و در صورت نصب به طور افقي ، چراغ قرمز بايستي در طرفي كه نزديكتر به ترافيك جهت مخالف مي باشد قرار گيرد.
6 - در سيستم سه رنگي ، چراغ زرد بايستي در وسط قرار داده شود.
7 - كليه چراغها در سيستمهاي سه رنگي و دو رنگي مذكور در بندهاي 2 و 3 اين ماده بايستي مدور باشند - چراغهاي قرمز چشمك زن مذكور در بند 1 اين ماده نيز مدور خواهد بود.
8 - يك چراغ زرد چشمك زن ممكن است به تنهايي نصب شود.
چنين چراغي همچنين ممكن است در موقعي كه ترافيك سبك باشد به جاي سيستم سه رنگ مورد استفاده قرار گيرد.
9 - هنگامي كه در سيستم سه رنگي ، چراغ سبز يك يا چند پيكان را نشان دهد:
روشن شدن پيكان يا پيكان ها به معني اين خواهد بود كه حركت وسائط نقليه
فقط در جهت يا جهاتي كه نشان داده شده مجاز مي باشند. براي نشان دادن حركت مستقيم وسايط نقليه نوك پيكان بايستي به سمت بالا باشد.
10 - هنگامي كه يك سيستم چراغ راهنماي سه رنگي مجهز به يك يا چند چراغ سبز اضافي باشد كه يك يا چند پيكان را نشان دهند روشن بودن يك يا چند پيكان بدين معني است كه وسايط نقليه بدون توجه به اين كه چراغ راهنماي سه رنگي در اين موقع در چه مرحله ايست بايستي در جهت يا جهاتي كه پيكان يا پيكان ها نشان مي دهند حركت نموده و مانع عبور ساير وسايط نقليه پشت سر خود در همان گذرگاه نشوند مشروط بر اينكه مسير حركت آزاد بوده و نيز عبور عابر پياده را به مخاطره نياندازد.
چراغ هاي سبز اضافي بهتر است در همان سطح چراغ سبز معمولي نصب گردند.
11 - در جايي كه چراغهاي سبز، يا قرمز در بالاي گذرگاه هاي يك سواره رو كه به وسيله خطكشي طولي مشخص شده اند و بيش از دو گذرگاه داشته باشند نصب گردند چراغ قرمز باين معني خواهد بود كه ترافيك در طول گذرگاهي كه چراغ روي آن قرار داد نبايستي پيش رود و چراغ سبز به اين معني خواهد بود كه ترافيك مي تواند پيش رود. چراغ قرمز در چنين حالت به شكل دو خط متقاطع مايل و چراغ سبز به شكل يك پيكان خواهد بود كه نوك آن به سمت پائين باشد.
12 - قوانين داخلي ممكن است نصب يك چراغ مهتابي را كه بكندي چشمك بزند در بعضي از تقاطع هاي هم سطح پيش بيني كند و معني آن اين خواهد بود كه ترافيك مي تواند پيش رود.
13 - در مواردي كه چراغهاي راهنما فقط براي دوچرخه ها قابل رعايت باشد اين محدوديت به منظور جلوگيري از اشتباه بايستي با ترسيم شكل دوچرخه در روي چراغ و يا روي صفحه اضافي كوچك مشخص گردد.
ماده 24 - چراغ راهنما مختص عابر پياده
1 - تنها چراغهايي كه بايستي به عنوان چراغ راهنما براي عابر پياده مورد
استفاده قرار گيرد و معاني آنها به شرح زير مي باشد.
(الف ) چراغهاي غير چشمك زن :
i) چراغ سبز به معني آن است كه عابر پياده بايستي عبور نمايد.
ii) چراغ زرد به معني آن است كه عابر پياده نبايستي عبور نمايد ولي
آنهايي كه در سطح سواره رو قرار گرفته اند بايستي حركت خود به طرف ديگر ادامه دهند.
iii) چراغ قرمز به معني آن است كه عابر پياده نبايستي وارد قسمت سواره رو
شوند.
(ب ) چراغ سبز چشمك زن به معني آن است كه مدت زماني كه عابرين پياده
مي توانند از قسمت سواره رو عبور نمايند رو به اتمام بوده و چراغ قرمز در
شرف ظاهر شدن است .
2 - بهتر است چراغ راهنماي عابر پياده سيستم دو رنگي شامل دو چراغ قرمز و سبز باشد معهذا ممكن است از سيستم سه رنگي شامل قرمز - زرد و سبز نيز استفاده كرد كه دو چراغ نبايستي تواما با هم روشن شوند.
3 - چراغها بايستي به صورت عمودي و به ترتيب از بالا به پائين - قرمز -
زرد و سبز قرار گرفته باشند بهتر است روي چراغ قرمز شكل يك يا چند عابر ايستاده و بر روي چراغ سبز شكل يك يا چند عابر در حال حركت نشان داده شود.
4 - چراغ راهنما براي عابر پياده بايستي طوري تنظيم و ترتيب داده شود كه
موجب اشتباه رانندگان با چراغهايي كه براي عبور و مرور وسايط نقليه نصب
گرديده اند نشود.
فصل 4 - خطكشي راه
ماده 25 -
خطكشي قسمت سواره رو راهها بايستي به تشخيص مقامات صلاحيتدار براي تنظيم ترافيك و يا اخطار و هدايت استفاده كنندگان از راه انجام شود كه ممكن است براي تاكيد يا تصريح مفهوم آنها يا توام با ساير علائم به كار روند.
ماده 26 -
1 - خطكشي ممتد طولي راه به معني آن است كه وسائط نقليه مجاز به عبور يا
تخطي از آن خط نيستند و هنگامي كه خط مزبور دو جهت متقابل ترافيك را از
يكديگر تفكيك مي كند وسائط نقليه مجاز نيستند در طرف ديگر خطكشي كه مخصوص ترافيك جهت مقابل است حركت نمايند. خطكشي ممتد طولي دوبله نيز به همين معني است .
2 - (الف ) خطكشي منقطع طولي راه به معني ممنوعيت عبور از آن نبوده بلكه در موارد زير به كار برده مي شود :
i) به منظور تفكيك گذرگاهها جهت هدايت وسائط نقليه .
ii) به منظور اخطار نزديك شدن به يك خط ممتد كه عبور و يا تخطي از آن
ممنوع است و يا نزديك شدن به يك قسمت ديگر راه كه داراي خطر خاصي است .
(ب ) اگر خطوط منقطع براي منظورهاي مذكور در قسمت (ii) الف از بند 2 به كار رود نسبت بين فاصله هاي بين خطوط و طول خطوط بايستي اساسا كمتر از آنچه براي منظورهاي مندرج در قسمت (i) الف از بند 2 به كار مي رود باشد.
3 - هنگامي كه يك خطكشي طولي روي راه شامل يك خط ممتد در مجاورت يك خط منقطع باشد رانندگان بايستي فقط آن خطي را كه در طرف آنها قرار داد رعايت نمايند اين امر مانع از آن نخواهد بود كه رانندگان پس از سبقت گرفتن مجاز به گذرگاه اوليه باز نگردند.
4 - از نظر اين ماده ، خطكشي طولي به منظور مريي ساختن كناره هاي سواره رو انجام مي شوند و نيز خطوط طولي متصل به خطوط عرضي كه براي مشخص كردن محلهاي پاركينگ در راه به كار مي رود به عنوان خطكشي طولي تلقي نخواهد شد.
1 - خطكشي عرضي مركب از يك يا دو خط ممتد مجاور كه در عرض يك يا چند گذرگاه ترافيك كشيده شوند به معني آن است كه رانندگان بايستي در پشت آن همانند 2 و B ?ايست ت مذكور در بند 3 ماده 10 كنوانسيون متوقف شوند.
چنين خطكشي ممكن است براي مشخص ساختن حد توقف رانندگان كه با چراغ راهنما يا با علامتي كه توسط مامور راهنمايي داده مي شود و يا قبل از تقاطع هم سطح بايستي ايست نمايند نيز به كار برده شود.
كلمه potS ?ايست ت ممكن است قبل از خطكشي مذكور و توام با علامت 2 و B در سطح سواره رو نيز نوشته شود.
2 - به استثنا مواردي كه از نظر فني غير ممكن باشد، خط عرضي مذكور در بند (1) اين ماده بايستي در هر محلي كه علامت 2 و B نصب شده كشيده شود.
3 - خطكشي عرضي مركب از يك يا دو خط منقطع مجاور كه در عرض يك يا چند گذرگاه ترافيك كشيده مي شوند. به معني آن است كه وسائط نقليه هنگام رعايت حق تقدم مطابق علامت 1 و B مذكور در بند 2 ماده 10 اين كنوانسيون معمولا نبايد از آن عبور كنند. براي مشخص كردن علامت 1 و B ممكن است مقدم بر اين خطكشي يك مثلث به اضلاع عريض به نحوي كه يك ضلع آن موازي خطوط مزبور بوده و راس آن مقابل به سمت وسائط نقليه اي كه نزديك مي شوند باشد در سطح سواره رو كشيده شود.
4 - براي خطكشي محل عبور عابر پياده ، بهتر است از خطوط عرضي يا ساير خطكشي هايي كه با خطكشي محل عبور عابر پياده اشتباه نشود استفاده گردد.
5 - براي مشخص ساختن محل عبور دوچرخه سوارها بايستي از خطوط عرضي يا ساير خطكشي هايي كه با خطكشي محل عبور عابر پياده اشتباه نشود استفاده گردد.
ماده 28 - 1 - ساير خطكشي ها در روي قسمت سواره رو راه مانند پيكان ها - خطوط موازي يا مايل يا خط نوشته ها ممكن است براي مشخص ساختن مفهوم علائم و يا تكرار و تاكيد آنها و يا دادن اطلاعاتي به استفاده كنندگان از راه به كار برده شوند. اين نوع خطكشي ها بايستي مخصوصا براي نشان دادن حدود محلهاي پاركينگ و ايستگاههاي اتوبوس يا اتوبوس هاي برقي كه توقف در اينگونه محل ها ممنوع شناخته شده است و نيز براي نشان دادن مسير حركت قبل از تقاطع مورد استفاده قرار گيرند. معهذا چنانچه در محلي كه سواره رو به وسيله خطوط طولي به چندين گذرگاه اتومبيل كه داراي پيكان مي باشند تقسيم شده باشد رانندگان بايستي جهت يا جهت هاي مشخص شده به وسيله پيكان را تعقيب نمايند.
2 - با توجه به مقررات بند 4 ماده 27 اين كنوانسيون كه مربوط به عبور
عابر پياده است خطكشي قسمتي از راه يا يك محل كه مختصري از سطح راه بالاتر بوده و با خطوط موازي مايل كه با خطوط ممتد يا منقطع محصور شده است باين معني خواهد بود كه وسائط نقليه نبايستي به محل هاي محصور در خطوط ممتد وارد شوند ولي در مورد مناطق محصور در خطوط منقطع اين معني را خواهد داد
كه وسائط نقليه نبايستي به آن محل وارد شوند مگر آنكه ملاحظه شود ورود به
آن و يا عبور از آن براي پيچيدن به انشعابي كه در طرف ديگر راه واقع است
خطري در بر نخواهد داشت .
3 - خطوط منكسر (GAZ-GIZ) در كنار سواره رو باين معني خواهد بود كه پارك كردن در آن طرف سواره رو تا جايي كه ادامه دارد ممنوع است .
ماده 29 -
1 - خطكشي سطح سواره رو راه مذكور در مواد 26 تا 28 اين كنوانسيون ممكن است با رنگ و يا وسايل موثر ديگري انجام شود.
2 - خطوط سطح سواره رو بايستي به رنگ زرد يا سفيد باشد.
معهذا محلهاي پاركينگ ممكن است با زنگ آبي خطكشي شوند. طرف هاي متعاهد كه از هر دو رنگ زرد و سفيد استفاده مي كند بايستي براي خطكشي در قلمرو كشور خود از رنگ مربوطه استفاده نمايند. از نظر اين بند كلمه سفيد مشتمل بر رنگهاي نقره اي و خاكستري روشن نيز خواهد بود.
3 - به علت كوچكي زاويه ديد رانندگان بايستي در ترسيم خط نوشته ها - نقوش و پيكانها در سطح سواره رو محاسبه طول ديد رانندگان به عمل آمده و خط نوشته ها - نقوش و پيكانها در جهت حركت ترافيك با طول مناسب ترسيم گردند.
4 - توصيه مي گردد در صورتي كه راه فاقد وسايل روشنايي يا داراي روشنايي ضعيف بوده و تراكم ترافيك ايجاب نمايد خطكشي راه از نوع منعكس كننده نور باشد.
ماده 30 -
ضميمه شماره 8 اين كنوانسيون حاوي يك سلسله توصيه هايي در مورد طرح خطكشي راهها مي باشد.
فصل 5 - متفرقه
ماده 31 - علائم براي راه در دست ساختمان
1 - محدوده اي از سطح سواره رو كه در دست ساختمان است بايستي به وضوح نشان داده شود.
