قانون الحاق دولت جمهوري اسلامي ايران به كنوانسيون بين المللي مداخله در درياهاي آزاد در صورت بروز سوانح آلودگي نفتي و پروتكل مداخله در درياهاي آزاد در صورت بروز آلودگي غير نفتي


شماره 650 ـ ق - 27/11/1375
حضرت حجت الاسلام و المسلمين جناب آقاي هاشمي رفسنجاني
رياست محترم جمهوري اسلامي ايران
لايحه شماره 62176/14383 مورخ 24/4/1375 دولت در خصوص الحاق دولت جمهوري اسلامي ايران به كنوانسيون بين المللي مداخله در درياهاي آزاد در صورت بروز سوانح آلودگي نفتي و پروتكل مداخله در درياهاي آزاد در صورت بروز آلودگي غير نفتي كه در جلسه علني روز يكشنبه مورخ 7/11/1375 مجلس شوراي اسلامي با اصلاحاتي تصويب و به تاييد شوراي نگهبان رسيده است در اجراي اصل يكصدو بيست و سوم قانون اساسي به پيوست ارسال مي گردد .
رئيس مجلس شوراي اسلامي ـ علي اكبر ناطق نوري
شماره 115162 - 1/12/1375
وزارت راه و ترابري
قانون الحاق دولت جمهوري اسلامي ايران به كنوانسيون بين المللي مداخله در درياهاي آزاد در صورت بروز سوانح آلودگي و پروتكل مداخله در درياهاي آزاد در صورت بروز آلودگي غير نفتي كه در جلسه علني روز يكشنبه مورخ هفتم بهمن ماه يكهزارو سيصدو هفتادو پنج مجلس شوراي اسلامي تصويب و در تاريخ 16/11/1375 به تاييد شوراي نگهبان رسيده و طي نامه شماره 650 ـ ق مورخ 27/11/1375 واصل گرديده است ، به پيوست جهت اجراء ابلاغ مي گردد .
رئيس جمهور ـ اكبر هاشمي رفسنجاني

ماده واحده ـ به دولت اجازه داده مي شود به كنوانسيون بين المللي مداخله در درياهاي آزاد در صورت بروز سوانح آلودگي نفتي مشتمل بر يك مقدمه ، 17 ماده و يك پيوست و پروتكل مداخله در درياهاي آزاد در صورت بروز آلودگي ناشي از مواد غير نفتي مشتمل بر يك مقدمه و 11 ماده به شرح پيوست ملحق شود و اسناد الحاق را تسليم نمايد .
تبصره ـ ارجاع اختلافهاي ناشي از اجراي اين كنوانسيون به مصالحه يا داوري با تصويب مراجع ذيصلاح قانوني خواهد بود .
بسم الله الرحمن الرحيم
كنوانسيون بين المللي مربوط به مداخله در درياهاي آزاد در صورت برو سوانح آلودگي نفتي
كشورهاي عضو كنوانسيون:
با آگاهي از نياز به حمايت ملت هاي خود در مقابل پيامدهاي شديد سانحه دريائي ناشي از خطر آلودگي نفتي در دريا و خطوط ساحلي.
با اعتقاد به اينكه تحت اين شرايط ممكن است اقداماتي با خصوصيت استثنائي براي حمايت از چنين منافعي در درياهاي آزاد ضروري باشد و اينكه اين گونه اقدامات تاثيري بر اصل درياهاي آزاد نخواهد داشت ، به قرار زير توافق نموده اند :
ماده 1 ـ
1 ـ اعضاي اين كنوانسيون مي توانند در صورت لزوم به دنبال بروز سانحه دريائي و يا عمليات متعاقب آن به منظور جلوگيري ، كاهش يا رفع خطرات شديد و قريب الوقوع از خطوط ساحلي يا منافع ذيربط خود در اثر آلودگي يا تهديد آلودگي دريا به وسيله نفت كه منطقا منجر شدن آن پيامدهاي زيانبار بزرگ قابل انتظار ميباشد ، اقداماتي را در درياهاي آزاد به عمل آورند .
2 ـ با اين حال براساس اين كنوانسيون هيچگونه اقدامي عليه كشتي هائي كه تحت مالكيت يا بهره برداري يك كشور قرار داشته و درآن زمان تنها در ارتباط با ارايه خدمات غير تجاري دولتي بكار گرفته شده اند نبايد انجام پذيرد .
ماده 2 ـ از نظر اين كنوانسيون
1 ـ سانحه (دريائي) به معني تصادم كشتي ها ، به گل نشستن يا ديگر حوادث دريانوردي يا ديگر اتفاقات بر روي يك كشتي يا خارج از آن كه منجر به ورود خسارت هاي عمده يا تهديد قريب الوقوع از جهت ورود خسارات عمده به كشتي يا كالا مي شود ، مي باشد .
2 ـ (كشتي) عبارت است از :
الف ـ هرگونه شناور اقيانوس پيما از هر نوع كه باشد ، و
ب ـ هرگونه وسيله متحرك شناور در آب ، به استثناي تاسيسات يا وسايل مربوط به اكتشاف و بهره برداري منابع بستر دريا ، كف اقيانوس وزير آن .
3 ـ (نفت) به معني نفت خام ، نفت سوخت ، نفت ديزل و روغن روان كننده مي باشد .
4 ـ (منافع ذيربط) عبارت است از منافع كشور ساحلي كه به طور مستقيم تحت تاثير سانحه دريائي يا تهديد ناشي از آن قرار گرفته ، مانند:
الف ـ فعاليتهاي ساحلي دريائي ، بندري يا داخل خور ، از جمله فعاليتهاي ماهيگيري كه وسيله اصلي امرار معاش اشخاص ذيربط ميباشد .
ب ـ جاذبه هاي توريستي منطقه مربوط .
ج ـ سلامت مردم ساحل نشين و سالم ماندن منطقه مربوط ، از جمله حفظ منابع زنده دريائي و حيات وحش .
5 ـ (سازمان) به معني سازمان مشورتي بين الدولي دريائي مي باشد .
ماده 3 ـ هنگامي كه كشور ساحلي در اعمال حقوق خود اقداماتي را برابر ماده (1) به عمل مي آورد ، مقررات زير اعمال مي شود:
الف ـ قبل از انجام هرگونه اقدامي ، كشور ساحلي بايد با ديگر كشورهائي كه متاثر از سانحه دريائي بوده اند ، به ويژه كشور يا كشورهاي صاحب پرچم ، مشورت نمايد .
