قانون كنوانسيون تكميلي كنوانسيون حمل و نقل مسافر و توشه به وسيله راه آهن و اجازه الحاق دولت شاهنشاهي ايران به كنوانسيون مذكور

ماده واحده - كنوانسيون تكميلي كنوانسيون حمل و نقل مسافر و توشه به وسيله راه آهن درباره مسئوليت راه آهن در مورد فوت و جرح مسافرين (مورخ 26 فوريه 1966) مشتمل بر يك مقدمه و 28 ماده و پروتكل هاي الف و ب (مورخ 26 فوريه 1966) و پروتكل شماره 2 (مورخ 9 نوامبر 1963) تصويب و اجازه تسليم اسناد الحاق آن داده مي شود.
قانون فوق مشتمل بر يك ماده و متن كنوانسيون ضميمه پس از تصويب مجلس سنا در جلسه روز چهارشنبه 8/10/1355، در جلسه روز يكشنبه هفدهم بهمن ماه يك هزار و سيصد و پنجاه و پنج به تصويب مجلس شوراي ملي رسيد.
نايب رييس مجلس شوراي ملي - دكتر جواد سعيد
كنوانسيون الحاقي كنوانسيون بين المللي حمل و نقل مسافر و توشه به وسيله راه آهن مورخ 25 فوريه 1961 مربوط به مسئوليت راه آهن در قبال فوت و جرح مسافرين
نمايندگان تام الاختيار امضاكننده زير:
با اذعان به مزاياي يكسان نمودن مقررات مربوط به مسئوليت راه آهن در قبال خسارات وارده ناشي از فوت يا جرح يا هر نوع صدمه ديگر به سلامت جسمي يا روحي به يك مسافر حين يك مسافرت بين المللي و همچنين در قبال آسيب ديدگي يا فقدان اشيايي كه اين مسافر به همراه دارد، تصميم گرفتند كنوانسيون بين المللي حمل و نقل مسافر و توشه به وسيله راه آهن مورخ 25 فوريه 1961 را با انعقاد يك كنوانسيون الحاقي تكميل نمايند. نسبت به مواد زير موافقت نمودند:
ماده 1 - موارد شمول كنوانسيون
1 - مفاد اين كنوانسيون به مسئوليت راه آهن در قبال خسارات وارده به مسافرين در نتيجه سانحه اي كه در سرزمين يك دولت طرف اين كنوانسيون اتفاق بيفتد- ناظر خواهد بود. از لحاظ اين كنوانسيون "مسافرين " عبارتند از:
الف - مسافريني كه حمل و نقل آنها بر طبق مقررات كنوانسيون بين المللي حمل و نقل مسافر و توشه به وسيله راه آهن مورخ 25 فوريه 1961 انجام مي گيرد.
ب - همراهان محمولاتي كه حمل و نقل آنها بر طبق مقررات كنوانسيون بين المللي حمل و نقل كالا به وسيله راه آهن مورخ 25 فوريه 1961 صورت مي گيرد.
2 - هر دولت متعاهد مي تواند در موقع امضا يا هنگام تسليم سند تصويب يا الحاق خود به اين كنوانسيون اعلام نمايد اين حق را براي خود محفوظ مي دارد كه مقررات كنوانسيون حاضر را نسبت به مسافرين حادثه ديده در سرزمين خود كه تبعه دولت مزبور بوده يا به طور معمول در سرزمين آن دولت اقامت دارند - به موقع اجرا در نياورد.
ماده 2 - حدود مسئوليت
1 - راه آهن در قبال خسارات ناشي از فوت - جرح يا هر نوع صدمه به سلامت جسمي و روحي يك مسافر كه در نتيجه سانحه اي از عمليات بهره برداري راه آهن و در طول مدتي كه مسافر در داخل ترن بوده يا موقع سوار يا پياده شده از آن برايش حادث شده باشد - مسئول خواهد بود.
راه آهن همچنين مسئول آسيب ديدگي يا فقدان كلي يا جزئي است كه به اشيا مسافر سانحه ديده وارد مي شود - اعم از اين كه مسافر اين اشيا را با خود داشته باشد يا مانند بسته هاي دستي و حيوانات به همراه خود حمل نمايد.
2 - در صورتي كه موجبات بروز سانحه يا عمليات بهره برداري بي ارتباط بوده و راه آهن با وجود مراقبتهاي لازمه امكان جلوگيري از آنها و عواقب ناشيه را نداشته است - از مسئوليت مبري خواهد بود.
3 - تا حدودي كه سانحه در اثر عمل اشتباه آميز يا اهمال مسافر و يا رفتار غير منطق او با رفتار معمولي مسافرين رخ داده باشد - راه آهن جزئا يا كلا از مسئوليت مبري خواهد بود.
4 - چنانچه سانحه به علت رفتار شخص ثالث رخ داده و راه آهن با وجود مراقبتهاي لازم امكان رفع آن و نتايج ناشيه را نداشته است - از مسئوليت مبري خواهد بود.
چنانچه طبق بند پيشين راه آهن از مسئوليت مبري نگردد - در حدود مقررات اين كنوانسيون مسئول مي باشد ليكن حق تعقيب شخص ثالث براي راه آهن محفوظ خواهد بود.