2 - حدود تعميرات راه در محلهايي كه حجم تعميرات و ترافيك اجازه دهد
بايستي با نصب راه بندهاي متصل يا منفصل كه به تناوب با نوارهاي قرمز و سفيد يا قرمز و زرد يا سياه و سفيد و يا سياه و زرد رنگ آميزي شده و چنانچه راه بندها در شب منعكس كننده نور نباشد با چراغ يا ادوات منعكس كننده نور مشخص گردند.
ادوات منعكس كننده نور و چراغهاي ثابت راه بندها كه براي اين منظور در شب مورد استفاده قرار مي گيرند بايستي به رنگ قرمز يا زرد سير و چراغهاي چشمك زن به رنگ زرد سير باشند معذالك :
(الف ) چراغها و ادوات بايستي فقط در جهت حركت ترافيك كه حدود كارهاي
راه سازي را مشخص مي نمايد قابل رويت بوده و در جهت مخالف مي تواند به رنگ سفيد باشد.
32 - (ب ) چراغها و ادواتي كه حدود كارهاي راه سازي را براي حركت دو طرفه ترافيك مشخص مي كند مي تواند به رنگ سفيد يا زرد روشن باشد.
ماده 32 - علامت گذاري به وسيله چراغها يا ادوات منعكس كننده نور طرف هاي متعاهد بايستي در تمامي قلمرو خود از يك رنگ يا يك سيستم رنگ چراغها يا ادوات منعكس كننده نور براي مشخص ساختن لبه سواره رو راه استفاده نمايند.
ماده 33 - تقاطع هاي هم سطح راه و راه آهن
1 - (الف ) در تقاطع هاي هم سطح براي اعلام نزديك شدن قطارهاي راه آهن و يا مقارن بسته شدن راه بند يا نيمه راه بند بايستي يك يا چند چراغ قرمز چشمك زن قسمت i - ب بند 1 ماده 23 اين كنوانسيون نصب شوند. معهذا
i) چراغهاي قرمز چشمك زن را ممكن است با چراغهاي راهنمايي سيستم سه رنگي قرمز - زرد - سبز به شرح مذكور در بند 2 ماده 23 اين كنوانسيون تكميل يا تعويض نمود در صورتي كه چراغ راهنمايي سه رنگي در نزديكي تقاطع هم سطح بوده و يا تقاطع داراي راه بند باشد مي توان از چراغ راهنمايي بدون نور سبز استفاده نمود.
ii) در راههاي خاكي كم تردد و راههاي فرعي (shtaP-tooF) بايد فقط يك
دستگاه صدادار (langiS-dnuoS) به كار برده شود.
(ب ) چراغهاي راهنما را ممكن است با ادوات صدادار كامل تر نمود.
2 - چراغهاي راهنما بايستي به مقتضاي جهت ترافيك در كناره سواره رو نصب گردد و در صورت لزوم ممكن است به منظور رويت بهتر چراغ راهنما و يا با توجه به تراكم عبور و مرور چراغهاي راهنما را به طور مكرر در طرف ديگر راه نير نصب نمود. معذالك ، چنانچه از نظر اوضاع و احوال محلي لازم تشخيص داده شود چراغهاي راهنما را مي توان در رفوژ وسط و يا در بالاي سطح سواره رو قرار داد.
3 - طبق بند 4 ماده 10 اين كنوانسيون علامت تايست ت 2 و B را ممكن است در يك تقاطع هم سطح كه فاقد راه بند كامل ، نيمه راه بند يا چراغ راهنما به منظور اعلام نزديك شدن قطار باشد نصب نموده در تقاطع هم سطح كه علامت 2 و B قرار داده شده باشد رانندگان بايستي قبل از خط ايست يا علامت توقف نموده و موقعي حركت كنند كه مطمئن شوند قطاري در حال نزديك شدن نيست .
ماده 34 -
1 - در تقاطع هم سطح راه آهن رانندگان نبايد از راه بند يا نيمه راه بند جلوتر روند حتي در حين باز و بسته شدن آنها.
2 - هنگام روشن شدن چراغهاي قرمز راهنما و به صدا درآمدن ادوات صدادار به شرح مذكور در قسمت الف بند 1 ماده 33 اين كنوانسيون رانندگان نبايد از خط ايست يا علامت جلوتر روند. هنگام روشن شدن چراغ زرد سيستم سه رنگي مذكور در قسمت i الف بند 1 ماده 33 رانندگان نبايد از خط ايست علامت جلوتر روند
مگر آنكه وسيله نقليه مورد بحث هنگام روشن شدن چراغ زرد آنچنان به علامت نزديك شده باشد كه نتوان آن را قبل از عبور از علامت بدون خطر متوقف نمود.
ماده 35 -
1 - راه بندها و نيمه راهبندهاي تقاطع هم سطح بايستي به طور وضوح يا خطوط تناوب قرمز و سفيد - قرمز و زرد - سياه و سفيد يا سياه و زرد رنگ آميزي شوند. معهذا ممكن است آنها را فقط به رنگ سفيد يا زرد رنگ نمود مشروط بر آنكه صفحه مدور قرمز رنگ در وسط نمايانده شوند.
2 - در كليه تقاطع هاي هم سطح كه فاقد راه بند يا نيمه راه بند باشد در
نزديكي خط راه آهن بايستي علامت 7 و B مطابق اشكال ضميمه 3 نصب شوند.
در صورتي كه چراغ راهنما يا علامت تايست ت 2 و B در محل نصب شده باشد در آن صورت علامت 7 و B بايستي روي همان پايه چراغ راهنما يا علامت 2 و B نصب گردد. نصب علامت 7 و B در موارد زير اجباري نيست .
(الف ) در تقاطع هايي كه حركت قطارهاي راه آهن خيلي كند است و عبور وسائط نقليه توسط مامور راه آهن و با علائم دستي تنظيم مي شود.
(ب ) در تقاطع راه آهن با يك راه خاكي و يا راه فرعي كه در آن ترافيك خيلي كم است .
3 - در زير علائم خطر كه داراي نقوش 26 و A - 27 و A مذكور در ضميمه 3 كنوانسيون حاضر مي باشد مي توان يك صفحه مستطيل شكل كه به طور عمودي قرار گرفته و داراي سه خط قرمز مورب روي زمينه سفيد يا زرد رنگ است قرار داد مشروط بر آنكه علائم اضافي مركب از صفحاتي بهمان شكل كه داراي يك يا دو خط قرمز مورب روي زمينه سفيد يا زرد رنگ مي باشد در فاصله يك سوم يا دو سوم بين علامت و راه آهن نصب گردد. اين علائم ممكن است در طرف ديگر راه نيز به طور مكرر نصب گردند.
صفحات مذكور در اين بند در قسمت (ج ) ضميمه 3 اين كنوانسيون بيشتر توصيف شده اند.
ماده 36
1 - به علت خطرات ويژه در تقاطع هاي هم سطح طرف هاي متعاهد ملزم هستند:
(الف ) قبل از كليه تقاطع هاي مهم سطح راه و راه آهن يكي از علائم خطر را كه داراي نقوش 27 و A و 26 و A باشد نصب كنند معهذا نصب علامت در موارد زير ضروري نيست i) در موارد مخصوصي كه ممكن است در مناطق مسكوني وجود داشته باشد. ii) در راههاي خاكي و راههاي فرعي كه ترافيك وسائط نقليه موتوري استثنايي مي باشد.
(ب ) كليه تقاطع هاي هم سطح را با راه بند يا نيمه راه بند يا با علائمي كه
دلالت بر نزديك شدن قطار راه آهن مي باشد مجهز نمايند مگر آنكه فاصله رويت قطار براي رانندگان وسيله نقليه اي كه به تقاطع هم سطح خط آهن نزديك مي شوند. بحدي باشد كه در صورت نزديك شدن قطار با حداكثر سرعت به تقاطع قادر به متوقف ساختن وسيله نقليه خود قبل از رسيدن به خط آهن بوده و يا با مريي شدن قطار فرصت عبور از تقاطع را داشته باشند معهذا طرف هاي متعاهد مختار خواهند بود در مواردي كه سرعت قطارها در محلهاي تقاطع كم يا ترافيك وسائط نقليه موتوري در راه مختصر باشد شرايط اين بند را ناديده بگيرند.
(ج ) تقاطع هم سطح با راه بند يا نيمه راه بند را از فاصله اي كه آن را بند يا
نيمه راه بند مريي نمي باشد با يكي از سيستمهاي علائم نزديك شدن قطار مذكور در بند 1 ماده 33 كنوانسيون حاضر مجهز نمايند.
(د) تقاطع هم سطح با راه بند يا نيمه راه بند را كه با نزديك شدن قطارها به
طور خودكار عمل مي نمايند با يكي از سيستمهاي علائم نزديك شدن قطار مذكور در بند 1 ماده 33 كنوانسيون حاضر مجهز نمايند.
(ه ) براي آنكه راه بندها يا نيمه راه بندها و همچنين علائم خطر كه قبل از
محلهاي تقاطع در راههايي كه شب هنگام ترافيك وسائط نقليه در آن زياد است
بيشتر قابل رويت و كاملا مشخص باشند آنها را با مواد يا ادوات منعكس كننده
نور مجهز نموده و در صورت لزوم در شب روشن سازند.
(و) به منظور جلوگيري از تجاوز وسائط نقليه به نيمه ديگر راه در محلهايي
كه تقاطع هم سطح داراي نيمه راه بند است حتي الامكان نزديك محل تقاطع را با يك خط ممتد طولي يا با احداث جزايري كه ترافيك دو جهت را تفكيك مي نمايند مجهز كنند.
2 - مقررات اين ماده شامل موارد مذكور در قسمت آخر بند 2 ماده 35 اين
كنوانسيون نخواهد بود.
فصل 6 - مقررات نهايي
ماده 37
1 - اين كنوانسيون براي امضاي كليه كشورهاي عضو سازمان ملل متحد يا هر يك از سازمانهاي تخصصي وابسته به آن يا آژانس بين المللي انرژي اتمي يا طرف اساسنامه ديوان بين المللي دادگستري و هر دولتي كه از طرف مجمع عمومي ملل متحد براي عضويت اين كنوانسيون دعوت شود در مقر سازمان ملل در نيويورك تا 31 دسامبر 1969 مفتوح خواهد بود.
2 - اين كنوانسيون موكول به تصويب بوده و اسناد تصويب بايستي نزد دبير كل سازمان ملل متحد سپرده شود.
3 - اين كنوانسيون براي الحاق هر يك از دولتهاي مذكور در بند 1 مفتوح
خواهد بود. اسناد الحاق بايستي به دبير كل سازمان ملل متحد تسليم گردد.
ماده 38
1 - هر دولت ممكن است در موقع امضا يا تصويب اين كنوانسيون يا الحاق به
آن يا هر موقعي بعد از آن با ارسال اطلاعيه اي به عنوان دبير كل اعلام كند
كه اين كنوانسيون نسبت به تمام يا قسمتي از سرزمينهايي كه مسئوليت روابط
بين المللي آنها به عهده آن دولت است مجري خواهد بود كنوانسيون حاضر نسبت به آن سرزمين يا سرزمينهاي مذكور در اطلاعيه سي روز پس از وصول آن به دبير كل يا از تاريخ لازم الاجرا شدن كنوانسيون براي طرف فرستنده اطلاعيه هر تاريخي كه موخر باشد مجري خواهد گرديد.
2 - هر دولتي كه به موجب بند 1 اين ماده نسبت به ارسال اطلاعيه از طرف
سرزمينهايي كه اطلاعيه از جانب آنها ارسال شده اقدام مي كند بايستي اعلاميه هاي پيش بيني شده در بند 2 ماده 46 اين كنوانسيون را نيز از طرف آنها ابلاغ نمايد.
3 - هر دولتي كه به موجب بند 1 اين ماده به ارسال اعلاميه اقدام كرده
مي توانند در هر موقع بعد از آن با ارسال اطلاعيه اي به عنوان دبير كل اعلام كند كه اجراي كنوانسيون در سرزمين مذكور در اطلاعيه خواهد شد و در اين صورت اجراي كنوانسيون در آن سرزمين يك سال پس از تاريخ وصول اطلاعيه از طرف دبير كل متوقف خواهد گرديد.
ماده 39 - 1 - اين كنوانسيون دوازده ماه پس از تسليم پانزدهمين سند تصويب
يا الحاق لازم الاجرا خواهد گرديد.
2 - هر دولتي كه پس از تسليم پانزدهمين سند تصويب يا الحاق كنوانسيون
حاضر آن را تصويب يا بدان ملحق گردد كنوانسيون دوازده ماه پس از تسليم
سند تصويب يا الحاق نسبت به آن كشور لازم الاجرا خواهد گرديد.
ماده 40
كنوانسيون پس از لازم الاجرا شدن جانشين كنوانسيون راجع به يكسان نمودن علائم راهها و پروتكل علائم راهها كه در تاريخ 30 مارس 1931 و 29 سپتامبر 1949 در ژنو براي امضا مفتوح گرديده بود خواهد گرديد و آنها را ملغي مي نمايد.