ب ـ كشور ساحلي بايد بدون تاخير اقدامات مورد نظرش را به هر شخص حقيقي يا حقوقي كه براي آن كشور مشخص بوده يا درحين مشورت مشخص شود كه داراي منافعي هستند كه منطقا ممكن است تحت تاثير آن اقدامات قرار گيرند، اطلاع دهد. كشور ساحلي بايد هر نقطه نظري را كه ممكن است آنها عنوان نمايند، مورد توجه قرار دهد .
ج ـ كشور ساحلي مي تواند قبل از انجام هر اقدامي با كارشناسان مستقل مشورت نمايد . اسامي اينگونه كارشناسان بايد از فهرستي كه نزد سازمان نگهداري مي شود انتخاب شود.
د ـ در وضعيت هاي فوق العاده اضطراري كه اقدامات لازم بايد فوري انجام پذيرد ، كشور ساحلي مي تواند بدون اطلاع قبلي يا مشورت يا ادامه مشورتي كه از پيش آغاز شده است ، به علت شرايط اضطراري اقدامات لازم را به عمل آورد .
هـ ـ كشور ساحلي بايد قبل از انجام اينگونه اقدامات و همچنين در خلال انجام آن ، حداكثر تلاش خود را به منظور اجتناب از به خطر انداختن جان افراد به كار برده و در ارايه هرگونه كمك به اشخاصي كه در معرض خطر قرار داشته و نيازمند به اينگونه كمكها مي باشند، اهتمام نمايد و در موارد مقتضي موجبات مراجعه كاركنان كشتي به كشورشان را تسهيل نموده و هيچگونه مانعي در اين مورد ايجاد ننمايد .
و ـ اقدامات انجام شده در اعمال ماده (1) بايد بدون تاخير به كشورها و اشخاص حقيقي و حقوقي شناخته شده ذيربط ، همچنين به دبير كل سازمان اطلاع داده شود.
ماده 4 ـ
1 ـ تحت نظارت سازمان بايد فهرستي از اسامي كارشناسان كه به موجب ماده 3 اين كنوانسيون مورد پيش بيني قرار گرفته اند ، تهيه و تنظيم و نگهداري شود و سازمان بايد مقررات لازم و مناسب را در اين ارتباط از جمله در مورد تعيين صلاحيتهاي لازم ، تدوين نمايد .
2 ـ معرفي افراد براي درج در فهرست مي تواند به وسيله كشورهاي عضو سازمان و يا اعضاي اين كنوانسيون صورت پذيرد . دستمزد كارشناسان براساس خدمات ارايه شده ، توسط كشورهاي استفاده كننده از اين گونه خدمات پرداخت خواهد شد .
ماده 5 ـ
1 ـ اقدامات به عمل آمده توسط كشور ساحلي براساس ماده 1 بايد با ميزان خسارت واقعي يا خسارت هائي كه آن كشور را تهديد ميكند ، متناسب باشد.
2 ـ چنين اقداماتي نبايد از آنچه به صورت منطقي براي رسيدن به آن اهداف مذكور در ماده (1) لازم است ، فاتر باشد و بايد به محض دستيابي به آن اهداف متوقف شود. اقدامات مزبور نبايد به گونه اي غير ضروري با حقوق و منافع كشور صاحب پرچم ، كشورهاي ديگر و يا هر شخص حقيقي ذيربط ، برخورد داشته باشد .
3 ـ در ارزيابي اينكه آيا اقدامات متناسب با ميزان خسارت مي باشد مراتب زير بايد در نظر گرفته شود:
الف ـ ميزان و احتمال خسارت قريب الوقوع در صورت عدم اجراي آن اقدامات ، و.
ب ـ احتمال مؤثر بودن آن اقدامات ،و.
ث ـ ميزان خساراتي كه ممكن است براثر انجام اقدامات مزبور ايجاد شود .
ماده 6 ـ
هر عضوي كه در جهت خلاف مقررات كنوانسيون حاضر اقداماتي را انجام داده كه موجب ورود خسارت به ديگران شده باشد ، به پرداخت غرامت به ميزان خسارات ناشي از اقداماتي كه به طور منطقي از آنچه براي نيل به اهداف مذكور در ماده (1) لازم است فراتر مي باشد ، ملزم مي شود .
ماده 7 ـ
هيچيك از مفاد اين كنوانسيون هرگونه حق ، وظيفه، امتياز و مصونيتي كه به گونه ديگري قابل اعمال بوده را تضييع نكرده و يا هر يك از اعضاء و يا هر شخص حقيقي يا حقوقي ذينفع را از هرگونه وسيله جبران خسارتي كه به نحو ديگري قابل اعمال است محروم نخواهد كرد مگر اينكه به صورت صريح قيد شده باشد.
ماده 8 ـ
1 ـ هر گونه اختلاف بين اعضاء از نظر مغايرت اقدامات انجام شده براساس ماده (1) با مفاد اين كنوانسيون ، لزوم پرداخت غرامت به موجب ماده 6 و ميزان چنين غرامتي ، اگر با انجام گفتگو بين اعضاي درگير ، يا بين عضوي كه آن اقدامات را انجام داده و خواهان هاي حقيقي و يا حقوقي ، حل و فصل نشده باشد ، چنانچه طرفها به صورت ديگري نيز توافق ننمايد ، به درخواست هر يك از طرفهاي ذيربط به مصالحه ارجاع و چنانچه مصالحه با موفقيت همراه نباشد ، به داوري به صورتي كه در پيوست اين كنوانسيون در نظر گرفته شده ، ارجاع مي شود.
2 ـ عضوي كه اقداماتي انجام داده حق ندارد تنها بر اين اساس كه توسل به همه طرق جبران خسارت به موجب قوانين داخلي در دادگاههايش به عمل نيامده ، در مقابل درخواست مصالحه يا داوري برابر مفاد بند پيشين خودداري نمايد .
ماده 9 ـ
اين كنوانسيون براي امضا تا دهم دي ماه يكهزارو سيصدو چهل و نه هجري شمسي برابر با سوم سال يكهزارو نهصدو هفتاد وميلادي و از آن پس براي الحاق مفتوح مي باشد .
2 ـ كشورهاي عضو سازمان ملل متحد يا هر نمايندگي تخصصي مربوط به آن يا آژانس بين المللي انرژي يا اعضاي اساسنامه ديوان بين المللي دادگستري مي توانند به صورتهاي زير عضو اين كنوانسيون شوند .
الف ـ امضاي بدون شرط تصويب ، پذيرش يا تاييد .
ب ـ امضاي منوط به تصويب ، پذيرش يا تاييد كه به دنبال آن تصويب ، پذيرش يا تاييد ، انجام گيرد ، يا .
