قانون الحاق دولت جمهوري اسلامي ايران به كنوانسيون بين المللي آمادگي ، مقابله و همكاري در برابر آلودگي نفتي


ماده واحده – به دولت جمهوري اسلامي ايران اجازه داده مي شود به كنوانسيون بين المللي آمادگي، مقابله و همكاري در برابر آلودگي نفتي – مصوب سال يكهزار و سيصد و شصت و نه هجري شمسي، برابر با سال يكهزار و نهصد و نود ميلادي، مشتمل بر يك مقدمه نوزده (19) ماده و يك (1) الحاقيه ملحق شود و اسناد مربوط را تسليم نمايد.
بسم الله الرحمن الرحيم
كنوانسيون بين المللي آمادگي ، مقابله و همكاري در برابر آلودگي نفتي مصوب 1369 هجري شمسي برابر با 1990 ميلادي
اعضاي كنوانسيون حاضر،
با آگاهي نسبت به ضرورت حفظ محيط زيست انساني بطور اعم و محيط زيست دريايي بطور اخص،
با شناسائي خطرات جدي كه از طريق سوانح آلودگي نفتي از سوي كشتيها، واحدهاي دور از ساحل، بنادر دريايي و تجهيزات حمل و نقل نفت به محيط زيست دريايي تحميل مي شود،
با در نظر گرفتن اهميت اقدامات احتياطي و بازدارنده در جلوگيري از آلودگي نفتي در وهله اول و ضرورت بكارگيري جدي اسناد بين المللي موجود در ارتباط با ايمني دريايي و جلوگيري از آلودگي دريايي ، به ويژه كنوانسيون بين المللي ايمني جان افراد در دريا مصوب 1353 هجري شمسي برابر با 1974 با اصلاحات بعدي، و كنوانسيون بين المللي جلوگيري از آلودگي توسط كشتييها ، مصوب 1352 هجري شمسي برابر 1973 ميلادي تعديل شده توسط پروتكل مربوط به آن مصوب 1357 هجري شمسي برابر با 1978 ميلادي با اصلاحات بعدي ، و همچنين توسعه سريع استانداردهاي رو به رشد مربوط به طرح، عمليات و نگهداري كشتيهاي حامل نفت و واحدهاي دور از ساحل،
همچنين با در نظر گرفتن اينكه، در صورت وقوع سانحه آلودگي نفتي، اقدام سريع و مؤثر جهت به حداقل رساندن خسارتي كه ممكن است از چنين سانحه اي ناشي شود، حياتي مي باشد.
با تاكيد بر اهميت آمادگي مؤثر براي مبارزه با سوانح آلودگي نفتي و نقش مهمي كه صنايع نفتي و كشتيراني در اين خصوص دارند.
با شناسائي مجدد اهميت كمكهاي دو جانبه و همكاري بين المللي در زمينه موضوعاتي از جمله مبادله اطلاعات مربوط به قابليتهاي كشورها براي مقابله با سوانح آلودگي نفتي، تهيه طرحهاي موارد پييش بيني نشده آلودگي نفتي، مبادله گزارشهاي سوانح مهمي كه ممكن است محيط زيست دريايي يا خطوط ساحلي و منافع مربوطه كشورها را تحت تأثير قرار دهد، و تحقيق و توسعه در ارتباط با وسايل مبارزه با آلودگي نفتي در محيط زيست دريايي،
و با توجه به اصل «آلودگي كننده مسؤول پرداخت است» به عنوان يك اصل كلي حقوق بين الملل محيط زيست ،
همچنين با توجه به اهميت اسناد بين المللي در مورد مسؤوليت و جبران خسارات ناشي از آلودگي نفتي، از جمله كنوانسيون بين المللي مصوب 1348 هجري شمسي برابر با 1969 ميلادي در مورد مسؤوليت مدني خسارات آلودگي نفتي، كنوانسيون بين المللي مصوب 1350 هجري شمسي برابر با 1971 ميلادي در مورد تأسيس صندوق بين المللي براي جبران خسارات ناشي از آلودگي نفتي، و نياز مبرم با لازم الاجرا شدن هر چه سريعتر پروتكلهاي مصوب 1363 هجري شمسي برابر با 1984 ميلادي مربوط به كنوانسيونهاي فوق الذكر.
با توجه بيشتر به اهميت موافقتنامه ها و ترتيبات دو جانبه و چند جانبه از قبيل كنوانسيونها و موافقتنامه هاي منطقه اي،
با در نظر داشتن مقررات مربوط به كنوانسيون ملل متحد در مورد حقوق درياها، به ويژه بخش 12 آن.
با آگاهي از ضرورت گسترش همكاريهاي بين المللي و افزايش قابليتهاي موجود ملي، منطقه اي و جهاني در زمينه آمادگي و مقابله با آلودگي نفتي و با توجه به نياز ويژه كشورهاي در حال توسعه و بخصوص كشورهاي جزيره اي كوچك ،
با ملاحظه اينكه بهترين راه حصول اين اهداف، انعقاد يك كنوانسيون بين المللي در زمينه آمادگي، مقابله و همكاري در برابر آلودگي نفتي مي باشد.