5 - اين كنوانسيون نسبت به مسئوليت راه آهن در مواردي كه در بند 1 پيش بيني نشده موثر نخواهد بود.
6 - از لحاظ اين كنوانسيون راه آهن مسئول عبارت است از راه آهني كه طبق
فهرست خطوط پيش بيني شده در ماده 59 بهره برداري از خطي را ك سانحه روي آن ايجاد شده - به عهده دارد. چنانچه طبق فهرست مزبور دو راه آهن مشتركا خط مورد نظر را بهره برداري مي نمايد - در اين صورت هر دو مسئول خواهند بود.
ماده 3 - غرامات در صورت فوت مسافر.
1 - در صورت فوت مسافر غرامات عبارت خواهد بود از:
الف - هزينه هاي لازم پس از مرگ به خصوص مخارج حمل جنازه - دفن - يا سوزاندن .
ب - اگر مرگ مسافر بلافاصله اتفاق نيفتاده باشد غرامات طبق ماده 4 تعيين مي شود.
2 - و به افرادي كه قانونا از لحاظ نفقه تحت تكفل مسافر بوده و يا مي بايستي در آينده بوده باشند و در نتيجه فوت مسافر از پشتيباني وي محروم شوند بايد غرامات لازم پرداخت شود - در صورتي كه افراد مزبور تحت تكفل
مسافر باشند ولي مسافر در اين مورد الزام قانوني نداشته باشد غرامات تابع قوانين ملي خواهد بود.
ماده 4 - غرامات در صورت صدمه مسافر:
در صورتي كه مسافر آسيب ديده يا به سلامت جسمي و روحي او صدمه وارد شود غرامات عبارت خواهد بود از:
الف - هزينه هاي لازم مخصوصا مخارج مداوا و حمل و نقل .
ب - جبران زيان وارده به علت ازكارافتادگي يا جزئي مسافر يا در نتيجه افزايش احتياجات مربوط به او كه در جريان آسيب ديدگي حاصل شده است .
ماده 5 - جبران ساير زيانها: اين كه راه آهن در قبال زيانهاي وارده به جز آن چه كه در مواد 3 و 4 پيش بيني شده به خصوص در مورد زيانهاي روحي و جسمي و صدمه به زيبايي بايد غرامتي پرداخت نمايد يا خير و در صورت مثبت ميزان غرامتي كه بايد پرداخت شود توسط قوانين ملي تعيين خواهد شد.
ماده 6 - نوع و حدود غرامات در صورت مرگ يا زخمي شدن مسافر.
1 - غرامات پيش بيني شده در بند 1 ماده 3 و بند ب ماده 4 بايد به صورت يكجا پرداخت شود ليكن چنانچه قوانين ملي برقراري مستمري را مجاز بداند ممكن است در صورت درخواست مسافر مصدوم يا شخص ذيحق كه در بند 2 ماده 3 تعيين شده اين غرامت به شكل مستمري پرداخت شود.
2 - ميزان غرامتي كه بايد طبق مفاد بند 1 پرداخت شود به موجب قوانين ملي تعيين خواهد شد. ليكن چنانچه در قوانين ملي حداكثر ميزان غرامت كمتر از 200000 فرانك سوييس تعيين شده باشد بر طبق كنوانسيون حاضر ميزان اين غرامت براي هر مسافر مبلغ 200000 فرانك به طور يكجا يا به صورت مستمري ساليانه متناسب با مبلغ مزبور خواهد بود.
ماده 7 - حدود غرامت در صورت آسيب ديدگي يا گم شدن اشيا. هرگاه به موجب مقررات اين كنوانسيون - راه آهن مسئول غرامت در قبال آسيب ديدگي يا از بين رفتن كلي يا جزئي اشيايي كه مسافر سانحه ديده با خود داشته يا مانند بسته هاي دستي و حيوانات - به همراه خود حمل مي نموده باشد
- مي توان براي هر مسافر تا مبلغ 2000 فرانك براي جبران - خسارات مطالبه نمود.
ماده 8 - ميزان غرامت در صورت تقلب يا خطاي فاحش .
مقررات مواد 6 و 7 اين كنوانسيون با مفاد قوانين ملي در خصوص تعيين ميزان مشخصي براي غرامت در مواردي كه خسارت در نتيجه تقلب يا خطاي فاحش راه آهن ايجاد شده باشد - قابل اجرا نيست .
ماده 9 - بهره و استرداد غرامت .
1 - شخص ذيحق مي تواند بهره غرامت را به ماخذ 5 درصد در سال مطالبه نمايد.
ميزان اين بهره از تاريخ درخواست رسمي در صورتي كه چنين درخواستي نشده باشد از تاريخ مراجعه به دادگستري محاسبه خواهد شد وليكن در مورد غرامات قابل پرداخت تحت مواد 3 و 4 - تاريخ محاسبه بهره از روزي شروع مي شود كه اقدامات مربوط به تعيين مبلغ آغاز شده باشد البته اگر اين روز به روز بعد از تاريخ درخواست مطالبه خسارات يا مراجعه به دادگستري باشد.
2 - هر غرامتي كه بنا حق دريافت شده باشد مسترد شود.
ماده 10 - منع تجديد مسئوليت .