ج ـ الحاق
ماده 10 ـ
1 ـ تصويب ، پذيرش ، تاييد يا الحاق يا تسليم سند رسمي به همين مضمون به دبير كل سازمان ، رسميت خواهد يافت .
2 ـ تسليم هر سند تصويب ، پذيرش ، تاييد يا الحاق پس از لازم الاجرا شدن اصلاحيه اين كنوانسيون در ارتباط با كليه اعضاي موجود يا پس از انجام كليه اقدامات لازم براي لازم الاجرا شدن اصلاحيه در ارتباط با اعضاي فوق ، شامل كنوانسيون تغيير يافته توسط اصلاحيه تلقي خواهد شد .
ماده 11 ـ اين كنوانسيون در نودمين روز پس از تاريخ امضاي دولت هاي پانزده كشور به صورت امضاي بدون شرط تصويب ، پذيرش ، تاييد ، يا با تسليم اسناد تصويب ، پذيرش ، تاييد يا الحاق به دبير كل سازمان ، لازم الاجرا خواهد شد .
2 ـ براي هر كشوري كه بعدا اين كنوانسوين را تصويب ، پذيرش ، يا تاييد نموده يه به آن ملحق مي شود ، زمان لازم الاجرا شدن آن در نودمين روز پس از تسليم سند مربوط توسط آن كشور مي باشد
ماده 12 ـ
1 ـ اين كنوانسيون مي تواند هر عضوي در هر زمان پس از تاريخ لازم الاجرا شدن كنوانسيون براي آن كشور ، مورد انصراف قرار گيرد .
2 ـ انصراف با تسليم يك سند به دبير كل سازمان نافذ مي شود .
3 ـ انصراف يك سال يا مدت طولاني تري كه در سند انصراف بدان تصريح شده پس از تسليم سند انصراف به دبير كل سازمان ، نافذ مي شود .
ماده 13 ـ
1 ـ در مواردي كه مسئوليت اداره امور سرزمين به عهده سازمان ملل متحد بوده يا مسووليت روابط بين المللي يك سرزمين به عهده هر كشور عضو اين كنوانسيون مي باشد ، اشخاص ياد شده بايد در كمترين زمان ممكن با مقامات صلاحيت دار در آن سرزمين مشورت نموده يا با انجام اقدامات مناسب ديگر موجبات شمول اين كنوانسيون را نسبت به آن سرزمين فراهم نمايند و ميتوانند در هر زماني به وسيله يك اطلاعيه كتبي به دبير كل سازمان اعلام نمايند كه حيطه شمول اين كنوانسيون نسبت به آن سرزمين نيز گسترش مي يابد .
2 ـ حيطه شمول اين كنوانسيون از تاريخ دريافت آن اطلاعيه و يا از هر تاريخ ديگري كه در آن اطلاعيه قيد شده ، به سرزمين ياد شده درآن ، گسترش مي يابد .
3 ـ سازمان ملل متحد يا هر عضوي كه به موجب بند (1) اين ماده اطلاعيه اي صادر نموده مي تواند در هر زمان ، پس از تاريخي كه شمول كنوانسيون به يك سرزمين به ترتيب فوق گسترش يافته ، از طريق اطلاعيه كتبي به دبير كل سازمان اعلام نمايد كه شمول اين كنوانسيون در مورد سرزمين ياد شده در اطلاعيه ، متوقف مي شود.
4 ـ شمول اين كنوانسيون نسبت به هر سرزمين ياد شده در اطلاعيه يك سال يا مدت بيشتري كه در آن قيد شده ، پس از تاريخ دريافت اطلاعيه توسط دبير كل سازمان ، متوقف مي شود .
ماده 14 ـ
1 ـ سازمان مي تواند به منظور تجديد نظر يا اصلاح اين كنوانسيون كنفرانسي برگزار نمايد .
2 ـ سازمان در صورت درخواست يك سوم اعضاكنفرانسي متشكل از كشورهاي عضو اين كنوانسيون به منظور تجديد نظر يا اصلاح اين كنوانسيون برگزار خواهد نمود .
ماده 15 ـ
1 ـ اين كنوانسيون براي نگهداري به دبير كل سازمان توديع ميشود.
2 ـ دبير كل سازمان بايد :
الف ـ به كليه كشورهائي كه اين كنوانسيون را امضا نموده يا به آن پيوسته اند مراتب زير را اطلاع بدهد:
الف ـ1ـ هر امضا يا سپردن سند جديد به همراه تاريخ آن .
الف ـ2ـ سپردن هرگونه سند انصراف از اين كنوانسيون به همراه تاريخ توديع آن .
الف ـ3ـ گسترش حيطه شمول اين كنوانسيون به هر سرزميني براساس بند (1) ماده 13 و توقف شمول آن براساس مفاد بند 4 آن ماده به همراه تاريخي كه به ترتيب فوق حيطه شمول اين كنوانسيون به كليه كشورهاي امضا كننده و همچنين كليه كشورهائي كه به اين كنوانسيون مي پيوندند.
ماده 16 ـ
به محض لازم الاجرا شدن اين كنوانسيون متن آن توسط دبير كل سازمان به دبيرخانه سازمان ملل متحد براي ثبت و انتشار براساس ماده 102 منشور سازمان ملل متحد ، فرستاده خواهد شد .
ماده 17 ـ
اين كنوانسيون در يك نسخه به زبان هاي انگليسي و فرانسه تنظيم شده و هر دو متن به طور يكسان معتبر مي باشد . ترجمه رسمي به زبان هاي روسي و اسپانيولي نيز آماده شده و همراه با نسخه امضا شده نگهداري خواهد شد.
در تاييد مراتب فوق ، امضاكنندگان زير كه به طور رسمي ، توسط دولت متبوع خود براي اين منظور اختيار يافته اند ، اين كنوانسيون را امضاء نموده اند .
هشتم آذرماه سال يكهزارو سيصدو چهل و هشت هجري شمسي برابر با بيست و نهم نوامبر سال يكهزارو نهصدو شصت و نه ـ بروكسل .

پيوست فصل اول ـ مصالحه
ماده 1 ـ
تشريفات مصالحه برابر مقررات مندرج در اين فصل باشد مشروط بر اينكه دو طرف مربوط تصميم ديگري نگرفته باشند .
ماده 2 ـ
1 ـ در اجراي ماده 8 اين كنوانسيون يك كميسيون مصالحه بنا به درخواست يك عضو از عضو ديگر ، تشكيل مي شود .
2 ـ تسليم درخواست مصالحه توسط يك عضو بايد شامل شرحي از موضوع به همراه هرگونه مدارك تاكيد كننده ديگر باشد .