ماده 41
1 - پس از انقضاي يك سال از تاريخ لازم الاجرا شدن كنوانسيون حاضر هر طرف متعاهد ممكن است يك يا چندين پيشنهاد اصلاحي در مورد آن ارائه نمايد متن هر پيشنهاد اصلاحي بايستي توام با يك يادداشت توضيحي به دبير كل ارسال گرديده و توسط دبير كل به اطلاع كليه طرف هاي متعاهد رسانيده شود. طرف هاي متعاهد مي توانند در ظرف دوازده ماه متعاقب صدور بخشنامه مراتب زير را به دبير كل اطلاع دهند :
الف - يا اصلاحيه را مي پذيرند (ب ) يا اصلاحيه را رد مي كنند (ج ) يا مايلند
كنفرانسي براي رسيدگي به پيشنهاد اصلاحي تشكيل گردد دبير كل بايستي متن
پيشنهادات اصلاحي را به كليه دولت مذكور در بند 1 ماده 37 اين كنوانسيون
اطلاع دهد.
2 - الف - چنانچه ظرف دوازده ماه مذكور در بند فوق كمتر از يك سوم طرف هاي متعاهد نظر خود را داير به پذيرش يا رد كردن پيشنهادات به دبير كل سازمان ارائه نداده و يا اينكه درخواستي داير بر تشكيل يك كنفرانس راي رسيدگي به پيشنهادات را به دبير كل سازمان ندهند هر پيشنهاد اصلاحي كه به موجب بند فوق الذكر اعلام گرديده پذيرفته شده تلقي خواهد شد.
دبير كل سازمان بايستي كليه طرف هاي متعاهد را از رد يا قبول هر پيشنهاد
اصلاحي و يا تقاضاهايي كه براي تشكيل اينگونه كنفرانسها دريافت مي شود مطلع سازد.
چنانچه جمع كل عدم پذيرش و تقاضاهاي رسيده در مدت مذكور كه 12 ماه كمتر از (3) / (1) جمع طرف هاي متعاهد باشد دبير كل سازمان بايستي كليه طرف هاي متعاهد را مطلع سازد كه اصلاحات مزبور پس از انقضاي 6 ماه از 12 ماه فوق براي كليه طرف هاي متعاهد بجز دولت هايي كه در مدت معين شده پيشنهادات را رد يا درخواست تشكيل كنفرانس براي رسيدگي آن نموده اند به مرحله اجرا در خواهد آمد.
ب - هر طرف متعاهدي كه در مدت 12 ماه مذكور اصلاحات پيشنهادي را رد يا درخواست تشكيل كنفرانس براي رسيدگي به آن نموده اند ممكن است هر موقع پس از انقضاي مدت دبير كل سازمان را از پذيرفته شدن اصلاحات مطلع هر موقع پس از انقضا مدت دبير كل سازمان را از پذيرفته شدن اصلاحات مطلع سازد و دبير كل سازمان نيز بايستي اين اطلاعيه را به كليه طرف هاي متعاهد ارسال دارد.
اصلاحيه ، براي طرف هاي متعاهدي كه پذيرش خود را اعلام داشته اند شش ماه پس از وصول اعلاميه پذيرش توسط دبير كل لازم الاجرا خواهد شد.
3 - در صورتي كه يك پيشنهاد اصلاحي طبق بند 2 اين ماده مورد قبول واقع
نشود در ظرف 12 ماه مذكور در بند 1 اين ماده كمتر از نصف مجموع طرف هاي متعاهد بايستي دبير كل سازمان را از رد پيشنهادات اصلاحي مطلع سازند و يا اينكه حداقل (3) / (1) طرف هاي متعاهد كه كمتر از 10 دولت مي باشند دبير كل را مطلع نمايند كه پيشنهادات را قبول يا درخواست تشكيل كنفرانس را بنمايند دبير كل سازمان بايستي طبق بند 4 اين ماده كنفرانسي به منظور رسيدگي به پيشنهادات اصلاحي و هر پيشنهادي كه ممكن است به دبير كل ارائه شود تشكيل دهد.
4 - چنانچه يك كنفرانس مطابق بند 3 اين ماده تشكيل شود دبير كل بايستي از
كليه دولت هاي عضو سازمان ملل طبق بند 1 ماده 37 اين كنوانسيون دعوت به عمل آورد.
دبير كل سازمان بايستي حداقل 6 ماه قبل از تشكيل كنفرانس از كليه دولت هاي دعوت شده درخواست نمايد هر پيشنهادي را علاوه بر پيشنهادات مورد نظر كه مايلند در كنفرانس مطرح شود سه ماه قبل از تاريخ تشكيل كنفرانس براي كليه دولتهاي دعوت شده در كنفرانس ارسال نمايند.
5 - (الف ) هر گونه تصميمي كه با اكثريت دو سوم از دولتهاي شركت كننده در كنفرانس كه مورد اصلاح مربوطه به اين كنوانسيون اتخاذ گردد پذيرفته شده تلقي خواهد شد مشروط بر اينكه اين اكثريت لااقل شامل دو سوم تعداد طرف هاي متعاهد در كنفرانس باشد.
دبير كل بايستي كليه طرف هاي متعاهد را از پذيرفته شدن اصلاحيه مطلع سازد و
اصلاحيه دوازده ماه پس از تاريخ اطلاعيه دبير كل براي كليه طرف هاي متعاهد نافذ خواهد بود مگر كشورهايي كه در ظرف مدت مذكور دبير كل را از رد نمودن آن مطلع نموده باشد.
(ب ) طرف متعاهدي كه اصلاحيه را در مدت دوازده ماه مذكور رد كرده باشد در هر موقع مي تواند آمادگي خود را براي پذيرش آن به دبير كل اطلاع دهد و دبير كل بايستي اين اطلاعيه را به كليه طرف هاي متعاهد اعلام نمايد.
اصلاحيه در مورد طرف هاي متعاهدي كه پذيرش خود را درباره آن اعلام داشته اند بايستي شش ماه پس از وصول اطلاعيه توسط دبير كل يا در پايان مدت دوازده ماه مذكور هر كدام كه ديرتر باشد به مورد اجرا درآيد.
6 - چنانچه پيشنهاد اصلاحي مطابق بند 2 اين ماده پذيرفته نشده تلقي شود و
چنانچه شرايط مقرره در بند 3 براي تشكيل كنفرانس اجرا نشود پيشنهاد اصلاحي مردود تلقي خواهد شد.
ماده 42
هر طرف متعاهد مي تواند تمايل خود را داير بر نسخ اين كنوانسيون كتبا به
دبير كل اعلام دارد.
اين نسخ يك سال پس از تاريخ وصول اطلاعيه مذكور توسط دبير كل نافذ خواهد بود
ماده 43
چنانچه تعداد طرف هاي متعاهد در ظرف دوازده ماه متوالي از كمتر از پنج
گردد اين كنوانسيون از اعتبار ساقط خواهد شد.
ماده 44
هر گونه اختلاف بين دو يا چند طرف متعاهد نسبت به تفسير يا اجراي اين
كنوانسيون كه از طريق مذاكره يا ساير طرق نتواند حل و فصل شود بنا به
درخواست هر يك از طرفهاي ذينفع ممكن است براي اخذ تصميم به ديوان
بين المللي دادگستري ارجاع گردد.
ماده 45
هيچيك از مقررات اين كنوانسيون به نحوي تفسير نخواهد شد كه يك طرف متعاهد را از مبادرت به اقداماتي كه با مقررات منشور ملل متحد مطابقت داشته و محدود به مقتضياتي باشد كه براي امنيت داخلي يا خارجي آن طرف لازم به نظر مي رسد، باز دارد.
ماده 46
1 - هر دولت مي تواند در موقع امضا يا تسليم سند تصويب اين كنوانسيون يا
الحاق به آن اعلام نمايد كه خود را مقيد به مفاد ماده 44 اين كنوانسيون
نمي داند. طرف هاي متعاهد ديگر نسبت به هر طرف كه چنين اعلامي را نموده باشد
مقيد به رعايت مفاد ماده 44 نخواهند بود.
2 - (الف ) هر طرف متعاهد تسليم سند تصويب كنوانسيون يا الحاق به آن
بايستي طي اطلاعيه اي به عنوان دبير كل از نظر اجراي اين كنوانسيون مراتب ذيل را اعلام نمايد :
i) كداميك از مدلهاي ((b))A-((a))A را به عنوان علامت اعلام خطر انتخاب مي كند (بند 1 ماده 9).
B را به عنوان علائم ايست انتخاب
مي كند (بند 3 ماده 10) هر دولتي بعدا در هر زمان مي تواند با ارسال اطلاعيه به عنوان دبير كل علامت انتخابي خود را تغيير داده و علامت ديگري را به جاي آن انتخاب كند.
(ب ) هر دولت در موقع تسليم سند تصويب اين كنوانسيون يا الحاق به آن
مي تواند با ارسال اطلاعيه اي به عنوان دبير كل اعلام كند كه از نظر اجراي
اين كنوانسيون چرخ موتوري (depoM) را به عنوان موتورسيكلت تلقي مي كند (قسمت ل ماده 1) و نيز مي تواند با اطلاعيه اي به عنوان دبير كل در هر موقع از نظر خود در اين باره عدول كند.
3 - اطلاعيه هاي مندرج در بند 2 اين ماده شش ماه پس از وصول آن به دبير كل يا از تاريخي كه كنوانسيون براي دولت ارسال كننده اطلاعيه لازم الاجرا گردد تا تاريخي كه موخر باشد معتبر خواهد بود.
4 - قيود وارد بر اين كنوانسيون و ضمائم آن غير از قيد مندرج در بند 1
ماده پذيرفته خواهد شد كه كتبا اعلام گردد و چنانچه از تسليم سند تصويب يا
الحاق تنظيم گردد ضمن آن سند تاييد شود. دبير كل اينگونه قيود را به كليه دول مذكور در بند 1 ماده 37 اين كنوانسيون ابلاغ خواهد نمود.
5 - چنانچه هر يك از طرفهاي متعاهد كه به موجب بند 1 و 4 اين ماده قيدي
را عنوان يا نظري را اعلام كند مي تواند در هر موقع با اطلاع كتبي به دبير
كل آن را پس بگيرد.
6 - قيدي كه بر طبق ماده 4 اين ماده عنوان شود :
(الف ) مقررات اين كنوانسيون را تا حدي كه مربوط به آن قيد باشد در مورد
طرف متعاهدي كه آن را عنوان كرده تغيير مي دهد.
(ب ) مقررات كنوانسيون را از نظر روابط ساير طرفهاي متعاهد با دولتي كه آن قيد را عنوان كرده تا بهمان ميزان تغيير مي دهد.
ماده 47
دبير كل علاوه بر اعلام و اخطار و ابلاغيه هاي مندرج در ماده 41 و 46 اين
كنوانسيون بايستي كليه دول مذكور در بند 1 ماده 37 را از موارد زير نيز
مطلع نمايد.
(الف ) امضا و تصويب كنوانسيون و الحاق به آن كه به موجب ماده 37 انجام
شود.
(ب ) اطلاعيه هايي كه به موجب ماده 38 صادر مي گردد.
(ج ) تاريخ هاي لازم الاجرا شدن اين كنوانسيون بر طبق ماده 39.
(د) تاريخ لازم الاجرا شدن اصلاحيه هاي مربوط به اين كنوانسيون بر طبق بند 2 و 5 ماده 41.
(ه ) اعلام فسخ به موجب ماده 42.
(و) الغاي كنوانسيون به موجب ماده 43.
ماده 48
اين كنوانسيون كه در يك نسخه اصلي در پنج متن به زبانهاي چيني و انگليسي
و فرانسه و روسي و اسپانيايي كه متساويا معتبر خواهند بود تنظيم يافته و
به دبير كل سازمان ملل متحد تسليم خواهد گرديد و نامبرده نسخ مصدق آن را
به كليه دول مذكور در بند 1 ماد 375 اين كنوانسيون ارسال خواهد داشت .
بنا به مراتب نمايندگان مجاز و تام الاختيار امضاكننده ذيل كنوانسيون حاضر
را امضا نمودند.
وين به تاريخ 8 نوامبر 1968
(ضميمه 1)
علائم خطر به استثنا آنهايي كه در نزديكي محلهاي
تقاطع يا تقاطع هاي هم سطح نصب مي شوند
توجه : براي علائم خطر در نزديكي تقاطع هاي قسمت ب ضميمه 2 مراجعه شود.
براي علائم خطر در نزديكي تقاطع هاي هم سطح به قسمت هاي الف و ج ضميمه 3 مراجعه شود.
قسمت الف - مدلهاي علائم خطر
مدل علائم (A) بايستي از نوع ((a))A يا ((b))A باشند. مدل ((a))A عبارت است از يك مثلث متساوي الاضلاع كه يك ضلع آن افقي و راس مقابل در بالاي آن قرار مي گيرد.
زمينه اين عبارت سفيد يا زرد رنگ بوده و حاشيه آن به رنگ قرمز مي باشد.
مدل ((b))A عبارت است از مربعي كه يكي از اقطار آن افقي مي باشد. زمينه اين علامت زرد رنگ بوده و حاشيه آن نوار نازكي است به رنگ سياه . نقوش روي اين مدلها بايستي به رنگ سياه يا آبي تيره باشد مگر آنكه در شرح آنها طور ديگري ذكر گرديده باشد.
مدل ((a))A معمولي بايستي تقريبا 90 ميليمتر بوده و ضلع علامت مدل ((a))A
كوچك كمتر از 60 سانتيمتر نباشد.