هر گونه شرايط و مقررات مربوط به حمل و نقل يا موافقتنامه هاي خاص منعقده بين راه آهن و مسافر كه قبلا راه آهن را كلا يا جزئا از مسئوليت طبق مقررات اين كنوانسيون معاف مي دارد يا در نتيجه آنها وظيفه اقامه دليل كه به عهده راه آهن بوده به عهده مسافر گذارده شده يا حدود پائين تري نسبت به حدودي كه در بند 2 ماده 6 و 7 تعيين شده - پيش بيني نمايد و بدون اعتبار و باطل خواهد بود. ليكن اين بطلان موجب بي اعتباري قرارداد حمل و نقل كه تابع مقررات و اين كنوانسيون باقي مي ماند نخواهد شد.
ماده 11 - مسئوليت راه آهن در قبال اعمال كاركنان خود.
راه آهن در قبال اعمال كاركنان تحت استخدام خود و اشخاص ديگري كه آنها را براي انجام امور حمل و نقل كه مسئوليت آن را به عهده دارد اجير نموده مسئول خواهد بود.
ليكن چنانچه كاركنان راه آهن خدماتي را كه راه آهن به هيچ وجه موظف به انجام آن نيست طبق درخواست مسافرين براي آنان انجام دهند - اين خدمات خصوصي و مربوط به مسافر تلقي خواهد شد.
ماده 12 - اقامه دعاوي پيش بيني نشده در اين كنوانسيون .
در مورد مسئوليت هاي پيش بيني نشده در بند 1 ماده 2 هيچگونه دعوي عليه راه آهن اقامه نخواهد شد مگر جهت تحت شرايط و حدود مقرر در اين كنوانسيون . در مورد دعاوي اقامه شده عليه اشخاصي كه راه آهن طبق ماده 11 در قبال آنان مسئول مي باشد نيز به همين نحو عمل خواهد شد.
ماده 13 - دعاوي 1 - ادعاي غرامت بر طبق مقررات اين كنوانسيون اجباري نيست . اين دعاوي را ممكن است به يكي از راه آهن هاي مشروحه زير تسليم نمود.
مشروط بر اين كه مقر آن در سرزمين يكي از دول طرف اين كنوانسيون واقع باشد.
الف - راه آهن مسئول - چنانچه طبق بند 6 ماده 2 دو راه آهن مسئول باشند عليه يكي از آن دو.
ب - راه آهن مبدا.
ج - راه آهن مقصد.
د - راه آهن محل سكونت يا اقامتگاه معمولي مسافر.
2 - مطالبات به صورت كتبي خواهد بود. اسنادي كه ضميمه كردن آنها به دادخواست به نظر شخص ذيحق مفيد مي باشد به صورت اصل يا كپي و در صورت تقاضاي راه آهن به شكل رونوشت مصدق تهيه و الصاق خواهد شد.
ماده 14 - راه آهني كه بر عليه آن ممكن است اقامه دعوي شود. اقامه دعوي مربوط به غرامات تحت اين كنوانسيون فقط بر عليه راه آهن مسئول به عمل خواهد آمد. در موارد بهره برداري مشترك توسط دو راه آهن مدعي حق دارد بر عليه يكي از آن دو اقامه دعوي نمايد. اين حق انتخاب پس از اقامه دعوي بر عليه يكي از دو راه آهن منتفي خواهد شد.
ماده 15 - صلاحيت .
تعقيب قضايي تحت اين كنوانسيون فقط در دادگاه صلاحيتدار دولتي كه سانحه در سرزمين آن براي مسافر حادث شده انجام مي گيرد مگر اين كه بر طبق موافقتنامه هاي منعقده بين دولت ها يا در اسناد مربوط به واگذاري امتياز به نحو ديگري پيش بيني شده باشد.
ماده 16 - سلب حق تعقيب .
1 - چنانچه ذيحق در ظرف مدت سه ماه از تاريخ اطلاع بر وقوع خسارت به يك مسافر مراتب را به يكي از راه آهن هايي كه بر طبق ماده 13 مي توان دعاوي را بدانها تسليم نمود اعلام ننمايد - حق تعقيب از او سلب خواهد شد. موقعي كه مدعي شفاها وقوع حادثه را اعلام نمايد - تاييديه كتبي اين اعلام شفاهي بايد توسط راه آهن مربوطه به نامبرده تسليم شود.
2 - معهذا حق تعقيب در موارد زير از بين نمي رود.
الف - چنانچه مدعي در ظرف مدت پيش بيني شد در بند 1 - دادخواست خود را به يكي از راه آهن هاي مذكور در بند 1 ماده 13 تسليم نموده باشد.
ب - چنانچه شخص ذيحق ثابت نمايد سانحه در نتيجه خطا يا غفلت راه آهن روي داده است .
ج - چنانچه عدم اعلام وقوع سانحه اعلام آن پس از مهلت مقرر در نتيجه مقتضياتي باشد كه شخص ذينفع در قبال آن مسئول نبوده است .
د - چنانچه در مهلت مقرر در بند 1 - راه آهن مسئول يا طبق بند 6 ماده 2 يكي از دو راه آهن مسئول وقوع سانحه براي مسافر به طريق ديگري اطلاع حاصل نموده باشند.
ماده 17 - مرور زمان .
مبادرت به اقدامات جهت اخذ غرامت بر اساس اين كنوانسيون در موارد زير مشمول مرور زمان مي گردد.