3 ـ چنانچه تشريفات رسيدگي بين دو طرف به جريان افتاده باشد هر عضو ديگري كه اتباع يا اموال او تحت تاثير همان اقدام واقع شده يا كشور ساحلي عضو كه اقدامات مشابهي انجام داده ، ميتواند با دادن اطلاعيه كتبي به دو طرف كه در ابتدا جريان رسيدگي را آغاز نموده اند ، به جريان مصالحه ملحق گردد ، مگر اينكه يكي از دو طرف اخير الذكر به چنين الحاقي معترض باشد.
ماده 3 ـ
1 ـ كميسيون مصالحه از سه عضو تشكيل مي يابد : يك عضو توسط كشور ساحلي كه اقدامات را انجام داده معرفي شده ، يك عضو توسط كشوري كه اتباع يا اموال آن تحت تاثير آن اقدامات واقع شده معرفي مي شود و عضو سوم كه رياست كميسيون را برعهده خواهد داشت با توافق دو عضو اصلي تعيين مي شود .
2 ـ مصالحه دهندگان بايد از ميان فهرستي كه قبلا برابر تشريفات مندرج در ماده 4 زير تنظيم شده ، انتخاب شوند .
3 ـ اگر در خلال يك دوره زماني 60 روزه از تاريخ دريافت درخواست مصالحه ، طرفي كه چنين درخواستي از او به عمل آمده اطلاعيه اي به طرف ديگر در خصوص مخالفت با معرفي مصالحه دهنده اي كه وي مسوول انتخابش مي باشد ، نداده باشد ، يا چنانچه در طول يك دوره زماني 30 روزه از تاريخ معرفي دومين نفر از اعضاي كميسيون كه بايد توسط دو طرف تعيين شود ، دو مصالحه دهنده اول از طريق توافق قادر به تعيين رئيس كميسيون نشده باشند، دبير كل سازمان بايد بنا به درخواست هر كدام از دو طرف ، انتخاب مورد لزوم را در خلال مدت 30 روز به انجام رساند اعضاي كميسيون كه بدين ترتيب تعيين مي شوند بايد از فهرست ياد شده دربند پيشين انتخاب شوند .
4 ـ ريس كميسيون به هر روشي كه تعيين شود ، در هيچ موردي نبايد داراي مليت يكي از كشورهاي دو طرف اصلي مصالحه بوده يا باشد .
ماده 4 ـ
1 ـ فهرست ياد شده در ماده 3 فوق بايد شامل اشخاص صلاحيت داري كه به وسيله اعضا تعيين شده اند و همچنين به وسيله سازمان به صورت به هنگام نگهداري شود.
هر يك از اعضا مي تواند 4 نفر را كه لزومي ندارد حتما از مليت وي باشند براي درج در فهرست تعيين نمايد . انتخاب هرنفر براي مدت 6 سال بوده و قابل تجديد مي باشد .
2 ـ در صورت فوق يا استعفاي يكي از افراد مندرج در فهرست ، عضوي كه چنين شخصي را معرفي نموده مي تواند جانشيني را براي مدت باقيمانده معرفي نمايد .
ماده 5 ـ
1 ـ كميسيون مصالحه آيين كار خود را براساس آن در كليه موارد رسيدگي عادلانه امكان پذير است تنظيم خواهد نمود ، مگر در صورتي كه دو طرف به گونه ديگري توافق كنند . كميسيون در ارتباط با امر تحقيق و رسيدگي بايد برابر مفاد فصل سوم كنوانسيون لاهه در مورد حل و فصل مسالمت آميز اختلافات بين المللي مصوب بيست وششم مهر ماه سال يكهزارو دويست و هشتادو شش هجري شمسي برابر با هجدهم اكتبر سال يكهزارو نهصدو هفت ميلادي ، عمل نمايد مگر آنكه به اتفاق آراء به گونه ديگري تصميم گيري نمايد .
2 ـ نمايندگي دو طرف نزد كميسيون مصالحه توسط نمايندگاني خواهد بود كه وظيفه شان عمل به عنوان ميانجي بين دولت و كميسيون مي باشد ، همچنين هركدام از دو طرف مي توانند از خدمات مشاوران و كارشناساني كه به وسيله دو طرف بدين منظور معرفي شده اند بهره جوئي نموده و استماع و رسيدگي به شهادت همه كساني را كه شهادت آنها به نظر آن طرف مفيد مي باشد را درخواست نمايند.
3 ـ كميسيون داراي اين حق مي باشد كه از نمايندگان ، مشاوران و كارشناسان دو طرف و همچنين از اشخاص ديگر با رضايت دولت هايشان ، در صورتي كه فراخواني آنها را مفيد تشخيص دهند درخواست اداي توضيحات نمايد .
ماده 6 ـ
تصميمات كميسيون مصالحه بايد با اكثريت آرا گرفته شود و كميسيون حكمي در مورد موضع اصلي اختلاف جز با حضور همه اعضا صادر نخواهد كرد مگر در صورتي كه دو طرف به گونه ديگري توافق كنند .
ماده 7 ـ
دو طرف بايد موجبات تسهيل كار كميسيون مصالحه را فراهم آورده و به ويژه برابر قانون خود و با بكارگيري كليه امكاناتي كه در اختيار دارند :
الف ـ اطلاعات و مدارك لازم را به كميسيون ارايه نمايند.
ب ـ امكان ورود كميسيون به قلمرو سرزمين شان براي استماع شهادت شهود كارشناسان و ديدن صحنه را فراهم سازند.
ماده 8 ـ
وظيفه كميسيون مصالحه روشن نمودن موضوعات مورد اختلاف ، گردآوري كليه اطلاعات مربوط بدين منظور ، از طريق انجام رسيدگي يا طرق ديگر و كوشش براي ايجاد مصالحه بين دو طرف مي باشد . پس از رسيدگي دعوا ، كميسيون بايد توصيه خود را كه در ارتباط با موضوع بحث مناسب تشخيص داده با تعيين مدتي كه بيشتر از 90 روز نمي شود به دو طرف اعلام نمايد و از دو طرف عضو عضو خواسته شود كه در خلال اين مدت نظر خود را در مورد پذيرش يا عدم پذيرش توصيه ياد شده ، اظهار نمايند .
ماده 9 ـ
توصيه بايد با بيان دلايل همراه باشد . چنانچه اين توصيه ها به صورت كلي يا جزئي مبين نظر همه اعضاي كميسيون نباشد هر كدام از مصالحه دهندگان محق خواهد بود كه نظريه جداگانه اي ارايه و تسليم نمايد .