به ترتيب ذيل موافقت نمودند :
ماده 1 – كليات
1- اعضاء بطور انفرادي يا مشترك تعهد مي نمايند كه تمامي اقدامات لازم را طبق مفاد اين كنوانسيون و الحاقيه آن براي آمادگي و مقابله با يك سانحه آلودگي نفتي انجام دهند.
2- الحاقيه اين كنوانسيون جزء لاينفك كنوانسيون را تشكيل داده و اشاره به كنوانسيون در عين حال اشاره به الحاقيه تلقي خواهد شد.
3- اين كنوانسيون در مورد هيچ كشتي جنگي، شناور پشتيباني نيروي دريايي يا ديگر كشتيهايي كه تحت مالكيت يا بهره برداري يك كشور بوده و في الحال صرفاً در اعمال غير تجاري مورد استفاده قرار مي گيرد، اعمال نخواهد گرديد اما هر عضو با اتخاذ تدابير لازمي كه در عمليات يا قابليتهاي عملياتي اينگونه كشتي هاي تحت تملك يا بهره برداري آن عضو اختلال ايجاد ننمايد، تضمين خواهد نمود كه چنين كشتيهائي تا آنجا كه معقول و عملي باشد مطابق اين كنوانسيون عمل نمايند.
ماده 2- تعاريف
از نظر اين كنوانسيون :
1- «نفت» يعني مواد نفتي به هر شكل از جمله نفت خام، مواد سوختي، لخته هاي نفتي، مواد زائد نفتي و فرآورده هاي پالايش شده ،
2- «سوانح آلودگي نفتي» يعني اتفاق يا مجموعه اي از اتفاقات كه داراي منشاء يكسان بوده كه منجر به ريزش نفت شده يا ممكن است بشود و محيط زيست دريايي يا خطوط ساحلي يا منافع مربوط به يك يا چند كشور را مورد تهديد قرار داده و يا ممكن است مورد تهديد قرار دهد و مستلزم اقدام اضطراري يا واكنش فوري ديگري باشد.
3- «كشتي» يعني شناور از هر نوع كه در محيط زيست دريايي فعاليت مي كند و شامل قايقهاي هايدر و فويل، هاوركرافتها، زير دريايي ها يا قايقهاي سيار از هر نوع مي گردد.
4- «واحد دريايي» يعني تأسيسات يا سازه هاي ثابت يا شناوري كه براي اكتشاف و استخراج يا توليد نفت يا گاز يا تخليه و بارگيري نفت بكار گرفته مي شود.
5- «بنادر و تأسيسات حمل و نقل نفت » يعني آن تأسيساتي كه خطر سانحه آلودگي نفتي را در برداشته و از جمله شامل بنادر، پايانه هاي نفتي، خطوط لوله و ديگر تأسيسات تخليه و بارگيري نفت مي گردد.
6- «سازمان» يعني سازمان بين المللي دريانوردي.
7- «دبير كل» يعني دبير كل سازمان.
ماده 3- طرحهاي اضطراري آلودگي نفتي
1-
الف- هر عضو كشتيهايي را كه محق به برافراشتن پرچم آن هستند ملزم خواهد نمود كه طرح اضطراري آلودگي نفتي در كشتي را كه مقررات مصوب سازمان براي اين منظور مقرر كرده، طبق مقررات مزبور داشته باشند.
ب- كشتي كه ملزم به داشتن طرح اضطراري آلودگي در كشتي بر طبق جزء (الف) مي باشد، هنگام حضور در يك بندر يا يك پايانه دريايي تحت حاكميت يكي از اعضاء طبق روشهاي مندرج در موافقتنامه هاي بين المللي موجود يا قوانين ملي آن عضو مشمول بازرسي مأموراني كه توسط عضو مزبور بطور مقتضي اختيار يافته اند ، خواهد بود.
2- هر كشور عضو بايد گردانندگان واحدهاي دريايي تحت حاكميت خود را ملزم به داشتن طرحهاي اضطراري آلودگي نفتي كند كه هماهنگ سيستم ملي ايجاد شده طبق ماده (6) بوده و طبق روشهاي وضع شده توسط مقامات ملي ذيصلاح به تصويب رسيده باشد.
3- هر كشور عضو بايد مقامات يا گردانندگان بنادر دريايي يا تأسيسات تخليه و بارگيري نفتي تحت حاكميت خود را به گونه اي كه مناسب مي داند به داشتن طرحهاي اضطراري آلودگي نفتي يا ترتيبات مشابهي كه هماهنگ با سيستم ملي ايجاد شده كه طبق ماده (6) بوده و طبق روشهاي وضع شده توسط مقامات ملي ذيصلاح به تصويب رسيده باشد، ملزم نمايد.