الف - در مورد مسافر مصدوم - سه سال بعد از فرداي روز حادثه .
ب - براي ساير اشخاص ذيحق - سه سال بعد از فرداي روز مرگ مسافر يا پنج سال بعد فرداي روز حادثه - هر يك از زودتر باشد.
2 - در مواردي كه بر طبق ماده 13 بر عليه راه آهن اقامه دعوي شده باشد - سه مهلت مرور زمان پيش بيني شده در بند 1 - تا روزي كه راه آهن دعوي مربوطه را كتبا رد نموده و مدارك به آن را اعاده نمايد - به حال تعليق در خواهد آمد. در صورتي كه دعاوي به طور قسمتي مورد قبول راه آهن باشد مدت مرور زمان مجددا براي بقيه دعاوي مورد اختلاف ادامه خواهد يافت . اثبات دريافت دعاوي يا جواب آن با استرداد مدارك به عهده خواهان مي باشد.
3 - دعاوي كه مشمول مرور زمان شده اند. به هيچ وجه حتي به عنوان دادخواست متقابل و يا استثنايي قابل رسيدگي نخواهد بود.
4 - با رعايت مقررات مذكور در فوق اقدامات مربوطه به مرور زمان بر طبق قوانين ملي انجام خواهد شد.
ماده 18 - قوانين ملي .
1 - نسبت به مواردي كه در اين كنوانسيون پيش بيني نشده - قوانين ملي حكم فرما خواهد بود.
2 - از لحاظ اين كنوانسيون "قوانين ملي " عبارت است از قوانين دولتي كه سانحه در سرزمين آن براي مسافر روي داده از جمله مقررات متعارض قوانين .
ماده 19 - قواعد كلي دادرسي .
در كليه اختلافات حاصله در اثر اجراي اين كنوانسيون - آييننامه دادرسي قابل اتخاذ آييننامه دادرسي دادگاه ذيصلاحيت است جز در مواردي كه مقررات مغايري در اين كنوانسيون پيش بيني شده باشد.
ماده 20 - اجراي احكام - وجه الضمان
1 - احكامي كه طبق مقررات اين كنوانسيون - با حضور طرفين يا غيابا به وسيله محكمه صالحه صادر شده طبق قانون مورد استناد اين محكمه لازم الاجرا مي گردند و در سرزمين هر يك از دول ديگر طرف كنوانسيون نيز به محض انجام تشريفات لازم در كشور مزبور لازم الاجرا خواهند شد. تجديد نظر در ماهيت امر جايز نيست . مقررات مذكور در فوق شامل احكامي كه فقط موقتا قابل اجرا مي باشد و همچنين احكام محكوميت به پرداخت ضرر و زيان كه به علت رد تقاضاي مدعي علاوه بر هزينه ها بر عليه او صادر مي گردد - قابل اجرا نخواهد بود.
توافقهاي بين دو طرفين در نزد محاكم صالحه به منظور خاتمه دادن به يك اختلاف كه در مورد آنها صورت مجلس قانوني تنظيم شده باشد داراي ارزشي همانند احكام قضايي خواهند بود.
2 - براي تضمين پرداخت هزينه هاي دادرسي مربوط به اقدامات قضايي كه بر طبق مقررات اين كنوانسيون انجام مي شود - نمي توان وجه الضمان مطالبه نمود.
ماده 21 - واحد پولي .
مبالغ تعيين شده به فرانك در اين كنوانسيون با فرانك طلا به وزن 31/10 گرم و به عيار 900/0 تعيين شده است .
ماده 22 - حمل و نقل هاي مختلط.
1 - با در نظر گرفتن مقررات بند 2 اين ماده - كنوانسيون حاضر در قبال خسارات وارده هنگام حمل و نقل در راه هاي اتومبيل رو يا خطوط كشتيراني مندرج در فهرست خطوط پيش بيني شده در ماده 59 قابل اجرا نمي باشد.
2 - معهذا وقتي كه وسائط نقليه ويژه راه آهن توسط كشتي هاي مخصوص حمل بار حمل مي شوند مقررات اين كنوانسيون در قبال خسارات مذكور در در بند 1 ماده 2 كه در اثر سانحه اي ناشي از بهره برداري راه آهن و هنگام اقامت مسافر در وسائط نقليه مذكور يا هنگام سوار يا پياده شدن از آنها رخ داده باشد - قابل اجرا خواهد بود.
از لحاظ اجراي مفاد اين بند - منظور از دولتي كه در سرزمين آن حادثه روي داده دولتي است كه پرچم آن به روي كشتي مخصوص حمل بار افراشته است .
3 - وقتي كه بنا به مقتضيات استثنايي راه آهن مجبور شود موقتا بهره برداري از وسائط خود را متوقف و حمل و نقل مسافرين را با وسائط نقليه ديگر مستقيما يا با واسطه انجام دهد - در اين صورت طبق قوانين مربوط به آن وسائط نقليه مسئول خواهد بود. معهذا مقررات مواد 13 تا 17 - و بند 2 ماده 18 و مواد 19 و 20 اين كنوانسيون كماكان قابل اجرا خواهد بود.