ماده 10 ـ
چنانچه تا 90 روز پس از اعلام توصيه به دو طرف هيچ كدام از آنها پاسخ موافق خود را به طرف ديگر در خصوص پذيرش آن توصيه اعلام ننموده باشند . مصالحه ناموفق تلقي مي شود . همچنين اگر كميسيون در ظرف مدت تعيين شده در بند 3 ماده 3 فوق تشكيل نشده باشد ، يا در صورتي كه دو طرف به گونه اي ديگري توافق نكرده باشند يا ، كميسيون نتوانسته باشد توصيه خود را ظرف مدت يك سال از زمان تعيين رئيس كميسيون ، صادر نمايد ، مصالحه موفقيت آميزي تلقي نخواهد شد .
ماده 11 ـ
1 ـ هر عضو كميسيون براي كار خود اجرت دريافت خواهد نمود . چنين اجرتي براساس توافق دو طرف تعيين مي شود كه مشاركت هر كدام در پرداخت اجرت به نسبت مساوي خواهد بود .
2 ـ هزينه هاي متفرقه ناشي از انجام كار كميسيون به همين روش بين دو طرف تسهيم مي شود.
ماده 12 ـ
دو طرف اختلاف در هر زمان در طول روند مصالحه مي توانند با توافق يكديگر در مورد مراجعه به يك روش رسيدگي متفاوت براي حل و فصل اختلافات تصميم گيري نمايند.
فصل دوم ـ داوري
ماده 13 ـ
1 ـ تشريفات داوري بايد برابر مقررات مندرج در اين فصل باشد ، مگر آنكه دو طرف به گونه اي تصميم گيري نمايند.
2 ـ در صورت عدم موفقيت مصالحه ، درخواست داوري تنها ظرف مدت 180 روز پس از شكست مصالحه انجام پذير مي باشد.
ماده 14 ـ ديوان داوري شامل سه عضو خواهد بود : يك داور توسط كشور ساحلي كه اقدامات را انجام داده معرفي مي شود، يك داور توسط كشوري كه اتباع يا اموالش تحت تاثير آن اقدامات واقع شده معرفي مي شود و داوري ديگر براساس توافق بين دو داور اخير الذكر انتخاب و به عنوان رئيس ديوان داوري عمل خواهد نمود .
ماده 15 ـ
1 ـ چنانچه پس از سپري شدن مدت 60 روز از معرفي داور دوم ، رئيس ديوان انتخاب نشده باشد ، دبير كل سازمان بنا به درخواست هر كدام از دو طرف بايد ظرف مدت 60 روز بعدي چنين انتخابي را از فهرست اشخاص واجد شرايطي كه از قبل برابر مفاد ماده 4 فوق تعيين شده اند ، به عمل آورد . اين فهرست جداي از فهرست كارشناسان پيش بيني شده در ماده 4 كنوانسيون و همچنين فهرست مصالحه دهندگان موضوع ماده 4 پيوست حاضر مي باشد ، هر چند نام يك شخص مي تواند هم در فهرست مصالحه دهندگان و هم در فهرست داوران ، آمده باشند با اين حال شخصي كه به عنوان مصالحه دهنده در اختلاف عمل نموده نمي تواند براي همان موضوع براي عمل به عنوان داور انتخاب شود .
2 ـ چنانچه ظرف مدت 60 روز از زمان دريافت درخواست ، يكي از دو طرف ، عضو ديوان را كه مسووليت تعيين آن را دارد ، معرفي ننمايد ، طرف ديگر مي تواند مراتب را به طور مستقيم به اطلاع دبير كل سازمان رسانده و او بايد رئيس ديوان را ظرف مدت 60 روز از فهرست موضوع بند (1) اين ماده ، انتخاب نمايد .
3 ـ رئيس ديوان بايد پس از فهرست موضوع بند (1) اين ماده ، انتخاب نمايد .
3 ـ رئيس ديوان بايد پس از معرفي شدن ، از طرفي كه داور را تعيين ننموده ، درخواست نمايد كه به همان روش و تحت همان شرايط مبادرت به انجام اين كار بنمايد . چنانچه طرف ياد شده اقدام به انتخاب مورد لزوم ننمايد ، رئيس ديوان بايد از دبير كل سازمان درخواست نمايد كه اين انتخاب را برابر شرايط و ترتيب مطروح دربند پيشين به عمل آورد .
4 ـ چنانچه رئيس ديوان برابر مفاد اين ماده انتخاب شود ، جز در صورت رضايت طرف يا طرف هاي ديگر نبايد مليت يكي از دو طرف مربوط را دارا بوده داشته باشد .
5 ـ در صورت فوت يا عدم حضور داوري كه يكي از دو طرف مسووليت انتخاب وي را داشته است ، طرف ياد شده بايد ظرف مدت 60 روز از تاريخ فوق يا عدم حضور نسبت به معرفي جايگزين وي اقدام نمايد . اگر طرف ياد شده در مورد معرفي داور اقدامي ننمايد ، داوري با حضور داوران باقي مانده به كار خود ادامه خواهد داد .
در صورت فوق يا عدم حضور رئيس ديوان ، داوري با حضور داوران باقي مانده به كار خود ادامه خواهد داد . در صورت فوت يا عدم حضور رئيس ديوان ، جانشين وي برابر مفاد ماده 14 فوق تعيين شده و در صورت عدم توافق بين اعضاي ديوان ظرف مدت 60 روز پس از فوت ياعدم حضور ، برابر مفاد اين ماده تعيين خواهد شد .
ماده 16 ـ
چنانچه رسيدگي بين دوطرف شروع شده باشد ، هر عضو ديگري كه اتباع يا اموال آن تحت تاثير همان اقدامات واقع شده باشد ، يا هر كشور ساحلي عضوي كه اقدامات مشابهي را انجام داده ، مي تواند با دادن اطلاعيه كتبي به طرف هائي كه در ابتدا رسيدگي را آغاز نموده اند ، به جريان رسيدگي داوري وارد شود مگر آنكه يكي از دو طرف اخير الذكر به چنين ورود و الحاقي معترض باشد
ماده 17 ـ هر ديوان داوري كه برابر مقررات اين پيوست تشكيل ميشود ، در مورد آئين رسيدگي خود تصميم خواهد گرفت .
ماده 18 ـ 1 ـ تصميمات ديوان در مورد آيين رسيدگي و محل تشكيل جلسات آن ، و همچنين در مورد هرگونه اختلاف مطروح نزد آن بايد با راي اكثريت اعضاي ديوان اتخاذ گردد . غيبت يا امتناع از دادن راي توسط يكي از اعضا ديوان كه دو طرف مسئوليت انتخاب آن را داشته اند ، مانعي در امر تصميم گيري ديوان ايجاد نخواهد كرد . در صورت تساوي آرا راي نهائي با رئيس خواهد بود .