ماده 4- تشريفات گزارش آلودگي نفتي
1- هر عضو بايد :
الف – فرماندهان كشتي ها يا ساير افراد مسؤول كشتيهاي تحت پرچم خود و افراد مسؤول واحدهاي دريايي تحت صلاحيت خود را ملزم نمايد كه بدون هيچ تأخيري هرگونه اتفاق در كشتي يا واحدهاي دريايي خود را كه متضمن ريزش نفتي يا احتمال ريزش نفتي هستند، به مراجع زير گزارش نمايند:
1- در مورد كشتي، به نزديكترين كشور ساحلي ،
2- در مورد واحدهاي دريايي، به كشور ساحلي كه واحد، تحت صلاحيت آن است.
ب – فرماندهان يا ديگر افراد مسؤول كشتيهاي تحت پرچم و افراد مسؤول واحدهاي دريايي تحت صلاحيت خود را ملزم نمايد كه بدون هيچ تأخيري هرگونه اتفاق مورد مشاهده در دريا را كه متضمن ريزش يا وجود نفت باشد، به مراجع زير گزارش نمايند :
1- در مورد كشتي، به نزديكترين كشور ساحلي ،
2- در مورد واحدهاي دريايي، به كشور ساحلي كه واحد، تحت صلاحيت آن است.
ج – افراد مسؤول بنادر و تأسيسات تخليه و بارگيري نفت تحت صلاحيت خود را ملزم نمايد بدون تأخير هرگونه اتفاقي كه متضمن ريزش يا احتمال ريزش نفت يا وجود نفت باشد را به مقامات ملي ذيصلاح، گزارش نمايند.
د – به شناورها يا هواپيماهاي بازرسي دريائي و ديگر سرويسهاي خدماتي ذيربط يا مقامات خود دستور دهد بدون تأخير هرگونه حادثه مورد مشاهده در دريا يا در بندر يا تأسيسات تخليه و بارگيري نفت كه متضمن ريزش نفت يا وجود نفت باشد را به مقامات ملي ذيصلاح يا بنا به مورد نزديكترين كشور ساحلي گزارش نمايند.
هـ – از خلبانان هواپيماهاي كشوري كه بخواهد كه بدون تأخير هرگونه حادثه مورد مشاهده در دريا كه متضمن ريزش نفت يا وجود نفت باشد را به نزديكترين كشور ساحلي گزارش نمايند.
2- گزارشهاي تهيه شده به موجب رديف (1) جزء (الف) بند(1) بايد مطابق الزامات تدوين شده توسط سازمان تهيه گرديده و براساس دستورالعمل ها و اصول كلي مصوب سازمان باشند گزارشهاي تهيه شده به موجب رديف (2) جزء (الف) و جزءهاي (ب) ، (ج) و (د) بند (1) بايد تا جايي كه لازم است مطابق دستورالعملها و اصول كلي مصوب سازمان، تدوين گردد.
ماده 5- اقدام در صورت دريافت گزارش آلودگي نفتي
1- هرگاه عضوي گزارشي را كه در ماده (4) به آن اشاره شده يا اطلاعات مربوط به آلودگي كه توسط ديگر منابع تهيه گرديده است، دريافت نمايد بايد :
الف – حادثه را به منظور تعيين اينكه سانحه ، آلودگي نفتي است يا خير مورد ارزيابي قرار دهد.
ب – ماهيت، وسعت و عواقب احتمالي سانحه آلودگي نفتي را مورد ارزيابي قرار دهد و
ج – سپس بدون تأخير تمامي كشورهايي را كه منافع آنها به وسيله چنين سانحه آلودگي نفتي تحت تأثير يا احتمالاً تحت تأثير قرار مي گيرد، همراه با موارد زير تا زمان خاتمه اقدامات به عمل آمده براي مقابله با سانحه يا تصميم كشورهاي مزبور براي اقدام مشترك مطلع سازد.
1- جزئيات ارزيابي هاي خود و هر اقدامي را كه جهت مقابله با حادثه آلودگي نفتي انجام داده يا قصد انجام آن را دارد، و
2- اطلاعات اضافه در صورت اقتضاء،
2- در صورت كه شدت چنين سانحه آلودگي نفتي ايجاب كند آن عضو بايد مستقيم يا در صورت اقتضاء از طريق سازمان يا ترتيبات منطقه اي مربوط اطلاعات مورد اشاره در جزء هاي (ب) و (ج) بند (1) را در اختيار سازمان قرار دهد.
3- در صورتي كه شدت چنين سانحه نفتي ايجاب كند از ساير كشورهاي متأثر از اين سانحه در خواست مي شود بطور مستقيم يا در صورت اقتضاء ، از طريق سازمان يا ترتيبات منطقه اي مربوط ارزيابي خود را از ميزان تهديد منافعشان و هرگونه اقدام به عمل آمده و اقدامات مورد نظر را به اطلاع سازمان برسانند.
4- اعضا تا آنجا كه عملي باشد، بايد سيستم گزارش دهي تدوين شده توسط سازمان را هنگام مبادله اطلاعات و ارتباط با ديگر كشورها و سازمان، مورد استفاده قرار دهند.