ماده 23 - مسئوليت در صورت وقوع حوادث ناشي از نيروي هسته اي : بر طبق اين كنوانسيون راه آهن در قبال خسارات ناشي از حوادث مربوط به انفجارات هسته اي مسئوليتي نخواهد داشت بلكه بر طبق مقررات مخصوصي لازم الاجرا در سرزمين يك دولت متعاهد ناظر به تعيين مسئوليت در مورد انرژي هسته اي شخصي كه از تاسيسات هسته اي استفاده مي كند يا شخص ديگري كه جانشين او است - مسئول خسارت مي باشد.
ماده 24 - امضا
اين كنوانسيون تا تاريخ اول ژوئيه 1966 جهت امضا دولتهايي كه براي حضور در كنفرانس منعقده در برن از تاريخ 21 تا 26 فوريه 1669 دعوت شده اند مفتوح خواهد بود.
ماده 25 - تصويب و لازم الاجرا شدن .
اين كنوانسيون به تصويب خواهد رسيد و اسناد تصويب آن در اسرع وقت ممكنه نزد دولت سويس سپرده خواهد شد.
هنگامي كه پانزده دولت كنوانسيون را تصويب نمودند - دولت سويس در مورد تاريخ لازم الاجرا شدن آن با دول ذينفع تماس خواهد گرفت .
ماده 26 - الحاق :
اگر يكي از دول طرف كنوانسيون بين المللي حمل و نقل مسافر و توشه به وسيله راه آهن مورخ 25 فوريه 1961 - كنوانسيون حاضر را امضا ننموده ليكن مايل به الحاق بدان باشد - دولت مزبور بايد موضوع را به اطلاع دولت سويس برساند و دولت سويس نيز دول طرف كنوانسيون را از جريان مطلع خواهد نمود. هر الحاق يك ماه پس از آن كه دولت سويس ساير دول طرف را از تقاضاي الحاق مطلع نمود - اعتبار خواهد يافت .
ماده 27 - مدت اعتبار و تجديد نظر كنوانسيون :
مدت اعتبار اين كنوانسيون همانند كنوانسيون بين المللي حمل و نقل مسافر و توشه به وسيله راه آهن فوريه 1961 خواهد بود كه مي توان آن را بر طبق روش پيش بيني شده در بند 1 ماده 68 كنوانسيون مورد تجديد نظر قرار داده و يا در موقع خود به صورت جزئي از كنوانسيون مزبور در آورد.
ماده 28 - متون كنوانسيون - ترجمه هاي رسمي :
اين كنوانسيون بر طبق عرف سياسي معمول به زبان فرانسه تنظيم و امضا شده است .
علاوه بر متن فرانسه - متون انگليسي و آلماني و ايتاليايي كنوانسيون كه ترجمه رسمي آن مي باشد به آن ضميمه شده است . در صورت اختلاف متن فرانسه معتبر خواهد بود.
بنا به مراتب نمايندگان تام الاختيار ذيل با در دست داشتن اختيارنامه هاي خود كه در كمال صحت و اعتبار بود اين كنوانسيون را امضا نمودند.
اين كنوانسيون در تاريخ بيست و ششم فوريه يك هزار و نه صد و شصت و شش در يك نسخه اصلي در برن تنظيم گرديد كه نسخه اصلي در بايگاني فدرال سويس ضبط خواهد شد و نسخ مصدق آن جهت هر يك از دول طرف ارسال خواهد شد.
اطريش - هلند - چكسلواكي - بلژيك - دانمارك - تونس - بلغارستان - اسپانيا - تركيه - ايتاليا - فنلاند - يوگسلاوي - لبنان - فرانسه - لهستان - ليختنشتاين - يونان - پرتغال - لوكزامبورگ - مجارستان - روماني - مغرب - عراق - انگلستان - نروژ - سوئد - سوئيس - سوريه .
پروتكل الف
تنظيم شده توسط كنفرانس فوق العاده كه به منظور تعيين اعضا كميته اداري دفتر مركزي حمل و نقل بين المللي به وسيله راه آهن و تصويب يك كنوانسيون (راجع به مسئوليت راه آهن در قبال فوت و جرح مسافرين ) الحاقي به كنوانسيون بين المللي حمل و نقل مسافر و توشه به وسيله راه آهن مورخ 25 فوريه 1961 تشكيل گرديده .
طي كنفرانس فوق العاده متشكله در برن از 21 تا 26 فوريه 1966 به منظور تعيين اعضاي كميته اداري دفتر مركزي حمل و نقل بين المللي به وسيله راه آهن و تصويب يك كنوانسيون (راجع به مسئوليت راه آهن در قبال فوت و جرح مسافرين ) الحاقي به كنوانسيون بين المللي حمل و نقل مسافر و توشه به وسيله راه آهن مورخ 25 فوريه 1961.