ضلع علامت مدل ((b))A معمولي بايستي تقريبا 60 سانتيمتر بوده و ضلع علامت مدل ((b))A كوچك كمتر از 40 سانتيمتر نباشد.
به منظور انتخاب يكي از مدلهاي ((a))A و ((b))A به بند 2 ماده 5 و بند 1
ماده 9 اين كنوانسيون مراجعه شود.
قسمت ب - نقوش علائم خطر و طرز استعمال آنها
1 - پيچ يا پيچ هاي خطرناك
اعلام يك پيچ خطرناك يا پيچهاي خطرناك متوالي بايستي توسط يكي از نقوش زير هر كدام كه مناسب باشد به عمل آيد.
((a))1 و A پيچ چ?
((b))1 و A پيچ راست
((c))1 و A پيچ دوبله يا بيش از دو پيچ متوالي (اولي به چ?)
((d))1 و A پيچ دوبله بيش از دو پيچ متوالي (اولي به راست )
2 - سرازيري خطرناك
براي اعلام يك سرازيري تند بايستي نقش ((a))2 و A با مدل ((a)) و A يا نقش
((b))2 و A ?وام با مدل ((d))A به كار برده شود.
قسمت طرف چت نقش ((a))2 و A بايستي گوشه طرف چت تابلوي علامت را اشغال نموده و قائده آن تمام تابلو را بپوشاند. ذكر عدد در علائم ((a))2 و A و ( (b))2 و A درصد شيب را نشان مي دهد. ممكن است به جاي آن نسبت (10 :1)
نوشته شود معهذا كشورهاي متعهد مختار خواهند بود حتي الامكان با توجه به
مفاد بند 2 ب ماده 5 اين كنوانسيون در صورتي كه مدل ((a))A را قبول كرده
باشند به جاي ((a))2 و A نقش ((c)) و A و اگر مدل ((a))A را پذيرفته
A را مورد استفاده قرار دهند.
3 - سربالايي تند
A با مدل ((a))A يا نقش ((d))3
A با مدل ((b))A به كار برده شود.
A بايستي گوشه سمت راست تابلو آن علامت را اشغال
نموده و قاعده آن در تمام عرض تابلو كشيده شود.
A درصد شيب را نشان مي دهد و ممكن است به
جاي آن نسبت (10:1) نوشته شود.
معهذا طرف هاي متعاهد كه نقش ((c))2 و A را به عنوان سرازيري خطرناك
A را به جاي ((a))3 و A و
A را به جاي (
(b))3 و A جانشين كنند.
4 - باريك شدن سواره رو
A يا ترسيم شكلي كه وضع
A به وضوح نشان دهد اعلام نمود.
5 - پلهاي متحرك
A اعلام نمود.
A مذكور در قسمت ضميمه 3 در پائين
A و
A قيد شده در ضميمه مذكور تقريبا در يك سوم و يا دو سوم فاصله
A و پل متحرك نصب شده باشد.
6 - راهي كه به اسكله يا به كنار رودخانه منتهي مي شود.
انتهاي راهي كه به اسكله يا كنار رودخانه منتهي مي شود بايستي به وسيله
A اعلام گردد.
7 - راه ناهموار
دست اندازها يا پلهاي برجسته كوهاني شكل و ناهمواريها و يا قسمتهايي از
A اعلام گردد.
A را
A را به جاي ((a)
A به كار برد.
8 - راه لغزنده
A مشخص نمود.
9 - پرتاب ريگ
A
A نشان داده شود به
طوري كه سمت پرتاب مشخص گردد.
10 - سقوط سنگ (ريزش كوه )
قسمتهايي از راه كه احتمال خطر سقوط سنگ داشته و يا قبلا سنگي سقوط و روي
A يا با نقش
A مشخص شوند.
در هر دو مورد قسمت طرف راست نقش بايستي گوشه راست مدل را اشغال نمود به طوري كه سمت ريزش مشخص گردد.
11 - عبور عابر پياده
E نشان
A يا ((b))11z و A به نحوي كه سمت عبور
عابر پياده را نشان دهد مشخص گردد.
12 - اطفال
قسمت هايي از راه كه محل عبور اطفال است مانند محل خروج از مدرسه يا زمين
A به نحوي كه سمت عبور را نشان دهد مشخص گردد.
13 - ورود يا عبور دوچرخه سوارها
محلهايي كه دوچرخه سوارها وارد راه مي شوند يا از عرض راه عبور مي نمايند A به نحوي كه سمت عبور را نشان دهد مشخص گردد.
ممكن است نقش معكوس گردد.
14 - عبور احشام و ساير حيوانات
محلهايي كه احتمال عبور حيوانات از عرض راه وجود دارد بايستي با نقش ((a
A براي حيوانات اهلي يا وحشي كه سمت عبور آنها را نشان
دهد مشخص گردد.
15 - عمليات راهسازي
A مشخص گردد
16 - چراغ راهنما
در صورتي كه در تقاطعي از راه برخلاف انتظار رانندگان چراغ راهنما

براي A
براي آگاهي رانندگان
A
A كه هر كدام مربوط است به طرز قرار گرفتن چراغها در
سيستم سه رنگي مذكور در بندهاي 4 تا 6 ماده 23 كنوانسيون حاضر. اين نقش بايستي در سه رنگ مشابه همان رنگ چراغهاي راهنما باشد.
17 - فرودگاه
در آن قسمت از راه كه هواپيماها به منظور فرود آمدن يا برخاستن از
A مشخص
گردد.
18 - بادهاي مخالف
قسمتي از راه كه در مسير وزش بادهاي جانبي شديد قرار دارد بايستي با نقش
A به نحوي كه جهت باد را نشان دهد مشخص گردد.
19 - ترافيك دوطرفه در هر قسمتي از راه دوطرفه كه بر حسب ضرورت ترافيك به
A بايستي قبل از
قسمت مذكور نصب گردد و در صورت لزوم در تمام طول آن قسمت اين علامت تكرار خواهد شد.
20 - ساير خطرات
در قسمتي از راه كه خطراتي غير از آنچه در بند 1 تا 19 فوق يا مذكور در
A مشخص گردد معهذا طرف هاي
متعاهد خواهند بود كه علائم ترسيمي مذكور را به موجب مقررات قسمت ii بند الف از ماده 3 اين كنوانسيون انتخاب و به كار برند.
A مخصوصا ممكن است براي اعلام تقاطع راه آهن كه در آنجا حركت
قطارها بسيار كند بوده و ترافيك به وسيله مامور راه آهن كه همراه قطار بوده و با دادن علائم دستي لازم صورت مي گيرد به كار برده شود.
(ضميمه 2)
علائم حق تقدم عبور در تقاطع ها
علائم خطر در نزديكي قاطع ها و علائم مشخص كننده حق تقدم عبور در قسمتهاي باريك راه
توجه : در تقاطعي كه شامل يك راه اصلي و داراي يك پيچ هم باشد ممكن است
يك صفحه متضمن شكل تقاطع كه طرح راه داراي حق تقدم در آن نشان داده شده زير علائم خطر يا حق تقدم نصب شوند اعم از آنكه علائم اخيرالذكر در تقاطع نصب شده باشند يا خير.
قسمت (الف ) علائم حق تقدم عبور در تقاطع ها
1 - علامت ترعايت تقدم عبور? (nglSyawevlG)
B مي باشد و آن عبارت است از يك مثلث
متساوي الاضلاع كه راس آن بايستي به طرف پائين قرار گرفته و داراي زمينه سفيد يا زرد با حاشيه قرمز باشد و هيچ گونه نقشي نبايستي روي آن ترسيم گردد.
طول هر ضلع مثلث علامت معمولي تقريبا 90 سانتيمتر و علامت كوچكتر 60 سانتيمتر خواهد بود.
2 - علامت تايست ? (nglspoptS)
B داراي شكل هشت گوشه با زمينه
قرمز كه روي آن كلمه potS (ايست ) به رنگ سفيد و به زبان انگليسي يا زبان
كشور مربوط نوشته مي شود ارتفاع كلمه نبايستي كمتر از يك سوم ارتفاع تابلو باشد
B معمولي 90 سانتيمتر و قطر نوع كوچك آن نبايستي كمتر از
60 سانتيمتر باشد.
3 - علامت تحق تقدم عبور? (nglS ?daoRytlrolrP?)
B كه عبارت است از يك مربع كه يكي از اقطار آن قائم
خواهد بود حاشيه علامت بايستي به رنگ سياه بوده و يك مربع زرد يا نارنجي
با حاشيه سياه بايستي در وسط علامت وجود داشته باشد فاصله بين دو حاشيه به رنگ سفيد است اندازه ضلع علامت معمولي تقريبا 50 سانتيمتر و اندازه ضلع علامت كوچك نبايستي از 35 سانتيمتر كمتر باشد.
4 - علامت تپايان حق تقدم عبور (nglS?ytlrolrpfodnE?)
B فوق
كه يك نوار منصف سياه يا خاكستري عمود بر ضلع چت پائين و ضلع راست فوقاني مربع يا خطوط موازي سياه يا خاكستري كه چنين نواري را تشكيل دهند. قسمت (ب ) علائم خطر در نزديكي محلهاي تقاطع
1 - علائم خطر
در نزديك شدن به محلهاي تقاطع بايستي مدل ((a))A يا مدل ((b))A مشروحه در قسمت الف ضميمه 1 باشند.
2 - نقوش (slobmyS)
نقوش بايستي به رنگ سياه يا آبي تيره باشند.
الف - در مورد نقوشي كه روي علامت ((a))A يا ((b))A ?رسيم مي گردند بايستي مشخصات زير مورد توجه قرار گيرد.
i) در نقاطي كه بايستي حق تقدم عبور بر طبق مقررات جاري كشور رعايت شود
A ?وام با علامت ((b))A
بكار برده شود.
A ممكن است نقوشي كه وضع تقاطع را به
وضوح نشان دهد.
12))c(( دننام
برده شود.
ii) - در تقاطع با راهي كه رانندگان آن راه بايستي رعايت حق تقدم را
A به كار برده مي شود ممكن است به منظور نشان دادن
A به كار
برده شود اين نقوش ممكن است در راهي به كار روند كه راه يا راههاي ديگري
B مشخص گرديده باشند يا
اينكه راهها نوعي هستند كه (به طور مثال راههاي خاكي و فرعي ) كه طبق
قوانين داخلي رانندگان بايستي حتي در صورت فقدان اين علائم رعايت حق تقدم عبور را بنمايند.
B نصب شده است منحصرا در بعضي از موارد
استثنايي بايستي به كار برده شود.
iii) - در تقاطع با راهي كه داراي حق تقدم عبور است اگر علامت تقدم عبور
A به منظور علامت آگاهي به
كار برده شود.
A به منظور
علامت پيش آگاهي به كار برده شود معهذا به جاي علامت ((a))A با اين نقوش
B طبق بند 6 ماده 10 اين كنوانسيون به كار برده
شوند.
A
به كار برده شود.
ب - ممكن است بر طبق مشروحه قسمت B ضميمه 1 قبل از تقاطع هاي مجهز به چراغ
A مي باشد به كار برده
شود.
قسمت (ج ) علائم مشخص كننده حق تقدم عبور در قسمتهاي باريك راه
1 - علامت مشخص كننده رعايت حق تقدم عبور براي ترافيك طرف مقابل
(ciffarT gnimocnO)
چنانچه در قسمت باريك راه كه عبور در آن محل از دو طرف مشكل يا غير ممكن بوده و تمام طول آن قسمت در شب و روز به خوبي براي رانندگان قابل رويت باشد تنظيم ترافيك در صورت عدم استفاده از چراغ راهنما با تقدم دادن به
B (مشخص كننده
حق تقدم عبور) براي وسائط نقليه مقابل به نحوي كه روي آن به طرف ترافيك
بدون حق تقدم عبور مي باشد بايستي نصب گردد اين علامت به معني آن است كه ورود به قسمت باريك راه مادامي كه عبور وسائط نقليه مانعي ايجاد كرده يا آنها را متوقف سازد ممنوع خواهد بود.
اين علامت بايستي به شكل دايره با زمينه سفيد يا زرد و حاشيه قرمز كه
داراي يك فلش به رنگ سياه جهت نشان دادن حق تقدم عبور و نيز فلش ديگري به رنگ قرمز براي رعايت حق تقدم عبور است باشد.
2 - علامت مشخص كننده حق تقدم عبور بر وسائط نقليه مقابل
براي آگاه ساختن رانندگان كه در يك قسمت باريك راه بر وسائط نقليه مقابل
B به كار برده شود.
اين علامت بايستي به شكل مربع با زمينه آبي داراي يك فلش سفيد به سمت بالا
B
B در انتهاي ديگر قسمت باريك راه براي
هدايت وسائط نقليه مقابل نصب گردد.
(ضميمه 3)
علائم مربوط به تقاطع هاي هم سطح
قسمت الف - علائم خطر
A
يا ((b))A كه در قسمت الف ضميمه شماره 1 ذكر شده است باشد. براي بكار
بردن نقش روي اين علامت مراتب ذيل بايستي مورد توجه قرار گيرد.
(الف ) - تقاطع هاي هم سطح كه داراي راه بند يا نيمه راه بند متحرك مي باشد
A در هر دو طرف خط آهن مشخص گردد.