ماده 6- سيستمهاي ملي و منطقه اي براي آمادگي و مقابله
1- هر عضو بايد يك سيستم ملي جهت مقابله سريع و مؤثر با سوانح آلودگي نفتي ايجاد نمايد. اين سيستم حداقل بايد شامل موارد ذيل باشد :
الف – تعيين موارد زير :
1- مقام يا مقامات ذيصلاح ملي با مسؤوليت آمادگي و مقابله با آلودگي نفتي ،
2- نقطه يا نقاط تماس عملياتي ملي كه مسؤول دريافت و انتقال گزارشات آلودگي نفتي مندرج در ماده (4) باشد ، و
3- مقامي كه مجاز باشد از طرف آن كشور، در خواست كمك نموده يا در مورد ارائه كمك در خواست شده تصميم گيري نمايد.
ب – طرح مقابله با موارد پيش بيني نشده براي آمادگي و مقابله كه شامل روابط سازماني نهادهاي مختلف درگير (اعم از عمومي يا خصوصي) با مد نظر قرار دادن دستورالعملهاي تدوين شده توسط سازمان.
2- به علاوه، هر عضو در چارچوب توانائيهاي خود بطور انفرادي يا از طريق همكاري دو جانبه يا چند جانبه و در صورت اقتضاء، با همكاري صنايع نفت و كشتيراني ، مقامات بندري و ساير مؤسسات مربوط، بايد موارد ذيل را ايجاد نمايد :
الف – حداقل سطح تجهيزات از قبل مستقر شده جهت مقابله با ريزش نفت ، متناسب با خطر احتمالي، و برنامه هائي براي استفاده از آنها،
ب – برنامه تمرينات براي سازمانهاي مقابله با آلودگي نفتي و آموزش پرسنل مربوط ،
ج – طرحهاي تفصيلي و قابليتهاي ارتباطي براي مقابله با يك سانحه آلودگي نفتي، چنين قابليتهايي بطور مداوم بايد قابل دسترسي باشند، و
د – نظام و ترتيبي جهت هماهنگ كردن مقابله با يك سانحه آلودگي نفتي، در صورت اقتضاء ، با قابليتهاي بسيج منابع مورد لزوم.
3- هر عضو بايد تضمين نمايد كه اطلاعات جاري بطور مستقيم يا از طريق سازمان يا تشكيلات منطقه اي مربوط در رابطه با موارد ذيل به سازمان ارائه شده است :
الف – موقعيت ، داده هاي مخابراتي و در صورت عملي بودن، محدوده مسووليت مقامات و مؤسسات ذكر شده در جزء (الف) بند (1).
ب – اطلاعات مربوط به تجهيزات مقابله با آلودگي و نظر تخصصي در رشته هاي مربوط به مقابله با آلودگي نفتي و نجات دريايي كه در صورت در خواست ساير كشورها مي تواند قابل دسترسي باشد.
ج – طرح ملي عضو براي مقابله با موارد پيش بيني نشده.
ماده 7- همكاري بين المللي جهت مقابله با آلودگي
1- اعضاء موافقت مي نمايند كه ، با توجه با توانائيها و موجود بدون منابع مربوط خود، بنابه تقاضاي هر عضوي كه از سانحه آلودگي نفتي متأثر شده يا احتمال دارد تحت تأثير قرار گيرد با آن عضو همكاري نموده و خدمات مشورتي، پشتيباني و تجهيزات فني به منظور مقابله با سانحه آلودگي نفتي، در صورتي كه شدت چنين حادثه اي اقتضاء كند به آن ارايه نمايند، تأمين هزينه هاي چنين كمكي براساس مفاد الحاقيه اين كنوانسيون انجام خواهد شد.
2- عضوي كه تقاضاي كمك نموده است مي تواند از سازمان بخواهد تا جهت مشخص نمودن منابع مالي موقت براي هزينه هاي مندرج در بند (1) ، كمك نمايد.
3- طبق موافقتنامه هاي قابل اعمال بين المللي، هر عضو بايد اقدامات حقوقي يا اداري لازم را جهت تسهيل موارد ذيل به عمل آورد :
الف – ورود و خروج كشتيها، هواپيماها و ساير وسايل حمل و نقل مورد استفاده براي مقابله با يك سانحه آلودگي نفتي و بهره برداري از آنها در سرزمين خود يا حمل كاركنان، كالا، مواد و تجهيزات لازم جهت مقابله با يك چنين سانحه اي ، و
ب – نقل و انتقال سريع افراد، كالاها، مواد و تجهيزات مندرج در جزء (الف) به داخل، در داخل و به خارج از سرزمين خود.
ماده 8- تحقيق و توسعه
1- اعضاء موافقت مي نمايند تا بطور مستقيم يا در صورت اقتضاء از طريق سازمان يا سازمانها يا ترتيبات منطقه اي مربوط جهت ارتقاء و مبادله نتايج برنامه هاي تحقيق و توسعه مربوط به گسترش آخرين پيشرفتها در زمينه آمادگي و مقابله با آلودگي نفتي – از جمله فن آوريها و فنون بازرسي، بازدارندگي، جمع آوري، متفرق سازي، پاكسازي و راههاي ديگر كاهش يا تعديل اثرات آلودگي نفتي – و جهت اعاده وضع سابق، همكاري نمايند.