2 ـ دو طرف بايد موجبات تسهيل كار ديوان را فراهم آورده ، و به ويژه برابر قوانين خود و با بكارگيري كليه امكاناتي كه در اختيار دارند:
الف ـ اطلاعات و مدارك لازم را به ديوان ارايه نمايند.
ب ـ امكان ورود ديوان به قلمرو سرزمين شان براي استماع شهادت شهود يا كارشناسان و ديدن صحنه را فراهم سازند .
3 ـ غيبت يا كوتاهي در حضور توسط يك طرف مانعي بر سر راه رسيدگي ايجاد نخواهد كرد .
ماده 19 ـ
1 ـ حكم ديوان بايد با شرح دلايل همراه باشد . حكم ديوان نهائي وغير قابل پژوهش خواهد بود . دو طرف بايد فوري حكم ديوان را اجرا نمايند .
2 ـ هر اختلافي كه در ارتباط با تفسير و اجراي حكم ديوان بين دو طرف ايجاد شود مي تواند توسط هر كدام از دو طرف براي قضاوت به ديواني كه حكم را صادر نموده ودر صورت عدم امكان چنين امري ، به ديوان ديگري كه بدين منظور و به همان روش ديوان اوليه تشكيل مي شود ، ارجاع شود .

پروتكل مربوط به مداخله در درياهاي آزاد در صورت بروز آلودگي ناشي از موادي غير از نفت (مصوب 1352 هجري شمسي برابر يا 1973 ميلادي )
كشورهاي عضو پروتكل حاضر ،
كه عضو كنوانسيون بين المللي مربوط به مداخله در درياهاي آزاد در صورت بروز سوانح آلودگي نفتي انعقاد يافته در بروكسل به تاريخ هشتم آذرماه سال يكهزارو سيصدو چهل و هشت هجري شمسي برابر با بيست و نه نوامبر سال يكهزارو نهصدو شصت و نه ميلادي ، مي باشد .
با در نظر گرفتن قطعنامه همكاري هاي بين المللي در مورد مواد آلوده كننده غير از نفت مصوب كنفرانس حقوقي بين المللي در خصوص خسارت آلودگي دريائي (1348) برابر با (1965).
و با امعان نظر به اينكه متعاقب قطعنامه فوق ، سازمان مشورتي بين الدولي دريانوردي اقدامات خود را در مورد كليه جنبه هاي آلودگي ناشي از موادي غير از نفت تشديد نموده است ، به قرار زير توافق نموده اند .
ماده 1 ـ
1 ـ اعضاي اين پروتكل مي توانند به دنبال بروز يك سانحه دريائي و يا اعمال مرتبط با چنين سانحه اي كه به صورت منطقي مي توان انتظار داشت به پيامدهاي زيانبار عمده اي منجر شود، در صورت لزوم به منظور جلوگيري ، كاهش يا رفع خطرات شديد و قريب الوقوع نسبت به خط ساحلي يا منافع مربوط خود ناشي از آلودگي يا تهديد به آلودگي به وسيله موادي غير از نفت ، اقدامات را در درياهاي آزاد به عمل آورند .
2 ـ موادي غير از نفت مورد اشاره در بند (1) عبارتند از :
الف ـ موادي كه در فهرست تعيين شده توسط يك نهاد صلاحيت دارد برگزيده به وسيله سازمان نام برده شده اند كه فهرست مزبور به اين پروتكل پيوست خواهد شد .و
ب ـ ساير موادي كه احتمال ايجاد خطر براي سلامت انسان ، آسيب رساندن به منابع زنده و حيات دريائي ، صدمه زدن به تسهيلات رفاهي و يا ايجاد اختلال در ساير بهره برداري هاي مشروع از دريا را دارا مي باشد .
3 ـ هرگاه يك كشور عضو مداخله كننده در ارتباط با يكي از مواد مورد اشاره در جزو (ب) بند 2 فوق اقدامي را به عمل آورد . آن عضو موظف است ثابت نمايد كه آن ماده تحت شرايط موجود در زمان مداخله منطقا مي توانسته خطر شديد و قريب الوقوعي ايجاد نمايد كه مشابه خطر ايجاد شده توسط هر يك از مواد ياد شده در فهرست مورد اشاره در جزو الف بند 2 فوق مي باشد .
ماده 2 ـ
1 ـ مفاد بند 2 ماده (1) و مواد 2 تا 8 كنوانسيون مربوط به مداخله در درياهاي آزاد در صورت بروز سوانح آلودگي نفتي مصوب 1348 هجري شمسي برابر با 1969 ميلادي و پيوست آن كه مربوط به نفت مي شود . نسبت به موارد مورد اشاره در ماده (1) پروتكل حاضر نيز قابل اعمال مي باشد .
2 ـ از نظر پروتكل حاضر ، فهرست كارشناسان مورد اشاره در بند ج مواد 3 و4 كنوانسيون به گونه اي بسط خواهد يافت كه كارشناسان صلاحيت دار براي ارايه مشاوره در ارتباط با موادي غير از نفت را نيز ، شامل شود . معرفي اسامي نامزدهاي اين فهرست ميتواند توسط كشورهاي عضو سازمان و كشورهاي عضو پروتكل حاضر به عمل آيد .
ماده 3 ـ
1 ـ فهرست مورد اشاره در جزء الف بند 2 ماده (1) به وسيله نهاد صلاحيت دار تعيين شده از طرف سازمان ، نگهداري خواهد شد .
2 ـ هرگونه اصلاحيه فهرست پروتكل حاضر كه توسط يك عضو پيشنهاد شده باشد ، به سازمان تسليم خواهد شد و به وسيله سازمان ، حداقل سه ماه قبل از رسيدگي توسط نهاد صلاحيتدار ، در ميان كليه اعضاي سازمان و اعضاي پروتكل حاضر پخش مي شود .
3 ـ اعضاي پروتكل حاضر اعم از اينكه عضو سازمان باشند يا نباشند استحقاق شركت در جريان بررسي توسط نهاد صلاحيت دار را خواهند داشت .
4 ـ اصلاحيه ها تنها توسط اكثريت دوسوم اعضاي حاضر و راي دهنده اين پروتكل به تصويب خواهد رسيد .
5 ـ چنانچه اصلاحيه اي برابر بند 4 فوق تصويب شود اين اصلاحيه توسط سازمان براي پذيرش به كليه اعضاي پروتكل حاضر ، ابلاغ خواهد شد .