نمايندگان تام الاختيار امضاكننده زير: در موارد زير توافق نموده اند:
با توجه به بسط اخير دامنه اجرايي كنوانسيون هاي بين المللي به دول آفريقاي شمالي و خاور نزديك و خاورميانه - چون محدود كردن تعداد اعضا كميته مديريت به نه (9) نفر - به طوري كه در كنوانسيون ها پيش بيني شده - از نظر
تقسيم جغرافيايي عادلانه به نظر نمي رسد: تصميم گرفته شده است : كه مفاد حرف (الف ) بند 2 ماده 1 مربوط به ضميمه و ضميمه به ترتيب زير اصلاح و تعداد اعضا كميته مديريت به يازده نفر افزايش داده شود:
2 - الف - كميته مديريت در برن منعقد مي شود و از يازده عضو منتخب از بين دولت هاي متعاهد تشكيل مي گردد:
اين پروتكل مكمل كنوانسيون هاي و مورخ 25 فوريه 1961 بوده و تا تاريخ اول ژوئيه 1966 جهت امضا مفتوح خواهد ماند.
اين پروتكل به طور موقت از تاريخ اول مارس 1966 به مورد اجرا در خواهد آمد. درباره تصويب و لازم الاجرا شدن قطعي آن - مقررات ماده 66 - بند 2 ماده 69 ماده 65 و بند 2 ماده 68 حسب مورد قابل اجرا خواهد بود.
بنا به مراتب نمايندگان تام الاختيار زير با در دست داشتن اختيارنامه هاي خود كه در كمال صحت و اعتبار بود - اين پروتكل را امضا نمودند.
اين پروتكل در تاريخ بيست و ششم فوريه يك هزار و نه صد و شصت و شش و در يك نسخه اصلي در برن تنظيم گرديد كه اين نسخه در بايگاني كنفدراسيون سويس توديع شده و رونوشت هاي معتبر آن براي هر يك از طرفه هاي متعاهد فرستاده خواهد شد.
دولت هاي
اطريش - مجارستان - هلند - بلژيك - عراق - لهستان - بلغارستان - ايتاليا - پرتغال - دانمارك - لبنان - روماني - اسپانيا- ليختنشتاين - بريتانياي كبير و ايرلند شمالي - فنلاند - لوكزامبورگ - سوئد - فرانسه - مغرب - سويس - يونان - نروژ - سوريه - چكسلواكي - تونس - تركيه - يوگسلاوي
پروتكل ب
تنظيم شده توسط كنفرانس فوق العاده منعقده به منظور تعيين اعضا كميته مديريت دفتر مركزي حمل و نقل بين المللي به وسيله راه آهن و تصويب يك كنوانسيون الحاقي راجع به مسئوليت راه آهن در قبال فوت و جرح مسافرين به كنوانسيون بين المللي حمل و نقل مسافر و توشه به وسيله راه آهن مورخ 25 فوريه 1961 طي كنفرانس فوق العاده منعقده در برن از 21 تا 26 فوريه 1966 به منظور تعيين اعضا كميته مديريت دفتر مركزي حل و نقل بين المللي به وسيله راه آهن و تصويب يك كنوانسيون الحاقي راجع به مسئوليت راه آهن در قبال فوت و جرح مسافرين به كنوانسيون بين المللي حمل و نقل مسافر و توشه به وسيله راه آهن مورخ 25 فوريه 1961.
نمايندگان تام الاختيار امضاكننده زير: در موارد زير توافق نمودند:
1 - با توجه به اين كه كنوانسيون مربوط به مسئوليت راه آهن در قبال فوت و جرح مسافرين يك كنوانسيون الحاقي به كنوانسيون بين المللي حمل و نقل مسافر و توشه به وسيله راه آهن مورخ 25 فوريه 1961 مي باشد. تصميم گرفته شده است .
دولت هايي كه كنوانسيون هاي مورخ 25 اكتبر 1952 و مورخ 25 فوريه 1961 را امضا نكرده اند، يا بخش هايي از سرزمين هاي چنين دولت هايي كه كنوانسيون هاي 25 فوريه 1961 نسبت به خطوط راه آهن آنها لازم الاجرا است مي توانند بر اساس مقررات قسمت 1 پروتكل الحاقي به كنوانسيون هاي بين المللي مربوط به حمل و نقل كالا به وسيله راه آهن و مسافر و توشه به وسيله راه آهن كه در تاريخ 25 فوريه 1961 در برن امضا شده اند جز دول طرف كنوانسيون راجع به مسئوليت راه آهن در قبال فوت و جرح مسافرين الحاقي به در آيند.
2 - اين پروتكل كه مكمل كنوانسيون الحاقي مورخ 26 فوريه 1966 - مربوط به مسئوليت راه آهن در قبال فوت و جرح مسافرين مي باشد تا تاريخ اول ژوئيه 1966 براي امضا مفتوح خواهد ماند.
اين پروتكل را بايستي به تصويب برسد دولتهايي كه اين پروتكل را قبل از اين تاريخ امضا نكرده باشند و دولت هاي طرف كنوانسيون الحاقي مذكور در فوق در اجراي ماده 26 آن مي توانند با دادن اعلام كتبي به پروتكل ملحق گردند.
اسناد تصويب يا اعلاميه هاي الحاق نزد دولت سويس سپرده خواهد شد. اين پروتكل شش ماه قبل از تاريخ تعيين شده براي لازم الاجرا شدن كنوانسيون الحاقي مورخ 26 فوريه 1966 - لازم الاجرا خواهد شد.
بنا به مراتب ، نمايندگان تام الاختيار زير با در دست داشتن اختيارنامه هاي خود كه در كمال صحت و اعتبار بود - اين پروتكل را امضا نمودند.