2- براي اين منظور، اعضاء تعهد مي نمايند كه بطور مستقيم يا در صورت اقتضاء از طريق سازمان يا سازمانها يا ترتيبات منطقه اي مربوط، ارتباط لازم را بين مؤسسات تحقيقاتي اعضاء برقرار نمايند.
3- اعضاء موافقت مي نمايند كه بطور مستقيم يا از طريق سازمان يا سازمانها و يا ترتيبات منطقه اي مربوط در صورت اقتضاء جهت ترغيب برگزاري مرتب سمپوزيوم هاي بين المللي در موضوعات مربوط از جمله پيشرفتهاي فن آوري در زمينه تجهيزات و فنون مبارزه با آلودگي نفتي همكاري نمايند.
4- اعضاء موافقت مي نمايند كه از طريق سازمان يا سازمانهاي بين اللملي ذيصلاح توسعه استانداردهاي مربوط به تجهيزات و فنون سازگار مقابله با آلودگي نفتي را تشويق نمايند.
ماده 9- همكاري فني
1- اعضاء تعهد مي نمايند كه بطور مستقيم يا از طريق سازمان و ساير نهادهاي بين المللي در صورت اقتضاء در رابطه با آمادگي و مقابله با آلودگي نفتي در موارد زير به اعضائي كه تقاضاي كمك فني مي نمايند، كمك نمايند:
الف – آموزش كاركنان ،
ب – اطمينان از موجود بودن فن آوري ، تجهيزات و تأسيسات مربوط.
ج – تسهيل ساير اقدامات و ترتيبات جهت آمادگي و مقابله با سوانح آلودگي نفتي، و
د – انجام برنامه هاي مشترك تحقيق و توسعه .
2- اعضاء تعهد مي نمايند كه با توجه به قوانين، مقررات و سياستهاي ملي خود بطور فعال در زمينه انتقال فن آوري در رابطه با آمادگي و مقابله با آلودگي نفتي همكاري نمايند.
ماده 10- ترغيب همكاريهاي دو جانبه و چند جانبه در زمينه آلودگي و مقابله
اعضاء بايد مساعي خود را جهت انعقاد موافقتنامه هاي دو جانبه يا چند جانبه براي آمادگي و مقابله با آلودگي نفتي بكار گيرند. نسخه هاي موافقتنامه هاي مزبور بايد به سازمان ارائه گردد تا در صورت تقاضا در اختيار اعضاء قرار گيرد.
ماده 11- ارتباط با ساير كنوانسيون ها و موافقتنامه هاي بين المللي
هيچ يك از مفاد اين كنوانسيون نبايد به نحوي تفسير گردد كه منجر به تغيير حقوق يا تعهدات هر يك از اعضاء به موجب ساير كنوانسيونها يا موافقتنامه هاي بين المللي شود.
ماده 12- ترتيبات نهادي
1- اعضاء «سازمان» را مشروط بر موافقت آن و موجود بودن منابع كافي جهت اداره فعاليت، براي انجام وظايف و فعاليتهاي زير بر مي گزينند :
2- ارائه كمك جهت مشخص نمودن منابع مالي موقت هزينه ها،
ب – تعليم و آموزش :
1- ترغيب آموزش در زمينه آمادگي و مقابله با آلودگي نفتي،
2- ترغيب برگزاري سمپوزيومهاي بين المللي.
ج – خدمات فني :
1- تسهيل همكاري در زمينه تحقيق و توسعه.
2- ارائه طريق به كشورهائي كه درصدد ايجاد قابليتهاي مقابله ملي يا منطقه اي هستند، و
3- تجزيه و تحليل اطلاعات تهيه شده توسط اعضاء و اطلاعات مربوط تهيه شده توسط ديگر منابع و ارائه طريق يا اطلاعات به كشورها.
د – كمكهاي فني :
1- تسهيل همكاري در زمينه تحقيق و توسعه.
2- ارائه طريق به كشورهائي كه در صدد ايجاد قابليتهاي مقابله ملي يا منطقه اي هستند، و
3- تجزيه و تحليل اطلاعات تهيه شده توسط اعضاء و اطلاعات مربوط تهيه شده توسط ديگر منابع و ارائه طريق يا اطلاعات به كشورها.
د – كمكهاي فني :
1- تسهيل تهيه كمكهاي فني به كشورهايي كه در صدد ايجاد قابليتهاي مقابله ملي يا منطقه اي هستند.
2- تسهيل تأمين كمك و مشاوره فني بنابه تقاضاي كشورهائي كه با سوانح عمده آلودگي نفتي مواجه شده اند.
2- در اجراي فعاليتهاي مشخص شده در اين ماده، سازمان تلاش خواهد نمود تا قابليت كشورها را بطور انفرادي از طريق ترتيبات منطقه اي جهت آمادگي و مقابله با سوانح آلودگي نفتي، با استفاده از تجارب كشورها، موافقتنامه هاي منطقه اي و ترتيبات صنعتي و با امعان نظر ويژه به نيازهاي كشورهاي در حال توسعه ، تقويت نمايد.