A كه داراي دو مدل
A نيز مي باشد مشخص گردد.
(ج ) - اعلام تقاطع با يك خط ترامواي مشروط بر آنكه چنين تقاطعي تقاطع هم
A مشخص
گردد.
توجه : در صورت لزوم اعلام تقاطع راه با راه آهن در محل هايي كه قطارهاي راه آهن با سرعت بسيار كم حركت مي كنند و حركت وسائط نقليه موتوري توسط مامور همراه راه آهن و با استفاده از علائم دستي كنترل مي شود بايستي با نقش
A مشروحه در قسمت ب ضميمه شماره 1 مشخص گردد.
قسمت ب - علائمي كه در مجاورت تقاطع هاي هم سطح قرار داده مي شوند.
B مذكور در بند 2 ماده 35 اين كنوانسيون مي باشند
7))a(( زا دنترابع ه ك
بايستي داراي زمينه به رنگ سفيد يا زرد با حاشيه قرمز يا سياه و مدل ((c
B داراي زمينه به رنگ سفيد با حاشيه سياه باشند خط نوشته روي مدل (
B فقط در صورتي كه راه آهن
حداقل داراي دو خط عبور است بايستي به كار برده شود.
B اضافي فقط هنگامي بايستي نصب شود كه راه آهن حداقل داراي دو
خط عبور باشد كه در آن صورت صفحه مذكور تعداد مسيرها را نشان خواهد داد طول معمولي بازوهاي صليب نبايستي كمتر از 20/1 متر باشد و اگر جاي كافي وجود نداشته باشد اين علامت ممكن است به صورت قائم نصب گردد.
قسمت (ج ) - علائم تكميلي براي نزديك شدن به تقاطع هاي هم سطح صفحه هاي مذكور در بند 3 ماده 35 كنوانسيون حاضر عبارتند از علائم ((a))29
A با خطوط مورب به سمت سواره رو راه .
A
A گذارده شده نصب گردد.
(ضميمه 4)
علائم انتظامي به استثنا علائم تقدم عبور ايستادن و پاركينگ
توجه : براي علائم انتظامي تقدم عبور به ضميمه شماره 2 و براي علائم
انتظامي ايستادن و پاركينگ به ضميمه شماره 6 مراجعه شود.
قسمت الف - علائم ممنوعيت يا محدوديت
1 - مشخصات علائم و نقوش
(الف ) علائم ممنوعيت و محدوديت بايستي به شكل دايره باشند. قطر آنها
نبايستي در مناطق غير مسكوني از 60 سانتيمتر و در مناطق مسكوني از 40
سانتيمتر كمتر باشد.
(ب ) در صورتي كه علائم مذكور به نحو ديگري در اين كنوانسيون مقرر نشده باشد بايستي داراي زمينه سفيد يا زرد با يك حاشيه عريض قرمز رنگ باشند و چنانچه نقوش و حروفي روي آن نوشته مي شود بايستي به رنگ سياه يا آبي تيره و اگر قطر دايره بايستي كشيده شود به رنگ قرمز از سمت چت بالا به طرف راست پائين خواهد بود.
2 - شرح علائم
(الف ) ممنوعيت يا محدوديت ورود
c (ورود
C مي باشد.
c (مسدود
براي كليه وسائط نقليه در هر دو جهت ) مشخص گردد.
(iii) اعلام ممنوعيت ورود براي دسته اي از انواع وسائط نقليه بايستي با
3))k(( م ئلاع
C كه داراي معاني زير مي باشند مشخص
گردد :
A (ورود هرگونه وسيله نقليه موتوري به استثناي موتورسيكلت هاي
دوچرخ بدون سايدكار ممنوع ).
A (ورود موتورسيكلت ممنوع است ).
C (ورود دوچرخه ممنوع ).
C (ورود دوچرخه هاي گازي ممنوع ).
C (ورود كاميون و وسائط نقليه باركش ممنوع ) حداكثر وزن بار و
وسيله نقليه بايستي با حروف روشن روي نقش سياه علامت و يا بر طبق بند 4
C ?عيين و
C (ورود هر گونه وسيله نقليه موتوري يدك كش با يدك
(تريلي ) به استثنا شبه يدك يا يدك يك محوره ممنوع ) حداكثر وزن بار وسيله
نقليه بايستي با حرف روشن روي نقش سياه علامت و يا طبق بند 4 ماده 8 اين
3 تعيين و مشخص گردد.
طرف هاي متعاهد در صورتي كه مصلحت بدانند مختار مي باشند به جاي نقش سياه قسمت عقب كاميون و نقش قسمت عقب يك وسيله شخصي و نيز به جاي نقش سياه يدك نقش يدك قابل اتصال به وسيله نقليه را ترسيم نمايند.
C (ورود عابر پياده ممنوع ).
C (ورود وسائط نقليه كه به وسيله حيوانات كشيده مي شوند ممنوع ).
C (ورود چرخ دستي ممنوع ).
C (ورود وسائط نقليه موتوري كشاورزي ممنوع ).
C قطر
دايره مشروط بر آن كه رويت آن درك مفهوم علامت را شكل نسازد از علائم مذكور حذف نمايند.
(vi) اعلام ممنوعيت ورود چندين نوع وسيله نقليه يا عابر به يك راه ممكن
است با چندين علامت ممنوعيت به تعداد انواع وسائط و يا با يك علامت ممنوعيت كه روي آن نقوش سياه وسائط نقليه يا استفاده كنندگان از راه كه ورودشان
C (ورود وسائط نقليه موتوري
C (ورود وسائط نقليه موتوري با وسائط نقليه اي كه
توسط حيوانات كشيده مي شود ممنوع ) نمونه هاي آن علائم هستند.
در خارج مناطق مسكوني نبايستي نصب گردند كه روي آنها بيش از دو نقش ترسيم شده باشد.
در داخل مناطق مسكوني نبايستي علائمي نصب گردند كه روي آنها بيش از سه نقش ترسيم شده باشد.
(V) اعلام ممنوعيت ورود وسائط نقليه اي كه وزن يا ابعاد آنها از حدود معيني تجاوز مي كند بايستي طبق علائم زير مشخص گردند.
C (ورود وسائط نقليه اي كه عرض كل آن از... متر تجاوز كند ممنوع )
C (ورود وسائط نقليه اي كه ارتفاع كل آنها از سطح زمين از... متر تجاوز
كند ممنوع ). C (ورود وسائط نقليه اي كه وزن كل آنها با بار از... تن تجاوز كند
ممنوع ). C (ورود وسائط نقليه اي كه وزن آنها از... تن روي يك محور تجاوز كند
ممنوع ).
C (ورود وسائط نقليه با يا بدون يدك كه طول آن از... متر تجاوز كند
ممنوع ) .
(iv) اعلام فاصله اي كه وسائط نقليه هنگام حركت نبايستي از آن به هم
C (راندن وسائط نقليه با فاصله كمتر از...
متر ممنوع ) مشخص گردد.
(ب ) گردش ممنوع
اعلام ممنوعيت گردش به راست يا به چت طبق جهت فلشها بايستي با علامت ((a)
C (گردش به راست ممنوع ) مشخص
گردد.
(ج ) دور زدن ممنوع
C (دور زدن ممنوع ) مشخص گردد.
(د) سبقت ممنوع
(i) علاوه بر مقررات كلي سبقت اعلام ممنوعيت سبقت وسائط نقليه موتوري .
به استثنا دوچرخه هاي گازي و موتورسيكلت هاي دوچرخ بدون سايد كار كه در
C (سبقت ممنوع ) مشخص گردد كه داراي دو
C مي باشد.
(ii) ممنوعيت سبقت گرفتن براي وسائط نقليه باركش كه بيش از 5/3 تن وزن
C (سبقت گرفتن وسائط نقليه باركش ممنوع )
C مي باشد.
بر طبق بند 4 ماده 8 اين كنوانسيون ممكن است به وسيله يك تابلو اضافي كه
زير علامت نصب مي شود حداكثر وزن مجاز فوق را تغيير داد.
(iii) در محل هايي كه ترافيك از سمت چت است نقش و رنگ وسائط نقليه روي
C بايستي معكوس شود.
(ه ) محدوديت سرعت
C (حداكثر سرعت محدود) به رقمي كه در
علامت نشان داده شده ) مشخص گردد.
رقمي كه روي علامت ذكر مي شود نشان دهنده حداكثر سرعت به واحدي است كه معمولا در كشور مربوطه به كار مي رود.
ممكن است در كنار يا زير رقم سرعت عبارت كيلومتر(MK) يا ميل (M) اضافه شود.
اعلام محدوديت سرعت وسائط نقليه اي كه وزن مجازاتها از ميزان تعيين شده
تجاوز مي نمايد بايستي طبق بند 4 ماده 8 اين كنوانسيون نصب يك صفحه اضافي در زير علامت كه وزن مجاز روي آن نوشته مشخص شود.
(و) ممنوعيت استفاده از ادوات صدادار
اعلام ممنوعيت استفاده از ادوات صدادار بجز در مورد جلوگيري از تصادف
C (استفاده از ادوات صدادار ممنوع ) مشخص گردد.
چنانچه اين علامت در ابتداي منطقه مسكوني يا كنار يا بلافاصله بعد از علامتي كه مشخص كننده منطقه مسكوني است نصب نشده باشد بايستي با نصب يك صفحه اضافي مطابق مدل 2 مشروحه در ضميمه 7 مسافتي را كه در آن ممنوعيت مجري مي باشد مشخص نمود.
توصيه مي گردد در مواقعي كه ممنوعيت در تمام مناطق مسكوني جاري است اين علامت در ابتداي منطقه مسكوني نصب نشود.
و علامتي كه براي شناساندن منطقه مسكوني در ابتداي آن منطقه نصب مي شود اخطاري است به رانندگان كه مقررات ترافيك قابل اجرا در مناطق مسكوني كشور از آن نقطه به بعد نافذ خواهد بود.
(ز) عبور بدون توقف ممنوع
اعلام ممنوعيت عبور بدون توقف به واسطه نزديك بودن يك گمرك مرزي (ايست C (عبور بدون توقف ممنوع ) مشخص گردد.
عليرغم ماده 8 اين كنوانسيون نقش اين علامت داراي كلمه گمرك (smotsuC)
C
را به كار مي برند بايستي كوشش نمايند موافقتنامه منطقه اي داير به نوشتن
اين كلمه در روي كليه علائم منصوبه تحصيل گردد.
هم چنين ممكن است اين علامت در مواردي كه عبور بدون توقف به دلائل ديگري ممنوع مي باشد براي اخطار به رانندگان مورد استفاده قرار گيرد در اين صورت به جاي كلمه (گمرك ) كلمه كوتاه ديگري كه بيان كننده توقف باشد نوشته شود.
(ح ) پايان ممنوعيت يا محدوديت
i) نقطه اي كه اجراي ممنوعيتهاي اعلام شده براي وسائط نقليه به پايان مي
C (پايان كليه ممنوعيت هاي محلي مربوط به حركت
وسائط نقليه ) مشخص گردد. اين علامت به شكل دايره با زمينه سفيد يا زرد و
فاقد حاشيه مي باشد كه داراي يك نوار اريب و يا خطوط موازي به رنگ سياه يا خاكستري تيره از راست سرازير به سمت چت خواهد بود.
ii) نقطه اي كه در آنجا ممنوعيت يا محدوديت اعلام شده براي حركت وسائط به
C (پايان محدوديت سرعت ) يا با علامت
C (پايان سبقت ممنوع ) مشخص گردد.
C خواهند بود كه داراي نقش ممنوعيت يا
محدوديت به رنگ خاكستري روشن مي باشند.
عليرغم مقررات بند 1 ماده 6 اين كنوانسيون علامت مذكور در تبصره (ح ) اين ضميمه ممكن است براي وسائط نقليه اي كه از جهت مقابل مي آيند در سمت ديگر جاده نصب شوند.
قسمت ب - علائم انتظامي
1 - مشخصات علائم و نقوش
(الف ) علائم انتظامي بايستي به شكل دايره باشند. قطر آنها در مناطق غير
مسكوني نبايستي از 6/0 متر و در مناطق مسكوني از 40 سانتيمتر كمتر باشد.
معهذا علائمي كه قطر آنها كمتر از 30 سانتيمتر نباشد ممكن است توام با
چراغهاي راهنما يا روي پايه و در روي جزاير ترافيك نصب گردند.
(ب ) اين علائم بايستي به رنگ آبي و نقوش آن به رنگ سفيد يا يك رنگ روشن بوده يا آنكه علائم به رنگ سفيد با حاشيه قرمز و نقوش به رنگ سياه باشد.
2 - شرح علائم
(الف ) جهت حركت
جهت يا جهاتي كه وسائط نقليه مجاز و يا مجبورند در آن حركت نمايند بايستي
D (?عيين جهت حركت ) مشخص گردد. كه روي آن فلش
يا فلشهايي جهت مناسب حركت را نشان خواهند داد. معذالك عليرغم مقررات بند
D به كار برده شود.
D بايستي به رنگ سياه با حاشيه و نقش سفيد باشند.
(ب ) تعيين سمت حركت
D (?عيين سمت حركت ) كه عليرغم مقررات بند 1 ماده 6 اين كنوانسيون
روي يك جزيره يا قبل از يك مانع در راه گذارده مي شود باين معني خواهد بود كه وسائط نقليه بايد از آن سمت جزيره يا مانع كه با علامت فلش مشخص گرديده عبور نمايند.