اين پروتكل در تاريخ بيست و ششم فوريه يك هزار و نه صد و شصت و شش در يك نسخه اصلي در برن تنظيم گرديد كه اين نسخه در بايگاني كنفدراسيون سويس توديع گرديده و رونوشت هاي معتبر آن جهت هر يك از دول طرف ارسال خواهد شد.
اطريش - روماني - مغرب - بلژيك - بريتانياي كبير و ايرلند شمالي - نروژ بلغارستان - سوئد - هلند - چكسلواكي - سويس - دانمارك - تونس - سوريه - اسپانيا - تركيه - ايتاليا - فنلاند - يوگسلاوي - لبنان - فرانسه - لهستان - ليختنشتاين - يونان - پرتغال - لوكزامبورگ - مجارستان - عراق
پروتكل شماره 2
تنظيم شده توسط كنفرانس ديپلماتيك منعقده به منظور لازم الاجرا نمودن كنوانسيون هاي بين المللي مربوط به حمل و نقل كالا به وسيله راه آهن و حمل و نقل مسافر و توشه به وسيله راه آهن مورخ 7 فوريه 1970 در مورد تمديد مدت اعتبار كنوانسيون الحاقي به مورخ 1961 راجع به مسئوليت
راه آهن در قبال فوت و جرح مسافرين كه در تاريخ 26 فوريه 1966 امضا شده و در تاريخ اول ژانويه 1973 به مورد اجرا در آمده است .
طي كنفرانس ديپلماتيك منعقده در برن از 5 تا 9 نوامبر 1973 به منظور لازم الاجرا نمودن كنوانسيون هاي بين المللي مربوط به حمل و نقل كالا به وسيله راه آهن حمل و نقل مسافر و توشه به وسيله راه آهن مورخ 7 فوريه 1970 نمايندگان تام الااختيار امضاكننده زير از طرف دول طرف كنوانسيون مورخ 26 فوريه 1966 راجع به مسئوليت راه آهن در قبال فوت و جرح مسافرين الحاقي كنوانسيون بين المللي حمل و نقل مسافر و توشه به وسيله راه آهن مورخ 25 فوريه 1961 پس از مبادله اختيارنامه هاي خود كه در كمال صحت و اعتبار بود نسبت به موارد زير توافق نمودند.
با توجه به اين كه : صرفا به دلائل صحيح بودن فرم ، در ماده 27 كنوانسيون الحاقي به كنوانسيون بين المللي حمل و نقل مسافر و توشه به وسيله راه آهن مورخ 25 فوريه 1961 راجع به مسئوليت راه آهن در قبال فوت و جرح مسافرين كه در تاريخ 26 فوريه 11966 امضا شده و از تاريخ اول ژانويه 1973 به مورد اجرا در آمده است - پيش بيني گرديده كه مدت اعتبار آن مانند مورخ 1961 خواهد بود و كنوانسيون الحاقي مذكور هنگام تشكيل هفتمين كنفرانس تجديد نظر هنوز لازم الاجرا نگرديده بود و لذا طي كنفرانس مزبور امكان تجديد نظر در آن و يا ادغام آن در مورخ 1970 نبوده . و با اذعان به اين كه كنوانسيون الحاقي مذكور بايد حتي بعد از لغو كنوانسيون مورخ 1961 و به مورد اجرا در آمدن كنوانسيون 1970 كماكان لازم الاجرا باشد و تمديد مدت اعتبار كنوانسيون الحاقي - با اختيارات تعويض شده به دفتر مركزي براي مطالعه امكان ادغام متون در كنوانسيون الحاقي بدان - به منظور ايجاد مقررات كامل و متحدالشكل به منظور حمل و نقل مسافرين به وسيله راه آهن - كه مشابه با مقررات مربوط به ساير طرق حمل و نقل باشد مغايرتي ندارد.
تصميم گرفته شده است كه مدت اعتبار كنوانسيون الحاقي مورخ 26 فوريه 1966 تمديد گرديده و در نتيجه اصلاحات زير در متن آن به عمل آيد:
1 - عنوان آن به ترتيب زير اصلاح مي شود:
" كنوانسيون راجع به مسئوليت راه آهن در قبال فوت و جرح مسافرين الحاقي به كنوانسيون بين المللي حمل و نقل مسافر و توشه به وسيله راه آهن مورخ 7 فوريه 1970"
2 - بند دوم مقدمه به ترتيب زير اصلاح مي شود:
"تصميم گرفتند كنوانسيون بين المللي حمل و نقل مسافر و توشه به وسيله راه آهن مورخ فوريه 970 را با يك كنوانسيون الحاقي تكميل نمايند."
3 - در بند 1 و ماده 1 قسمت هاي (الف ) و (ب ) به ترتيب زير اصلاح مي شود:
" (الف ) - مسافريني كه حمل و نقل آنها بر طبق مقررات كنوانسيون بين المللي حمل و نقل مسافر و توشه به وسيله راه آهن مورخ 7 فوريه 1970 انجام مي گيرد."
" (ب ) - همراهان محمولاتي كه حمل و نقل آنها بر طبق مقررات كنوانسيون بين المللي حمل و نقل كالا به وسيله راه آهن مورخ 7 فوريه 1970- صورت مي گيرد."