3- مفاد اين ماده مطابق با برنامه اي كه توسط سازمان تهيه و مرتباً مورد تجديد نظر قرار مي گيرد به مورد اجرا گذاشته خواهد شد.
ماده 13- ارزيابي كنوانسيون
اعضاء در چارچوب سازمان مؤثر بودن كنوانسيون را در پرتو اهداف آن ، بخصوص با توجه به اصول مربوط به همكاري و كمك مورد ارزيابي قرار خواهند داد.
ماده 14- اصلاحات
1- اين كنوانسيون طبق يك از روشهاي مشخص شده در ذيل مي تواند اصلاح گردد.
2- اصلاح بعد از بررسي توسط سازمان :
الف – هر اصلاحيه پيشنهادي توسط يكي از اعضاي كنوانسيون بايد به سازمان تسليم و توسط دبير كل بين تمامي اعضاي سازمان و تمامي اعضاء حداقل شش ماه قبل از بررسي آن ، توزيع گردد.
ب – هر اصلاحيه اي كه به شكل فوق پيشنهاد و توزيع گرديده بايستي به كميته حفاظت از محيط زيست دريايي سازمان جهت بررسي تسليم گردد.
ج – اعضاي كنوانسيون اعم از عضو يا غير عضو سازمان اجازه خواهند داشت كه در جريان رسيدگي كميته حفاظت از محيط زيست دريايي شركت نمايند.
د – اصلاحيه ها فقط با اكثريت دو سوم اعضاي حاضر و رأي دهنده كنوانسيون به تصويب خواهد رسيد.
هـ – اگر اصلاحيه ها طبق جزء (د) به تصويب برسند، توسط دبيركل به تمامي اعضاي كنوانسيون جهت پذيرش ارسال خواهند شد.
و –
1- اصلاحيه يك ماده يا الحاقيه كنوانسيون در تاريخي پذيرفته شده تلقي خواهد شد كه توسط دو سوم اعضاء پذيرفته شود.
2- اصلاحيه يك ضميمه در پايان دوره اي كه در زمان تصويب آن توسط كميته حفاظت از محيط زيست دريايي تعيين شده، و كمتر از ده ماه نيز نمي تواند باشد، پذيرفته شده تلقي خواهد شد. مگر اينكه در طول اين مدت، مخالفت حداقل يك سوم اعضاء به دبير كل اعلام شده باشد.
ز –
1- اصلاحيه يك ماده، يا الحاقيه كنوانسيون كه طبق رديف (1) جزء(و) بند (1) پذيرفته شده باشد شش ماه ، پس از تاريخي كه در اين تاريخ پذيرفته شده تلقي مي گردد نسبت به اعضائي كه دبير كل را از پذيرش آن توسط خود مطلع ساخته اند لازم الاجرا خواهد گرديد.
2- اصلاحيه يك ضميمه كه طبق رديف (2) جزء (و) پذيرفته شده است شش ماه بعد از تاريخي كه در آن تاريخ پذيرفته شده تلقي مي گردد، نسبت به تمامي اعضاء به استثناي اعضائي كه پيش از اين تاريخ مخالفت خود را اعلام نموده اند لازم الاجرا خواهد شد. هر عضو در هر زمان مي تواند مخالفت اعلام شده قبلي خود را با تسليم اعلاميه اي دال بر اين موضوع به دبير كل، پس بگيرد.
3- اصلاح توسط يك كنفرانس :
الف – بنا به تقاضاي يكي از اعضاء، كه حداقل مورد تائيد يك سوم اعضاء باشد، دبير كل كنفرانسي از اعضاي كنوانسيون را جهت بررسي اصلاحات كنوانسيون برگزار خواهد كرد.
ب – اصلاحيه اي كه توسط اكثريت دو سوم اعضاي حاضر و راي دهنده چنين كنفرانسي تصويب شود، توسط دبير كل جهت پذيرش به تمامي اعضاء ارسال خواهد شد.
ج – به جز هنگامي كه كنفرانس طور ديگري تصميم گيري نمايد، اصلاحيه طبق مراحل مشخص شده در جزء هاي (و) و (ز) بند (2) پذيرفته شده تلقي شده و لازم الاجرا خواهد شد.
4- تصويب و لازم الاجرا شدن يك اصلاحيه كه منجر به اضافه نمودن يك الحاقيه يا يك ضميمه مي شود تابع روش قابل اعمال در مورد اصلاحيه الحاقيه خواهد بود.
5- هر عضوي كه اصلاحيه يك ماده يا الحاقيه را به موجب رديف (1) جزء(و) بند (2) يا اصلاحيه اي كه منجر به اضافه كردن يك الحاقيه يا يك ضميمه به موجب بند (4) را نپذيرفته است يا مخالفت خود در مورد اصلاحيه يك ضميمه را به موجب رديف (2) جزء (و) بند (2) ارسال داشته است، با آن به عنوان غير عضو فقط از نظر بكارگيري چنين اصلاحيه اي رفتار خواهد شد. چنين رفتاري با تسليم اطلاعيه پذيرش طبق رديف (1) جزء (و) بند (2) يا استرداد مخالفت طبق رديف (2) جزء (ز) بند (2)، خاتمه خواهد يافت.