6 ـ اصلاحيه مزبور در پايان مدت شش ماه پس از ابلاغ آن ، پذيرفته شده تلقي خواهد شد مگر آنكه در خلال آن مدت توسط حداقل يك سوم از اعضاي پروتكل حاضر اعتراضي در مورد اين اصلاحيه به سازمان اعلام شده باشد .
7 ـ اصلاحيه اي كه طبق بند 6 فوق پذيرفته شده تلقي گرديده است سه ماه پس از پذيرش آن براي كليه اعضاء پروتكل حاضر ، به استثناي اعضائي كه اطلاعيه اي مبني بر عدم پذيرش اصلاحيه مزبور صادر نموده اند ، لازم الاجرا خواهد بود .
ماده 4 ـ
1 ـ پروتكل حاضر براي امضاء توسط كشورهائي كه كنوانسيون مورد اشاره در ماده 2 را امضاء نموده يا به آن پيوسته اند همچنين براي هر كشوري كه به حضور در كنفرانس بين المللي در مورد آلودگي دريائي 1352 برابر با 1973 دعوت شده ، مفتوح ميباشد .
پروتكل از تاريخ 25/10/1352 تا 10/10/1353 هجري شمسي ، برابر با 15 ژانويه 1974 ميلادي دسامبر در مقرر سازمان براي امضاء مفتوح خواهد ماند.
ـ با رعايت بند 4 اين ماده پروتكل حاضر منوط به تصويب ، پذيرش يا تاييد كشورهاي امضاء كننده آن خواهد بود .
3 ـ با رعايت بند 4 اين پروتكل براي الحاق توسط كشورهائي كه آن را امضاء نموده اند ، مفتوح خواهد بود .
4 ـ پروتكل حاضر تنها توسط كشورهائي كه كنوانسيون مورد اشاره درماده 2 را تصويب ، پذيرش يا تاييد نموده و يا به آن پيوسته اند مي تواند مورد تصويب ، پذيرش ، تاييد يا الحاق قرار گيرد .
ماده 5 ـ
1 ـ تصويب ، پذيرش ، تاييد يا الحاق با سپردن سند رسمي به همين مضمون به دبير كل سازمان ، رسميت خواهد يافت .
2 ـ هرگونه سند تصويب ، پذيرش ، تاييد يا الحاق ، كه پس از لازم الاجرا شدن هر اصلاحيه پروتكل حاضر در ارتباط با كليه كشورهاي متعاهد موجود يا پس از تكميل كليه اقدامات ضروري براي لازم الاجرا شدن اصلاحيه در ارتباط با كليه كشورهاي عضو موجود ، سپرده شده ، شامل پروتكل تغيير يافته توسط اصلاحيه تلقي خواهد شد .
ماده 6 ـ
1 ـ پروتكل حاضر در نودمين روز پس از تاريخي كه درآن پانزده كشور ، اسناد ، تصويب ، پذيرش ، تاييد يا الحاق را به دبير كل سازمان سپرده باشند لازم الاجرا خواهد شد ، اگر چه پروتكل حاضر تا قبل از لازم الاجرا شدن كنوانسيون مورد اشاره در ماده 2 لازم الاجرا نخواهد شد .
2 ـ براي هر كشوري كه بعدا پروتكل را مورد تصويب ، پذيرش يا تاييد قرارداده و يا بدان ملحق شود، پروتكل حاضر در نودمين روز پس از سپردن سند مقتضي توسط چنين كشوري ، لازم الاجرا خواهد شد .
ماده 7 ـ
پروتكل حاضر مي تواند توسط هر عضوي در هر زمان پس از تاريخ لازم الاجرا شدن پروتكل براي آن متعاهد مورد انصراف قرار گيرد .
2 ـ انصراف با تسليم سندي بدين مضمون به دبير كل سازمان ، رسميت خواهد يافت .
3 ـ انصراف پس از يك سال يا مدت طولاني تري كه در سند انصراف بدان تصريح شده ، از زمان تسليم سند انصراف به دبير كل سازمان ، رسميت خواهد يافت .
4 ـ انصراف از كنوانسيون مورد اشاره در ماده 2 توسط يك عضو به معني انصراف از پروتكل حاضر توسط آن عضو تلقي خواهد شد .چنين انصرافي در همان روز رسميت يافتن انصراف از كنوانسيون برابر بند بند 3 ماده 12 آن كنوانسيون رسميت خواهد يافت .
ماده 8 ـ
1 ـ كنفرانسي به منظور تجديد نظر يا اصلاح پروتكل حاضر مي تواند توسط سازمان برگزار شود.
2 ـ سازمان بنا به تقاضاي حداقل يك سوم كشورهاي متعاهد به پروتكل حاضر ، كنفرانسي از كشورهاي عضو را براي تجديد نظر يا اصلاح آن تشكيل خواهد داد.
ماده 9 ـ
1 ـ پروتكل حاضر به دبير كل سازمان سپرده خواهد شد .
2 ـ دبير كل سازمان بايد :
الف ـ به كليه كشورهائي كه پروتكل حاضر را امضاء نموده يا به آن ملحق شده اند مراتب زير را اطلاع بدهد:
1 ـ هر امضاء يا سپردن سند جديد به همراه تاريخ آن .
2 ـ تاريخ لازم الاجرا شدن پروتكل حاضر .
3 ـ سپردن هرگونه سند انصراف از پروتكل حاضر به همراه تاريخي كه در آن انصراف رسميت خواهد يافت .
4 ـ هرگونه اصلاحيه پروتكل حاضر يا پيوست آن و هر گونه اعتراض يا اعلام عدم پذيرش اصلاحيه ياد شده .
ب ـ نسخ برابر با اصل پروتكل حاضر را به كليه كشورهائي كه پروتكل حاضر را امضاء نموده يا به آن ملحق شده اند ، ارسال نمايد.
ماده 10 ـ
به محض اينكه پروتكل حاضر لازم الاجرا شود، يك نسخه برابر با اصل آن توسط دبير كل سازمان براي ثبت و انتشار برابر ماده 102 منشور سازمان ملل متحد ، به دبيرخانه سازمان ملل متحد ارسال خواهد شد .
ماده 11 ـ
پروتكل حاضر در يك نسخه اصلي به زبان هاي انگليسي ، فرانسه ، روسي و اسپانيائي تنظيم شده است كه هر چهار متن به طور يكسان معتبر مي باشد .
در تايير مراتب فوق ، امضاء كنندگان زير كه به گونه مقتضي برا ياين منظور اختيار يافته اند . پروتكل حاضر را امضاء نموده اند .