(ج ) گردش اجباري
D (?عيين جهت حركت در ميدان ) اخطاري است به رانندگان كه بايستي
قواعد مربوط به گردش ترافيك سمت چت را رعايت نمايند.
(د) راه مخصوص عبور دوچرخه
D (راه مخصوص عبور دوچرخه ) به منظور آن است كه دوچرخه سوارها
بايستي از راه مخصوص خود عبور نموده و ساير رانندگان وسائط نقليه حق
استفاده از آن راه را ندارند.
معهذا چنانچه قوانين محلي اجازه دهد ممكن است با نصب يك صفحه اضافي كه
C ?رسيم شده باشد عبور و از راه مذكور براي
چرخهاي موتوري نيز آزاد شود.
(ه ) راه مخصوص عابرين پياده
D (راه مخصوص عابرين پياده ) براي تعيين راه مخصوص عابر پياده كه
سايرين حق استفاده از آن را نخواهند داشت نصب مي گردد.
(و) راه مخصوص عبور سواركاران
D (راه مخصوص عبور سواركاران ) براي تعيين راه مخصوص عبور
سواركاران كه سايرين حق استفاده از آن را نخواهند داشت نصب گردد.
(ز) حداقل سرعت
D (حداقل سرعت ) به اين معني است كه سرعت وسائط نقليه در راهي كه
علامت مذكور در ابتداي آن نصب شده نبايستي كمتر از سرعت تعيين شده باشد،
رقم روي علامت نشان دهنده حداقل سرعت به واحدي است كه معمولا در كشور مربوطه به كار مي رود.
ممكن است در زير يا كنار رقم سرعت عبارت كيلومتر MK يا ميل M اضافه شود.
(ح ) پايان حداقل سرعت
D (پايان حداقل سرعت ) به اين معني خواهد بود كه حداقل سرعت تعيين
D
بوده به استثناي آنكه در روي آن يك نوار قرمز اريب از سمت راست بالا سرازير به سمت چت پائين كشيده خواهد شد.
(ط) زنجير برف اجباري است
D (زنجير برف اجباري است ) به اين معني خواهد بود كه وسائط نقليه
در راهي كه علامت مذكور در ابتداي آن نصب شده بايستي حداقل دو چرخ خود را به زنجير مجهز نمايند.
(ضميمه 5)
علائم اطلاعاتي به استثناي علائم پاركينگ
توجه : براي علائم اطلاعاتي مربوط به پاركينگ به ضميمه شماره 6 مراجعه شود مشخصات كلي علائم و نقوش در قسمت الف تا و :
(براي مشخصات علائم و نقوش در قسمت زبان قسمت مراجعه شود).
1 - علائم اطلاعاتي معمولا مربع شكل مي باشند معهذا علائم علائم جهت نما ممكن است به شكل مستطيل باشد طول آن به طور افقي قرار گرفته و به يك سر پيكان ختم شود.
2 - علائم اطلاعاتي بايستي داراي خط و نوشته با نقوش با رنگ روشن روي زمينه تيره و يا خط نوشت ها و نقوش با رنگ تيره روي زمينه روشن باشند. رنگ قرمز فقط ممكن است به طور استثنايي به كار رود و نبايستي زياد استعمال شود.
قسمت الف - علائم راهنما
1 - موارد كلي
E - نمونه هايي از علائم راهنما
مي باشند.
2 - موارد ويژه
E نمونه هايي از علائم راهنما براي نشان دادن
بن بست مي باشند.
E نمونه اي از علائم راهنما براي نشان دادن مسير گردش به چت در
محلي كه گردش به چت در تقاطع بعد ممنوع است مي باشد.
E نمونه اي از علائم راهنما جهت انتخاب مسير قبل از رسيدن به
تقاطع مي باشد.
قسمت ب - علائم جهت نما
E نمونه هايي از علائم
جهت نما مي باشند.
E نمونه هايي از علائم جهت نما
مي باشند كه جهت يك فرودگاه را نشان مي دهند.
E جهت منطقه كمپينگ (اردوگاه ) را نشان مي دهد.
E جهت اقامتگاه شبانه روزي جوانان را نشان مي دهد.
قسمت ج - علائم شناسايي محل
اين علائم به شكل مستطيل مي باشد كه طول آنها بايستي به طور افقي قرار
گيرد.
E نمونه اي از علائم شناسايي محل مي باشند كه
ابتداي منطقه مسكوني را نشان مي دهند.
2 - ((d))9 و E - ((c))9 و E نمونه هايي از علائم شناسايي محل مي باشند كه پايان منطقه مسكوني را نشان مي دهد.
عليرغم مقررات بند 1 ماده 6 اين كنوانسيون علائم مذكور ممكن است در قسمت پشت علائم شناسايي منطقه مسكوني قرار داده شوند.
قسمت د - علائم تاييدكننده
E نمونه اي از يك علامت تاييدكننده مي باشد.
عليرغم بند 1 ماده 6 اين كنوانسيون علامت مذكور ممكن است در قسمت پشت علامت ديگري كه براي ترافيك جهت مقابل نصب شده قرار داده شود.
قسمت ه - عبور عابر پياده
E (عبور عابر پياده ) محل عبور عابرين پياده را به پياده روندگان
و رانندگان نشان مي دهد.
اين علامت بايستي به رنگ آبي يا سياه بوده كه مثلث آن به رنگ سفيد يا زرد
A
A نيز كه به شكل يك پنج گوش نامنظم با
زمينه آبي و نقش سفيد مي باشد به كار برده شود.
قسمت و - علائم ديگري كه اطلاعات لازم را به رانندگان وسائط نقليه مي دهد
زمينه اين علائم بايستي به رنگ آبي باشد.
1 - علامت تبيمارستان ت
اين علامت بايستي براي اطلاع رانندگان وسائط نقليه به منظور اعمال احتياط
لازم بخصوص خودداري از ايجاد صداهاي ناهنجار در مجاورت موسسات بهداشتي نصب
E مي باشد و ممكن است به
E يكي از نقوش مذكور در بند 2 الف قسمت ز به
كار رود.
2 - علامت راه يكطرفه
ممكن است در نقاط لازم براي اطلاع بيشتر رانندگان از اينكه در يك مسير يكطرفه در حركت هستند دو علامت مختلف راه به كار برده شود.
E كه تقريبا به طور قائم بر محور راه قرار داده شده و
صفحه آن بايستي به شكل مربع باشد.
E كه تقريبا به موازات بر محور راه قرار داده شده و
صفحه اين علامت بايستي به شكل مستطيل بوده و طول آن به طور افقي قرار
گيرد.
E به زبان يا يكي از زبانهاي
E بدون
توجه به اينكه در مدخل راه مورد بحث علائم ممنوعيت يا اجباري قرار دارند
يا خير نيز به كار برده شوند.
3 - علامت تراه بن بست ?
E (راه بن بست ) كه در مدخل يك راه قرار داده شود به اين معني است
كه راه بن بست مي باشد.
4 - علائم اعلام ورود يا خروج در شاهراهها
E (شاهراه ) بايستي در نقطه اي از شاهراه قرار داده شود كه از آن
به بعد مقررات خاص شاهراهها لازم الاجرا است .
E (پايان شاهراه ) بايستي در نقطه اي از شاهراه قرار داده شود كه
مقررات شاهراه از آن به بعد نافذ نمي باشد. اين علامت ممكن است براي علام
انتهاي يك شاهراه و نيز به طور مكرر به كار برده شود.
مسافت بين انتهاي شاهراه و هر علامتي كه براي اين منظور نصب مي شود بايستي در قسمت پائين علامت نوشته شود.
5 - علائم اعلام ورود يا خروج از راهي كه مقررات ترافيك در آن راه همان
مقررات جاري در شاهراه مي باشد.
E (راه براي وسائط نقليه موتوري ) بجز شاهراههايي كه فقط براي
عبور وسائط نقليه موتوري اختصاص داشته به املاك مجاور ارتباط ندارند
بايستي در نقطه اي نصب گردد كه مقررات خاص شاهراهها در آن راه شروع به اجرا مي گردد.
E قرار داده شود كه استثنايي اجازه
ورود وسائل نقليه را به املاك مجاور بدهد.
E (پايان راه براي وسائط نقليه موتوري ) براي اعلام پايان راه و به
طور مكرر به كار برده مي شود مسافت بين راه و هر علامت كه براي اين منظور نصب مي شود بايستي در قسمت پائين علامت نوشته شود.
6 - علائم مشخص كننده ايستگاه اتوبوس يا ترامواي
E (ايستگاه ترامواي ) را مشخص مي نمايد.
7 - علامت باز يا بسته بودن راه
E (راه باز يا بسته ) بايستي براي نشان دادن آن قسمت از راه
كوهستاني (يا گردنه ) كه باز يا بسته است به كار رود. علامت مذكور بايستي
در مدخل راه يا راههايي كه به منطقه مورد بحث ختم مي شود نصب گردد.
تمام آن قسمت از راه (يا گردنه ) بايستي به رنگ سفيد نوشته شود. در علامتي
كه به عنوان نمونه داده شده نام (اسدآباد) به عنوان مثال به كار برده شده
است صفحات 1 و 2 و 3 بايستي قابل تعويض باشند.
اگر يك قسمت از راه بسته باشد صفحه 1 بايستي به رنگ قرمز يا كلمه مسدود
(desolC) و در صورت باز بودن راه رنگ صفحه سبز با كلمه باز(nepO) و خط
نوشته ها با رنگ سفيد و حتي الامكان به چند زبان نوشته شود.
صفحه هاي 2 و 3 بايستي داراي زمينه سفيد بوده و خط نوشته ها و نقوش آن به رنگ سياه باشد. اگر يك قسمت از راه باز باشد صفحه 2 بر حسب وضع راه سفيد
E (زنجير يا
لاستيك يخ شكن توصيه مي شود) مشخص شده و صفحه 3 بايستي سفيد باقي بماند.
اگر يك قسمت از راه مسدود باشد روي صفحه 3 بايستي نام محلي كه راه از
آنجا باز مي شود نوشته شده و صفحه 2 بايستي بر حسب وضع راه داراي نوشته
D خواهد بود.
قسمت ز - علائم اعلام كننده تسهيلات لازم كه ممكن است براي استفاده كنندگان
از راه مفيد باشد.
1 - مشخصات علائم و نقوش
(الف ) علائم F به شكل مربع مستطيل با زمينه آبي يا سبز مي باشند كه يك مربع سفيد يا زرد در داخل آن قرار داشته و نقش مربوطه بايستي در روي آن ترسيم گردد.
(ب ) ممكن است فاصله تا نقطه يا مدخل راهي كه به تسهيل منتهي مي شود در روي نوار آبي يا سبز علامت به رنگ سفيد نوشته شود.
F است كلمه هتل (letoH) يا متل
(letoM) بهمان ترتيب نوشته شود اين علامت همچنين ممكن است در و مدخل راهي كه به محل تسهيل ختم مي شود نصب شود و در آن صورت بايستي در روي نوار آبي يا سبز رنگ زير علامت يك فلش سفيد جهت نما ترسيم گردد.
F - (
F كه بايستي داراي رنگ قرمز باشند.
2 - شرح نقوش
(الف ) نقوش كمكهاي اوليه
نقش ها بايستي نشان دهنده مراكز كمكهاي اوليه در كشورهاي مربوطه بوده و به
F:
(ب ) نقوش گوناگون
F سرويس و تعميرگاه
F ?لفن
F پمت بنزين
F هتل
F رستوران
F كافه تريا
F محوطه پيك نيك
F آغاز منطقه پياده روي
F محوطه كمپينگ
F محوطه كاروان
F محوطه كمپينگ و كاروان
F خانه جوانان
(ضميمه 6) علائم ايستادن و توقف (پاركينگ )
قسمت الف - علائم ممنوعيت يا محدوديت ايستادن يا پاركينگ
مشخصات كلي علائم و نقوش اين علائم بايستي دايره شكل بوده و قطر آنها نبايستي در خارج از مناطق مسكوني كمتر از 60 سانتيمتر و داخل مناطق مسكوني كمتر از 25 سانتيمتر باشد زمينه اين علائم بايستي به رنگ آبي و كناره و نوارهاي اريب آن به رنگ قرمز باشد.
شرح علائم
C (پاركينگ
C(ايستادن و
پاركينگ ممنوع ) نشان داده شوند.
C يك علامت دايره شكل با نوار عرضي كه داراي
حروف يا نقش مورد استعمال در كشور مربوطه براي نمايش (پاركينگ ) مي باشد با رنگ سياه روي زمينه سفيد يا زرد تابلو كنار رود.
(ج ) ممكن است حدود و حوزه ممنوعيت بر حسب مورد با نوشتن روي يك صفحه اضافي كه زير علامت نصب مي شود محدود گردد.
i) روزهايي در هفته يا ماه يا ساعاتي در روز كه ممنوعيت مجري است .
C و ايستادن
C نشان داده مي شود.
iii) استثنائاتي كه براي بعضي از استفاده كنندگان از راه در نظر گرفته شده
است .