6- دبير كل تمامي اعضاء را از هر اصلاحيه اي كه طبق اين ماده لازم الاجرا مي شود به علاوه تاريخي كه در آن اصلاحيه لازم الاجرا مي گردد مطلع خواهد ساخت.
7- هر اطلاعيه پذيرش، مخالفت، استرداد مخالفت به يك اصلاحيه به موجب اين ماده بايد بطور كتبي به دبير كل اطلاع داده شود، وي اعضاء را از اطلاعيه مزبور و تاريخ وصول آن مطلع خواهد ساخت.
8- ضميمه كنوانسيون فقط بايد حاوي مقرراتي باشد كه ماهيت فني دارند.
ماده 15- امضاء، تنفيذ، پذيرش، تصويب و الحاق
1- اين كنوانسيون جهت امضاء در مقر سازمان از تاريخ 9 آذرماه 1369 هجري شمسي برابر با 30 نوامبر 1990 ميلادي تا 18 آذر ماه 1370 هجري شمسي برابر با 29 نوامبر 1991 ميلادي مفتوح مي باشد و بعد از آن جهت الحاق مفتوح خواهد ماند. هر كشوري مي تواند از يكي از راههاي زير عضو اين كنوانسيون گردد:
الف – امضاء بدون حق شرط در مورد تنفيذ، پذيرش يا تصويب يا
ب – امضاء به شرط تنفيذ، پذيرش يا تصويب كه متعاقب آن تنفيذ، پذيرش يا تصويب صورت بگيرد.
ج – الحاق.
2- تنفيذ، پذيرش، تصويب يا الحاق با توديع سندي دال بر آن به دبير كل ، نافذ خواهد شد.
ماده 16- لازم الاجرا شدن
1- كنوانسيون (12) ماه بعد از تاريخي كه حداقل (15) كشور بدون حق شرط در مورد تنفيذ، پذيرش يا تصويب آن را امضاء كرده باشند يا اسناد لازم براي تنفيذ، پذيرش، تصويب يا الحاق را طبق ماده (15) توديع كرده باشند، لازم الاجرا خواهد شد.
2- براي كشورهائي كه سند تنفيذ، پذيرش ، تصويب يا الحاق مربوط به اين كنوانسيون را بعد از انجام الزامات لازم الاجرا شدن آن ولي قبل از تاريخ لازم الاجرا شدن توديع كرده باشند، تنفيذ، پذيرش، تصويب يا الحاق در تاريخ لازم الاجرا شدن اين كنوانسيون يا سه ماه بعد از تاريخ توديع سند، هر كدام كه ديرتر باشد نافذ خواهد شد.
3- براي كشورهائي كه سند تنفيذ، پذيرش، تصويب يا الحاق را بعد از تاريخي كه در آن كنوانسيون لازم الاجرا شده توديع نموده اند، اين كنوانسيون سه ماه بعد از تاريخ توديع سند نافذ خواهد شد.
4- بعد از تاريخي كه اصلاحيه اين كنوانسيون به موجب ماده (14) پذيرفته شده تلقي گرديد. هر سند تنفيذ، پذيرش،تصويب يا الحاق توديع شده به منزله پيوستن به كنوانسيون اصلاح شده تلقي خواهد گرديد.
ماده 17- انصراف
1- اين كنوانسيون براي هر عضوي بعد از گذشت پنج سال از تاريخي كه اين كنوانسيون براي آن عضو لازم الاجرا شده است مي تواند مورد انصراف قرار گيرد.
2- انصراف با اعلام كتبي به دبير كل نافذ خواهد شد.
3- انصراف (12) ماه بعد از دريافت اعلاميه انصراف توسط دبير كل يا بعد از گذشت هر مدت طولاني تري كه ممكن است در اعلاميه مشخص شده باشد، نافذ خواهد شد.
ماده 18- امين اسناد
1- اين كنوانسيون نزد دبير كل توديع مي گردد.
2- دبير كل بايد :
الف – تمامي كشورهائي كه اين كنوانسيون را امضاء نموده يا به آن ملحق شده اند از موارد زير مطلع نمايد :
1- هر امضاء جديد يا توديع سند تنفيذ، پذيرش، تصويب يا الحاق، همراه تاريخ مربوط به آن .
2- تاريخ لازم الاجرا شدن اين كنوانسيون ، و
3- توديع هر سند انصراف از اين كنوانسيون همراه با تاريخ دريافت و تاريخي كه انصراف نافذ خواهد شد.
ب – نسخه هاي اصلي مصدق اين كنوانسيون را به دولتهاي تمامي كشورهايي كه اين كنوانسيون را امضاء نموده يا به آن ملحق شده اند ارسال نمايد.
3- به محض لازم الاجرا شدن كنوانسيون يك نسخه اصل مصدق آن توسط امين اسناد طبق ماده (102) منشورملل متحد به دبير كل سازمان ملل متحد جهت ثبت و انتشار ارسال خواهد گرديد.