لندن به تاريخ يازدهم آبان ماه يكهزارو سيصدو پنجاه و دو هجري شمسي برابر با دوم نوامبر يكهزارو نهصد هفتاد و سه .

ضميمه
فهرست مواد تعيين شده توسط كميته حفاظت از محيط زيست دريائي سازمان طبق جز الف بند 2 ماده 1 پروتكل
1 ـ نفت (هنگام حمل بصورت فله)
محلولهاي اسفالتي
مواد تركيبي
پس مانده هاي پودري
اضافات گازوييل با نقطه جوش متوسط
نفت
تصفيه شده
تركيبات حاوي نفت خام
نفت سنگين
روغن خوشبو كننده ( به جز روغن نباتي)
مواد تركيبي
روغن معدني
روغن نفوذ كننده
روغن دوك
روغن توربين
مواد حاصل از تقطير
گازوييل با نقطه جوش متوسط
تركيبات فلشد فيد
گازوييل
رقيق شده
بنزين هاي تركيبي
سوخت الكيلي
سوختهاي با كيفيت بهبود يافته
سوخت پليمري
بنزينها
روغن سرسيلندر (طبيعي)
اتوموتيو(نوعي بنزين)
سوخت هواپيما
بانقطه جوش متوسط
انواع سوخت جت
سوخت جت 1 ، ( نفت سفيد )
سوخت جت 3 ،
سوخت جت 4 ،
سوخت جت 5،( نفت سفيد ، سنگين )
سوخت جت با درجه اكتان بالا
حلال معدني
نفتا
حلال
حلالهاي حاصل از پالايش
برشهاي حاصل از تقطير
2 ـ مواد مضر
استيك انيدريد
استن
استون سيانوهيدرن
اكرولين
اكريلونيتريل
آلدرين
آليل ايزوتيوسيانيت
فسفيد آلومينيوم
آمونياك (مايع 28%)
فسفات آمونيوم
اميل مركاپتان
آنتيلين هيدرو كلرايد
تركيبات آنتي موآن
تركيبات ارسنيك
آترازين
متيل آزين فسفات (گوتين)
آزيد باريم
سيانيد باريم
اكسيد باريم
بنزين
ايزومرهاي هگزاكلريد بنزين (ليندن)
بنزيدين
بريليم (بصورت پودر)
برم
سيانيد برموبنزيل
سيانيد بوتيل اكريلات
اسيد بوتيريك
اسيد كاكوديليك
تركيبات كادميوم
كارباريل (سوين)
دي سولفيد كربن
تتراكلريدكربن
كلردان
كلرواستن
كلرواستوفنون
كلرودي نيتروبنزين
كلروفرم
كلروهيدرين ها(خام)
كلرو پيكرين
اسيد كروميك (تري اكسيد كروم )
كوكولوس (جامد)
تركيبات مس
كرزول ها
دي آمين اتيلن مس
تركيبات سيانيد
برميد سيانوژن
كلريد سيانوژن
د.د.ت
دي كلروانيلين ها
دي كلروبنزن
دي آلدرين
دي متوآت (سيگون)
دي متيل آمين (مايع 40%)
دي نيترو انيلين ها
4و6 دي نيتروارتوكروزل
دي نيتروفنل ها
اندوسولفان (تيودان)
اندرين
اپي كلروهيدرين
اتيل برمواستيت
اتيلن كلروهيدرين (2، كلرو،اتانول)
اتيلن دي كلرايد
استات فنتين (خشك)
اسيد فلئوسيكليك
هپتاكلر
هكزا كلروبنزين
هكزااتيل تترافسفات
اسيد هيدور فليوريك (مايع 40%)
ايزوپرن
تركيبات سرب
ليدن ( گامگزان )
مالاتون
تركيبات جيوه
متيل الكل
كتيل كلرايد
مولاس ها
نفتالين (حل شده)
مفتيل تيوره
اسيد نيتريك(90%)
روغن
پاراتون
پاراكوت
فنل
اسيد فسفريك
فسفروس (طبيعي)
پلي هالوژنت بي فنيل ها
سديم پنتا كلروفنات
استيرن مونومر
تولوئن
دي تيزوسيانيت تولوئن
توگزافن
فسفات تري توليل(تري كرزيل فسفات)
2،4،5ـ تي
3 ـ گازهاي مايع (هنگام حمل بصورت فله)
استالدئيد
آمونياك آنيدروس
بوتادين
بوتان
تركيب بوتان و پروپان
بوتيلن ها
كلرين
دي متيل آمين
اتيل كلرايد
اتان
اتيلن
اكسيد اتيلن
متان
تركيب متيل استيلن پروپادين
متيل برميد
متيل كلريد
پروپان
پروپيلن
وينيل كلريد مونومر
انيدروس هيدروژن كلريد
انيدروس هيدروژن فليوريد
دي اكسيد سولفور
4 ـ مواد راديواكتيو
مواد راديو اكتيو شامل عناصر و تركيب هائي مي شوند كه ايزوتوپ هاي آنها مشمول الزامات بخش 835 مقررات حمل بي خطر مواد راديو اكتيو ، نسخه تجديد نظر شده 1973 ، منتشره توسط آژانس بين المللي انرژي اتمي ، مي باشد ولي محدود به اين مواد نيستند و ميتوان آنها را در بسته هاي نوع (الف) و نوع (ب) همچون مواد قابل فيزيون يا مواد حمل شده طبق ترتيبات خاص مانند مواد زير نگهداري يا حمل نمود .
اورانيوم 235 پلوتونيم 239 راديوم 226 سزيم 137 كبالت 60
قانون فوق مشتمل بر ماده واحده منضم به متن موافقتنامه شامل مقدمه ، هفده ماده و يك پيوست و پروتكل مداخله در درياهاي آزاد در صورت بروز آلودگي غير نفتي مشتمل بر يك مقدمه و يازده ماده و يك ضميمه در جلسه علني روز يكشنبه مورخ هفتم بهمن ماه يكهزارو سيصدو هفتادو پنج مجلس شوراي اسلامي تصويب و در تاريخ 16/11/1375 به تاييد شوراي نگهبان رسيده است .
رئيس مجلس شوراي اسلامي ـ علي اكبر ناطق نوري

15157 :شماره انتشار قانون :نوع قانون
1375/12/21 :تاريخ ابلاغ 1375/11/07 :تاريخ تصويب
:موضوع :دستگاه اجرايي


Copyright © 2003 Tehran Justice Administration. All rights reserved.


صفحه اصلي

بانك قوانين كشور

بانك مقالات حقوقي

فرم درخواست

درباره

ارتباط با ما

دادگستري استان تهران