4 - بند 6 ماده 2 به ترتيب زير اصلاح مي شود:
" بند 6 - از لحاظ اين كنوانسيون راه آهن مسئول راه آهني است كه طبق فهرست خطوط بهره برداري از خطي را كه سانحه روي آن وقوع يافته به عهده دارد. چنانچه طبق فهرست مزبور دو راه آهن مشتركا خط مورد نظر را بهره برداري مي نمايند - در اين صورت هر دو مسئول خواهند بود."
5 - در بند 1 ماده 20 عبارت اول ، به ترتيب زير اصلاح مي شود:
"1 - موقعي كه احكام صادره طبق مقررات اين كنوانسيون - با حضور طرفين يا غيابا به وسيله محكمه صالحه - طبق قانون مورد استناد اين محكمه لازم الاجرا مي گردند - در سرزمين هر يك از دول ديگر طرف كنوانسيون نيز به محض انجام تشريفات مربوطه لازم الاجرا خواهد شد. تجديد نظر در ماهيت امر جايز نيست .
6 - بند 1 ماده 22 به ترتيب زير اصلاح مي شود.
1 - با در نظر گرفتن مقررات بند 2 اين ماده - كنوانسيون حاضر در قبال خسارات وارده هنگام حمل و نقل در راه هاي اتومبيل رو يا قابل كشتيراني مندرج در فهرست خطوط قابل اجرا نمي باشد.
7 - بند 1 ماده 26، به ترتيب زير اصلاح مي شود:
اگر يكي از دول طرف كنوانسيون بين المللي حمل و نقل مسافر و توشه به وسيله راه آهن مورخ 7 فوريه 1970 كنوانسيون حاضر را امضا ننموده ليكن مايل به الحاق بدان باشد - دولت مزبور بايد موضوع را به اطلاع دولت سويس برساند كه دولت سويس نيز دول طرف كنوانسيون را از جريان مطلع خواهد نمود.
8 - ماده 27 - به ترتيب زير اصلاح مي شود:
مدت اعتبار اين كنوانسيون همانند كنوانسيون بين المللي حمل و نقل مسافر و توشه به وسيله راه آهن مورخ 7 فوريه 1970 خواهد بود كه مي توان آن را بر طبق روش پيش بيني شده در كنوانسيون مزبور مورد تجديد نظر قرار داده و يا در موقع خود در آن ادغام نمود.
9 - بند دوم ماده 28 به ترتيب زير اصلاح مي شود.
علاوه بر متن فرانسه - متون انگليسي و آلماني و ايتاليايي و عربي كنوانسيون كه ارزش ترجمه رسمي را دارند تنظيم خواهد شد.
اين پروتكل تا تاريخ 31 ژانويه 1974 براي امضا مفتوح خواهد بود.
دولت هايي كه اين پروتكل را قبل از اين تاريخ امضا نكرده باشند دولي كه قبل از لازم الاجرا شدن كنوانسيون مورخ 7 فوريه 1970 جزو دول طرف كنوانسيون الحاقي مورخ 26 فوريه 1966 طبق ماده 26 آن گرديده باشند - مي توانند با دادن اعلاميه كتبي به دولت سويس به اين پروتكل ملحق گردند دولت سويس مراتب را به اطلاع دول طرف كنوانسيون الحاقي خواهد رسانيد.
اين پروتكل همزمان با لازم الاجرا شدن كنوانسيون بين المللي مورخ 7 فوريه 1970 به مورد اجرا در خواهد آمد. بنا به مراتب نمايندگان تام الاختيار زير اين پروتكل را تنظيم و امضا نموده اند.
اين پروتكل در تاريخ نهم نوامبر يك هزار و نه صد و هفتاد و سه در يك نسخه اصلي در برن تنظيم گرديد كه اين نسخه در بايگاني كنفدراسيون سويس توديع شده و رونوشت هاي معتبر آن براي هر يك از دول طرف فرستاده خواهد شد.
الجزاير امضا عراق امضا پرتغال امضا آلمان غربي امضا ايران - آلمان شرقي امضا
اطريش امضا ايرلند - روماني امضا
بلژيك امضا ايتاليا امضا بريتانياي كبير
و ايرلند شمالي امضا
بلغارستان امضا لبنان - سوئد امضا
دانمارك امضا ليختنشتاين امضا سويس امضا
اسپانيا امضا لوكزامبورگ امضا سوريه -
فنلاند امضا مغرب امضا چكسلواكي امضا
فرانسه امضا نروژ امضا تونس امضا
يونان امضا هلند امضا تركيه امضا
مجارستان امضا لهستان امضا يوگسلاوي امضا
اين متن رونوشت گواهي شده و برابر با نسخه اصلي آن كه در بايگاني فدرال سويس توديع گرديده - مي باشد - برن 15 مارس 1974
از طرف وزارت امور خارجه فدرال سويس - بوهر - رييس قسمت معاهدات بين المللي
كنوانسيون فوق مشتمل بر يك مقدمه و بيست و هشت ماده و پروتكل هاي الف و ب و پروتكل ماده منضم به قانون كنوانسيون تكميلي كنوانسيون حمل و نقل مسافر و توشه به وسيله راه آهن و اجازه الحاق دولت شاهنشاهي ايران به كنوانسيون مذكور مي باشد.
نايب رييس مجلس شوراي ملي - دكتر جواد سعيد