(د) ممكن است مدت زماني كه بيش از آن پاركينگ يا ايستادن ممنوع است به
جاي نشان دادن روي يك صفحه اضافي با نوشتن روي قسمت پائين دايره قرمز رنگ علامت مشخص گردد.
2 - (الف ) هنگامي كه پاركينگ متناوبا در طرف ديگر راه مجاز باشد بايستي
C (پاركينگ متناوب ) به جاي علامت 18C بكار برده
شود.
C نصب شده پاركينگ در روزهاي فرد و طرفي كه
C نصب گرديده پاركينگ در روزهاي زوج ممنوع خواهد بود و ساعت
تعويض روزها طبق مقررات محلي تعيين شده لزومي ندارد كه لحظه شروع حتما از نيمه شب باشد. ممكن است مقررات محلي همچنين تناوب ديگري غير از تناوب
روزانه را براي پاركينگ تجويز نمايد. كه در آن صورت به جاي اعداد i و ii
روي علائم مذكور روز تغيير قيد خواهد مثلا 15 - 1 و 31 - 16 براي تغيير از اول و شانزدهم ماه .
C را اختيار نكرده
C را با افزون
يك خط نوشته زير آن به كار برند.
3 - (الف ) جز در موارد استثنايي علائم بايستي طوري نصب شوند كه صفحه آنها بر محور راه بوده و يا با يك زاويه جزيي به صفحه قائم بر محور راه قرار گيرند.
(ب ) كليه ممنوعيت ها و محدوديت هاي پاركينگ فقط در طرفي از راه مجري خواهد بود كه علائم در آن طرف نصب شده اند.
(ج ) به استثناي مواردي كه مسافت اجراي ممنوعيت روي يك صفحه اضافي مطابق مدل 2 ضميمه 7 و يا بر طبق بند ه اعلام شده ممنوعيت بايستي از محل علامت تا اولين تقاطع راه مجري گردد.
(د) ممكن است يك صفحه اضافي مطابق مدل ((a))3 يا ((a))4 مذكور در ضميمه 7
از نقطه شروع ممنوعيت در زير علامت قرار داده شود و نيز ممكن است يك صفحه
اضافي مطابق مدل ((b))3 يا ((a))4 مذكور در ضميمه 7 به منظور تكرار
ممنوعيت زير علامت قرار داده شده و يك علامت ممنوعيت منضم به يك صفحه اضافه
مطابق مدل ((c))3 يا ((c))4 مذكور در ضميمه 7 در نقطه پايان ممنوعيت نصب گردد.
صفحه هاي مدل 3 نبايستي به موازات محور راه و صفحه هاي مدل 4 قائم بر محور راه قرار داده شده و چنانچه روي صفحه مدل 3 مسافتي ذكر شده باشد منظور مسافتي خواهد بود كه ممنوعيت در جهت پيكان مجري مي باشد.
(ه ) اگر ممنوعيت قبل از اولين تقاطع راه پايان يابد بايستي يك علامت كه
داراي يك صفحه اضافي (پايان ممنوعيت ) مشروحه در بند (د) مي باشد نصب گردد
معهذا در تقاطعي كه ممنوعيت فقط در مسافت كوتاهي اجرا مي شود نصب تنها يك علامت به شرح زير مجاز مي باشد:
- در داخل دايره قرمز مسافتي كه ممنوعيت مجري است نشان داده شود.
- داراي يك صفحه اضافي مدل 3 باشد.
(و) در نقاطي كه دستگاه پارك متر نصب شده است بايستي حق پاركينگ محدود به زماني كه پارك متر عمل مي كند پرداخت شود.
(ز) در نقاطي كه مدت پاركينگ محدود بوده ولي پاركينگ مشمول پرداخت
C به انضمام صفحه اضافي نشان
داده شود ممكن است با يك نوار آبي رنگ تقريبا به ارتفاع 2 متر روي تيرهاي
چراغ يا درختها و غيره كه در كنار راه قرار دارند يا با خطوطي روي حاشيه
راه اعلام گردد.
4 - در مناطق مسكوني براي مشخص ساختن شروع منطقه اي كه پاركينگ اعم از
C(منطقه پاركينگ
محدود) نصب شود.
C روي آن نشان داده شده بايستي به رنگ روشن
باشد.
E نيز به كار برود و در آن صورت زمينه
آن ممكن است به رنگ آبي باشد.
ممكن است براي نشان دادن سيستم محدوديت پاركينگ در يك منطقه شكل پارك متر و يا صفحات ساعتي در زير اين علامت نصب گردد.
در صورت لزوم روزها و ساعاتي از روز كه محدوديت پاركينگ مجري است سيستم
C نشان
داده شود.
قسمت ب - علائم اطلاعاتي مربوط به پاركينگ
1 - علامت توقف (پاركينگ )
E (پاركينگ آزاد) ممكن است به موازات محور جاده نصب شود و نقاطي
را نشان مي دهد كه در آن نقاط پاركينگ آزاد است . اين علامت بايستي به شكل مربع باشد. روي آن نوشته يا نقشي كه در كشور مربوطه مفهوم (پاركينگ آزاد)
را برساند درج گردد. زمينه اين علامت بايستي به رنگ آبي باشد. نقوش با خط نوشته ها روي صفحه اضافي زير علامت يا روي خود علامت ممكن است جهتي را كه در آن سمت محل پاركينگ قرار دارد يا براي توقف نوعي از وسائط نقليه پيش بيني شده است نشان دهد.
اين خط نوشته ها همچنين ممكن است محدوديت زمان پاركينگ را هم در بر داشته باشد.
2 - علامت نشان دهنده پايان منطقه پاركينگ محدود
در مناطق مسكوني براي نشان دادن پايان منطقه اي كه كليه پاركينگ از نظر
E مشتمل بر
E به كار برده شود اين تابلو
C با رنگ خاكستري
روشن با يك نوار اريب سياه يا خاكستري تيره رنگ و خطوط موازي خاكستري يا سياه كه تشكيل چنين نواري را بدهند مي باشد.
E نشان داده شود
پايان منطقه ممكن است با يك تابلو كه داراي نوار سياه يا خاكستري تيره
باشد يا با خط موازي سياه يا خاكستري كه تشكيل چنين نواري را بدهند و يك
صفحه ساعتي روي زمينه روشن نشان داده شود.
(ضميمه 7)
صفحه هاي اضافي
1 - اين صفحه ها بايستي داراي زمينه سفيد يا زرد با دوره سياه يا آبي تيره
يا قرمز باشند كه در آن صورت مسافت يا طول با رنگ سياه يا آبي تيره نوشته خواهد شد يا زمينه سياه يا آبي با دوره سفيد يا زرد يا قرمز كه در آن
صورت مسافت با طول با رنگ سفيد نوشته خواهد شد.
2 - الف - صفحه هاي اضافي (مدل 1) مسافت را از محل نصب علامت تا ابتداي قسمت خطرناك راه يا منطقه اي كه در آنجا مقررات مجري است نشان مي دهد.
(ب ) - صفحه هاي اضافي (مدل 2) طول قسمت خطرناك راه يا منطقه را كه در آنجا مقررات مجري نشان مي دهد.
(ج ) صفحه هاي اضافي زير علائم قرار داده مي شوند. معهذا ممكن است در مورد
علائم خطر مدل ((b))A اطلاعات مندرج در روي صفحه هاي اضافي در قسمت پائين علامت نوشته شود.
3 - صفحه هاي اضافي (مدل 3 و مدل 4) مربوط به ممنوعيت يا محدوديت پاركينگ
3))a(( - 3))b((- 3))c(( - 4))a(( - 4))b(( - 4))c(( دنترابع ب يترت ه ب
(به بند 3 قسمت الف ضميمه 6 مراجعه شود).
(ضميمه 8)
خطكشي راه
فصل 1 - كليات
1 - خطكشي راه نبايد از مواد ليز و لغزنده بوده و بيش از 6 ميليمتر از سطح سواره رو برآمدگي داشته باشد.
ميخكوبيها و نظائر آن كه براي علامت گذاري راه به كار مي رود نبايد بيش از 5/1 سانتيمتر و در مورد ميخكوبهاي منعكس كننده نور (چشم گربه اي ) بيش از 5 /2 سانتيمتر از سطح سواره رو برآمدگي داشته باشد. اينگونه وسايل بايستي با توجه به شرايط ايمني ترافيك راهها به كار برده شوند.
فصل 2 - خطكشي طولي
(الف ) - ابعاد
2 - عرض خطوط ممتد يا منقطع در خطكشي طولي بايستي حداقل 10 سانتيمتر باشد.
3 - فاصله بين دو خط طولي متوازي (خط دوبله ) بايستي بين 10 تا 18
سانتيمتر باشد.
4 - خط منقطع عبارت است از پاره خطهايي كه به طول مساوي و يا فواصل مساوي يكنواخت از يكديگر ترسيم شده باشند.
طول پاره خطها و نيز فواصل آنها بستگي به سرعت و حركت وسائط نقليه در جاده مورد بحث دارد.
5 - طول پاره خطها در خارج از مناطق مسكوني بايستي بين 2 تا 10 متر باشد.
طول پاره خطهايي كه خطوط نزديك شدن مذكور در بند 3 اين ضميمه را تشكيل مي دهند بايستي 2 تا 3 برابر طول فواصل آنها باشد.
6 - طول و فواصل بين پاره خطها در مناطق مسكوني كمتر از طول و فواصل آنها در مناطق غير مسكوني باشد. ممكن است طول پاره خطها به 1 متر نيز تقليل داده شود معهذا در بعضي از شاهراههاي شهري كه سرعت ترافيك بيشتر است مشخصات خطكشي طولي ممكن است عينا همان باشد كه در خارج از مناطق مسكوني عمل مي شود.
(ب ) خطكشي هاي مسير ترافيك (گذرگاه )
7 - مسيرهاي ترافيك بايستي با خطوط منقطع يا ممتد يا ساير وسايل مناسب
مشخص گردد.
i) مناطق غير مسكوني
8 - در راههاي دو طرفه اي كه داراي دو مسير حركت باشند خط وسط راه بايد با خطكشي طولي مشخص گردد.
اين خطكشي معمولا به صورت خط منقطع بوده و فقط در موارد بخصوص بايستي خط ممتد نيز به كار برده شود.
9 - در راههاي داراي سه گذرگاه به طور كلي بايستي مسيرهاي حركت در
قسمتهايي كه ديد كافي وجود دارد با خطوط منقطع مشخص شده و در موارد خاص به منظور ايجاد ايمني بيشتر مي توان خطوط ممتد يا خطوط منقطع در كنا يكديگر به كار برد.
10 - در راه هاي داراي بيش از سه گذرگاه دو جهت حركت بايستي به وسيله يك يا دو خط ممتد از يكديگر جدا شوند مگر در مواردي كه جهت حركت در دو
گذرگاه وسط بتواند از هر دو طرف مورد استفاده قرار گيرد. در اين صورت
گذرگاههاي مذكور بايستي با خطوط منقطع مشخص شوند (شكل ((b))I- ((a))I).
ii) مناطق مسكوني
11 - در مناطق مسكوني توصيه هاي مندرج در بند 8 تا 10 اين ضميمه در مورد خيابانهاي دو طرفه و نيز در مورد خيابانهاي يكطرفه كه حداقل داراي دو گذرگاه باشند قابل اجرا است .
12 - گذرگاهها در نقاطي كه عرض راه به وسيله جدول - جزيره يا جزاير
جهت نما كمتر مي گردند بايستي خطكشي شوند.
13 - در نزديك شدن به تقاطع هاي بزرگ (مخصوصا تقاطع هايي كه عبور و مرور تحت كنترل قرار دارد) محلي كه عرض راه براي دو يا چند رديف ترافيك كافي باشد گذرگاهها بايستي مانند آنچه در شكلهاي 2 و 3 نشان داده شده خطكشي شود. در اين گونه موارد ممكن است ، خطوطي كه گذرگاهها را مشخص مي سازد يك علامت پيكان اضافه نمود (به بند 39 اين ضميمه مراجعه شود).
(ج ) خطكشي براي موقعيت هاي خاص
i) خطوط ممتد
14 - براي ايجاد ايمني بيشتر و عبور و مرور به جاي خطوط منقطع وسط در
بعضي تقاطع ها (شكل 4) بايستي خط ممتد به كار برده و يا خط ممتد به خطوط منقطع اضافه گردند (شكلهاي 5 و 6).
15 - در تقاطعي كه ضرورت ايجاب نمايد قسمتي از راه به ترافيك طرف مقابل اختصاص داده شود و در آنجا ميدان ديد محدود باشد (قله - تپه - پيچ راه و غيره ) و يا در قسمتهايي كه راه باريك و وضع خاص ديگري دارد محدوديت بايستي در قسمتهايي كه ميدان ديد از يك حداقل M كمتر است به وسيله خط
ممتد كه بر طبق شكلهاي ((a))7 ?ا ((i))16 ?رسيم مي شود اعمال گردد.
در كشورهايي كه نوع وسائط نقليه ايجاب بنمايد ممكن است ارتفاع ديد چشم را
كه در شكلهاي ((a))7 ?ا ((a))10 يك متر تعيين گرديده به 20/1 متر تغيير
داد.*
>>*پاورقي : تعريف مسافت رويت كه در اين بند (بند 15) به كار رفته عبارت
است از مسافتي كه يك شيئي يك متري به وسيله شخصي كه چشمانش در ارتفاع يك متري سطح راه باشد ديده شود.<<
16 - ميزاني كه بايستي براي M اتخاذ گردد بر حسب وضع راه تغيير مي كند.