ماده 19- زبانها
اين كنوانسيون در يك نسخه اصلي به زبانهاي عربي، چيني، انگليسي ، فرانسوي ، روسي و اسپانيائي تهيه شده و هر متن از اعتبار يكسان برخوردار است.
در تائيد مراتب فوق، امضاء كنندگان ذيل كه از طرف دولتهاي متبوع خود براي اين منظور مجاز شده اند، اين كنوانسيون را امضاء مي نمايند.
تنظيم شده در لندن به تاريخ نهم آذر ماه يكهزار و سيصد و شصت و نه هجري شمسي برابر با سي ام نوامبر يكهزار و نهصد و نود ميلادي.
الحاقيه
تأمين هزينه هاي كمك
1-
الف – چنانچه موافقتنامه اي مربوط به ترتيبات مالي حاكم بر اقدامات اعضاء در برخورد با سوانح آلودگي نفتي، قبل از سانحه آلودگي نفتي به صورت دو جانبه منعقد نشده باشد، اعضاء هزينه هاي اقدامات مربوط خود را در برخورد با آلودگي بر طبق رديف (1) يا (2) زير به عهده خواهند گرفت :
1- اگر اقدام توسط يك عضو بنا به در خواست صريح عضو ديگر صورت گرفته باشد، عضو در خواست كننده هزينه اقدام عضو كمك كننده را تأمين خواهد كرد. عضو در خواست كننده مي تواند تقاضاي خود را در هر زماني ملغي سازد، اما در چنين موردي آن عضو بايد هزينه هايي را كه عضو كمك كننده پيش از اين متحمل يا تعهد نموده است، به عهده بگيرد.
2- اگر اقدام بنا به ابتكار خود يك عضو صورت گرفته باشد، آن عضو هزينه هاي اقدام خود را به عهده خواهد گرفت.
ب – اصول وضع شده در جزء (الف) مجري خواهد بود مگر آنكه اعضاي مربوط در هر مورد خاصي طور ديگر موافقت كرده باشند.
2- اگر طور ديگري موافقت نشده باشد. هزينه هاي اقدام صورت گرفته توسط يك عضو بنا به در خواست عضو ديگر بر طبق قوانين و رويه جاري عضو كمك كننده در رابطه با تأمين اينگونه هزينه ها بطور كامل محاسبه خواهد شد.
3- عضو در خواست كننده كمك و عضو كمك كننده در صورت انقضاء جهت انجام هر اقدامي براي پاسخگوئي به ادعاي جبران خسارت همكاري خواهند كرد. براي اين منظور، آنها توجه كافي به رژيمهاي حقوقي موجود معطوف خواهند داشت، هرگاه اقدامي كه بدين صورت انجام گرفته اجازه جبران كامل هزينه صرف شده در عمليات كمك رساني را ندهد، عضو در خواست كننده كمك مي تواند از عضو كمك كننده بخواهد كه از تأمين هزينه هايي كه از مبالغ جبران شده تجاوز مي نمايد صرف نظر كند يا هزينه هايي كه طبق بند (2) محاسبه شده اند را كاهش دهد. آن عضو همچنين مي تواند تقاضاي تعويق تأمين چنين هزينه هايي را بنمايد. در هنگام بررسي چنين تقاضايي، اعضاي كمك كننده بايد توجه كافي به نيازهاي كشورهاي در حال توسعه معطوف نمايند.
4- مفاد اين كنوانسيون نبايد به هيچ وجه به عنوان ضايع كننده حقوق اعضاء در تأمين هزينه هاي اقدامات مربوط به مقابله با آلودگي يا تهديد ناشي از آلودگي به موجب ديگر مقررات و قواعد قابل اعمال و حقوق داخلي و بين الملل از طرفهاي ثالث تفسير شود. كنوانسيون بين المللي مسؤوليت مدني ناشي از خسارت آلودگي نفتي مصوب 1348 هجري شمسي برابر با 1969 ميلادي و كنوانسيون بين المللي مربوط به ايجاد صندوق بين المللي براي جبران خسارت آلودگي نفتي يا هر اصلاحيه بعدي اين كنوانسيونها بايد مورد توجه ويژه قرار گيرند.
قانون فوق مشتمل بر ماده واحده منضم به متن كنوانسيون شامل مقدمه و نوزده ماده و يك الحاقيه در جلسه علني روز يكشنبه مورخ بيست و نهم تير ماه يكهزار و سيصد و هفتاد و شش مجلس شوراي اسلامي تصويب و در تاريخ 8/5/1376 به تأييد شوراي نگهبان رسيده است.
رئيس مجلس شوراي اسلامي - علي اكبر ناطق نوري

15287 :شماره انتشار قانون :نوع قانون
1376/06/03 :تاريخ ابلاغ 1376/04/29 :تاريخ تصويب
:موضوع وزارت راه وترابري
:دستگاه اجرايي


Copyright © 2003 Tehran Justice Administration. All rights reserved.


صفحه اصلي

بانك قوانين كشور

بانك مقالات حقوقي

فرم درخواست

درباره

ارتباط با ما

دادگستري استان تهران