يشكطخ ه نومن 7))a(( - 7))b(( - 8))a(( - 8))b(( - 8))c(( - 8))d(( ي اهلكش
را به ترتيب براي راههاي داراي دو يا سه گذرگاه در قله يك تپه كه ميدان
ديد محدود مي باشد نشان مي دهد. اين شكلها مربوط به قسمتهاي طولي شكل بالاي
همان صفحه و نيز مسافت معينه در بند 24 ضميمه مي باشد A يا D نقطه ايست * كه
ميدان ديد از M كمتر مي شود در حالي كه B يا C نقطه اي است كه ميدان ديد
دوباره شروع به تجاوز از /((2))M مي نمايد.
>>*پاورقي : به جاي خطكشي بين A و D در شكلهاي ((a))7 و ((b))7 ممكن است
به جاي خطوط منقطع محور راه يك خط ممتد كشيده شود مشروط بر آنكه اين خطوط
در حد فاصل BA و DC به وسيله خط منقطعي كه حداقل داراي 3 قطعه مي باشد همراهي گردد. اين نوع خطكشي بايستي با احتياط كامل و فقط در موارد
استثنايي به كار برده شود زيرا راننده را فقط از سبقت گرفتن در طول مسافت
تعيين شده حتي اگر مسافت رويت هم كافي باشد منع خواهد نمود. از به كار
بردن هر دو طريق در يك راه يا راههاي مشابه در همان منطقه بايستي خودداري شود زير اين عمل موجب اختلال خواهد شد<<.
17 - رد محل هايي كه قسمتهاي BA و DC روي هم قرار گيرند يعني موقعي كه مسافت رويت طرف مقابل در هر دو جهت قبل از رسيدن به قله تپه بزرگتر از M مي گردد خطوط بايستي بهمان ترتيب تنظيم گردند ليكن خطوط ممتد مجاور خط
منقطع نبايستي روي هم قرار گيرند اين موضوع در شكلهاي - ((a))10 - ((b)
)10 - 9 نشان داده شده است .
18 - شكلهاي ((a))11 و ((b))11 وضعيت خطوط را براي همان حالت در يك راه كه داراي دو گذرگاه روي قوس با مسافت رويت محدود مي باشد نشان مي دهد.
19 - در راههايي كه داراي سه گذرگاه مي باشد ممكن است به دو طريق عمل شود
اين طريق در شكلهاي ((d))8 - ((c))8 - ((b))8 - ((a))8 -((b))10 - ((a)
)10 نشان داده شده اند. شكلهاي ((a))8 - ((b))8 - ((a))10 بايستي در
راههايي كه قسمت اعظم ترافيك با وسائط نقليه دوچرخ و شكلهاي ((c))8 - (
(b))8 - ((b))10 در راههايي كه ترافيك عمده با وسائط نقليه چهار چرخ
مي باشد به كار رود. شكل ((c))11 ?رتيب خطوط را براي همان حالت در يك قوس
با مسافت رويت محدود روي يك راه داراي سه گذرگاه نشان مي دهد.
20 - در شكلهاي 12 و 13 - 14 خطوطي را كه دلالت بر كم عرض شدن سواره رو راه دارد نشان مي دهد.
8))a(( - 8))b(( - 8))c(( - 8))d(( - 01))a(( - 01))b(( ي اهلكش رد - 12
تمايل خط اريب نسبت به خط وسط نبايد از (20)/(1) تجاوز كند.
22 - در شكلهاي 13 و 14 كه براي اعلام تغيير عرض راه و نيز در شكلهاي 15 - 16 - 17 كه براي اعلام وجود موانع در سر راه و لزوم انحراف از خط ممتد به كار مي روند لزوما تمايل خط در راههاي سريع بايستي كمتر از (50) / (1) و در راه هايي كه سرعت از 50 كيلومتر در ساعت تجاوز نمي نمايد بايستي كمتر از (20)/(1) بوده به علاوه قبل از خطوط اريب ممتد بايستي يك خط ممتد موازي با خط وسط راه نيز كشيده شود. طول خط ممتد برابر مسافتي است كه در يك ثانيه با سرعت تعيين شده طي مي شود.
23 - هنگامي كه لازم نباشد روي يك قسمت معمولي راه گذرگاههاي عبور با خطوط منقطع مشخص شود بايستي قبل از خط ممتد يك خط نزديك شدن كه عبارت از خطوط منقطع است براي مسافت 50 متر بر حسب سرعت معمولي وسائط نقليه كشيده شود.
در محل هايي كه گذرگاههاي عبور روي يك قسمت معمولي راه با خطوط منقطع مشخص مي شوند همچنين بايستي قبل از خط ممتد يك خط نزديك شدن براي مسافت 50 متر بر حسب سرعت معمولي وسائط نقليه در آن راه كشيده شود.
ممكن است خطكشي را با يك يا چند پيكان كه رانندگان را در انتخاب جهت راهنمايي كند تكميل نمود.
2 - شرايط به كار بردن خط ممتد
24 - در جدول زير به منظور تعيين مسافت رويت مقادير توصيه شده در
قسمتهايي كه وجود خط ممتد ضروري است براي سرعتهاي مختلف نشان داده شده است * >>*پاورقي : سرعت نزديك شدن در محاسبات بالا عبارت است از سرعت طرح راه و يا سرعتي كه 85% وسائط نقليه از آن تجاوز نمي كند<<.
مقادير سرعت مقادير M
----------------------------------------------
100 كيلومتر در ساعت 160 تا 320 متر
80 كيلومتر در ساعت 130 تا 260 متر
65 كيلومتر در ساعت 90 تا 180 متر
50 كيلومتر در ساعت 60 تا 120 متر
25 - مقدار M براي سرعتهاي ذكر نشده در جدول فوق بايستي بين ارقام مذكور بر اساس قرائن تعيين گردد.
(د) خطوطي كه حدود سواره رو را نشان مي دهد
26 - حدود سواره رو ترجيح دارد كه به وسيله خط ممتد تعيين و مشخص گردد و نيز ممكن است از ميخكوب يا پايه هاي مجهز به وسائل نورتاب (منعكس كننده نور) با اين خطوط تواما استفاده شود.
(ه ) خطكشي مخصوص موانع
27 - شكلهاي 15 و 16 و 17 طريقه خطكشي نزديك شدن به جريره يا هر گونه مانع ديگري را در راه نشان مي دهد.
(و) خطوط هدايت كننده براي گردش وسائط نقليه
28 - در كشورهايي كه از سمت راست رانندگي مي نمايند در بعضي از تقاطع ها لازم است به وسيله خطوط هدايت كننده طريقه گردش به چت براي رانندگان مشخص گردد.
فصل 3 - خطكشي عرضي
(الف ) كليات
29 - با توجه به زاويه رويت راننده خطكشي عرضي بايستي پهن تر از خطكشي طولي راهها باشد.
(ب ) خط ايست
30 - عرض خط ايست بايستي حداقل 20 سانتيمتر و حداكثر 60 سانتيمتر باشد عرض 30 سانتيمتر توصيه مي گردد.
31 - هنگامي كه خط ايست توام با علامت ايست به كار رفته باشد در آن صورت خط ايست بايستي در محل ترسيم گردد كه رانندگان متوقف در پشت آن كليه ترافيك را اعم از ايستاده يا وسائط نقليه در انشعابات ديگر تقاطع به خوبي رويت نمايند.
32 - خط ايست ممكن است با خطوط طولي ديگري تكميل گردد (شكلهاي 18 و 19) و
نيز ممكن است با نوشتن كلمه ايست ) روي راه طبق آنچه كه در شكلهاي 20 و 21 به عنوان نمونه درج شده مشخص گردد. فاصله بين بالاي حروف كلمه و
خط ايست بايستي بين 2 تا 25 متر باشد.
(ج ) خطوط مشخص كننده نقاطي كه رانندگان بايستي رعايت حق تقدم را بنمايند.
33 - حداقل عرض اين خطوط بايستي 20 سانتيمتر و حداكثر 60 سانتيمتر بوده و اگر دو خط وجود داشته باشد فاصله بين آنها بايستي حداقل 30 سانتيمتر باشد. ممكن است به جاي خطوط مذكور مثلث هايي در سطح سواره رو در كنار هم ترسيم گردند كه راس آنها به طرف رانندگاني كه بايستي رعايت حق تقدم را بنمايند باشد.
قاعده اين مثلث بايستي حداقل 40 سانتيمتر و حداكثر 60 سانتيمتر بوده و
ارتفاع آن نيز از حداقل 60 سانتيمتر و حداكثر 70 سانتيمتر تجاوز ننمايد.
34 - خطكشي هاي تقاطع بايستي در شرايطي كه براي خطوط ايست مذكور در بند 31 اين ضميمه توصيف شده ترسيم گردند.
35 - ممكن است به خطكشي هاي مذكور در بند 34 فوق يك مثلث طبق آنچه به طور نمونه در شكل 22 نشان داده شده در روي سطح سواره رو راه ترسيم و اضافه گردد. فاصله بين قاعده مثلث و خطكشي متقاطع بايستي بين 2 تا 25 متر باشد.
قاعده مثلث بايستي حداقل يك متر و ارتفاع آن سه برابر قاعده باشد.
36 - ممكن است به اين خطكشي متقاطع خط طولي نيز اضافه شود.
(د) گذرگاه عابر پياده
37 - فاصله بين خطوطي كه در محل عبور عابرين پياده كشيده مي شود بايستي حداقل معادل عرض خطوط بوده و از دو برابر آن بيشتر نباشد. عرض يك خط و فاصله آن روي هم بايستي بين 1 متر تا 4/1 متر باشد.
حداقل عرض توصيه شده براي محل عبور عابرين پياده در راههايي كه سرعت محدود به 60 كيلومتر در ساعت 5/2 متر و در راههاي با سرعت بيشتر 4 متر مي باشد.
(ه ) گذرگاه دوچرخه سوارها
38 - محل عبور دوچرخه سوارها بايستي با دو خط منقطع نشان داده شود خط
منقطع ارجحا بايستي مركب از مربع هايي به ابعاد 40 تا 60 سانتيمتر باشد كه
فاصله بين آنها بايستي 40 تا 60 سانتيمتر و عرض محل عبور نبايستي كمتر از 8/1 متر باشد.
استفاده از ميخكوب توصيه نمي گردد.
فصل 4 - ساير خطكشي ها
(الف ) فلش ها
39 - راههايي كه داراي عرض كافي براي تفكيك گذرگاه جهت وسائط نقليه اي كه به تقاطع نزديك مي شوند ممكن است گذرگاههايي را كه بايستي مورد استفاده ترافيك قرار گيرد با ترسيم فلش روي سطح راه (شكلهاي 2 - 3 - 19 - 23) مشخص نمود. ممكن است براي نشان جهت ترافيك در راه يكطرفه از فلش استفاده نمود.
طول فلش ها مي بايستي كمتر از 2 متر بوده و نيز ممكن است همراه آنها روي سطح راه كلماتي هم نوشته شود.
(ب ) خطوط موازي اريب
40 - شكلهاي 24 و 25 نمونه هاي قسمتهايي از راه را كه وسائط نقليه نبايستي به آن قسمت داخل شوند نشان مي دهد.
(ج ) خط نوشته ها
41 - خط نوشته روي راه ممكن است براي تنظيم ترافيك يا اعلام و آگاه ساختن استفاده كننده از راه به كار برده شود. كلماتي كه به كار مي روند ارجحا بايستي نامهاي محل - شماره راه ها يا كلماتي باشند كه به طور بين المللي و
به سهولت قابل فهم باشد (مثلا ايست اتوبوس اكسي
حروف بايد به طور مشخص در جهت حركت ترافيك و به نحوي نوشته شود تا
به علت زاويه ديد رانندگاني كه به آن نزديك مي شوند كاملا قابل رويت باشد
(شكل 20)
43 - در تقاطعي كه سرعت نزديك شدن بيش از 50 كيلومتر در ساعت است ارتفاع كلمات بايستي حداقل 5/2 متر باشد.
(د) مقررات توقف و پاركينگ
44 - محدوديت هاي توقف و پاركينگ ممكن است با خطكشي روي جدول يا سواره رو راه مشخص گردد.
حدود محل پاركينگ ممكن است با خطوط مناسب روي سطح راه تعيين شود.
(ه ) خطكشي روي راه يا ساختمان هاي مجاور
1 - خطكشي نشان دهنده محدوديت هاي پاركينگ .
45 - شكل 26 نمونه خط شكسته مي باشد.
2 - خطكشي روي موانع .
46 - شكل 27 نمونه خطكشي روي يك مانع را نشان مي دهد.
پايان
كنوانسيون فوق مشتمل بر يك مقدمه و چهل و هشت ماده و نه ضميمه منضم به قانون الحاق ايران به كنوانسيون عبور و مرور در جاده ها و كنوانسيون مربوط به علائم راه ها مي باشد.
رييس مجلس شوراي ملي - عبدالله رياضي